ഭോഭോസ്ത്യജത വാസാംസി ദീക്ഷാം കാരയിതാസ്മി വഃ। ഏവം തേ ദാനവാ ഭീഷ്മ ഭൃഗുരൂപേണ ധീമതാ
സുഹൃത്തുക്കളേ, വസ്ത്രങ്ങള് മാറ്റിവെക്കൂ; ഞാന് നിങ്ങളെ ദീക്ഷ നല്കും. ഭീഷ്മനേ, അങ്ങനെ ഭൃഗുവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ജ്ഞാനിയാല് ദാനവര് ദീക്ഷിതരായി.
ആംഗിരസേന തേ തത്ര കൃതാ ദിഗ്വാസസോസുരാഃ। ബര്ഹിപിച്ഛധ്വജം തേഷാം ഗുംജികാ ചാരുമാലികാം
അങ്ങിരസിന്റെ ആചാരപ്രകാരം അവര് ദിക്കുകള് മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി. അവര്ക്ക് മയില്പൊക്കിന്റെ പതാകയും ഗുഞ്ചികയുടെ മനോഹരമായ മാലയും നല്കി.
ദത്വാ ചകാര തേഷാം തു ശിരസോ ലുംചനം തതഃ। കേശസ്യോത്പാടനം ചൈവ പരമം ധര്മസാധനമ്
അവയ്ക്ക് നല്കിയ ശേഷം, അവന് അവരുടെ തലമുടി പിഴുതെടുത്തു; അതാണ് പരമധര്മത്തിന്റെ മാര്ഗം.
ധനാനാമീശ്വരോ ദേവോ ധനദഃ കേശലുംചനാത്। സിദ്ധിം പരമികാം പ്രാപ്താഃ സദാ വേഷസ്യ ധാരണാത്
സമ്പത്തിന്റെ അധിപനും സമ്പദ്വാനായ ദേവനും തലമുടി പിഴുതെടുത്തതിലൂടെ പരമസിദ്ധി നേടി, ആ വേഷം എപ്പോഴും ധരിച്ചതിനാലാണ് അതു സാധിച്ചത്.
നിത്യത്വം ലഭ്യതേ ഹ്യേവം പുരാ പ്രാഹാര്ഹതഃ സ്വയമ്। വാലോത്പാടേന ദേവത്വം മാനുഷൈര്ലഭ്യതേ ത്വിഹ
ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ശാശ്വതത്വം ലഭിക്കും എന്ന് പുരാതനകാലത്ത് അര്ഹതന് സ്വയം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യര്ക്ക് ദൈവത്വം ഇവിടെ ലഭിക്കും.
കിം ന കുര്വീത തത്തസ്മാന്മഹാപുണ്യപ്രദം യതഃ। മനോരഥോ ഹി ദേവാനാം ലോകേ വൈ മാനുഷേ കദാ
ഇത് വലിയ പുണ്യം നല്കുന്നതാകയാല് ആരാണ് ചെയ്യാതിരിക്കുക? ദേവന്മാര്ക്ക് മനുഷ്യലോകത്ത് ഈ ആചാരം ആഗ്രഹമാണ്.
അസ്മിന്സ്യാദ്ഭാരതേ വര്ഷേ ജന്മനഃ ശ്രാവകേ കുലേ। തപസാ യുഞ്ജ്മഹേസ്മാന്വൈ കേശോത്പാടനപൂര്വകമ്
ഈ ഭാരതഭൂമിയില് ജനിച്ച ശ്രാവകകുടുംബത്തില് തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിന് ശേഷം തപസ്സ് ആചരിക്കണം.
തീര്ഥംകരാശ്ചതുര്വിംശത്തഥാ തൈസ്തു പുരസ്കൃതാഃ। ഛായാകൃതം ഫണീംദ്രേണ ധ്യാനമാര്ഗപ്രദര്ശകമ്
അങ്ങനെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തീര്ത്ഥങ്കരന്മാരെയും, നിഴല് നല്കിയ ഫണീന്ദ്രനെയും, ധ്യാനമാര്ഗം കാണിച്ചവനെയും അവര് ആദരിച്ചു.
സ്തുവന്തം മംത്രവാദേന സ്വര്ഗോ ഹസ്തഗതോര്ഹതം। മോക്ഷോ വാ ഭവിതാ നൂനം വിചാരഃ കോത്ര കഥ്യതേ
മന്ത്രപാഠം കൊണ്ട് സ്തുതി ചെയ്താല് അര്ഹതന്ക്ക് സ്വര്ഗ്ഗം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കില് മോക്ഷം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമൊന്നുമില്ല.
കദാ സ്യാമര്ഷയോ ഭൂത്വാ സൂര്യാഗ്നിസമതേജസഃ। ജപ്ത്വാ വിരാഗിണശ്ചൈവമനുപംചാംഗകം തഥാ
സൂര്യനും അഗ്നിയുമെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള ഋഷിമാരാകാന് ഞങ്ങള്ക്ക് എപ്പോഴാകും? വിരക്തരായി അഞ്ചംഗമന്ത്രം ജപിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യാന് എപ്പോഴാകും?
തഥാ തപസ്യതാം മൃത്യും ഗതാനാം കാലപര്യയാത്। പാഷാണേന ശിരോഭഗ്നം ഭവതേ പുണ്യകര്മണാമ്
അങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് കാലക്രമത്തില് മരണം വരുമ്പോള് കല്ലുകൊണ്ട് തല പൊട്ടുന്നത് പുണ്യകര്മ്മമാണ്.
അരണ്യേ നിര്ജനേ വാസഃകദാ വൈ ഭവിതാ ഹി നഃ। കര്ണജപ്യം ശ്രാവകാശ്ച കരിഷ്യംതി സമാഹിതാഃ
അകലെയുള്ള കാടില് ഞങ്ങള് എപ്പോള് താമസിക്കും? സമാധാനത്തോടെ ശ്രാവകര് കാതില് ജപം നടത്തും.
ഭോഭോ ഋഷേ ന ഗംതവ്യം മോക്ഷമാര്ഗീ യതോ ഭവാന്। ലബ്ധാനി യാനി സ്ഥാനാനി ഭൂയോവൃത്തികരാണി ച
മഹർഷേ, മോക്ഷമാർഗത്തിൽ നീ പോകേണ്ടതില്ല. കാരണം, നീ ഇതിനകം തന്നെ പലതവണ ജന്മഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ത്യാജ്യാനി തേന ചൈതാനി സത്യമേവ വചോ ഹി നഃ। അസ്മദീയേന തപസാ നിയമൈര്വിവിധൈസ്തഥാ
അതിനാൽ, ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് സത്യമാണ്. ഞങ്ങളുടെ തപസ്സും വിവിധ നിയന്ത്രണങ്ങളും കൊണ്ടാണ് ഇതൊക്കെ നേടിയത്.
വ്രജധ്വം ചോത്തമം സ്ഥാനം മോക്ഷമാര്ഗം ച യം ബുധാഃ। വിംദംതി ഭക്തിഭാവേന തപോയുക്താസ്തപസ്വിനഃ
നിങ്ങൾ ഭക്തിയും തപസ്സും കൊണ്ട് പ്രാപ്യമായ അത്യുത്തമമായ സ്ഥാനം, മോക്ഷമാർഗം, ജ്ഞാനികൾ നേടുന്ന ആ സ്ഥലം, അതിലേക്കു പോകൂ.
അക്ഷേഷു നിഗ്രഹോ യത്ര ദയാഭൂതേഷു സര്വദാ। തത്തപോധര്മമിത്യുക്തം സര്വാ ചാന്യാ വിഡംബനാ
എപ്പോഴും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ തപസ്സിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും സാരാംശം. മറ്റൊക്കെയും വെറും കപടമാണ്.
ജ്ഞാത്വൈതദ്ഭവതാ സാധ്യം ഗംതവ്യം പരമം പദമ്। യാം വൈ തീര്ഥംകരാ യാതാ യാം ഗതിം യോഗിനോ ഗതാഃ
ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി, നീ പരമപദം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം. അതാണ് തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ചവരും യോഗികളും എത്തിച്ചേർന്ന ഗതി.
ഏവം വൈ ദേവതാഃ പൂര്വം വിദ്യാധരമഹോരഗാഃ। മനോരഥാഭിലാഷാംസ്തേ ചിംതയംതോ ദിവാനിശമ്
പഴയകാലത്തിൽ ദേവതകളും വിദ്യാധരന്മാരും മഹാസർപ്പന്മാരും ഇങ്ങനെ തന്നെ പകൽ രാത്രി എന്നിങ്ങനെ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു.
യദ്യേഷണാ വൈ യുഷ്മാകം സംസാരവിരതൌ കൃതാ। പരിത്യജധ്വം ദാരാണി സ്വര്ഗമാര്ഗാര്ഗലാനി ച
നിങ്ങളുടെ ലോകബന്ധനത്തിനുള്ള ആഗ്രഹം തീർന്നുവെങ്കിൽ, ഭാര്യയെയും സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗത്തിന് തടസ്സമാകുന്നവയെയും ഉപേക്ഷിക്കൂ.
യസ്യാം യോനൌ പിതാ യാതസ്താം യോനിം സേവസേ കഥമ്। ആത്മമാംസോപമം മാംസം കഥം ഖാദംതി ജംതവഃ
നിന്റെ അച്ഛൻ ജനിച്ച ഗർഭം നീ എങ്ങനെ സേവിക്കും? സ്വയം ശരീരത്തിന് സമമായ മാംസം ജീവികൾ എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കും?
തതസ്തേ ദാനവാ ഭീഷ്മാ ഊചുഃ സര്വേ ഗുരും വചഃ। ദീക്ഷസ്വ നോ മഹാഭാഗ ഭ്രൂണകാനഗ്രതഃ സ്ഥിതാന്
അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കരനായ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ഞങ്ങൾ ഗർഭസ്ഥരായി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നു, ഞങ്ങളെ ദീക്ഷിക്കണമേ.
തഥാ കൃത്വാ സ താനാഹ സമയേന പുരോഹിതഃ। പ്രണാമോ നാന്യദേവേഷു കര്തവ്യോ വഃ കദാചന
അങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, ആ പുരോഹിതൻ നിയമപ്രകാരം അവരോട് പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് മറ്റേതെങ്കിലും ദേവന്മാരെ ഒരിക്കലും നമസ്കരിക്കരുത്.
ഏകസ്ഥാനേ യദാ ഭക്തം ഭോക്തവ്യം കരസംപുടേ। തത്രസ്ഥാനേ സ്ഥിതം തോയം കേശകീടവിവര്ജിതമ്
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഒരിടത്ത് ഇരുന്നു കൈകൂപ്പി കഴിക്കണം. അവിടെ ഉള്ള വെള്ളം മുടിയും കീടങ്ങളും ഇല്ലാതിരിക്കണം.
തുല്യം പ്രിയാപ്രിയം കാര്യം നാന്യദൃഷ്ടിഹതം ക്വചിത്। ഭോക്തവ്യമേതേന വിഭോ ആചാരേണ തഥാ കുരു൪൦൦ 1.13.
പ്രിയവും അപ്രിയവും ഒരുപോലെ കാണണം, പക്ഷപാതം കാണിക്കരുത്. ഈ രീതിയിലാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടത്. ഭഗവാനേ, നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
ഭവധ്വം സഹിതാ യൂയം തേ തഥാ മോക്ഷഭാഗിനഃ। ഏവമുക്ത്വാ സ നിയമാന്കൃത്വാ താന്ദനുപുംഗവാന്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾക്ക് മോക്ഷഫലം ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു, അവരെ ഉപദേശിച്ചു.
ജഗാമ ധിഷണോ രാജന്ദേവലോകം ദിവൌകസാമ്। ആചചക്ഷേ സ തത്സര്വം ദാനവാനാം ച കാരിതമ്
അതിനുശേഷം, ധിഷണൻ രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ ലോകത്തേക്ക് പോയി, ദാനവന്മാർ ചെയ്തതൊക്കെയും അവിടെ വിവരിച്ചു.
തതസ്തേ ത്വസുരാ ജഗ്മുര്നര്മദാമഭിതോ വസന്। ദൃഷ്ട്വാ താന്ദാനവാംസ്തത്ര പ്രഹ്ലാദേന വിനാ കൃതാന്
അതിനുശേഷം ആ അസുരന്മാർ നർമദയുടെ സമീപത്ത് പോയി താമസിച്ചു. അവിടെ പ്രഹ്ലാദനെ ഒഴികെയുള്ള ദാനവന്മാരെ കണ്ടു.
ദേവരാജസ്തതോ ഹൃഷ്ടോ നമുചിം പ്രാഹ വൈ വചഃ। ഹിരണ്യാക്ഷം യജ്ഞഹനം ധര്മഘ്നം വേദനിംദകമ്
അപ്പോൾ ദേവരാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ നമുചിയോട് പറഞ്ഞു: ഹിരണ്യാക്ഷൻ, യജ്ഞത്തെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ധർമ്മത്തെ കൊല്ലുന്നവൻ, വേദങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നവൻ—
രാക്ഷസം ക്രൂരകര്മാണം പ്രഘസം വിഘസം തഥാ। മുചിം ചൈവ തഥാ ബാണം വിരോചനമഥാപി വാ
ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന രാക്ഷസൻ, അത്യന്തം ഭക്ഷണാസക്തനും, വിഘസനും, മുചിയും, ബാണനും, വിരോചനനും—
മഹിഷാക്ഷം ബാഷ്കലം ച പ്രചംഡം ചംഡകം തഥാ। രോചമാനം തഥാത്യുഗ്രം സുഷേണം ദാനവോത്തമമ്
മഹിഷാക്ഷൻ, ബാഷ്കലൻ, പ്രചണ്ഡൻ, ചണ്ഡകൻ, രോചമാനൻ, അത്യന്തം ഭയങ്കരൻ, ദാനവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സുഷേണൻ—