സ്വപിതാ യജമാനേന കിം വാ തത്ര ന ഹന്യതേ। തൃപ്തയേ ജായതേ പുംസോ ഭുക്തമന്യേന ചേദ്യദി
യജമാനന്റെ സ്വന്തം പിതാവിനെ അവിടെ കൊല്ലുന്നില്ലെങ്കിൽ അതെന്തിന്? മറ്റൊരാൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു എങ്കിൽ, അതു ആ മനുഷ്യന്റെ തൃപ്തിക്കായാണ്.
ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധം പ്രവസതോ ന വഹേയുഃ പ്രവാസിനഃ। യജ്ഞൈരനേകൈര്ദേവത്വമവാപ്യേംദ്രേണ ഭുജ്യതേ
യാത്രക്കാരനായി ശ്രാദ്ധം നൽകിയാൽ യാത്രക്കാരൻ കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല; അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി ദൈവത്വം നേടി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കുന്നു.
ശമ്യാദി യദി ചേത്കാഷ്ഠം തദ്വരം പത്രഭുക്പശുഃ। ജനാ ശ്രദ്ധേയമിത്യേതദവഗമ്യ തു തദ്വചഃ
ശമീ മുതലായ മരച്ചില്ലുകൾ കഴിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇല കഴിക്കുന്ന മൃഗം അതിനേക്കാൾ നല്ലത്; ജനങ്ങൾ ഈ ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കി വിശ്വാസം വേണം.
ഉപേക്ഷ്യ ശ്രേയസേ വാക്യം രോചതാം യന്മയേരിതമ്। ന ഹ്യാപ്തവാദാ നഭസോ നിപതംതി മഹാസുരാഃ
നന്മയ്ക്കായി ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ അവ ഉപേക്ഷിക്കാം; വിശ്വസനീയരുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് മഹാദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ല.
യുക്തിമദ്വചനം ഗ്രാഹ്യം മയാന്യൈശ്ച ഭവദ്വിധൈഃ। ദാനവാ ഊചുഃ। തത്വവാദേ വയം സര്വേ പ്രപന്നാസ്തവ ഭക്തിതഃ
യുക്തിയുള്ള വാക്കുകള് ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവര്ക്കും സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്. ദാനവന്മാര് പറഞ്ഞു: സത്യമായ ധര്മത്തില് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും ഭക്തിയോടെ നിങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുരുഷ്വാനുഗ്രഹം ചാദ്യ പ്രസന്നോസി യദി പ്രഭോ। സംഭാരാനാഹരാമോദ്യ ദീക്ഷായോഗ്യാംശ്ച സര്വശഃ
പ്രഭോ, നിങ്ങള് സന്തോഷമുള്ളെങ്കില് ഇന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് അനുഗ്രഹം കാണിക്കൂ. ദീക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സാമഗ്രികളും ഞങ്ങള് കൊണ്ടുവരാം.
പ്രസാദാത്തവ യേനാശു മോക്ഷോ ഹസ്തഗതോ ഭവേത്। തതസ്താനബ്രവീത്സര്വാന്മായാമോഹോസുരാംസ്തദാ
നിങ്ങളുടെ കൃപയാല് മോക്ഷം വേഗത്തില് ഞങ്ങളുടെ കൈവശമാകട്ടെ. പിന്നെ അപ്പോള് മായാമോഹം പിടിച്ച ദാനവന്മാരോട് അവന് പറഞ്ഞു.
പ്രപന്നഃ ശാസനം ഹ്യേഷ മദീയോ ഗുരുരഗ്ര്യധീഃ। ദീക്ഷാം ദാസ്യതി യുഷ്മാകം നിദേശാന്മമ സത്തമഃ
ഇവന് എന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവനും ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയുമായ ഗുരുവാണ്. എന്റെ നിര്ദേശപ്രകാരം ഇവന് നിങ്ങളെ ദീക്ഷ നല്കും.
ഏതാന്ദീക്ഷയ ഭോ ബ്രഹ്മന്വചനാന്മമ പുത്രകാന്। ഗതേ മോഹേ ദാനവാസ്തേ ഭാര്ഗവം വാക്യമബ്രുവന്
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് എന്റെ പുത്രന്മാരെ ദീക്ഷ നല്കൂ. മോഹം മാറിയ ദാനവര് ഭാര്ഗവനോട് പറഞ്ഞു.
ദേഹി ദീക്ഷാം മഹാഭാഗ സര്വസംസാരമോചനീമ്। തഥേത്യാഹോശനാ ദൈത്യാന്ഗച്ഛാമോ നര്മദാമനു
മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നല്കുന്ന ദീക്ഷ ഞങ്ങള്ക്ക് നല്കൂ. ഉശനന് ദൈത്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ശരി, നമുക്ക് നര്മദാനദിയുടെ തീരത്തേക്ക് പോകാം.'
ഭോഭോസ്ത്യജത വാസാംസി ദീക്ഷാം കാരയിതാസ്മി വഃ। ഏവം തേ ദാനവാ ഭീഷ്മ ഭൃഗുരൂപേണ ധീമതാ
സുഹൃത്തുക്കളേ, വസ്ത്രങ്ങള് മാറ്റിവെക്കൂ; ഞാന് നിങ്ങളെ ദീക്ഷ നല്കും. ഭീഷ്മനേ, അങ്ങനെ ഭൃഗുവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ജ്ഞാനിയാല് ദാനവര് ദീക്ഷിതരായി.
ആംഗിരസേന തേ തത്ര കൃതാ ദിഗ്വാസസോസുരാഃ। ബര്ഹിപിച്ഛധ്വജം തേഷാം ഗുംജികാ ചാരുമാലികാം
അങ്ങിരസിന്റെ ആചാരപ്രകാരം അവര് ദിക്കുകള് മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി. അവര്ക്ക് മയില്പൊക്കിന്റെ പതാകയും ഗുഞ്ചികയുടെ മനോഹരമായ മാലയും നല്കി.
ദത്വാ ചകാര തേഷാം തു ശിരസോ ലുംചനം തതഃ। കേശസ്യോത്പാടനം ചൈവ പരമം ധര്മസാധനമ്
അവയ്ക്ക് നല്കിയ ശേഷം, അവന് അവരുടെ തലമുടി പിഴുതെടുത്തു; അതാണ് പരമധര്മത്തിന്റെ മാര്ഗം.
ധനാനാമീശ്വരോ ദേവോ ധനദഃ കേശലുംചനാത്। സിദ്ധിം പരമികാം പ്രാപ്താഃ സദാ വേഷസ്യ ധാരണാത്
സമ്പത്തിന്റെ അധിപനും സമ്പദ്വാനായ ദേവനും തലമുടി പിഴുതെടുത്തതിലൂടെ പരമസിദ്ധി നേടി, ആ വേഷം എപ്പോഴും ധരിച്ചതിനാലാണ് അതു സാധിച്ചത്.
നിത്യത്വം ലഭ്യതേ ഹ്യേവം പുരാ പ്രാഹാര്ഹതഃ സ്വയമ്। വാലോത്പാടേന ദേവത്വം മാനുഷൈര്ലഭ്യതേ ത്വിഹ
ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ശാശ്വതത്വം ലഭിക്കും എന്ന് പുരാതനകാലത്ത് അര്ഹതന് സ്വയം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യര്ക്ക് ദൈവത്വം ഇവിടെ ലഭിക്കും.
കിം ന കുര്വീത തത്തസ്മാന്മഹാപുണ്യപ്രദം യതഃ। മനോരഥോ ഹി ദേവാനാം ലോകേ വൈ മാനുഷേ കദാ
ഇത് വലിയ പുണ്യം നല്കുന്നതാകയാല് ആരാണ് ചെയ്യാതിരിക്കുക? ദേവന്മാര്ക്ക് മനുഷ്യലോകത്ത് ഈ ആചാരം ആഗ്രഹമാണ്.
അസ്മിന്സ്യാദ്ഭാരതേ വര്ഷേ ജന്മനഃ ശ്രാവകേ കുലേ। തപസാ യുഞ്ജ്മഹേസ്മാന്വൈ കേശോത്പാടനപൂര്വകമ്
ഈ ഭാരതഭൂമിയില് ജനിച്ച ശ്രാവകകുടുംബത്തില് തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിന് ശേഷം തപസ്സ് ആചരിക്കണം.
തീര്ഥംകരാശ്ചതുര്വിംശത്തഥാ തൈസ്തു പുരസ്കൃതാഃ। ഛായാകൃതം ഫണീംദ്രേണ ധ്യാനമാര്ഗപ്രദര്ശകമ്
അങ്ങനെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തീര്ത്ഥങ്കരന്മാരെയും, നിഴല് നല്കിയ ഫണീന്ദ്രനെയും, ധ്യാനമാര്ഗം കാണിച്ചവനെയും അവര് ആദരിച്ചു.
സ്തുവന്തം മംത്രവാദേന സ്വര്ഗോ ഹസ്തഗതോര്ഹതം। മോക്ഷോ വാ ഭവിതാ നൂനം വിചാരഃ കോത്ര കഥ്യതേ
മന്ത്രപാഠം കൊണ്ട് സ്തുതി ചെയ്താല് അര്ഹതന്ക്ക് സ്വര്ഗ്ഗം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കില് മോക്ഷം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമൊന്നുമില്ല.
കദാ സ്യാമര്ഷയോ ഭൂത്വാ സൂര്യാഗ്നിസമതേജസഃ। ജപ്ത്വാ വിരാഗിണശ്ചൈവമനുപംചാംഗകം തഥാ
സൂര്യനും അഗ്നിയുമെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള ഋഷിമാരാകാന് ഞങ്ങള്ക്ക് എപ്പോഴാകും? വിരക്തരായി അഞ്ചംഗമന്ത്രം ജപിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യാന് എപ്പോഴാകും?
തഥാ തപസ്യതാം മൃത്യും ഗതാനാം കാലപര്യയാത്। പാഷാണേന ശിരോഭഗ്നം ഭവതേ പുണ്യകര്മണാമ്
അങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് കാലക്രമത്തില് മരണം വരുമ്പോള് കല്ലുകൊണ്ട് തല പൊട്ടുന്നത് പുണ്യകര്മ്മമാണ്.
അരണ്യേ നിര്ജനേ വാസഃകദാ വൈ ഭവിതാ ഹി നഃ। കര്ണജപ്യം ശ്രാവകാശ്ച കരിഷ്യംതി സമാഹിതാഃ
അകലെയുള്ള കാടില് ഞങ്ങള് എപ്പോള് താമസിക്കും? സമാധാനത്തോടെ ശ്രാവകര് കാതില് ജപം നടത്തും.
ഭോഭോ ഋഷേ ന ഗംതവ്യം മോക്ഷമാര്ഗീ യതോ ഭവാന്। ലബ്ധാനി യാനി സ്ഥാനാനി ഭൂയോവൃത്തികരാണി ച
മഹർഷേ, മോക്ഷമാർഗത്തിൽ നീ പോകേണ്ടതില്ല. കാരണം, നീ ഇതിനകം തന്നെ പലതവണ ജന്മഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ത്യാജ്യാനി തേന ചൈതാനി സത്യമേവ വചോ ഹി നഃ। അസ്മദീയേന തപസാ നിയമൈര്വിവിധൈസ്തഥാ
അതിനാൽ, ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് സത്യമാണ്. ഞങ്ങളുടെ തപസ്സും വിവിധ നിയന്ത്രണങ്ങളും കൊണ്ടാണ് ഇതൊക്കെ നേടിയത്.
വ്രജധ്വം ചോത്തമം സ്ഥാനം മോക്ഷമാര്ഗം ച യം ബുധാഃ। വിംദംതി ഭക്തിഭാവേന തപോയുക്താസ്തപസ്വിനഃ
നിങ്ങൾ ഭക്തിയും തപസ്സും കൊണ്ട് പ്രാപ്യമായ അത്യുത്തമമായ സ്ഥാനം, മോക്ഷമാർഗം, ജ്ഞാനികൾ നേടുന്ന ആ സ്ഥലം, അതിലേക്കു പോകൂ.
അക്ഷേഷു നിഗ്രഹോ യത്ര ദയാഭൂതേഷു സര്വദാ। തത്തപോധര്മമിത്യുക്തം സര്വാ ചാന്യാ വിഡംബനാ
എപ്പോഴും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ തപസ്സിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും സാരാംശം. മറ്റൊക്കെയും വെറും കപടമാണ്.
ജ്ഞാത്വൈതദ്ഭവതാ സാധ്യം ഗംതവ്യം പരമം പദമ്। യാം വൈ തീര്ഥംകരാ യാതാ യാം ഗതിം യോഗിനോ ഗതാഃ
ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി, നീ പരമപദം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം. അതാണ് തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ചവരും യോഗികളും എത്തിച്ചേർന്ന ഗതി.
ഏവം വൈ ദേവതാഃ പൂര്വം വിദ്യാധരമഹോരഗാഃ। മനോരഥാഭിലാഷാംസ്തേ ചിംതയംതോ ദിവാനിശമ്
പഴയകാലത്തിൽ ദേവതകളും വിദ്യാധരന്മാരും മഹാസർപ്പന്മാരും ഇങ്ങനെ തന്നെ പകൽ രാത്രി എന്നിങ്ങനെ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു.
യദ്യേഷണാ വൈ യുഷ്മാകം സംസാരവിരതൌ കൃതാ। പരിത്യജധ്വം ദാരാണി സ്വര്ഗമാര്ഗാര്ഗലാനി ച
നിങ്ങളുടെ ലോകബന്ധനത്തിനുള്ള ആഗ്രഹം തീർന്നുവെങ്കിൽ, ഭാര്യയെയും സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗത്തിന് തടസ്സമാകുന്നവയെയും ഉപേക്ഷിക്കൂ.
യസ്യാം യോനൌ പിതാ യാതസ്താം യോനിം സേവസേ കഥമ്। ആത്മമാംസോപമം മാംസം കഥം ഖാദംതി ജംതവഃ
നിന്റെ അച്ഛൻ ജനിച്ച ഗർഭം നീ എങ്ങനെ സേവിക്കും? സ്വയം ശരീരത്തിന് സമമായ മാംസം ജീവികൾ എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കും?