യദ്യേഷ തേ സ്ഥിരോ ഭാവസ്തിഷ്ഠ ദേവ നമോസ്തുതേ। അഹംകഥംസഖീനാംതു ദര്ശയിഷ്യാമി വൈമുഖമ്
നിന്റെ തീരുമാനം ഇത്ര ഉറപ്പുള്ളതാണെങ്കിൽ, ദേവാ, നീ ഇങ്ങനെയിരിക്കുക. ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് മുഖം കാണിക്കും?
ഭര്ത്രാ മേ വിധൃതാ പത്നീ കഥമേതദഹം വദേ। "ബ്രഹ്മോവാച। ഋത്വിഗ്ഭിസ്ത്വരിതശ്ചാഹം ദീക്ഷാകാലാദനംതരമ്
എന്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്—ഇത് ഞാൻ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?
പത്നീം വിനാ ന ഹോമോത്ര ശീഘ്രം പത്നീമിഹാനയ। ശക്രേണൈഷാ സമാനീതാ ദത്തേയം മമ വിഷ്ണുനാ
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: യാഗികർ ആവശ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് ഞാൻ ദീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് ഉടനെ വന്നതാണ്. ഇവിടെ ഭാര്യയില്ലാതെ ഹോമം നടത്താൻ കഴിയില്ല—ഉടൻ ഒരു ഭാര്യയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ശക്രൻ അവളെ കൊണ്ടുവന്നു, വിഷ്ണു അവളെ എനിക്ക് നൽകി.
ഗൃഹീതാ ച മയാ സുഭ്രു ക്ഷമസ്വൈതം മയാ കൃതമ്। ന ചാപരാധം ഭൂയോന്യം കരിഷ്യേ തവ സുവ്രതേ
ഞാൻ അവളെ സ്വീകരിച്ചു, മനോഹരഭ്രുവിനിയേ. ഞാൻ ചെയ്തതിനു ക്ഷമിക്കണം. ഇനി നിന്നോടു ഞാൻ മറ്റൊരു തെറ്റും ചെയ്യില്ല, ധർമ്മപത്നിയേ.
പാദയോഃ പതിതസ്തേഹം ക്ഷമസ്വേഹ നമോസ്തുതേ। "പുലസ്ത്യ ഉവാച। ഏവമുക്താ തദാ ക്രുദ്ധാ ബ്രഹ്മാണം ശപ്തുമുദ്യതാ
നിന്റെ കാലടിയിൽ ഞാൻ വീണു. ദയവായി ക്ഷമിക്കണം, ഇവിടെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യദി മേസ്തി തപസ്തപ്തം ഗുരവോ യദി തോഷിതാഃ। സര്വബ്രഹ്മസമൂഹേഷു സ്ഥാനേഷു വിവിധേഷു ച
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കോപിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനെ ശപിക്കാൻ തയ്യാറായി.
നൈവ തേ ബ്രാഹ്മണാഃ പൂജാം കരിഷ്യംതി കദാചന। ൠതേ തു കാര്തികീമേകാം പൂജാം സാംവത്സരീം തവ
ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഗുരുക്കന്മാർ സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലാ ബ്രഹ്മസമൂഹങ്ങളിലും, വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലും,
കരിഷ്യന്തി ദ്വിജാഃ സര്വേ മര്ത്യാ നാന്യത്ര ഭൂതലേ। ഏതദ്ബ്രഹ്മാണമുക്ത്വാഹ ശതക്രതുമുപസ്ഥിതമ്
നിന്റെ വാർഷിക പൂജയായ കാർത്തികമാസത്തിലെ ഒരൊറ്റ പൂജ ഒഴികെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഒരിക്കലും നിന്നെ ആരാധിക്കില്ല.
ഭോഭോഃ! ശക്ര ത്വയാനീതാ ആഭീരീ ബ്രഹ്മണോന്തികമ്। യസ്മാത്തേ ക്ഷുദ്രകംകര്മതസ്മാത്വം ലപ്സ്യസേ ഫലമ്
ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും ആ പൂജ മാത്രം നടത്തും, മറ്റൊന്നും അല്ല. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ശതക്രതുവിനോട് പറഞ്ഞു.
യദാ സംഗ്രാമമധ്യേ ത്വം സ്ഥാതാ ശക്ര ഭവിഷ്യസി। തദാ ത്വം ശത്രുഭിര്ബദ്ധോ നീതഃ പരമികാം ദശാമ്
ശക്രാ! നീ ആഭീരിയയെ ബ്രഹ്മാവിനരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ഈ ചെറിയ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം നീ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
അകിഞ്ചനോ നഷ്ടസത്വഃ ശത്രൂണാം നഗരേ സ്ഥിതഃ। പരാഭവം മഹത്പ്രാപ്യ ന ചിരാദേവ മോക്ഷ്യസേ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ നീ നില്ക്കുമ്പോൾ, ശക്രാ, അപ്പോൾ ശത്രുക്കൾ നിന്നെ പിടിച്ചു ഏറ്റവും ദയനീയമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
ശക്രം ശപ്ത്വാ തദാ ദേവീ വിഷ്ണും വാക്യമഥാബ്രവീത്। ഭൃഗുവാക്യേന തേ ജന്മ യദാ മര്ത്യേ ഭവിഷ്യതി
സമ്പത്ത് ഇല്ലാതായി, ശക്തി നഷ്ടമായി, നീ ശത്രുക്കളുടെ നഗരത്തിൽ വസിക്കും; വലിയ പരാജയം അനുഭവിച്ച ശേഷം, അധികം വൈകാതെ മോചനം ലഭിക്കും.
ഭാര്യാവിയോഗജം ദുഃഖം തദാ ത്വം തത്ര ഭോക്ഷ്യസേ। ഹൃതാതേശത്രുണാ പത്നീ പരേ പാരോ മഹോദധേഃ
ശക്രനെ ശപിച്ച ശേഷം, ദേവി വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: ഭൃഗുവിന്റെ വാക്കാൽ നീ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുമ്പോൾ,
ന ച ത്വം ജ്ഞാസ്യസേ നീതാം ശോകോപഹതചേതനഃ। ഭ്രാത്രാ സഹ പരം കഷ്ടാമാപദം പ്രാപ്യ ദുഃഖിതഃ
അപ്പോൾ നീ ഭാര്യയെ വിട്ടു വേർപിരിയുന്ന ദുഃഖം അനുഭവിക്കും; നിന്റെ ഭാര്യയെ ശത്രു വലിയ സമുദ്രം കടന്ന് കൊണ്ടുപോകും.
യദാ യദുകുലേ ജാതഃ•★കൃഷ്ണസംജ്ഞോ ഭവിഷ്യസി। പശൂനാം ദാസതാം പ്രാപ്യ ചിരകാലം ഭ്രമിഷ്യസി
നീ യദുകുലത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, കൃഷ്ണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും. അപ്പോൾ നീ കന്നുകാലികളോടൊപ്പം ദാസ്യത്തിൽ കഴിയുകയും, ദീർഘകാലം അലയുകയും ചെയ്യും.
തദാഹ രുദ്രം കുപിതാ യദാ ദാരുവനേ സ്ഥിതഃ। തദാ ത ൠഷയഃ ക്രുദ്ധാഃശാപം ദാസ്യന്തിവൈ ഹര
അപ്പോൾ രുദ്രൻ ദാരുവനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, കോപത്തോടെ, അപ്പൊഴുള്ള ഋഷിമാരും കോപിച്ച് അവനു ശാപം നൽകി.
ഭോഭോഃ !കാപാലിക ക്ഷുദ്ര സ്ത്രീരസ്മാകം ജിഹീര്ഷസി। തദേതദ്ദര്പിതം തേദ്യ ഭൂമൌ ലിങ്ഗംപതിഷ്യതി
'കപാലികാ, നീ ചീത്തയാളാണ്! ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ നീ മോഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഇന്നേ നിന്റെ അഹങ്കാരമുള്ള ലിംഗം നിലത്തു വീഴും.'
വിഹീനഃ പൌരുഷേണ ത്വം മുനിശാപാച്ച പീഡിതഃ। ഗങ്ഗാദ്വാരേസ്ഥിതാ പത്നീ സാ ത്വാമാശ്വാസയിഷ്യതി
മുനിശാപം മൂലം നീ പുരുഷത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട് ദു:ഖിതനാകുമ്പോൾ, ഗംഗയുടെ വാതിലിൽ നിന്നു നിന്റെ ഭാര്യ നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കും.
അഗ്നേ ത്വം സര്വഭക്ഷോസി പൂര്വം പുത്രേണ മേ കൃതഃ। ഭൃഗുണാ ധര്മനിത്യേന കഥം ദഗ്ധം ദഹാമ്യഹമ്
'അഗ്നേ, നീ എല്ലാം ദഹിക്കുന്നവൻ ആണ്. മുമ്പ് എന്റെ മകൻ ഭൃഗു, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ, നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഞാൻ ദഹിക്കപ്പെട്ടവൻ ആകുമ്പോൾ എങ്ങനെ ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ ദഹിപ്പിക്കും?'
ജാതവേദസ്സ രുദ്രസ്ത്വാം രേതസാ പ്ലാവയിഷ്യതി। അമേധ്യേഷു ച തേജിഹ്വാ അധികം പ്രജ്വലിഷ്യതി
'ജാതവേദാ, രുദ്രൻ തന്റെ വീര്യം കൊണ്ടു നിന്നെ ഒഴുക്കും; അശുദ്ധമായവയിൽ നിന്റെ അഗ്നിജിഹ്വ കൂടുതൽ ഉഗ്രമായി ജ്വലിക്കും.'
ബ്രാഹ്മണാനൃത്വിജഃ സര്വാന്സാവിത്രീവൈശശാപ ഹ। പ്രതിഗ്രഹാര്ഥാഗ്നിഹോത്രോവൃഥാടവ്യാശ്രയാസ്തഥാ
സാവിത്രി എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും യാഗികന്മാരെയും ശപിച്ചു: ദാനവും ഹോമവും വേണ്ടി അവർ വ്യർത്ഥമായി കാടുകളിൽ അലയേണ്ടി വരും.
സദാ തീര്ഥാനി ക്ഷേത്രാണി ലോഭാദേവ ഭജിഷ്യഥ। പരാന്നേഷു സദാതൃപ്താ അതൃപ്താസ്സ്വഗൃഹേഷു ച
ലാഭലോഭം കൊണ്ടു നിങ്ങൾ എപ്പോഴും തീർത്ഥങ്ങളിലും കൃഷിസ്ഥലങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കും; മറ്റുള്ളവരുടെ അന്നം കഴിച്ച് തൃപ്തരായിട്ടും, സ്വന്തം വീട്ടിൽ തൃപ്തിയില്ലാതെ ഇരിക്കും.
അയാജ്യയാജനം കൃത്വാ കുത്സിതസ്യ പ്രതിഗ്രഹമ്। വൃഥാധനാര്ജനം കൃത്വാ വ്യയം ചൈവ തഥാ വൃഥാ
യോഗ്യരല്ലാത്തവർക്കായി യാഗം നടത്തി, നിന്ദ്യമായ ദാനം സ്വീകരിച്ച്, വ്യർത്ഥമായി ധനം സമ്പാദിച്ച്, അതുപോലെ തന്നെ ധനം വ്യർത്ഥമായി ചെലവഴിക്കേണ്ടി വരും.
പ്രേതാനാം തേന പ്രേതത്വം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। ഏവം ശക്രം തഥാ വിഷ്ണും രുദ്രം വൈ പാവകം തഥാ
ഇതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ പ്രേതങ്ങളിലുപോലും പ്രേതന്മാരാകും—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല; ഇങ്ങനെ അവൾ ഇന്ദ്രനെയും വിഷ്ണുവിനെയും രുദ്രനെയും അഗ്നിയെയും ശപിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണം ബ്രാഹ്മണാംശ്ചൈവ സര്വാംസ്താനാശപദ്രുഷാ। ശാപം ദത്വാ തഥാതേഷാം നിഷ്ക്രാംതാ സദസസ്തഥാ
ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മുഴുവൻ അവൾ കോപത്തോടെ ശപിച്ചു; ശാപം നൽകി സദസ്സിൽ നിന്ന് അവൾ പുറത്ത് പോയി.
ജ്യേഷ്ഠം പുഷ്കരമാസാദ്യ തദാസാ ച വ്യവസ്ഥിതാ। ലക്ഷ്മീംപ്രാഹ സതീം താം ചശക്രഭാര്യാം വരാനനാമ്
മികച്ച പുഷ്കരത്തിൽ എത്തി അവൾ അവിടെ താമസിച്ചു; അപ്പോൾ സതിയായ ലക്ഷ്മി, മനോഹരമുഖമുള്ള ശക്രഭാര്യ, അവളോടു പറഞ്ഞു.
യുവതീസ്താസ്തഥോവാച നാത്ര സ്ഥാസ്യാമി സന്സദി। തത്രചാഹം ഗമിഷ്യാമി യത്രശ്രോഷ്യേ ന ച ധ്വനിമ്
അവൾ അവിടെയുള്ള യുവതികളോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ഈ സദസ്സിൽ ഇനി താമസിക്കില്ല; ഞാൻ ശബ്ദം കേൾക്കാത്തിടത്തേക്ക് പോകും.'
തതസ്താഃ പ്രമദാഃ സര്വാഃ പ്രയാതാഃ സ്വനികേതനമ്। സാവിത്രീ കുപിതാ താസാമപി ശാപായ ചോദ്യതാ
അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി; സാവിത്രി കോപത്തോടെ അവർക്കും ശാപം നൽകാൻ തയ്യാറായി.
യസ്മാന്മാം തു പരിത്യജ്യ ഗതാസ്താ ദേവയോഷിതഃ। താസാമപി തഥാ ശാപംപ്രദാസ്യേകുപിതാ ഭൃശമ്
അവ ദേവസ്ത്രികൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയതുകൊണ്ട്, ഞാൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അവർക്കും ശാപം നൽകും.
നൈകത്രവാസോ ലക്ഷ്മ്യാസ്തു ഭവിഷ്യതികദാചന। ക്ഷുദ്രാ സാ ചലചിത്താ ചമൂര്ഖേഷു ചവസിഷ്യതി
ലക്ഷ്മി ഒരിടത്തും സ്ഥിരമായി താമസിക്കില്ല; അവൾ ചഞ്ചലയും, മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്തവളും, മൂഢന്മാരുടെ ഇടയിൽ വസിക്കും.