ജപ്ത്വാ മാം ഭക്തിതഃ സിദ്ധിം യാസ്യംതി ദ്വിജസത്തമാഃ। പ്രാധാന്യം മമ ജാപ്യേന സര്വേഷാം വോ ഭവിഷ്യതി
എനിക്ക് ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ, ഏറ്റവും ഉത്തമരായ ദ്വിജന്മാർ വിജയത്തിലേക്ക് എത്തും. എന്റെ ജപം കൊണ്ടു നിങ്ങൾക്കു എല്ലാവരിലും പ്രധാന്യം ലഭിക്കും.
ഗായത്രീസാരമാത്രോപി വരം വിപ്രഃ സുസംയതഃ। നായംത്രിതശ്ചതുര്വേദീ സര്വാശീ സര്വവിക്രയീ
ഗായത്രിയുടെ സാരം മാത്രം അറിഞ്ഞ് ആത്മസംയമനം പാലിക്കുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ നാലു വേദങ്ങളും പഠിച്ച് എല്ലാം കഴിക്കുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
യസ്മാദ്വിപ്രേഷു സാവിത്ര്യാ ശാപോ ദത്തഃസദസ്യഥ। അത്ര ദത്തം ഹുതം ചാപി സര്വമക്ഷയകാരകമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ സാവിത്രിയുടെ വഴി ശാപം നൽകിയതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ നൽകിയതും ഹോമം ചെയ്തതും എല്ലാം അക്ഷയഫലമായത്.
ദത്തോ വരോ മയാ തേന യുഷ്മാകം ദ്വിജസത്തമാഃ। അഗ്നിഹോത്രപരാ വിപ്രാസ്ത്രികാലം ഹോമദായിനഃ
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ വരം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയതും, അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള, മൂന്നു കാലവും ഹോമം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു.
സ്വര്ഗം തേ തു ഗമിഷ്യംതി സൈകവിംശതിഭിഃ കുലൈഃ। ഏവം ശക്രസ്യ വിഷ്ണോശ്ച രുദ്രസ്യ പാവകസ്യ ച
അവർ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയോടുകൂടി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും. ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും അഗ്നിയും പോലെ തന്നെയാണ്.
ബ്രഹ്മണോ ബ്രാഹ്മണാനാം ച ഗായത്രീവരമുത്തമമ്। തസ്മിന്വൈ പുഷ്കരേ ദത്ത്വാ ബ്രഹ്മണഃപാര്ശ്വഗാഽഭവത്
ഗായത്രിയുടെ ഉത്തമമായ വരം ബ്രഹ്മാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു നൽകി. ആ പുഷ്കരത്തിൽ അതു നൽകിയതിനു ശേഷം അവൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പക്കൽ നിന്നവളായി.
ചാരണൈസ്തു തദാഽഽഖ്യാതം ലക്ഷ്മ്യാ വൈ ശാപകാരണമ്। യുവതീനാഞ്ച സര്വാസാം ശാപാഞ്ജ്ഞാത്വാപൃഥക്പൃഥക്
അപ്പോൾ തന്നെ ദേവഗാനങ്ങൾ ലക്ഷ്മിയുടെ ശാപകാരണം പറഞ്ഞു. യുവതിമാരുടെ ശാപങ്ങളും ഓരോന്നായി വിശദീകരിച്ചു.
ലക്ഷ്മ്യാശ്ചൈവ വരം പ്രാദാദ്ഗായത്രീ ബ്രഹ്മണഃ പ്രിയാ। അകുത്സിതാന്സദാ സര്വാന്കുര്വന്തീ ധനശോഭനാ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയയായ ഗായത്രി ലക്ഷ്മിക്ക് ഒരു വരം നൽകി: അപമാനിക്കപ്പെടാത്ത എല്ലാവരെയും എപ്പോഴും സമ്പന്നരാക്കുകയും ഭംഗിയുള്ളവരാക്കുകയും ചെയ്യും.
ശോഭിഷ്യസേ ന സംദേഹഃ സര്വേഭ്യഃ പ്രീതിദായിനീ। യേ ത്വയാ വീക്ഷിതാഃപുത്രി സര്വേതേ പുണ്യഭോജനാഃ
നീ സംശയമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവളായി പ്രകാശിക്കും. നീ നോക്കിയവർക്കെല്ലാം പുണ്യഫലം ലഭിക്കും, മകളേ.
പരിത്യക്താസ്ത്വയാ യേ തു സര്വേ തേ ദുഃഖഭാഗിനഃ। തേഷാം ജാതിഃ കുലം ശീലം ധര്മശ്ചൈവ വരാനനേ
പക്ഷേ, നീ ഉപേക്ഷിച്ചവർക്കെല്ലാവർക്കും ദു:ഖം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും. അവരുടെ വംശവും കുടുംബവും ശീലവും ധർമ്മവും, മനോഹരമുഖിയേ—
സഭായാം തേ ച ശോഭംതേ ദൃശ്യംതേ ചൈവ പാര്ഥിവൈഃ। അര്ഥിത്വം ചൈവ തേഷാം തു കരിഷ്യംതി ദ്വിജോത്തമാഃ
സഭയിൽ അവർ ഭംഗിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, രാജാക്കന്മാർ അവരെ കാണും. ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാർ അവരുടെ അഭ്യർത്ഥനകൾ നിറവേറ്റും.
സൌജന്യം തേഷു കുര്വംതി ത്വം നോ ഭ്രാതാ പിതാ ഗുരുഃ। ബാംധവോപി ന സംദേഹോ ന ജീവേയം ത്വയാ വിനാ
അവരിൽ സൗജന്യവും കാണിക്കും. നീ ഞങ്ങൾക്ക് സഹോദരനാണ്, പിതാവാണ്, ഗുരുവാണ്, ബന്ധുവാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല. നിന്നില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല.
ത്വയി ദൃഷ്ടേ പ്രസന്നാ മേ ദൃഷ്ടിര്ഭവതി ശോഭനാ। മനഃ പ്രസീദതേത്യര്ഥം സത്യം സത്യം വദാമി തേ
നിന്നെ കണ്ടാൽ എന്റെ ദൃഷ്ടി ശുഭമായി, മനസ്സ് സന്തോഷത്തോടെ മാറുന്നു. ഇതാണ് സത്യം, സത്യം തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
ഏവംവിധാനി വാക്യാനി ത്വദ്ദൃഷ്ട്യാ യേ നിരീക്ഷിതാഃ। സജ്ജനാസ്തേ തു ശ്രോഷ്യംതി ജനാനാം പ്രീതിദായകാഃ
ഇങ്ങനെ നിന്നെ നോക്കി ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവർ സജ്ജന്മാരാകും; അവർ ജനങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കും.
ഇന്ദ്രത്വം നഹുഷഃ പ്രാപ്യ ദൃഷ്ട്വാ ത്വാം യാചയിഷ്യതി। ത്വദ്ദൃഷ്ട്യാ തു ഹതഃപാപോ ഹ്യഗസ്ത്യവചനാദ്ധ്രുവമ്
ഇന്ദ്രപദവി ലഭിച്ച ശേഷം നഹുഷൻ നിന്നെ കണ്ടു അപേക്ഷിക്കും; എന്നാൽ നിന്നെ നോക്കിയാൽ, അഗസ്ത്യന്റെ വചനപ്രകാരം അവന്റെ പാപം നശിക്കും.
സര്പത്വം സമനുപ്രാപ്യ പ്രാര്ഥയിഷ്യതി തം തു സഃ। ദര്പേണാഹം വിനഷ്ടോസ്മി ശരണം മേ മുനേ ഭവ
അവൻ പാമ്പിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച ശേഷം അവനോട് പ്രാർത്ഥിക്കും: 'അഹങ്കാരത്താൽ ഞാൻ നശിച്ചു; മഹർഷേ, ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണം' എന്ന്.
വാക്യേന തേന തസ്യാസൌ നൃപസ്യ ഭഗവാനൃഷിഃ। കൃത്വാ മനസി കാരുണ്യമിദം വാക്യം വദിഷ്യതി
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹർഷി മനസ്സിൽ കരുണയോടെ ആ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറയും.
ഉത്പത്സ്യതേ കുലേ രാജാ ത്വദീയേ കുലനന്ദനഃ। സര്പരൂപധരം ദൃഷ്ട്വാ സ തേ ശാപം ഹി ഭേത്സ്യതി
നിന്റെ വംശത്തിൽ ഒരു രാജാവ് ജനിക്കും, കുടുംബത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്നവൻ. അവൻ പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടു, നിന്റെ ശാപം തീർക്കും.
തദാ ത്വം സര്പതാം ത്യക്ത്വാ പുനഃ സ്വര്ഗം ഗമിഷ്യസി। അശ്വമേധകൃതേന ത്വം ഭര്ത്രാ സഹ പുനര്ദിവമ്
അപ്പോള് നീ പാമ്പിന്റെ രൂപം വിട്ട് വീണ്ടും സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് എത്തും; ഭര്ത്താവ് അശ്വമേധയാഗം നടത്തുന്നതിലൂടെ, ഇരുവരും കൂടി ദിവ്യലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
പ്രാപ്സ്യസേ വരദാനേന മദീയേന സുലോചനേ। "പുലസ്ത്യ ഉവാച। ദേവപത്ന്യസ്തദാ സര്വാസ്തുഷ്ടയാ പരിഭാഷിതാഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു നീ ഇതെല്ലാം നേടും, കനിവുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ. പുളസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: അന്നേരം ദേവികളുടെ എല്ലാ ഭാര്യമാരും സന്തോഷത്തോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അപത്യൈരപി ഹീനാനാം നൈവ ദുഃഖം ഭവിഷ്യതി। ഗൌരീ ചൈവ തു ഗായത്ര്യാ തദാ സാപി വിബോധിതാ
മക്കളില്ലാത്തവര്ക്കും ഇനി ദുഃഖമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല; അന്നേരം ഗായത്രിയുടെ ഉണര്വിലൂടെ ഗൗരിയും ഉണര്ന്നിരുന്നു.
ബൃംഹിതാ പരിതോഷേണ വരാന്ദത്ത്വാ മനസ്വിനീ। സമാപ്തിംതസ്യ യജ്ഞസ്യ കാഞ്ക്ഷന്തീബ്രഹ്മണഃപ്രിയാ
സന്തോഷത്തോടെ ഗൗരി അനുഗ്രഹങ്ങള് നല്കി; ആ യാഗം പൂര്ത്തിയാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു അവള്.
വരദാം താം തഥാ ദൃഷ്ട്വാ ഗായത്രീം വേദമാതരമ്। പ്രണിപത്യ തദാ രുദ്രഃ സ്തുതിമേതാം ചകാര ഹ
അങ്ങനെ അനുഗ്രഹങ്ങള് നല്കുന്ന ഗായത്രി, വേദങ്ങളുടെ മാതാവിനെ കണ്ടു, അപ്പോള് രുദ്രന് അവളെ നമസ്കരിച്ചു ഈ സ്തുതി അര്പ്പിച്ചു.
"രുദ്ര ഉവാച। നമോസ്തു തേ വേദമാതരഷ്ടാക്ഷരവിശോധിതേ। ഗായത്രീ ദുര്ഗതരണീ വാണീ സപ്തവിധാ തഥാ
രുദ്രന് പറഞ്ഞു: എട്ടക്ഷരങ്ങളാല് ശുദ്ധിയുള്ള വേദമാതാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഗായത്രി, ദുരിതങ്ങള് കടക്കാന് സഹായിക്കുന്നവളേ, വാക്കിന്റെ ദേവതയും ഏഴുവിധങ്ങളായ രൂപങ്ങളുമുള്ളവളേ,
സര്വാണി സ്തുതിശാസ്ത്രാണി ഗാഥാശ്ച നിഖിലാസ്തഥാ। അക്ഷരാണി ച സര്വാണി ലക്ഷണാനി തഥൈവ ച
എല്ലാ സ്തുതികളും ഗീതകളും, എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും അവയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും നീ തന്നെയാണു.
ഭാഷ്യാദി സര്വശാസ്ത്രാണി യേ ചാന്യേ നിയമാസ്തഥാ। അക്ഷരാണി ച സര്വാണി ത്വം തു ദേവി നമോസ്തുതേ
എല്ലാ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും, മറ്റു എല്ലാ നിയമങ്ങളും, എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും നീ തന്നെയാണു ദേവിയേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ശ്വേതാ ത്വം ശ്വേതരൂപാസി ശശാംകേന സമാനനാ। ബിഭ്രതീ വിപുലൌ ബാഹൂ കദലീഗര്ഭകോമലൌ
നീ വെള്ളയുള്ളവളും, വെളുത്ത രൂപവും, ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും ഉള്ളവളും ആണു; വാഴക്കുരുവിനേക്കാള് മൃദുവായ വീതിയുള്ള കൈകള് നീ വഹിക്കുന്നു.
ഏണശ്രൃഁഗം കരേ ഗൃഹ്യ പംകജം ച സുനിര്മലമ്। വസാനാ വസനേ ക്ഷൌമേ രക്തേനോത്തരവാസസാ
കൈയില് കുരങ്ങിന്റെ കൊമ്പും, അത്യന്തം ശുദ്ധമായ ഒരു താമരയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നവളും, നൂലുടുപ്പും ചുവന്ന മേല്വസ്ത്രവും ധരിച്ചവളും ആണു നീ.
ശശിരശ്മിപ്രകാശേന ഹാരേണോരസി രാജിതാ। ദിവ്യകുംഡലപൂര്ണാഭ്യാം കര്ണാഭ്യാം സുവിഭൂഷിതാ
ചന്ദ്രപ്രഭയിലേക്കുള്ള മാലകൊണ്ടു നെഞ്ചില് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളും, ദിവ്യമായ കുണ്ഡലങ്ങള് രണ്ടു ചെവികളിലും മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചവളും.
ചംദ്രസാപത്ന്യഭൂതേന മുഖേന ത്വം വിരാജസേ। മകുടേനാതിശുദ്ധേന കേശബംധേന ശോഭിതാ
ചന്ദ്രനോടു തുല്യമായ മുഖം കൊണ്ടു നീ പ്രകാശിക്കുന്നു; അത്യന്തം ശുദ്ധമായ മുകുടവും മനോഹരമായ മുടിയണിയിപ്പും നീ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.