ത്രയീമാര്ഗം സമുത്സൃജ്യ മായാമോഹേന തേസുരാഃ। കാരിതാസ്തന്മയാ ഹ്യാസംസ്തഥാന്യേ തത്പ്രബോധിതാഃ
മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ മാർഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ ദേവന്മാർ മായാമോഹത്തിൽ ആകൃതരായി ഞാൻ അവരെ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു; മറ്റുള്ളവരെയും അങ്ങനെ തന്നെ ബോധിപ്പിച്ചു.
തൈരപ്യന്യേ പരേ തൈശ്ച തൈരന്യോന്യൈസ്തഥാപരേ। നമോഽര്ഹതേ ചേതി സര്വേ സംഗമേ സ്ഥിരവാദിനഃ
അവർ, മറ്റുള്ളവർ, പിന്നെയും മറ്റുള്ളവർ, ഇങ്ങനെ പലരും, തങ്ങളുടെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചവരായി, സംഗമത്തിൽ 'അർഹതായ നമസ്കാരം' എന്നു പറഞ്ഞു.
അല്പൈരഹോഭിഃ സംത്യക്താ തൈര്ദൈത്യൈഃ പ്രായശസ്ത്രയീ। പുനശ്ച രക്താംബരധൃന്മായാമോഹോ ജിതേക്ഷണഃ
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കകം, ആ ദാനവന്മാർ ത്രയീ ഉപേക്ഷിച്ചു; പിന്നെ ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ച, വിജയിയായ കാഴ്ചയുള്ളവൻ, വീണ്ടും അവരെ മായാമോഹത്തിൽ ആകൃതരാക്കി.
സോന്യാനപ്യസുരാന്ഗത്വാ ഊചേന്യന്മധുരാക്ഷരമ്। സ്വര്ഗാര്ഥം യദി വോ വാഞ്ഛാ നിര്വാണാര്ഥായ വാ പുനഃ
അവൻ മറ്റുള്ള അസുരന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോയി, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് സ്വർഗം ആഗ്രഹമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും മോക്ഷം ആഗ്രഹമാണോ'.
തദലം പശുഘാതാദി ദുഷ്ടധര്മൈര്നിബോധത। വിജ്ഞാനമയമേതദ്വൈ ത്വശേഷമധിഗച്ഛത
അപ്പോൾ, മൃഗഹത്യ പോലുള്ള ദുഷ്ടധർമ്മങ്ങൾ മതിയാക്കൂ; ഇതെല്ലാം വിജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ്, ശേഷിക്കുന്നതും അതിൽ നിന്ന് നേടുക.
ബുധ്യധ്വം മേ വചഃ സമ്യഗ്ബുധൈരേവമിഹോദിതമ്। ജഗദേതദനാധാരം ഭ്രാംതിജ്ഞാനാനുതത്പരമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ ജ്ഞാനികൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; ഈ ലോകം അടിസ്ഥാനമില്ലാത്തതും, ഭ്രമജ്ഞാനത്തിലൂടെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്താൻ കഴിയാത്തതുമാണ്.
രാഗാദിദുഷ്ടമത്യര്ഥം ഭ്രാമ്യതേ ഭവസംകടേ। നാനാപ്രകാരം വചനം സ തേഷാം മുക്തിയോജിതമ്
രാഗാദി ദോഷങ്ങൾകൊണ്ട് അതിയായി മലിനമായവൻ ഭവസങ്കടത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു; അവർക്കായി മോക്ഷത്തിനായി വിവിധ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.
തഥാ തഥാവദദ്ധര്മം തത്യജുസ്തേ യഥായഥാ। കേചിദ്വിനിംദാം വേദാനാം ദേവാനാമപരേ നൃപ
അവൻ അങ്ങനെ അങ്ങനെ ധർമ്മം പറഞ്ഞു, അവർ അതനുസരിച്ച് ഉപേക്ഷിച്ചു; ചിലർ വേദങ്ങളെ നിന്ദിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ ദേവന്മാരെ, രാജാവേ.
യജ്ഞകര്മകലാപസ്യ തഥാ ചാന്യേ ദ്വിജന്മനാമ്। നൈതദ്യുക്തിസഹം വാക്യം ഹിംസാ ധര്മായ ജായതേ
യജ്ഞകർമങ്ങളും, ദ്വിജന്മാരുടെ കാര്യങ്ങളും മറ്റുള്ളവരും വിമർശിച്ചു; ഈ വാക്ക് യുക്തിയില്ലാത്തതാണ്, കാരണം ഹിംസയെ ധർമ്മം എന്നു പറയുന്നു.
ഹവീംഷ്യനലദഗ്ധാനി ഫലാന്യര്ഹംതി കോവിദാഃ। നിഹതസ്യ പശോര്യജ്ഞേ സ്വര്ഗപ്രാപ്തിര്യദീഷ്യതേ
അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു; യജ്ഞത്തിൽ മൃഗഹത്യ സ്വർഗം നേടാൻ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ—
സ്വപിതാ യജമാനേന കിം വാ തത്ര ന ഹന്യതേ। തൃപ്തയേ ജായതേ പുംസോ ഭുക്തമന്യേന ചേദ്യദി
യജമാനന്റെ സ്വന്തം പിതാവിനെ അവിടെ കൊല്ലുന്നില്ലെങ്കിൽ അതെന്തിന്? മറ്റൊരാൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു എങ്കിൽ, അതു ആ മനുഷ്യന്റെ തൃപ്തിക്കായാണ്.
ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധം പ്രവസതോ ന വഹേയുഃ പ്രവാസിനഃ। യജ്ഞൈരനേകൈര്ദേവത്വമവാപ്യേംദ്രേണ ഭുജ്യതേ
യാത്രക്കാരനായി ശ്രാദ്ധം നൽകിയാൽ യാത്രക്കാരൻ കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല; അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി ദൈവത്വം നേടി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കുന്നു.
ശമ്യാദി യദി ചേത്കാഷ്ഠം തദ്വരം പത്രഭുക്പശുഃ। ജനാ ശ്രദ്ധേയമിത്യേതദവഗമ്യ തു തദ്വചഃ
ശമീ മുതലായ മരച്ചില്ലുകൾ കഴിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇല കഴിക്കുന്ന മൃഗം അതിനേക്കാൾ നല്ലത്; ജനങ്ങൾ ഈ ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കി വിശ്വാസം വേണം.
ഉപേക്ഷ്യ ശ്രേയസേ വാക്യം രോചതാം യന്മയേരിതമ്। ന ഹ്യാപ്തവാദാ നഭസോ നിപതംതി മഹാസുരാഃ
നന്മയ്ക്കായി ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ അവ ഉപേക്ഷിക്കാം; വിശ്വസനീയരുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് മഹാദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ല.
യുക്തിമദ്വചനം ഗ്രാഹ്യം മയാന്യൈശ്ച ഭവദ്വിധൈഃ। ദാനവാ ഊചുഃ। തത്വവാദേ വയം സര്വേ പ്രപന്നാസ്തവ ഭക്തിതഃ
യുക്തിയുള്ള വാക്കുകള് ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവര്ക്കും സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്. ദാനവന്മാര് പറഞ്ഞു: സത്യമായ ധര്മത്തില് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും ഭക്തിയോടെ നിങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുരുഷ്വാനുഗ്രഹം ചാദ്യ പ്രസന്നോസി യദി പ്രഭോ। സംഭാരാനാഹരാമോദ്യ ദീക്ഷായോഗ്യാംശ്ച സര്വശഃ
പ്രഭോ, നിങ്ങള് സന്തോഷമുള്ളെങ്കില് ഇന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് അനുഗ്രഹം കാണിക്കൂ. ദീക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സാമഗ്രികളും ഞങ്ങള് കൊണ്ടുവരാം.
പ്രസാദാത്തവ യേനാശു മോക്ഷോ ഹസ്തഗതോ ഭവേത്। തതസ്താനബ്രവീത്സര്വാന്മായാമോഹോസുരാംസ്തദാ
നിങ്ങളുടെ കൃപയാല് മോക്ഷം വേഗത്തില് ഞങ്ങളുടെ കൈവശമാകട്ടെ. പിന്നെ അപ്പോള് മായാമോഹം പിടിച്ച ദാനവന്മാരോട് അവന് പറഞ്ഞു.
പ്രപന്നഃ ശാസനം ഹ്യേഷ മദീയോ ഗുരുരഗ്ര്യധീഃ। ദീക്ഷാം ദാസ്യതി യുഷ്മാകം നിദേശാന്മമ സത്തമഃ
ഇവന് എന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവനും ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയുമായ ഗുരുവാണ്. എന്റെ നിര്ദേശപ്രകാരം ഇവന് നിങ്ങളെ ദീക്ഷ നല്കും.
ഏതാന്ദീക്ഷയ ഭോ ബ്രഹ്മന്വചനാന്മമ പുത്രകാന്। ഗതേ മോഹേ ദാനവാസ്തേ ഭാര്ഗവം വാക്യമബ്രുവന്
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് എന്റെ പുത്രന്മാരെ ദീക്ഷ നല്കൂ. മോഹം മാറിയ ദാനവര് ഭാര്ഗവനോട് പറഞ്ഞു.
ദേഹി ദീക്ഷാം മഹാഭാഗ സര്വസംസാരമോചനീമ്। തഥേത്യാഹോശനാ ദൈത്യാന്ഗച്ഛാമോ നര്മദാമനു
മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നല്കുന്ന ദീക്ഷ ഞങ്ങള്ക്ക് നല്കൂ. ഉശനന് ദൈത്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ശരി, നമുക്ക് നര്മദാനദിയുടെ തീരത്തേക്ക് പോകാം.'
ഭോഭോസ്ത്യജത വാസാംസി ദീക്ഷാം കാരയിതാസ്മി വഃ। ഏവം തേ ദാനവാ ഭീഷ്മ ഭൃഗുരൂപേണ ധീമതാ
സുഹൃത്തുക്കളേ, വസ്ത്രങ്ങള് മാറ്റിവെക്കൂ; ഞാന് നിങ്ങളെ ദീക്ഷ നല്കും. ഭീഷ്മനേ, അങ്ങനെ ഭൃഗുവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ജ്ഞാനിയാല് ദാനവര് ദീക്ഷിതരായി.
ആംഗിരസേന തേ തത്ര കൃതാ ദിഗ്വാസസോസുരാഃ। ബര്ഹിപിച്ഛധ്വജം തേഷാം ഗുംജികാ ചാരുമാലികാം
അങ്ങിരസിന്റെ ആചാരപ്രകാരം അവര് ദിക്കുകള് മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി. അവര്ക്ക് മയില്പൊക്കിന്റെ പതാകയും ഗുഞ്ചികയുടെ മനോഹരമായ മാലയും നല്കി.
ദത്വാ ചകാര തേഷാം തു ശിരസോ ലുംചനം തതഃ। കേശസ്യോത്പാടനം ചൈവ പരമം ധര്മസാധനമ്
അവയ്ക്ക് നല്കിയ ശേഷം, അവന് അവരുടെ തലമുടി പിഴുതെടുത്തു; അതാണ് പരമധര്മത്തിന്റെ മാര്ഗം.
ധനാനാമീശ്വരോ ദേവോ ധനദഃ കേശലുംചനാത്। സിദ്ധിം പരമികാം പ്രാപ്താഃ സദാ വേഷസ്യ ധാരണാത്
സമ്പത്തിന്റെ അധിപനും സമ്പദ്വാനായ ദേവനും തലമുടി പിഴുതെടുത്തതിലൂടെ പരമസിദ്ധി നേടി, ആ വേഷം എപ്പോഴും ധരിച്ചതിനാലാണ് അതു സാധിച്ചത്.
നിത്യത്വം ലഭ്യതേ ഹ്യേവം പുരാ പ്രാഹാര്ഹതഃ സ്വയമ്। വാലോത്പാടേന ദേവത്വം മാനുഷൈര്ലഭ്യതേ ത്വിഹ
ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ശാശ്വതത്വം ലഭിക്കും എന്ന് പുരാതനകാലത്ത് അര്ഹതന് സ്വയം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യര്ക്ക് ദൈവത്വം ഇവിടെ ലഭിക്കും.
കിം ന കുര്വീത തത്തസ്മാന്മഹാപുണ്യപ്രദം യതഃ। മനോരഥോ ഹി ദേവാനാം ലോകേ വൈ മാനുഷേ കദാ
ഇത് വലിയ പുണ്യം നല്കുന്നതാകയാല് ആരാണ് ചെയ്യാതിരിക്കുക? ദേവന്മാര്ക്ക് മനുഷ്യലോകത്ത് ഈ ആചാരം ആഗ്രഹമാണ്.
അസ്മിന്സ്യാദ്ഭാരതേ വര്ഷേ ജന്മനഃ ശ്രാവകേ കുലേ। തപസാ യുഞ്ജ്മഹേസ്മാന്വൈ കേശോത്പാടനപൂര്വകമ്
ഈ ഭാരതഭൂമിയില് ജനിച്ച ശ്രാവകകുടുംബത്തില് തലമുടി പിഴുതെടുക്കുന്നതിന് ശേഷം തപസ്സ് ആചരിക്കണം.
തീര്ഥംകരാശ്ചതുര്വിംശത്തഥാ തൈസ്തു പുരസ്കൃതാഃ। ഛായാകൃതം ഫണീംദ്രേണ ധ്യാനമാര്ഗപ്രദര്ശകമ്
അങ്ങനെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തീര്ത്ഥങ്കരന്മാരെയും, നിഴല് നല്കിയ ഫണീന്ദ്രനെയും, ധ്യാനമാര്ഗം കാണിച്ചവനെയും അവര് ആദരിച്ചു.
സ്തുവന്തം മംത്രവാദേന സ്വര്ഗോ ഹസ്തഗതോര്ഹതം। മോക്ഷോ വാ ഭവിതാ നൂനം വിചാരഃ കോത്ര കഥ്യതേ
മന്ത്രപാഠം കൊണ്ട് സ്തുതി ചെയ്താല് അര്ഹതന്ക്ക് സ്വര്ഗ്ഗം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കില് മോക്ഷം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമൊന്നുമില്ല.
കദാ സ്യാമര്ഷയോ ഭൂത്വാ സൂര്യാഗ്നിസമതേജസഃ। ജപ്ത്വാ വിരാഗിണശ്ചൈവമനുപംചാംഗകം തഥാ
സൂര്യനും അഗ്നിയുമെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള ഋഷിമാരാകാന് ഞങ്ങള്ക്ക് എപ്പോഴാകും? വിരക്തരായി അഞ്ചംഗമന്ത്രം ജപിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യാന് എപ്പോഴാകും?