ലലാടം വാമനായേതി രാമായേതി ഭ്രുവൌ നമഃ । സര്വാത്മനേ തു തച്ഛീര്ഷം നമ ഇത്യഭിപൂജയേത്
വാമനന് ദേവന്റെ നെറ്റിയില് നമസ്കാരം, രാമന് ദേവന്റെ കണികട്ടുകളില് നമസ്കാരം, എല്ലാം ആകുന്ന ആത്മാവായ ദേവന്റെ തലയില് നമസ്കാരം എന്നു പറഞ്ഞ് ആരാധിക്കണം.
ഇതി പൂജാമംത്രഃ । തതോ ദേവാധിദേവായ അര്ഘം ചൈവ പ്രദാപയേത് । ഫലേന ചൈവ ശുഭ്രേണ ഭക്തിയുക്തേന ചേതസാ
ഇതാണു പൂജാമന്ത്രം. പിന്നീട് ദേവാദിദേവനോടു ഭക്തിപൂര്വം മനസ്സോടെ ശുദ്ധമായ പഴം ചേര്ത്തു അര്ഘ്യം അര്പ്പിക്കണം.
തതോ ജാഗരണം കുര്യാദ്ഭക്തിയുക്തേന ചേതസാ । നൃത്യൈര്ഗീതൈശ്ച വാദിത്രൈര്ദ്ധര്മാഖ്യാനൈഃ സ്തവൈരപി
ശേഷം ഭക്തിയോടു നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ജാഗരണം നടത്തണം. നൃത്തം, പാട്ട്, വാദ്യങ്ങള്, ധര്മ്മകഥകള്, സ്തുതികള് എന്നിവയോടെ രാത്രി ഉണര്ന്നു ഇരിക്കണം.
വൈഷ്ണവൈശ്ച തഥാഖ്യാനൈഃ ക്ഷപയേത്സര്വശര്വരീമ് । പ്രദക്ഷിണാം തതഃ കുര്യാദ്ധാത്ര്യാ വൈ വിഷ്ണുനാമഭിഃ
വൈഷ്ണവ കഥകള് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുഴുവന് രാത്രി കഴിക്കണം. ശേഷം വിഷ്ണുനാമങ്ങള് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് പാത്രം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം.
അഷ്ടാധികം ശതം ചൈവ അഷ്ടാവിംശതിരേവ വാ । തതഃ പ്രഭാതേ സമയേ കൃത്വാ നീരാജനം ഹരേഃ
നൂറ്റിയെട്ട് പ്രാവശ്യം അല്ലെങ്കില് ഇരുപത്തിയെട്ട് പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. അതിന് ശേഷം പുലര്ച്ചെ ഹരിക്ക് ദീപാരാധന നടത്തണം.
ബ്രാഹ്മണം പൂജയിത്വാ തു സര്വം തസ്മൈ നിവേദയേത് । ജാമദഗ്ന്യ ഘടേ തത്ര വസ്ത്രയുഗ്മമുപാനഹൌ
ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിച്ച ശേഷം എല്ലാം അവനു സമര്പ്പിക്കണം. ജാമദഗ്ന്യ ഘടത്തില് വസ്ത്രജോഡി, ചെരിപ്പ് എന്നിവയും നല്കണം.
ജാമദഗ്ന്യസ്വരൂപേണ പ്രീയതാം മമ കേശവഃ । തതശ്ചാമലകീം സ്പൃഷ്ട്വാ കൃത്വാ ചൈവ പ്രദക്ഷിണാമ്
ജാമദഗ്ന്യസ്വരൂപമായ കേശവന് എന്നില് പ്രസന്നനാകട്ടെ. അതിനുശേഷം ആമലകി പഴം സ്പര്ശിച്ച് പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം.
സ്നാനം കൃത്വാ വിധാനേന ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേത്തതഃ । തതശ്ച സ്വയമശ്നീയാത്കുടുംബേന സമാവൃതഃ
ക്രമമനുസരിച്ച് സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം നല്കണം. പിന്നെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം സ്വയം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
ഏവം കൃതേന യത്പുണ്യം തത്സര്വം കഥയാമി തേ । സര്വതീര്ഥേഷു യത്പുണ്യം സര്വദാനേഷു യത്ഫലമ്
ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ പുണ്യവും ഞാന് നിന്നോട് പറയും. എല്ലാ തീര്ഥങ്ങളില് കുളിച്ചാല് കിട്ടുന്ന പുണ്യവും എല്ലാ ദാനഫലവും ഇതില് ലഭിക്കും.
സര്വയജ്ഞാധികം ചൈവ ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ । ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം വ്രതാനാമുത്തമം വ്രതമ്
എല്ലാ യാഗങ്ങളേക്കാള് വലിയ ഫലം ഇതിലൂടെ ലഭിക്കും, സംശയമില്ല. വ്രതങ്ങളില് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഈ വ്രതം മുഴുവനും നിങ്ങള്ക്ക് വിശദീകരിച്ചു.
ഏതാവദുക്ത്വാ ദേവേശസ്തത്രൈവാംതരധീയത । തേ ചാപി ഋഷയഃ സര്വേ ചക്രുഃ സര്വമശേഷതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ദേവേശ്വരന് അവിടെയെവിടെയോ അപ്രത്യക്ഷനായി. ആ 모든 ഋഷികളും എല്ലാം പൂര്ണമായി അനുഷ്ഠിച്ചു.
തഥാ ത്വമപി രാജേന്ദ്ര കര്തുമര്ഹസി സത്തമ । വ്രതമേതദ്ദുരാധര്ഷം സര്വപാപപ്രമോചനമ്
അതുപോലെ നീയും രാജാധിരാജാ, ഈ വ്രതം നിര്വഹിക്കാന് യോഗ്യനാണ്. ഇതു ചെയ്യാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും എല്ലാപാപങ്ങളില് നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- വൈശാഖ ശുക്ലപക്ഷേ തു കിന്നാമൈകാദശീ ഭവേത് । കിം ഫലം കോ വിധിസ്തത്ര കഥയസ്വ ജനാര്ദന
യുധിഷ്ഠിരന് ചോദിച്ചു: വൈശാഖ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിക്ക് എന്താണ് പേര്? അതിന് എന്ത് ഫലവും എന്ത് വിധിയും ഉണ്ട്? ദയവായി പറയണമേ ജനാര്ദനാ.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച- ഇദമേവ പുരാ പൃഷ്ടം രാമചംദ്രേണ ധീമതാ । വസിഷ്ഠം പ്രതി രാജേംദ്ര യത്ത്വം മാമനുപൃച്ഛസി
ശ്രീകൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു: ഇതേ ചോദ്യം നേരത്തെ ധീരനായ രാമചന്ദ്രന് വസിഷ്ഠന് മുമ്പില് ചോദിച്ചിരുന്നു, രാജാവേ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
രാമ ഉവാച- ഭഗവഞ്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി വ്രതാനാമുത്തമം വ്രതമ് । സര്വപാപക്ഷയകരം സര്വദുഃഖനികൃംതനമ്
രാമൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, എല്ലാ വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും, എല്ലാ പാപങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്ന വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മയാ ദുഃഖാനി ഭുക്താനി സീതാവിരഹജാനി തു । തതോഽഹം ഭയഭീതോഽസ്മി പൃച്ഛാമി ത്വാം മഹാമുനേ
സീതയെ വിട്ടു ജീവിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു ഞാൻ പല ദു:ഖങ്ങളും അനുഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഭയപ്പെട്ട് മഹർഷേ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നത്.
വസിഷ്ഠ ഉവാച- സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ രാമ തവൈഷാ നൈഷ്ഠികീ മതിഃ । ത്വന്നാമഗ്രഹണേനൈവ പൂതോ ഭവതി മാനവഃ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: രാമാ, നിന്റെ ചോദ്യത്തിന് അഭിനന്ദനം. ഇതുപോലെയുള്ള ദൃഢമായ മനസ്സാണ് നിനക്കുള്ളത്. നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം മനുഷ്യൻ പാവനനാകുന്നു.
തഥാപി കഥയിഷ്യാമി ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ । പവിത്രം പാവനാനാം ച വ്രതാനാമുത്തമം വ്രതമ്
എന്നിരുന്നാലും ലോകത്തിന്റെ ഭാവി ചിന്തിച്ച്, ഞാൻ ഏറ്റവും വിശുദ്ധവും പാവനമായ വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതരാം.
വൈശാഖസ്യ സിതേ പക്ഷേ രാമ ചൈകാദശീ ഭവേത് । മോഹിനീ നാമ സാ പ്രോക്താ സര്വപാപഹരാപരാഃ
വൈശാഖ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ രാമാ, മോഹിനി എന്ന പേരിൽ ഒരു ഏകാദശി വരുന്നു. അതാണ് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റുന്ന ഏറ്റവും ഉത്തമമായത്.
മോഹജാലാത്പ്രമുച്യംതേ പാതകാനാം സമൂഹതഃ । അസ്യാ വ്രത പ്രഭാവേന സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ്
ഈ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, മനുഷ്യർ മോഹത്തിന്റെ വലയിൽ നിന്നും വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരാവുന്നു. ഞാൻ സത്യം, സത്യം പറയുന്നു.
അതഃ കാരണതോ രാമ കര്തവ്യൈഷാ ഭവാദൃശൈഃ । പാതകാനാം ക്ഷയകരീ മഹാദുഃഖവിനാശിനീ
ഇതിനാലാണ് രാമാ, നിനക്കുപോലുള്ളവർ ഈ വ്രതം നിർബന്ധമായും ആചരിക്കേണ്ടത്. ഇത് പാപങ്ങൾ നീക്കി മഹാദു:ഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
ശൃണുഷ്വൈകമനാ രാമ കഥാം പാപഹരാം പരാമ് । യസ്യാഃ ശ്രവണമാത്രേണ മഹാപാപം പ്രണശ്യതി
രാമാ, നീ ഒരാഗ്രഹത്തോടെ ഈ മഹാപാപങ്ങൾ അകറ്റുന്ന കഥ കേൾക്കു. അതു കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
സരസ്വത്യാസ്തടേ രമ്യേ പുരീ ഭദ്രാവതീ ശുഭാ । ദ്യുതിമാന്നാമ നൃപതിസ്തത്ര രാജ്യം കരോതി വൈ
സരസ്വതീ നദിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്ത് ഭദ്രാവതീ എന്ന ശുഭപ്രദമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു പ്രകാശമുള്ള രാജാവ് ഭരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചംദ്രവംശോദ്ഭവോ നാമ ധൃതിമാന്സത്യസംഗരഃ । തത്ര വൈശ്യോ നിവസതി ധനധാന്യസമൃദ്ധിമാന്
ചന്ദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ച, ദൃഢനിശ്ചയവും സത്യവ്രതവും പുലർത്തുന്ന ഒരു വൈശ്യൻ അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു. ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ധനപാല ഇതി ഖ്യാതഃ പുണ്യകര്മപ്രവര്ത്തകഃ । പ്രപാ കൂപ മഠാരാമ തഡാഗ ഗൃഹകാരകഃ
അവനെ ധനപാലൻ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പാനീയശാല, കിണർ, മഠം, തോട്ടം, കുളം, വീടുകൾ എന്നിവ നിർമ്മിച്ചവൻ.
വിഷ്ണുഭക്തിരതഃ ശാംതസ്തസ്യാസന്പംചപുത്രകാഃ । സുമനാ ദ്യുതിമാംശ്ചൈവ മേധാവീ സുകൃതസ്തഥാ
വിഷ്ണുഭക്തിയും ശാന്തതയും ഉള്ളവൻ ആയിരുന്നു അവൻ. അവനു അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: സുമനസ്, ദ്യുതിമാൻ, മേധാവി, സുകൃതൻ എന്നിങ്ങനെ.
പംചമോ ധൃഷ്ടബുദ്ധിശ്ച മഹാപാപരതഃ സദാ । പരസ്ത്രീസംഗനിരതോ വിടഗോഷ്ഠീ വിശാരദഃ
അഞ്ചാമൻ ധൃഷ്ടബുദ്ധി എന്നായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പരസ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആസ്വാദനം തേടി, ചതുരശാലകളിലും കളിസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ.
ദ്യൂതാദി വ്യസനാസക്തഃ പരസ്ത്രീ രതിലാലസഃ । ന ച ദേവാര്ചനേ ബുദ്ധിര്നപിതൄന്ന ദ്വിജാന്പ്രതി
ജൂതം പോലുള്ള ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, അന്യസ്ത്രീകളിൽ ലാലസയോടെ, ദേവാരാധനയിലും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും അവനു മനസ്സില്ലായിരുന്നു.
അന്യായവര്തീ ദുഷ്ടാത്മാ പിതുര്ദ്രവ്യക്ഷയംകരഃ । അഭക്ഷ്യഭക്ഷകഃ പാപീ സുരാപാനേ രതഃ സദാ
അന്യായമായ വഴികളിൽ നടന്ന, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ പിതാവിന്റെ സമ്പത്ത് നശിപ്പിച്ചു, നിരോധിച്ച ഭക്ഷ്യങ്ങൾ കഴിച്ചു, എപ്പോഴും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
വേശ്യാകംഠേ ക്ഷിപ്തബാഹുര്ഭ്രമന്ദുഷ്ടശ്ചതുഷ്പഥേ । പിത്രാ നിഷ്കാസിതോ ഗേഹാത്പരിത്യക്തശ്ച ബാംധവൈഃ
വേശ്യകളുടെ കഴുത്തിൽ കൈയിടുകയും, ചതുരശാലകളിൽ ദുഷ്ടമായി അലയുകയും ചെയ്ത അവനെ പിതാവ് വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, ബന്ധുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ചു.