തേഭിഗമ്യ മഹാത്മാനം മൈത്രാവരുണിമുത്തമമ്। അപ്രമത്തം തപോരാശിം കര്മഭിഃ സ്വൈരനുഷ്ഠിതൈഃ
അവരെല്ലാം, മിത്രവരുണന്മാരുടെ മഹാത്മാവായ പുത്രനെ, തപസ്സിന്റെ നിധിയായ, സ്വകാര്യ കര്മ്മങ്ങളില് ഏര്പെട്ടവനായി സമീപിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ। നഹുഷേണാഭിതപ്താനാം ലോകാനാം ത്വം ഗതിഃ പുരാ। ഭ്രംശിതശ്ച സുരൈശ്വര്യാല്ലോകാര്ഥം ലോകകംടകഃ
ദേവന്മാര് പറഞ്ഞു: നഹുഷന് ലോകങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോള് നീയായിരുന്നു അവരുടെ ആശ്രയം; ലോകങ്ങളുടെ ഭാവിയ്ക്കായി ദേവാധിപത്യം ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ് നീ, ലോകദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ.
ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധഃ സ മഹാന്ഭാസ്കരസ്യ നഗോത്തമഃ। വചസ്തവാനതിക്രാമന്വിന്ധ്യഃ ശൈലോ ന വര്ധതേ
കോപത്തില് വളര്ന്ന മഹാനായ വിന്ദ്യപര്വതം, നിന്റെ വാക്ക് അവഗണിച്ച്, സൂര്യനെ വെല്ലുവിളിച്ചപ്പോള് വളരുന്നത് നിര്ത്തി.
തമസാച്ഛാദിതേ ലോകേ മൃത്യുനാഭ്യര്ദിതാഃ പ്രജാഃ। ത്വാമേവ നാഥമാഗമ്യ നിര്വൃതിം പരമാം ഗതാഃ
ലോകം ഇരുട്ടില് മൂടപ്പെട്ട്, ജീവികള് മരണത്തില് പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, അവര് നിന്നെ രക്ഷകനായി സമീപിച്ച് പരമശാന്തി നേടി.
അസ്മാകം ഭയഭീതാനാം നിത്യമേവ ഭവാന്ഗതിഃ। തതസ്ത്വദ്യ പ്രയാചാമസ്ത്വാം വരം വരദോ ഹ്യസി
ഭയത്തോടെ കഴിയുന്ന ഞങ്ങള്ക്കു നീ എപ്പോഴും ആശ്രയമാണ്; അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞങ്ങള് നിന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കുന്നു, കാരണം നീ വരദനായിരിക്കുന്നു.
ഭീഷ്മ ഉവാച। കിമര്ഥം സഹസാ വിംധ്യഃ പ്രവൃദ്ധഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ മഹാമുനേ
ഭീഷ്മന് പറഞ്ഞു: വിന്ദ്യപര്വതം എങ്ങനെ അപ്രത്യക്ഷമായി കോപത്തില് വളര്ന്നു? മഹാമുനിയേ, ഇതിന്റെ വിശദമായ കഥ ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। അദ്രിരാജം മഹാശൈലം മേരും കനകപര്വതമ്। ഉദയേഽസ്തമയേ ഭാനുഃ പ്രദക്ഷിണമവര്തത
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: കനകപർവ്വതമായ മഹാശൈലമായ മേരു, കുന്നിൻ രാജാവിനെ സൂര്യൻ ഉദയത്തിലും അസ്തമയത്തിലും ചുറ്റി നടന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ തു തദാ വിംധ്യഃ ശൈലഃ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। യഥാ ഹി മേരുര്ഭവതാ നിത്യശഃ പരിഗമ്യതേ
അത് കണ്ട വിംധ്യപർവ്വതം സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: നീ എപ്പോഴും മേരുവിനെ ചുറ്റിപ്പോകുന്നതുപോലെ—
പ്രദക്ഷിണം ച ക്രിയതേ മാമേവം കുരു ഭാസ്കര। ഏവമുക്തസ്തതഃ സൂര്യഃ ശൈലേംദ്രം പ്രത്യഭാഷത
—നീ എന്നെയും അങ്ങനെ ചുറ്റണം, ഭാസ്കരാ. അങ്ങനെ വിംധ്യൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സൂര്യൻ പർവ്വതാധിപനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു.
നാഹമാത്മേച്ഛയാ ശൈലം കരോമ്യേനം പ്രദക്ഷിണമ്। ഏഷ മാര്ഗഃ പ്രദിഷ്ടോ മേ യേനേദം നിര്മിതം ജഗത്
ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ പർവ്വതത്തെ ചുറ്റുന്നില്ല. ഈ വഴി എനിക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെയാണ് ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
ഏവമുക്തസ്തദാ ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധഃ സഹസാചലഃ। സൂര്യാചംദ്രമസോര്മാര്ഗം രോദ്ധുമിച്ഛന്പരംതപ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ പർവ്വതം കോപത്തോടെ വൻ ആകാരം നേടി, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വഴിയടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
തതോ ഹി ദേവാഃ സഹിതാസ്തു സര്വേ സേംദ്രാഃ സമാഗമ്യ മഹാദ്രിരാജമ്। നിവാരയാമാസുരഥോത്പതംതം ന വൈ സ തേഷാം വചനം ചകാര
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് വൻപർവ്വതരാജാവിനെ ഉയരുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ അവൻ അവരുടെ വാക്ക് കേട്ടില്ല.
തതോ ഹി ജഗ്മുര്മുനിമാശ്രമസ്ഥം തപസ്വിനാം ധര്മവതാം വരിഷ്ഠമ്। അഗസ്ത്യമത്യദ്ഭുതദീപ്തവീര്യം തം ചാര്യമൂചുഃ സഹിതാഃ സുരാസ്തേ
അതിനുശേഷം അവർ അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുള്ള, തപസ്സിൽ ഉന്നതനായ, ധർമ്മത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള അഗസ്ത്യമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാർ ചേർന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു.
ദേവാ ഊചുഃ। സൂര്യാചംദ്രമസോര്മാര്ഗം നക്ഷത്രാണാം ഗതിം തഥാ। ശൈലരാഡാവൃണോത്യേഷ വിംധ്യഃ ക്രോധവശാനുഗഃ൧൫൦ 1.19.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: കോപംകൊണ്ടു വിംധ്യൻ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും വഴിയടയ്ക്കുന്നു.
തം നിവാരയിതും ശക്തോ നാന്യഃ കശ്ചിന്മുനീശ്വര। തച്ഛ്രുത്വാ വചനം വിപ്രഃ സുരാണാം ശൈലമഭ്യഗാത്
മഹാമുനിയേ, അവനെ തടയാൻ മറ്റാരും കഴിയില്ല. ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട മുനി പർവ്വതത്തോട് സമീപിച്ചു.
സോഭിഗമ്യാബ്രവീദ്വിംധ്യം സാദരം സമുപസ്ഥിതമ്। മാര്ഗമിച്ഛാമ്യഹം ദത്തം ഭവതാ പര്വതോത്തമ
അവൻ ആദരപൂർവ്വം സമീപിച്ച്, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വിംധ്യനോടു പറഞ്ഞു: പർവ്വതങ്ങളിലൊന്നാമനായ ഭവാൻ നൽകുന്ന വഴി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ദക്ഷിണാമഭിഗംതാസ്മി ദിശം കാര്യേണ കേനചിത്। യാവദാഗമനം മേ സ്യാത്താവത്ത്വം പ്രതിപാലയ
ഒരു കാര്യമുണ്ടായതിനാൽ ഞാൻ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്. ഞാൻ തിരികെ വരുന്നത് വരെ നീ കാത്തിരിക്കണം.
നിവൃത്തേ മയി ശൈലേംദ്ര തതോ വര്ധസ്വ കാമതഃ। പുലസ്ത്യ ഉവാച। അദ്യാപി ദക്ഷിണാദ്ദേശാദ്വാരുണിര്ന നിവര്തതേ
ഞാൻ തിരികെ വന്നശേഷം, പർവ്വതാധിപാ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ വളരാം. പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നുവരെ വാരുണി ദക്ഷിണഭാഗം വിട്ടിട്ടില്ല.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാ വിന്ധ്യോ ന വര്ധതേ। അഗസ്ത്യസ്യ പ്രഭാവേണ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി
നീ ചോദിച്ചതുപോലെ അഗസ്ത്യന്റെ ശക്തിയാൽ വിംധ്യൻ എങ്ങനെ വളരുന്നില്ലെന്ന് എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
കാലേയാസ്തു യഥാ രാജന്സുരൈഃ സര്വൈര്നിഷൂദിതാഃ। അഗസ്ത്യദ്വാരമാസാദ്യ തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
രാജാവേ, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അഗസ്ത്യന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തി കാലേയന്മാരെ എങ്ങനെ സംഹരിച്ചുവെന്നത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; അതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ത്രിദശാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ മൈത്രാവരുണിരബ്രവീത്। കിമര്ഥം സമുപായാതാ വരം മത്തഃ കിമിച്ഛഥ
ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട മൈത്രാവരുണി ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് വന്നത്? എനിക്ക് നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഏത് വരമാണ് വേണ്ടത്?
ഏവമുക്താസ്തദാ തേന ദേവാസ്തം മുനിമബ്രുവന്। ഇച്ഛാമ ഏകം വരമദ്ഭുതം വയം പിബാര്ണവം ദേവമുനേ മഹാത്മന്
അങ്ങനെ അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: ദൈവമുനിയേ, മഹാത്മാവേ, ഞങ്ങൾക്കൊരു അത്ഭുതകരമായ വരം വേണം—സമുദ്രം കുടിക്കാനാണ് ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം.
ഏവം ത്വയേച്ഛേമ കൃതേ മഹര്ഷേ മഹാര്ണവം പീയമാനം സമഗ്രമ്। തതോ വിഹന്യാമ ച സാനുബംധം കാലേയസംജ്ഞം സുരവിദ്വിഷാം ബലമ്
മഹർഷേ, നീ ഇത് ചെയ്താൽ, മഹാസമുദ്രം മുഴുവൻ കുടിക്കപ്പെട്ടാൽ, പിന്നെ ദേവശത്രുക്കളായ കാലേയന്മാരെയും അവരുടെ ബന്ധുക്കളെയും ഞങ്ങൾ സംഹരിക്കും.
ത്രിദശാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ തഥേതി മുനിരബ്രവീത്। കരിഷ്യേ ഭവതാം കാമം ലോകാനാം സുഖകാരകമ്
ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് മുനി പറഞ്ഞു: അതുപോലെ തന്നെ. ലോകങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റും.
ഏവമുക്ത്വാ തതോഽഗച്ഛത്സമുദ്രം നിധിമംഭസാമ്। തപഃസിദ്ധൈശ്ച മുനിഭിഃ സാര്ധം ദേവൈശ്ച സുവ്രത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാനായവൻ തപസ്സിൽ সিদ্ধി നേടിയ മുനിമാരോടും ദേവന്മാരോടും കൂടി വെള്ളത്തിന്റെ നിധിയായ സമുദ്രത്തേക്ക് പോയി.
മനുഷ്യോരഗഗംധര്വാ യക്ഷാഃ കിംപുരുഷാസ്തഥാ। അനുജഗ്മുര്മഹാത്മാനം ദ്രഷ്ടുകാമാസ്തദദ്ഭുതമ്
മനുഷ്യരും പാമ്പുകളും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും കിംപുരുഷന്മാരും ആ മഹാത്മാവിനെ അത്ഭുതം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പിന്തുടർന്നു.
തതോഽഭ്യപശ്യത്സഹിതഃ സമുദ്രം ഭീമനിഃസ്വനമ്। നൃത്യംതമിവ ചോര്മീഭിര്വല്ഗംതമിവ വായുനാ
അവരൊക്കെ ചേർന്ന് ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ അലറുന്ന സമുദ്രത്തെ കണ്ടു; തിരകളിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും കാറ്റിൽ ചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി.
ഹസംതമിവ ഫേനൌഘൈഃ സ്ഖലംതം കംദരേഷു ച। നാനാഗ്രാഹസമാകീര്ണം നാനാദ്വിജഗണൈര്യുതമ്
നിറഞ്ഞ ഫേനക്കൂട്ടങ്ങളാൽ ചിരിക്കുന്നതുപോലെയും, കനാലുകളിൽ ഇടറുന്നതുപോലെയും, വിവിധ ജലജീവികൾക്കും പക്ഷികൾക്കും നിറഞ്ഞതുമായ സമുദ്രം അവിടെ കാണപ്പെട്ടു.
അഗസ്ത്യസഹിതാ ദേവാഃ സഗംധര്വമഹോരഗാഃ। ഋഷയശ്ച മഹാഭാഗാഃ സമാസേദുര്മഹോദധിമ്
അഗസ്ത്യനോടൊപ്പം ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മഹാവീര്യശാലികളായ പാമ്പുകളും മഹാഭാഗ്യമുള്ള ഋഷിമാരും ആ മഹാസമുദ്രത്തിൻ്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.
സമുദ്രം സ സമാസാദ്യ വാരുണിര്ഭഗവാനൃഷിഃ। ഉവാച സഹിതാന്ദേവാനൃഷീംസ്താംസ്തു സമാഗതാന്
സമുദ്രത്തിൻ്റെ സമീപത്തെത്തിയ വാരുണി മഹർഷി അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടും സംസാരിച്ചു.