മഹതാ കാലയോഗേന പ്രകൃതിം യാസ്യതേഽര്ണവഃ। ജ്ഞാതീംസ്തു കാരണം കൃത്വാ മഹാരാജോ ഭഗീരഥഃ
കാലക്രമേണ സമുദ്രം സ്വഭാവസ്ഥയിലേക്ക് മടങ്ങും; എന്നാൽ മഹാരാജാവ് ഭഗീരഥൻ തന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരെ കാരണമാക്കി,
ഗംഗൌഘേന സമുദ്രം ച പുനഃ സംപൂരയിഷ്യതി। ഏവം തേ ബ്രഹ്മണാ ദേവാഃ പ്രേഷിതാ ഋഷിസത്തമാഃ
ഗംഗയുടെ പ്രവാഹം കൊണ്ട് വീണ്ടും സമുദ്രം നിറയ്ക്കും; ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും പുറപ്പെട്ടു.
ഉവാച ഭഗവാംസ്തുഷ്ടസ്ത്വഗസ്ത്യമൃഷിസത്തമമ്। ദേവകാര്യം തു ഭവതാ ദാനവാനാം വിനാശനമ്
തൃപ്തനായ ഭഗവാൻ അഗസ്ത്യമഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: ദേവന്മാരുടെ കാര്യം, അതായത് ദാനവന്മാരുടെ നാശം, നീ പൂർത്തിയാക്കി.
യതസ്സംതാരിതാ ദേവാസ്തേന തുഷ്ടോസ്മി വൈ മുനേ। അഭിപ്രേതോ വരോ യസ്തേ യാചയസ്വ ദദാമി തമ്
ദേവന്മാരെ നീ രക്ഷിച്ചതിനാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ അതു നല്കും.
ഏവമുക്തസ്തദാഗസ്ത്യഃ പ്രണിപാതപുരഃസരമ്। ഇഹസ്ഥേന മയാ ദേവ ദേവകാര്യമിദം കൃതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: ദേവനേ, ഇവിടെ വസിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ ഈ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കി.
സര്വാശ്രമാണാം പ്രവരോ ഭവത്വേഷ മമാശ്രമഃ। ത്വയാ ചോക്തസ്തു ഭഗവന്ഭവിതാ നാത്ര സംശയഃ
എന്റെ ആശ്രമം എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാകട്ടെ; ഭഗവാനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ അതു നടക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ബ്രഹ്മോവാച। യാത്രാം തു പുഷ്കരേ കൃത്വാ ഇഹാഗത്യ നരാസ്തു യേ। ഇഹ കുംഡേഷു യേ സ്നാനം തര്പണം പിതൃദേവയോഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: പുഷ്കരത്തിൽ തീർത്ഥയാത്ര നടത്തി ഇവിടെ വരുന്നവരും, ഇവിടത്തെ കുളങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവരും,
അര്ചനം ചൈവ ദേവേഷു സര്വമക്ഷയകാരകമ്। അര്ഘ്യം ചോച്ചാവചം ഗൃഹ്യ ശഷ്കുലാപൂപകാംസ്തതഃ
ഇവിടെ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവരും, വലിയതോ ചെറുതോ അർഘ്യം അർപ്പിക്കുന്നവരും, അരിയും യവവും ചേർത്ത് പായസം സമർപ്പിക്കുന്നവരും,
ദാസ്യംതി ദ്വിജമുഖ്യേഭ്യസ്തേഷാം വാസസ്ത്രിവിഷ്ടപേ। ശ്രാദ്ധേന പിതരസ്തൃപ്താ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവരുടെ ഈ ഭോജനങ്ങൾ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകും; അവർക്ക് സ്വർഗത്തിൽ വാസം ലഭിക്കും; അവരുടെ ശ്രാദ്ധം കൊണ്ട് പിതാക്കന്മാർ പ്രളയംവരെ തൃപ്തരാകും.
കംദമൂലഫലൈര്വാപി തര്പയിഷ്യതി യോ മുനിമ്। സപ്തര്ഷിസ്ഥാനമാസാദ്യ മോദതേ ശാസ്വതീഃ സമാഃ
യാരെങ്കിലും കിഴങ്ങ്, മൂല, പഴം മുതലായവകൊണ്ട് ഒരു മുനിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ, സപ്തർഷിമാരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തി അനന്തകാലം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
യജ്ഞപര്വതമാരൂഢോ ദൃഷ്ട്വാ ഗംഗാവിനിര്ഗമമ്। ഉദങ്മുഖീ ദേവനദീ നിര്ഗതാ പുഷ്കരം പ്രതി
യജ്ഞപർവതത്തിൽ കയറി ഗംഗയുടെ ഉദ്ഭവം കണ്ടപ്പോൾ, ദേവനദിയായ ഗംഗ പുഷ്കരത്തേക്കു വടക്കോട്ട് ഒഴുകി പോയി.
അത്രാഭിഷേകം യഃ കുര്യാത്പിതൃദേവാര്ചനേ രതഃ। അശ്വമേധഫലം തസ്യ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ
ഇവിടെ പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
യസ്ത്വേകം ഭോജയേദ്വിപ്രം കോടിര്ഭവതി ഭോജിതാ। അക്ഷയം ത്വന്നപാനം ച അത്ര ദത്തം മുനീശ്വര
ഇവിടെ ഒരുവൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ മാത്രം ഭക്ഷണം കൊടുത്താൽ, ഒരു കോടി പേർക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തതുപോലെയാണ്; ഇവിടെ നൽകുന്ന അന്നവും വെള്ളവും അക്ഷയമാകും, മഹാമുനിയേ.
യോ യമിച്ഛതി കാമം തു സര്വം തസ്യ ഭവിഷ്യതി। ന വിയോനിം വ്രജത്യത്ര സ്നാതമാത്രോ നരോ ഭുവി൨൦൦ 1.19.
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതൊക്കെയും അവന് ലഭിക്കും; ഭൂമിയിൽ ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ താഴ്ന്ന ജന്മം എടുക്കുന്നില്ല.
സ്ഥാനാനാം പരമം സ്ഥാനം തീര്ഥാനാം തീര്ഥമുത്തമമ്। മയാ ദത്തം മുനിശ്രേഷ്ഠ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായതും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായതും ഇതാണ്; ഞാൻ തന്നതാണ്, മഹാമുനിയേ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സ്ത്രിയാ വാ പുരുഷസ്യ വാ। അത്രൈവ സ്നാതമാത്രസ്യ സര്വമേതത്പ്രണശ്യതി
ജനനത്തോടു കൂടിയുള്ള സ്ത്രീയുടെയോ പുരുഷന്റെയോ പാപം എല്ലാം, ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത ഉടനെ തന്നെ നശിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ। ജഗാമാമംത്ര്യ സ മുനിമഗസ്ത്യം മുനിസത്തമമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകപിതാമഹനായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാ, ആഗസ്ത്യമഹർഷിയെ വിടപറഞ്ഞ് യാത്രയായി.
അഗസ്ത്യോപി സ്ഥിതസ്തത്ര ആശ്രമേ സ്വേ പരംതപ। അഗസ്ത്യസ്യാശ്രമോത്പത്തിരേഷാ തേ പരികീര്തിതാ
ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയമായവനേ, ആഗസ്ത്യനും തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ തന്നെ തുടരുകയും ചെയ്തു; ആഗസ്ത്യാശ്രമത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
സപ്തര്ഷീണാമാശ്രമാംശ്ച കീര്ത്തയിഷ്യേ കുരൂദ്വഹ। അത്രിശ്ചൈവ വസിഷ്ഠോഥ പുലസ്ത്യഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ
കുരുവംശജനായവനേ, ഇനി ഞാൻ അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു എന്നിവർ അടങ്ങിയ സപ്തർഷിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ വിവരിച്ചു തരാം.
അംഗിരാ ഗൌതമശ്ചൈവ സുമതിഃ സുമുഖസ്തഥാ। വിശ്വാമിത്രഃ സ്ഥൂലശിരാഃ സംവര്തശ്ച പ്രതര്ദനഃ
അംഗിരാസ്, ഗൗതമൻ, സുമതി, സുമുഖൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, സ്ഥൂലശിരസ്, സംവർതൻ, പ്രതർദനൻ,
രൈഭ്യോ ബൃഹസ്പതിശ്ചൈവ ച്യവനഃ കശ്യപോ ഭൃഗുഃ। ദുര്വാസാ ജമദഗ്നിശ്ച മാര്കണ്ഡേയോഥ ഗാലവഃ
റൈഭ്യൻ, ബൃഹസ്പതി, ച്യവനൻ, കശ്യപൻ, ഭൃഗു, ദുർവാസു, ജമദഗ്നി, മാർക്കണ്ടേയൻ, ഗാലവൻ,
ഉശനാഥ ഭരദ്വാജോ യവക്രീതസ്തഥാ മുനിഃ। സ്ഥൂലാക്ഷഃ സകലാക്ഷശ്ച കണ്വോ മേധാതിഥിഃ കൃതഃ
ഉശനസ്, ഭരദ്വാജൻ, യവകൃതൻ, സ്ഥൂലാക്ഷൻ, സകലാക്ഷൻ, കണ്വൻ, മേധാതിഥി, കൃതൻ,
നാരദഃ പര്വതശ്ചൈവ സ്വഗംധീ ച്യവനോ ദ്വിജഃ। തൃണാമ്ബു ശബലോ ധൌമ്യഃ ശതാനംദോ കൃതവ്രണഃ
നാരദൻ, പർവതൻ, സ്വഗന്ധി, ച്യവനൻ എന്ന ദ്വിജൻ, തൃണാംബു, ശബലൻ, ധൗമ്യൻ, ശതാനന്ദൻ, കൃതവ്രണൻ,
ജമദഗ്നിസ്തഥാ രാമോ ഹ്യഷ്ടകശ്ചൈവമാദയഃ। കൃഷ്ണദ്വൈപായനശ്ചൈവ പുത്രശിഷ്യൈഃ സമന്വിതഃ
ജമദഗ്നി, രാമൻ, അഷ്ടകൻ തുടങ്ങിയവർ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനനും തന്റെ പുത്രന്മാരോടും ശിഷ്യന്മാരോടും കൂടെ,
ഏതേ തു പുഷ്കരം പ്രാപ്യ സപ്തര്ഷീണാമഥാശ്രമേ। വേഷ്ടിതാ നിയമൈശ്ചാപി ദയായുക്താസ്തപസ്വിനഃ
ഇവരൊക്കെയും പുഷ്കരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, സപ്തർഷിമാരുടെ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു; ആ ആശ്രമം വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരും, കരുണയും തപസ്സും ഉള്ളവരുമാണ് ചുറ്റപ്പെട്ടത്.
ആനൃശംസ്യം ജയോ ധൈര്യം തപഃ സത്യം ക്ഷമാര്ജവമ്। ദയാ ദാനം ജപശ്ചൈവ സര്വേഷാം തത്പ്രതിഷ്ഠിതം
കരുണ, വിജയം, ധൈര്യം, തപസ്, സത്യം, ക്ഷമ, നേരുമൈ, ദയ, ദാനം, ജപം എന്നിവ ഇവരിൽ എല്ലാവരിലും സ്ഥാപിതമാണ്.
ഇഹ യത്ക്രിയതേ കര്മ തത്പരത്രോപഭുജ്യതേ। ജ്ഞാത്വാ തദിത്ത്ഥം മുനയഃ പരമാര്ഥപരായണാഃ
ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കര്മ്മഫലങ്ങളും പരലോകത്തിൽ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതറിഞ്ഞ്, ഈ മുനിമാർ പരമാർത്ഥത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ന തത്ര നാസ്തികാ യാംതി ന സ്തേനാ നാജിതേംദ്രിയാഃ। ന നൃശംസാ ന പിശുനാ ന കൃതഘ്നാ ന മാനിനഃ
അവിടെ നാസ്തികന്മാർക്കും, കള്ളന്മാർക്കും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാത്തവർക്കും, ക്രൂരന്മാർക്കും, അപവാദികൾക്കും, കൃതഘ്നന്മാർക്കും, അഹങ്കാരികൾക്കും പ്രവേശനം ഇല്ല.
സത്യ തേജസ്വിനഃ ശൂരാ ദയാവംതഃ ക്ഷമാപരാഃ। യജ്വാനോ യജ്ഞശീലാശ്ച നിരീഹാ നിരുപദ്രവാഃ
സത്യവാന്മാർ, പ്രകാശമുള്ളവർ, ധൈര്യശാലികൾ, കരുണയുള്ളവർ, ക്ഷമയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവർ, യജ്ഞങ്ങളിൽ താൽപര്യമുള്ളവർ, യജ്ഞജീവിതം നയിക്കുന്നവർ, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവർ, മറ്റൊരാളെയും ഉപദ്രവിക്കാത്തവർ — ഇവരാണ്.
നിര്മമാ നിരഹംകാരാസ്തത്ര ഗച്ഛംതി പുഷ്കരേ। ന രോഗോ ന ജരാമൃത്യുര്ഭവിതാത്ര മഹാത്മനാം
സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാത്തവർ പൂഷ്കരത്തിൽ എത്തുന്നു; അത്തരം മഹാത്മാക്കൾക്ക് രോഗവും വൃദ്ധാപ്യവും മരണവും ഉണ്ടാകില്ല.