തതോ ദ്വാരം സമുദ്ഘാട്യ ദൃഷ്ടാ താഭിശ്ച മാനുഷീ । ന ദേവീ ന ച ഗംധര്വീ നാസുരീ ന ച പന്നഗീ
അതിനുശേഷം വാതിൽ തുറന്ന്, അവർ ആ മനുഷ്യസ്ത്രീയെ കണ്ടു; അവൾ ദേവതയുമല്ല, ഗാന്ധർവസ്ത്രീയുമല്ല, അസുരസ്ത്രീയുമല്ല, പന്നഗസ്ത്രീയുമല്ല.
ദൃഷ്ടാ പൂര്വം തഥാ നാരീ യാദൃശീയം ദ്വിജര്ഷഭ । ദേവീനാമുപദേശേന ഷട്തിലായാ വ്രതം കൃതമ്
ഇതുപോലൊരു സ്ത്രീയെ മുമ്പ് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ; ദേവികളുടെ ഉപദേശപ്രകാരം ഷട്ടിലാ വ്രതം അവൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.
മാനുഷ്യാ സത്യവ്രതയാ ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ് । രൂപകാംതിസമായുക്താ ക്ഷണേന സമവാപ സാ
ആ സ്ത്രീ സത്യവ്രതം പാലിച്ചതിനാൽ, അവൾക്ക് ഒരുപക്ഷേണത്തിൽ തന്നെ സൗന്ദര്യവും പ്രകാശവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
ധനം ധാന്യം ച വസ്ത്രാദി സുവര്ണം രൌപ്യമേവ ച । ഭവനം സര്വസംപന്നം ഷട്തിലായാഃ പ്രഭാവതഃ
ഷട്തിലദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൾക്ക് ധനം, ധാന്യം, വസ്ത്രങ്ങൾ, പൊന്നും വെള്ളിയും, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു വീട് എന്നിവ ലഭിച്ചു.
രൂപകാംതിസമായുക്താ ക്ഷണേന സമപദ്യത
അവൾക്ക് ഒരുപക്ഷേണത്തിൽ തന്നെ സൗന്ദര്യവും പ്രകാശവും ലഭിച്ചു.
അതിതൃഷ്ണാ ന കര്ത്തവ്യാ വിത്തശാഠ്യം വിവര്ജയേത് । ആത്മവിത്താനുസാരേണ തിലാന്വസ്ത്രാണി ദാപയേത്
അധികമായ ആസക്തിയും, ധനത്തിനായി വഞ്ചനയും ചെയ്യരുത്. സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് തിലവും വസ്ത്രവും ദാനം ചെയ്യണം.
ലഭതേ ചൈവമാരോഗ്യം നരോ ജന്മനി ജന്മനി । ന ദാരിദ്ര്യം ന കഷ്ടത്വം ന ച ദൌര്ഭാഗ്യമേവ ച 6.42.
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യന് ഓരോ ജന്മത്തിലും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും; ദാരിദ്ര്യവും കഷ്ടവും ദുർഭാഗ്യവും ഉണ്ടാകില്ല.
സംഭവേദ്വൈ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഷട്തിലാസമുപോഷണാത് । അനേന വിധിനാ ഭൂപ തിലദാതാ ന സംശയഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ വിധത്തിൽ ഷട്തിലവ്രതം ആചരിച്ചാൽ, തിലദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഈ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
മുച്യതേ പാതകൈഃ സര്വൈരനായാസേന മാനവഃ । ദാനം ച വിധിവത്പാത്രേ സര്വപാതകനാശനമ് । നാനര്ഥഃ കശ്ചിന്നായാസഃ ശരീരേ നൃപസത്തമ
മനുഷ്യൻ എളുപ്പത്തിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടും; വിധിപ്രകാരം യോഗ്യനായവർക്കു ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. ശരീരത്തിന് യാതൊരു ദോഷവും ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകില്ല, രാജശ്രേഷ്ഠനേ.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച- മാഹാത്മ്യം വിജയായാശ്ച ശ്രുതം കൃഷ്ണ മഹത്ഫലമ് । ഫാല്ഗുനസ്യാര്ജുനേ പക്ഷേ യന്നാമ്നീ താം വദാധുനാ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: വിജയയുടെ മഹത്വവും അതിന്റെ വലിയ ഫലവും നീ കേട്ടു, കൃഷ്ണാ. ഇനി ഫാൽഗുണ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ വരുന്ന ആ വ്രതത്തിന്റെ പേര് പറയൂ.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച-। ധര്മപുത്ര മഹാഭാഗ ശൃണു വക്ഷ്യാമിതേഽധുനാ । യോക്താ പൃഷ്ടേന മാംധാത്രാ വസിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ധർമ്മപുത്രാ, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയാൻ പോകുന്നു. മാംധാതാവും മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനും എന്നോട് ചോദിച്ചതു തന്നെയാണ്.
ഫാല്ഗുനസ്യ വിശേഷേണ വിശേഷഃ കഥിതോ നൃപ । ആമലകീവ്രതം പുണ്യം വിഷ്ണുലോകഫലപ്രദമ്
രാജാവേ, ഫാൽഗുണ മാസത്തിന്റെ പ്രത്യേക മഹത്വം ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ആമലകിവ്രതം വിശ്ണുലോകം ലഭിക്കാനുള്ള ഫലം നൽകുന്ന ഒരു പുണ്യവ്രതമാണ്.
ആമലക്യാസ്തലേ ഗത്വാ ജാഗരം തത്ര കാരയേത് । കൃത്വാ ജാഗരണം രാത്രൌ ഗോസഹസ്രഫലം ലഭേത്
ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ പോയി അവിടെ ജാഗരണം നടത്തണം; രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്താൽ, ആയിരം പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
മാംധാതോവാച - ആമലകീ കദാ ഹ്യേഷാ ഉത്പന്നാ ദ്വിജസത്തമ । ഏതത്സര്വം മമാചക്ഷ്വ പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ
മാംധാതാവ് ചോദിച്ചു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ ആമലകിവൃക്ഷം എപ്പോൾ ഉദിച്ചുവന്നു? ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ, എനിക്ക് അതിനേക്കാൾ വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.
കസ്മാദിയം പവിത്രാ ച കസ്മാത്പാപപ്രണാശിനീ । കസ്മാജ്ജാഗരണം കൃത്വാ ഗോസഹസ്രഫലം ലഭേത്
ഈ വൃക്ഷം എങ്ങനെ വിശുദ്ധമാണ്? എങ്ങനെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു? ജാഗരണം ചെയ്താൽ എങ്ങനെ ആയിരം പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു?
വസിഷ്ഠ ഉവാച- കഥയാമി മഹാഭാഗ യഥേയമഭവത്ക്ഷിതൌ । ആമലകീ മഹാവൃക്ഷഃ സര്വപാപപ്രണാശനഃ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഈ ആമലകിവൃക്ഷം എങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ ഉദിച്ചുവന്നു, എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹാവൃക്ഷത്തിന്റെ കഥ ഞാൻ പറയാം.
ഏകാര്ണവേ പുരാ ജാതേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജംഗമേ । നഷ്ടേ ദേവാസുരഗണേ പ്രണഷ്ടോരഗരാക്ഷസേ
ഒരിക്കൽ, ഒരേയൊരു സമുദ്രം മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, നിലനിൽക്കുന്നതും ചലിക്കുന്നതുമായ എല്ലാം നശിച്ചിരുന്നു; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, സർപ്പങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാം ഇല്ലാതായിരുന്നു.
തത്ര ദേവാദിദേവേശഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ । ജഗാമ ബ്രഹ്മപരമമാത്മനഃ പദമവ്യയമ്
അപ്പോഴാണ് ദേവാദിദേവനായ പരമാത്മാവ്, ശാശ്വതൻ, ബ്രഹ്മപദം എന്ന അത്യുത്തമമായ അവിനാശിയായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തിയത്.
തതോഽസ്യ ജാഗ്രതോ ബ്രഹ്മമുഖാച്ഛശിസമപ്രഭഃ । ഷ്ഠീവനാദ്ബിംദുരുത്പന്നഃ സ ഭൂമൌ നിപപാത ഹ
അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന്, ജാഗരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള ഒരു തുള്ളി പുറത്ത് വീണു ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
തസ്മാദ്ബിംദോഃ സമുത്പന്നഃ സ്വയം ധാത്രീ നഗോ മഹാന് । ശാഖാപ്രശാഖാബഹുലഃ ഫലഭാരേണ നാമിതഃ
ആ തുള്ളിയിൽ നിന്ന് സ്വയം, വലിയ ആമലകിവൃക്ഷം ഉദിച്ചു; അതിന് അനേകം ശാഖകളും ഉപശാഖകളും ഉണ്ടായിരുന്നു, ഫലഭാരത്തിൽ താഴ്ന്നുനിൽക്കുന്നവയായിരുന്നു.
സര്വേഷാം ചൈവ വൃക്ഷാണാമാദിരോഹഃ പ്രകീര്തിതഃ । ബ്രഹ്മണാഥ തതഃ പശ്ചാത്സംസൃഷ്ടാശ്ച ഇമാഃ പ്രജാഃ
എല്ലാ മരങ്ങളുടെയും ആദ്യം വളരൽ ബ്രഹ്മാവു പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിന് ശേഷം ഈ സകല ജീവികളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
ദേവദാനവഗംധര്വയക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാന് । അസൃജദ്ഭഗവാന്ദേവോ മഹര്ഷീംശ്ച തഥാമലാന്
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ദേവൻ ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും, ശുദ്ധമായ മഹർഷിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ആജഗ്മുസ്തത്ര ദേവാസ്തേ യത്ര ധാത്രീ ഹരിപ്രിയാ । താം ദൃഷ്ട്വാ തേ മഹാഭാഗ പരം വിസ്മയമാഗതാഃ
അവിടേക്ക് ദേവന്മാർ എത്തി, ഹരിക്ക് പ്രിയമായ ധാത്രിമരം നിലകൊണ്ടിരുന്നിടത്തേക്ക്. ആ മരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ മഹാഭാഗ്യശാലികൾ അതിയായ അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ന ജാനീമ ഇമം വൃക്ഷം ചിംതയംതോഽഭിസംസ്ഥിതാഃ । ഏവം ചിംതയതാം തേഷാം വാഗുവാചാശരീരിണീ
'ഈ മരത്തെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല' എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവർ അവിടെ നിന്നു. അങ്ങനെ അവർ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം അവരോടു പറഞ്ഞു.
ആമലകീ നഗോ ഹ്യേഷ പ്രവരോ വൈഷ്ണവോ മതഃ । അസ്യ സംസ്മരണാദേവ ലഭേദ്ഗോദാനജം ഫലമ്
ഇത് ആമലകിമരമാണ്, വൈഷ്ണവമരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിനെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും, ഗോവാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
സ്പര്ശനാദ്ദ്വിഗുണം പുണ്യം ത്രിഗുണം ധാരണാത്തഥാ । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സേവ്യാ ആമലകീ സദാ
ഇതിനെ തൊടുമ്പോൾ പുണ്യം ഇരട്ടിയാകും; ധരിക്കുമ്പോൾ മൂന്നു മടങ്ങ് പുണ്യം ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ആമലകിയെ എപ്പോഴും സേവിക്കണം.
സര്വപാപഹരാ പ്രോക്താ വൈഷ്ണവീ പാപനാശിനീ । തസ്യാ മൂലേ സ്ഥിതോ വിഷ്ണുസ്തദൂര്ധ്വേ ച പിതാമഹഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നവളായി, പാപനാശിനിയായ വൈഷ്ണവിയായി ഈ മരത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ വേരിൽ വിഷ്ണു നിലകൊള്ളുന്നു, അതിന് മുകളിൽ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവു) ഉണ്ട്.
സ്കംധേ ച ഭഗവാന്രുദ്രഃ സംസ്ഥിതഃ പരമേശ്വരഃ । ശാഖാസു മുനയഃ സര്വേ പ്രശാഖാസു ച ദേവതാഃ
തണ്ടിൽ പരമേശ്വരനായ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ വസിക്കുന്നു. ശാഖകളിൽ എല്ലാ മഹർഷിമാരും, ചെറുശാഖകളിൽ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.
പര്ണേഷു ചാസതേ ദേവാഃ പുഷ്പേഷു മരുതസ്തഥാ । പ്രജാനാം പതയഃ സര്വേ ഫലേഷ്വേവ വ്യവസ്ഥിതാഃ
ഇലകളിൽ ദേവന്മാർ ഇരിക്കുന്നു, പൂക്കളിൽ മരുത്ഗണങ്ങൾ, ഫലങ്ങളിൽ സകല പ്രജാപതികളും നിലകൊള്ളുന്നു.
സര്വദേവമയീ ഹ്യേഷാ ധാത്രീ ച കഥിതാ മയാ । തസ്മാത്പൂജ്യതമാ ഹ്യേഷാ വിഷ്ണുഭക്തിപരായണൈഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യം ഉള്ളതായാണ് ഈ ധാത്രിയെ ഞാൻ വിവരിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് വിഷ്ണുഭക്തർക്ക് ഇവൾ ഏറ്റവും ആരാധ്യയാണു.