ലോകാ ഹ്യേവം പ്രവര്തംതേ അന്യോന്യം ച സമാശ്രിതാഃ। ത്വത്പ്രഭാവാന്നിരുദ്വിഗ്നാസ്ത്വയൈവ പരിരക്ഷിതാഃ
ലോകങ്ങള് ഇങ്ങനെ പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചാണ് നിലനില്ക്കുന്നത്; നിന്റെ ശക്തിയാല് അവര്ക്ക് ഭയം ഇല്ലാതായി, നീയൊന്നാണ് അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നത്.
ഇദം ച സമനുപ്രാപ്തം ലോകാനാം ഭയമുത്തമ്। ജാനീമോ ന ച കേനൈതേ വധ്യംതേ ബ്രാഹ്മണാ നിശി
ഇപ്പോള് ലോകങ്ങളെ വലിയ ഭയം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; ആരാണ് ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ രാത്രിയില് കൊല്ലുന്നതെന്ന് ഞങ്ങള്ക്കറിയില്ല.
ബ്രാഹ്മണേഷു ച ക്ഷീണേഷു പൃഥിവീ ക്ഷയമേഷ്യതി। ത്വത്പ്രസാദാന്മഹാബാഹോ ലോകാസ്സര്വേ ജഗത്പതേ
ബ്രാഹ്മണന്മാര് ഇല്ലാതായാല് ഭൂമി നശിക്കും; മഹാബാഹുവായ ലോകനാഥാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് എല്ലാ ജീവികളും നിലനില്ക്കുന്നു.
വിനാശം നാധിഗച്ഛേയുസ്ത്വയാ വൈ പരിരക്ഷിതാഃ। വിഷ്ണു ഉവാച। വിദിതം മേ സുരാസ്സര്വം പ്രജായാഃ ക്ഷയകാരണമ്
നീ സംരക്ഷിച്ചാല് അവര്ക്ക് നാശം സംഭവിക്കില്ല; അല്ലെങ്കില് അവര് നശിക്കും. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരേ, സകല ജീവികളുടെ നാശകാരണം എനിക്ക് അറിയാം.
ഭവതാം ചാപി വക്ഷ്യാമി ശൃണുധ്വം വിഗതജ്വരാഃ। കാലകേയാ ഇതി ഖ്യാതാ ഗണാഃ പരമദാരുണാഃ
നിങ്ങള്ക്കുമാണ് ഞാന് പറയുന്നത്; ഭയമില്ലാതെ കേള്ക്കൂ. കാലകേയന്മാര് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്ന ഭയങ്കരമായ ഒരു കൂട്ടം ദാനവരാണ് അവര്.
തേ വൃത്രം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാക്ഷേണ ധീമതാ। ജീവിതം പരിരക്ഷന്തഃ പ്രവിഷ്ടാ വരുണാലയമ്
ബുദ്ധിമാനായ ആയിരം കണ്ണുള്ളവന് വൃത്രനെ കൊല്ലുന്നത് കണ്ടപ്പോള്, ജീവന് രക്ഷിക്കാന് അവര് വരുണന്റെ വസതിയിലേക്ക് കടന്നു.
തേ പ്രവിശ്യോദധിം ഘോരം നാനാഗ്രാഹസമാകുലമ്। ഉത്സാദനാര്ഥം ലോകസ്യ രാത്രൌ ഘ്നംതി മുനീനിഹ
അവര് ഭയങ്കരമായ, പലതരം ജലജീവികളാല് നിറഞ്ഞ സമുദ്രത്തിലേക്ക് കടന്നു; ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കാന് ഇവിടെയെത്തി രാത്രിയില് മുനിമാരെ കൊല്ലുന്നു.
ന തു ശക്യാഃ ക്ഷയം നേതും സമുദ്രാംതര്ഹിതാ ഹി തേ। സമുദ്രസ്യ ക്ഷയേ ബുദ്ധിര്ഭവദ്ഭിഃ പരിചിംത്യതാമ്
എന്നാല് അവരെ നശിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല, കാരണം അവര് സമുദ്രത്തിനകത്ത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; സമുദ്രം എങ്ങനെ ഉണക്കാമെന്ന് നിങ്ങള് ആലോചിക്കണം.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചോ ദേവാ വിഷ്ണുനാ സമുദാഹൃതമ്। പരമേഷ്ഠിനമാസാദ്യ അഗസ്ത്യസ്യാശ്രമം യയുഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ദേവന്മാര് പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ച് അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്രാപശ്യന്മഹാത്മാനം വാരുണം ദീപ്തതേജസമ്। ഉപാസ്യമാനമൃഷിഭിര്ദ്ദേവൈരിവ പിതാമഹമ്
അവിടെ, മഹാത്മാവായ വരുണപുത്രനെ, ദീപ്തമായ തേജസ്സോടെ, മുനിമാരാല് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനായി, ദേവന്മാര് പിതാമഹനെപ്പോലെ കണ്ടു.
തേഭിഗമ്യ മഹാത്മാനം മൈത്രാവരുണിമുത്തമമ്। അപ്രമത്തം തപോരാശിം കര്മഭിഃ സ്വൈരനുഷ്ഠിതൈഃ
അവരെല്ലാം, മിത്രവരുണന്മാരുടെ മഹാത്മാവായ പുത്രനെ, തപസ്സിന്റെ നിധിയായ, സ്വകാര്യ കര്മ്മങ്ങളില് ഏര്പെട്ടവനായി സമീപിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ। നഹുഷേണാഭിതപ്താനാം ലോകാനാം ത്വം ഗതിഃ പുരാ। ഭ്രംശിതശ്ച സുരൈശ്വര്യാല്ലോകാര്ഥം ലോകകംടകഃ
ദേവന്മാര് പറഞ്ഞു: നഹുഷന് ലോകങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോള് നീയായിരുന്നു അവരുടെ ആശ്രയം; ലോകങ്ങളുടെ ഭാവിയ്ക്കായി ദേവാധിപത്യം ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ് നീ, ലോകദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ.
ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധഃ സ മഹാന്ഭാസ്കരസ്യ നഗോത്തമഃ। വചസ്തവാനതിക്രാമന്വിന്ധ്യഃ ശൈലോ ന വര്ധതേ
കോപത്തില് വളര്ന്ന മഹാനായ വിന്ദ്യപര്വതം, നിന്റെ വാക്ക് അവഗണിച്ച്, സൂര്യനെ വെല്ലുവിളിച്ചപ്പോള് വളരുന്നത് നിര്ത്തി.
തമസാച്ഛാദിതേ ലോകേ മൃത്യുനാഭ്യര്ദിതാഃ പ്രജാഃ। ത്വാമേവ നാഥമാഗമ്യ നിര്വൃതിം പരമാം ഗതാഃ
ലോകം ഇരുട്ടില് മൂടപ്പെട്ട്, ജീവികള് മരണത്തില് പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, അവര് നിന്നെ രക്ഷകനായി സമീപിച്ച് പരമശാന്തി നേടി.
അസ്മാകം ഭയഭീതാനാം നിത്യമേവ ഭവാന്ഗതിഃ। തതസ്ത്വദ്യ പ്രയാചാമസ്ത്വാം വരം വരദോ ഹ്യസി
ഭയത്തോടെ കഴിയുന്ന ഞങ്ങള്ക്കു നീ എപ്പോഴും ആശ്രയമാണ്; അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞങ്ങള് നിന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കുന്നു, കാരണം നീ വരദനായിരിക്കുന്നു.
ഭീഷ്മ ഉവാച। കിമര്ഥം സഹസാ വിംധ്യഃ പ്രവൃദ്ധഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ മഹാമുനേ
ഭീഷ്മന് പറഞ്ഞു: വിന്ദ്യപര്വതം എങ്ങനെ അപ്രത്യക്ഷമായി കോപത്തില് വളര്ന്നു? മഹാമുനിയേ, ഇതിന്റെ വിശദമായ കഥ ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। അദ്രിരാജം മഹാശൈലം മേരും കനകപര്വതമ്। ഉദയേഽസ്തമയേ ഭാനുഃ പ്രദക്ഷിണമവര്തത
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: കനകപർവ്വതമായ മഹാശൈലമായ മേരു, കുന്നിൻ രാജാവിനെ സൂര്യൻ ഉദയത്തിലും അസ്തമയത്തിലും ചുറ്റി നടന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ തു തദാ വിംധ്യഃ ശൈലഃ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। യഥാ ഹി മേരുര്ഭവതാ നിത്യശഃ പരിഗമ്യതേ
അത് കണ്ട വിംധ്യപർവ്വതം സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: നീ എപ്പോഴും മേരുവിനെ ചുറ്റിപ്പോകുന്നതുപോലെ—
പ്രദക്ഷിണം ച ക്രിയതേ മാമേവം കുരു ഭാസ്കര। ഏവമുക്തസ്തതഃ സൂര്യഃ ശൈലേംദ്രം പ്രത്യഭാഷത
—നീ എന്നെയും അങ്ങനെ ചുറ്റണം, ഭാസ്കരാ. അങ്ങനെ വിംധ്യൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സൂര്യൻ പർവ്വതാധിപനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു.
നാഹമാത്മേച്ഛയാ ശൈലം കരോമ്യേനം പ്രദക്ഷിണമ്। ഏഷ മാര്ഗഃ പ്രദിഷ്ടോ മേ യേനേദം നിര്മിതം ജഗത്
ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ പർവ്വതത്തെ ചുറ്റുന്നില്ല. ഈ വഴി എനിക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെയാണ് ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
ഏവമുക്തസ്തദാ ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധഃ സഹസാചലഃ। സൂര്യാചംദ്രമസോര്മാര്ഗം രോദ്ധുമിച്ഛന്പരംതപ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ പർവ്വതം കോപത്തോടെ വൻ ആകാരം നേടി, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വഴിയടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
തതോ ഹി ദേവാഃ സഹിതാസ്തു സര്വേ സേംദ്രാഃ സമാഗമ്യ മഹാദ്രിരാജമ്। നിവാരയാമാസുരഥോത്പതംതം ന വൈ സ തേഷാം വചനം ചകാര
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് വൻപർവ്വതരാജാവിനെ ഉയരുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ അവൻ അവരുടെ വാക്ക് കേട്ടില്ല.
തതോ ഹി ജഗ്മുര്മുനിമാശ്രമസ്ഥം തപസ്വിനാം ധര്മവതാം വരിഷ്ഠമ്। അഗസ്ത്യമത്യദ്ഭുതദീപ്തവീര്യം തം ചാര്യമൂചുഃ സഹിതാഃ സുരാസ്തേ
അതിനുശേഷം അവർ അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുള്ള, തപസ്സിൽ ഉന്നതനായ, ധർമ്മത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള അഗസ്ത്യമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാർ ചേർന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു.
ദേവാ ഊചുഃ। സൂര്യാചംദ്രമസോര്മാര്ഗം നക്ഷത്രാണാം ഗതിം തഥാ। ശൈലരാഡാവൃണോത്യേഷ വിംധ്യഃ ക്രോധവശാനുഗഃ൧൫൦ 1.19.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: കോപംകൊണ്ടു വിംധ്യൻ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും വഴിയടയ്ക്കുന്നു.
തം നിവാരയിതും ശക്തോ നാന്യഃ കശ്ചിന്മുനീശ്വര। തച്ഛ്രുത്വാ വചനം വിപ്രഃ സുരാണാം ശൈലമഭ്യഗാത്
മഹാമുനിയേ, അവനെ തടയാൻ മറ്റാരും കഴിയില്ല. ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട മുനി പർവ്വതത്തോട് സമീപിച്ചു.
സോഭിഗമ്യാബ്രവീദ്വിംധ്യം സാദരം സമുപസ്ഥിതമ്। മാര്ഗമിച്ഛാമ്യഹം ദത്തം ഭവതാ പര്വതോത്തമ
അവൻ ആദരപൂർവ്വം സമീപിച്ച്, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വിംധ്യനോടു പറഞ്ഞു: പർവ്വതങ്ങളിലൊന്നാമനായ ഭവാൻ നൽകുന്ന വഴി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ദക്ഷിണാമഭിഗംതാസ്മി ദിശം കാര്യേണ കേനചിത്। യാവദാഗമനം മേ സ്യാത്താവത്ത്വം പ്രതിപാലയ
ഒരു കാര്യമുണ്ടായതിനാൽ ഞാൻ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്. ഞാൻ തിരികെ വരുന്നത് വരെ നീ കാത്തിരിക്കണം.
നിവൃത്തേ മയി ശൈലേംദ്ര തതോ വര്ധസ്വ കാമതഃ। പുലസ്ത്യ ഉവാച। അദ്യാപി ദക്ഷിണാദ്ദേശാദ്വാരുണിര്ന നിവര്തതേ
ഞാൻ തിരികെ വന്നശേഷം, പർവ്വതാധിപാ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ വളരാം. പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നുവരെ വാരുണി ദക്ഷിണഭാഗം വിട്ടിട്ടില്ല.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാ വിന്ധ്യോ ന വര്ധതേ। അഗസ്ത്യസ്യ പ്രഭാവേണ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി
നീ ചോദിച്ചതുപോലെ അഗസ്ത്യന്റെ ശക്തിയാൽ വിംധ്യൻ എങ്ങനെ വളരുന്നില്ലെന്ന് എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
കാലേയാസ്തു യഥാ രാജന്സുരൈഃ സര്വൈര്നിഷൂദിതാഃ। അഗസ്ത്യദ്വാരമാസാദ്യ തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
രാജാവേ, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അഗസ്ത്യന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തി കാലേയന്മാരെ എങ്ങനെ സംഹരിച്ചുവെന്നത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; അതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.