കപാലമോചനം തീര്ഥം തവ തത്ര ഭവിഷ്യതി। അഹം ച ത്വം സ്ഥിതസ്തത്ര വിഷ്ണുശ്ചാപി ഭവിഷ്യതി
അവിടെ നിനക്കായി കപാലമോചനതീർത്ഥം ഉണ്ടാകും; ഞാൻ, നീയും, വിഷ്ണുവും അവിടെ നിലകൊള്ളും.
ദര്ശനേ ഭവതസ്തത്ര മഹാപാതകിനോപി യേ। തേപി ഭോഗാന്സമശ്നംതി വിശുദ്ധാ ഭവനേ മമ
അവിടെ നിന്നെ ദർശിക്കുന്നവരിൽ വലിയ പാപികൾ പോലും സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് എന്റെ ഭവനത്തിൽ ശുദ്ധരാവും.
വരണാപി അസീചാപി ദ്വേ നദ്യൌ സുരവല്ലഭേ। അംതരാലേ തയോഃ ക്ഷേത്രേ വധ്യാ ന വിശതി ക്വചിത്
ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ വരണാ, അസി എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് നദികൾ അവിടെ ഒഴുകുന്നു; അവയുടെ ഇടയിലുള്ള പ്രദേശത്ത് മരിക്കേണ്ടവൻ ഒരാളും കടക്കാറില്ല.
തീര്ഥാനാം പ്രവരം തീര്ഥം ക്ഷേത്രാണാം പ്രവരം തവ। ആദേഹപതനാദ്യേ തു ക്ഷേത്രം സേവംതി മാനവാഃ
അത് തന്നെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവും നിനക്കുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്; ശരീരം വീഴുന്ന നിമിഷം മുതൽ മനുഷ്യർ ആ സ്ഥലത്തെ സേവിക്കുന്നു.
തേ മൃതാ ഹംസയാനേന ദിവം യാംത്യകുതോഭയാഃ। പംചക്രോശപ്രമാണേന ക്ഷേത്രം ദത്തം മയാ തവ
അവിടെ മരിക്കുന്നവർക്ക് ഹംസയാനത്തിൽ ഭയമില്ലാതെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാം; അഞ്ചു ക്രോഷം വീതിയുള്ള പ്രദേശം ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രമധ്യാദ്യദാ ഗംഗാ ഗമിഷ്യതി സരിത്പതിമ്। തദാ സാ മഹതീ പുണ്യാ പുരീ രുദ്ര ഭവിഷ്യതി
ആ പ്രദേശത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ ഗംഗ നദി നദീനാഥനിലേക്കു ഒഴുകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ, രുദ്രാ, ആ നഗരം ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളതായിത്തീരും.
പുണ്യാ ചോദങ്മുഖീ ഗംഗാ പ്രാചീ ചാപി സരസ്വതീ। ഉദങ്മുഖീ യോജനേ ദ്വേ ഗച്ഛതേ ജാഹ്നവീ നദീ
പുണ്യമുള്ള വടക്കോട്ടു മുഖമായ ഗംഗയും, കിഴക്കോട്ടു ഒഴുകുന്ന സരസ്വതിയും; ജാഹ്നവീ നദി രണ്ട് യോജന ദൂരം വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്നു.
തത്ര വൈ വിബുധാഃ സര്വേ മയാ സഹ സവാസവാഃ। ആഗതാ വാസമേഷ്യംതി കപാലം തത്ര മോചയ
അവിടെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും, ഞാനും ഇന്ദ്രനും കൂടെ വന്ന് വാസം ചെയ്യും; അവിടെ നീ കപാലം ഉപേക്ഷിക്കൂ.
തസ്മിംസ്തീര്ഥേ തു യേ ഗത്വാ പിണ്ഡദാനേന വൈ പിതൄന്। ശ്രാദ്ധൈസ്തു പ്രീണയിഷ്യംതി തേഷാം ലോകോഽക്ഷയോ ദിവി
ആ തിരുത്തിൽ ചെന്നു പിണ്ഡം അർപ്പിച്ച് ശ്രാദ്ധം നടത്തി പിതാക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് സ്വർഗത്തിൽ അക്ഷയമായ ലോകം ലഭിക്കും.
വാരാണസ്യാം മഹാതീര്ഥേ നരഃ സ്നാതോ വിമുച്യതേ। സപ്തജന്മകൃതാത്പാപാദ്ഗമനാദേവ മുച്യതേ
വാരാണസിയിലെ മഹാതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങളിലെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; അങ്ങോട്ട് പോകുന്നവർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
തത്തീര്ഥം സര്വതീര്ഥാനാമുത്തമം പരികീര്തിതമ്। ത്യജംതി തത്ര യേ പ്രാണാന്പ്രാണിനഃ പ്രണതാസ്തവ
ആ തിരുത്ത് എല്ലാ തിരുത്തുകളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പ്രശസ്തമാണ്; അവിടെ പ്രാണങ്ങൾ വിട്ട് അർപ്പിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാരാകും.
രുദ്രത്വം തേ സമാസാദ്യ മോദംതേ ഭവതാ സഹ। തത്രാപി ഹി തു യദ്ദത്തം ദാനം രുദ്ര യതാത്മനാ
അവർക്ക് രുദ്രസ്വരൂപം ലഭിച്ചു, നിങ്ങൾക്കൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കും; അവിടെ രുദ്രഭക്തിയോടെ നൽകിയ ദാനം വലിയ ഫലം നൽകും.
സ്യാന്മഹച്ച ഫലം തസ്യ ഭവിതാ ഭാവിതാത്മനഃ। സ്വാംഗസ്ഫുടിത സംസ്കാരം തത്ര കുര്വംതി യേ നരാഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവർക്കു അത്ര വലിയ ഫലമാണ് അവിടെ ലഭിക്കുക; അവിടെ മനസ്സുതുറന്ന് സ്വന്തം കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് അത്ഭുതഫലം ലഭിക്കും.
തേ രുദ്രലോകമാസാദ്യ മോദംതേ സുഖിനഃ സദാ। തത്ര പൂജാ ജപോ ഹോമഃ കൃതോ ഭവതി ദേഹിനാം
അവർ രുദ്രലോകം പ്രാപിച്ച് എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; അവിടെ നടത്തിയ പൂജ, ജപം, ഹോമം എന്നിവ ശരീരധാരികൾക്ക് ഫലപ്രദമാകും.
അനംതഫലദഃ സ്വര്ഗോ രുദ്രഭക്തിയുതാത്മനഃ। തത്ര ദീപപ്രദാനേ തു ജ്ഞാനചക്ഷുര്ഭവേന്നരഃ
രുദ്രഭക്തിയുള്ളവർക്കു സ്വർഗം അനന്തഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; അവിടെ ദീപം തെളിച്ചാൽ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ലഭിക്കും.
അവ്യംഗം തരുണം സൌമ്യം രൂപവംതം തു ഗോസുതമ്। യോങ്കയിത്വാ മോചയതി സ യാതി പരമം പദമ്
ദോഷമില്ലാത്ത, യൗവനത്തിൽ, സുന്ദരമായ, ശാന്തമായ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ മോചിപ്പിച്ചാൽ ആൾക്ക് പരമപദം ലഭിക്കും.
പിതൃഭിഃ സഹിതോ മോക്ഷം ഗച്ഛതേ നാത്ര സംശയഃ। അഥ കിം ബഹുനോക്തേന യത്തത്ര ക്രിയതേ നരൈഃ൨൦൦ 1.14.
അവൻ പിതാക്കളോടൊപ്പം മോക്ഷം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, അവിടെ മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും—
കര്മധര്മം സമുദ്ദിശ്യ തദനംതഫലം ഭവേത്। സ്വര്ഗാപവര്ഗയോര്ഹേതുസ്തദ്ധി തീര്ഥമ്മതം ഭുവി
കര്മ്മധർമ്മം അനുസരിച്ച് ചെയ്താൽ അതിന് അനന്തമായ ഫലമാണ്; ആ തിരുത്ത് ഭൂമിയിൽ സ്വർഗത്തിനും മോക്ഷത്തിനും കാരണമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
സ്നാനാജ്ജപാത്തഥാ ഹോമാദനംതഫലസാധനമ്। ഗത്വാ വാരാണസീതീര്ഥം ഭക്ത്യാ രുദ്രപരായണാഃ
സ്നാനം, ജപം, ഹോമം എന്നിവ അനന്തഫലത്തിന് വഴിയാണ്; രുദ്രഭക്തരായി ഭക്തിയോടെ വാരാണസീ തിരുത്തിൽ പോകുന്നവർ—
യേ തത്ര പംചതാം പ്രാപ്താ ഭക്താസ്തേ നാത്ര സംശയഃ। വസവഃ പിതരോ ജ്ഞേയാ രുദ്രാശ്ചൈവ പിതാമഹാഃ
അവിടെ മരിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർക്ക് സംശയമില്ല; അവർ വസുക്കളും പിതാക്കളും രുദ്രന്മാരും പിതാമഹന്മാരും ആകുന്നു.
പ്രപിതാമഹാസ്തഥാദിത്യാ ഇത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ। ത്രിവിധഃ പിംഡദാനായ വിധിരുക്തോ മയാനഘ
പ്രപിതാമഹന്മാരും ആദിത്യന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ; ഇതാണ് വൈദികശ്രുതി. പിണ്ഡദാനത്തിന്റെ മൂന്നു വിധം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു, പാപരഹിതനേ.
മാനുഷൈഃ പിംഡാദാനം തു കാര്യമത്രാഗതൈസ്സദാ। പിംഡദാനം ച തത്രൈവ സ്വപുത്രൈഃ കാര്യമാദരാത്
മനുഷ്യർ അവിടെ എത്തിയാൽ എപ്പോഴും പിണ്ഡദാനം നടത്തണം; അവിടെയുള്ളവരുടെ സ്വന്തം പുത്രന്മാർ ആദരത്തോടെ പിണ്ഡദാനം ചെയ്യണം.
സുപുത്രാസ്തേ പിതൄണാം തു ഭവംതി സുഖദായകാഃ। പ്രോക്തം തീര്ഥം മയാ തുഭ്യം ദര്ശനാദപി മുക്തിദമ്
നല്ല പുത്രന്മാർ പിതാക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നു; ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ തിരുത്ത് ദർശിച്ചാലും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
സ്നാത്വാ തു സലിലേ തത്ര മുച്യതേ ജന്മബംധനാത്। വിമുക്തോ ബ്രഹ്മഹത്യായാസ്തത്ര രുദ്ര യഥാസുഖമ്
അവിടെ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ജന്മബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് അവിടെ രുദ്രാ, സ്വേച്ഛയോടെ വിടുതൽ ലഭിക്കും.
അവിമുക്തേ മയാ ദത്തേ തിഷ്ഠ ത്വം ഭാര്യയാ സഹ। രുദ്ര ഉവാച। പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി തേഷ്വഹം വിഷ്ണുനാ സഹ
അവിമുക്തം ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഭാര്യയോടൊപ്പം അവിടെ താമസിക്കൂ. രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തിരുത്തുകളിലും ഞാൻ വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം അവിടെ വസിക്കുന്നു.
തിഷ്ഠാമി ഭവതോക്തേന വര ഏഷ വൃതോ മയാ। അഹം ദേവോ മഹാദേവ ആരാധ്യോ ഭവതാ സദാ
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; ഈ വരം ഞാൻ അനുവദിച്ചു. ഞാൻ മഹാദേവൻ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിക്കണം.
വരം ദാസ്യാമി തേ ചാഹം സംതുഷ്ടേനാംതരാത്മനാ। വിഷ്ണോശ്ചാഹം പ്രദാസ്യാമി വരാംശ്ച മനസീപ്സിതാന്
എനിക്ക് മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ഒരു വരം നൽകാം. നീ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങൾ പോലും ഞാൻ തന്നെ നിനക്ക് നൽകാം.
സുരാണാം ചൈവ സര്വേഷാം മുനീനാം ഭവിതാത്മനാമ്। അഹം ദാതാ അഹം യാച്യോ നാന്യോ ഭാവ്യഃ കഥംചന
സ്വയം spഹ്യാനുഭവം ഉള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും ഇടയിൽ വരങ്ങൾ നൽകുന്നതും ചോദിക്കേണ്ടതും ഞാൻ മാത്രമാണ്. മറ്റാരെയും ഈ കാര്യത്തിൽ കണക്കാക്കേണ്ടതില്ല.
ബ്രഹ്മോവാച। ഏവം കരിഷ്യേഹം രുദ്ര യത്വയോക്തം വചഃ ശുഭമ്। നാരായണശ്ച തേ വാക്യം കര്താ സര്വം ന സംശയഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: രുദ്രാ, നീ പറഞ്ഞ ഈ ശുഭമായ വാക്കുകൾ ഞാൻ നിർവഹിക്കും. നാരായണനും നിന്റെ അഭ്യർത്ഥന മുഴുവനും നിർവഹിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
വിസൃജ്യൈവം തദാ രുദ്രം ബ്രഹ്മാ ചാംതരധീയത। വാരാണസ്യാം മഹാദേവോ ഗത്വാ തീര്ഥം ന്യവേശയത്
അങ്ങനെ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം ബ്രഹ്മാവ് അപ്രത്യക്ഷനായി. മഹാദേവൻ വാരാണസിയിൽ ചെന്നു അവിടെ ഒരു തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ചു.