നാനേന കാര്യമസ്മാകം യാ തു ഹ്യേഷ യഥാഗതഃ। സക്രോധമശപത്കാവ്യോ ദാനവേംദ്രാന്സമാഗതാന്
നമുക്ക് ഇനി അവനോട് വേണ്ടതൊന്നുമില്ല; അവൻ വന്നപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ. അതോടെ കോപത്തോടെ കാവ്യൻ കൂടിയിരുന്ന ദാനവേന്ദ്രന്മാരെ ശപിച്ചു.
ത്യക്തോ യഥാഹം യുഷ്മാഭിസ്തഥാ സര്വാംശ്ചിരാദിവ। ഗതശ്രീകാന്ഗതപ്രാണാന്പശ്യേയം ദുഃഖജീവികാന്
നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതുപോലെ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യവും ജീവനും നഷ്ടപ്പെട്ട് ദു:ഖത്തിൽ കഴിയുന്നത് ഞാൻ കാണട്ടെ.
സുഘോരാമാപദം പ്രാപ്താനചിരാദേവ സര്വശഃ। ഏവമുക്ത്വാ ഗതഃ കാവ്യോ യദൃച്ഛാതസ്തപോവനമ്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉടൻ തന്നെ ഭയങ്കരമായ കഷ്ടതയിൽ അകപ്പെടട്ടെ! അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കാവ്യൻ ഇഷ്ടപ്രകാരം തപോവനത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്മിന്ഗതേ തതഃ ശുക്രേ സ്ഥിതസ്തത്ര ബൃഹസ്പതിഃ। പാലയന്ദാനവാംസ്തത്ര കിംചിത്കാലമതിഷ്ഠത
അവൻ പോയതിനു ശേഷം, ശുക്രന്റെ സ്ഥാനത്ത് ബൃഹസ്പതി അവിടെ ദാനവന്മാരെ കുറെക്കാലം സംരക്ഷിച്ചു.
തതോ ബഹുതിഥേ കാലേ അതിക്രാംതേ നരേശ്വര। സംഭൂയ ദാനവാഃ സര്വേ പര്യപൃഛംസ്തദാ ഗുരുമ്
പല ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, രാജാവേ, എല്ലാ ദാനവന്മാരും ഒന്നിച്ചു കൂടിയപ്പോൾ അവർ ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു.
സംസാരേസ്മിന്നസാരേ തു കിംചിജ്ജ്ഞാനം പ്രയച്ഛ നഃ। യേന മോക്ഷം വ്രജാമശ്ച പ്രസാദാത്തവ സുവ്രത
ഈ വിലകുറഞ്ഞ ലോകത്തിൽ, നിന്റെ കൃപയാൽ നമ്മുക്ക് മോക്ഷം നേടാൻ കഴിയുന്ന ജ്ഞാനം ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
തതഃ സുരഗുരുഃ പ്രാഹ കാവ്യരൂപീ തദാ ഗുരുഃ। മമാപ്യേഷാ മതിഃ പൂര്വം യാ യുഷ്മാഭിരുദാഹൃതാ
അപ്പോൾ കാവ്യരൂപം ധരിച്ച ദേവഗുരു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ പറയുന്ന അതേ ആഗ്രഹം എനിക്കും മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.'
ക്ഷണം കുര്വംതു സഹിതാശ്ശുചീഭൂയ സമാഹിതാഃ। ജ്ഞാനം വക്ഷ്യാമി വോ ദൈത്യാ അഹം വൈ മോക്ഷദായി യത്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം ശുദ്ധരായി ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കൂ; മോക്ഷം നൽകുന്ന ജ്ഞാനം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും, ദൈത്യന്മാരേ.
ഏഷാ ശ്രുതിര്വൈദികീ യാ ഋഗ്യജുഃസാമസംജ്ഞിതാ। വൈശ്വാനരപ്രസാദാത്തു ദുഃഖദാ പ്രാണിനാമിഹ
ഇതാണ് വേദം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഋക്, യജുര്, സാമം എന്ന ശാസനം; വൈശ്വാനരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഇത് ഇവിടെ ജീവികൾക്ക് ദു:ഖം നൽകുന്നു.
യജ്ഞശ്രാദ്ധം കൃതം ക്ഷുദ്രൈരൈഹികസ്വാര്ഥതത്പരൈഃ। യേ ത്വമീ വൈഷ്ണവാ ധര്മാ യേ ച രുദ്രകൃതാസ്തഥാ
ലോകസുഖം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് ചെറുതായവരാൽ നടത്തപ്പെടുന്ന യജ്ഞങ്ങളും പിതൃകർമ്മങ്ങളും, വൈഷ്ണവധർമ്മങ്ങളും, രുദ്രൻ സ്ഥാപിച്ചവയും,
കുധര്മാ ദാരസഹിതൈര്ഹിംസാപ്രായാഃ കൃതാഹിതൈഃ। അര്ദ്ധനാരീശ്വരോ രുദ്ര കഥം മോക്ഷം ഗമിഷ്യതി
കുടുർമ്മങ്ങൾ, ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെയ്ത ഹിംസയും ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും ഉള്ളപ്പോൾ, അർദ്ധനാരീശ്വരനായ രുദ്രൻ എങ്ങനെ മോക്ഷം നേടും?
വൃതോ ഭൂതഗണൈര്ഭൂരിഭൂഷിതശ്ചാസ്ഥിഭിസ്തഥാ। ന സ്വര്ഗോ നൈവ മോക്ഷോത്ര ലോകാഃ ക്ലിശ്യംതി വൈ തഥാ
ഭൂതഗണങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, അസ്ഥികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും ഒന്നും നേടുന്നില്ല; ലോകങ്ങൾക്കും കഷ്ടമാണ്.
ഹിംസായാമാസ്ഥിതോ വിഷ്ണുഃ കഥം മോക്ഷം ഗമിഷ്യതി। രജോഗുണാത്മകോ ബ്രഹ്മാ സ്വാം സൃഷ്ടിമുപജീവതി
ഹിംസയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിഷ്ണു എങ്ങനെ മോക്ഷം നേടും? രാജോഗുണം നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ സൃഷ്ടിയെ മാത്രം പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
ദേവര്ഷയോഥ യേ ചാന്യേ വൈദികം പക്ഷമാശ്രിതാഃ। ഹിംസാപ്രായാഃ സദാ ക്രൂരാ മാംസാദാഃ പാപകാരിണഃ
വേദമാർഗ്ഗം പിന്തുടരുന്ന ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും മറ്റുള്ളവരും കൂടുതലും ഹിംസാപരരും ക്രൂരരും മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും പാപം ചെയ്യുന്നവരുമാണ്.
സുരാസ്തു മദ്യപാനേന മാംസാദാ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്വമീ। ധര്മേണാനേന കഃ സ്വര്ഗം കഥം മോക്ഷം ഗമിഷ്യതി
ഈ ദേവന്മാർ മദ്യം കുടിക്കുന്നു, ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ മാംസം കഴിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മത്തിലൂടെ ആരാണ് സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നത്, എങ്ങനെ മോക്ഷം ലഭിക്കും?
യച്ച യജ്ഞാദികം കര്മ സ്മാര്തം ശ്രാദ്ധാദികം തഥാ। തത്ര നൈവാപവര്ഗോസ്തി യത്രൈഷാ ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ
യജ്ഞം, ശ്രാദ്ധം തുടങ്ങിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എത്രയുണ്ടെങ്കിലും, ശാസ്ത്രത്തിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ഉപദേശം കേൾക്കുമ്പോൾ അവയിൽ മോക്ഷം ഇല്ല.
യജ്ഞം കൃത്വാ പശും ഹത്വാ കൃത്വാ രുധിരകര്ദമമ്। യദ്യേവം ഗമ്യതേ സ്വര്ഗോ നരകഃ കേന ഗമ്യതേ
യജ്ഞം നടത്തി, മൃഗത്തെ കൊല്ലുകയും രക്തം ചിതറുകയും ചെയ്താൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എങ്ങനെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു?
യദി ഭുക്തമിഹാന്യേന തൃപ്തിരന്യസ്യ ജായതേ। ദദ്യാത്പ്രവസതഃ ശ്രാദ്ധം ന സ ഭോജനമാഹരേത്
മറ്റൊരാൾ ഭക്ഷിച്ചാൽ മറ്റൊരാൾക്ക് തൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങിനെ അപ്രസന്നരായവർക്കായി ശ്രാദ്ധം നടത്താം, പക്ഷേ സ്വയം ആഹാരം കഴിക്കേണ്ടതില്ല.
ആകാശഗാമിനോ വിപ്രാഃ പതിതാ മാംസഭക്ഷണാത്। തേഷാം ന വിദ്യതേ സ്വര്ഗോ മോക്ഷോ നൈവേഹ ദാനവാഃ
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ മാംസം കഴിച്ചതിനാൽ വീണുപോയവർ ആണ്; അവർക്കു ഇവിടെ സ്വർഗ്ഗമോ മോക്ഷമോ ഇല്ല, ദാനവന്മാരേ.
ജാതസ്യ ജീവിതം ജംതോരിഷ്ടം സര്വസ്യ ജായതേ। ആത്മമാംസോപമം മാംസം കഥം ഖാദേത പംഡിതഃ
ജനിച്ച എല്ലാ ജീവികൾക്കും ജീവൻ പ്രിയമാണ്; അങ്ങനെ, തനിക്കു തുല്യമായ മാംസം ഒരു പണ്ഡിതൻ എങ്ങനെ കഴിക്കും?
യോനിജാസ്തു കഥം യോനിം സേവംതേ ജംതവസ്ത്വമീ। മൈഥുനേന കഥം സ്വര്ഗം യാസ്യംതേ ദാനവേശ്വര। മൃദ്ഭസ്മനാ യത്രശുദ്ധിസ്തത്ര ശുദ്ധിസ്തു കാ ഭവേത്
ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച ഈ ജീവികൾ എങ്ങനെ വീണ്ടും ഗർഭത്തെ സേവിക്കുന്നു? ദാനവേശ്വരാ, ലൈംഗികബന്ധത്തിലൂടെ എങ്ങനെ സ്വർഗ്ഗം നേടും? മണ്ണും ചാരവും കൊണ്ട് ശുദ്ധി ചെയ്യുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ ശുദ്ധി എവിടെ?
വിപരീതതമം ലോകം പശ്യ ദാനവ യാദൃശമ്। വിണ്മൂത്രസ്യ കൃതോത്സര്ഗേ ശിശ്നാപാനേ തു ശോധനമ്
ദാനവാ, ഈ ലോകം എത്ര വിചിത്രമാണെന്ന് നോക്കൂ: വിസർജനം കഴിഞ്ഞ് മൂത്രം കുടിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നവരാണ് ഇവിടെയുള്ളവർ.
ഭുക്തേ വാ ഭോജനേ രാജന്കഥം നാപാനശിശ്നയോഃ
രാജാവേ, ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം വായ്ക്കും മൂത്രേന്ദ്രിയത്തിനും എങ്ങനെ ശുദ്ധി വേണ്ടതല്ല?
ക്രിയതേ ശോധനം തദ്വദ്വിപരീതാ സ്ഥിതിസ്ത്വിയമ്। യത്ര പ്രക്ഷാലനം പ്രോക്തം തത്ര തേനൈവ കുര്വതേ
അവിടെ ശുദ്ധി ചെയ്യുന്നപോലെ, ഇവിടെയും ഈ വിചിത്രരീതിയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്; എവിടെ കഴുകണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അവിടെയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.
താരാം ബൃംഹസ്പതേര്ഭാര്യാം ഹൃത്വാ സോമഃ പുരാ ഗതഃ। തസ്യാം ജാതോ ബുധഃ പുത്രോ ഗുരുര്ജഗ്രാഹ താം പുനഃ
ഒരിക്കൽ ബൃഹസ്പതിയുടെ ഭാര്യയായ താരയെ സോമൻ കൊണ്ടുപോയി; അവളിൽ നിന്ന് ബുധൻ ജനിച്ചു, പിന്നെ ഗുരു അവളെ തിരിച്ചു വാങ്ങി.
ഗൌതമസ്യ മുനേഃ പത്നീമഹല്യാം നാമ നാമതഃ। അഗൃഹ്ണാത്താം സ്വയം ശക്രഃ പശ്യ ധര്മോ യഥാവിധഃ
ഗൗതമമുനിയുടെ ഭാര്യയായ അഹല്യയെ തന്നെ ഇന്ദ്രൻ സ്വന്തമായി എടുത്തു; ധർമ്മം എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് നോക്കൂ.
ഏതദന്യച്ച ജഗതി ദൃശ്യതേ പാപദായകമ്। ഏവംവിധോ യത്ര ധര്മഃ പരമാര്ഥോ മതസ്തു കഃ
ഇങ്ങനെയുള്ളതും മറ്റും ലോകത്ത് പാപത്തിനിടയാക്കുന്നത് കാണാം; ഇങ്ങനെയുള്ളത് തന്നെ ധർമ്മമെങ്കിൽ, പരമാർത്ഥം എന്താണ്?
വദസ്വ ത്വം ദാനവേംദ്ര വദ ഭൂയോ വദാമി തേ। ഗുരോസ്തു ഗദിതം ശ്രുത്വാ പരമാര്ഥാന്വിതം വചഃ
ദാനവേന്ദ്രാ, പറയൂ, വീണ്ടും പറയൂ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു; ഗുരുവിന്റെ പരമാർത്ഥം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം.
ജാതകൌതൂഹലാസ്തത്ര വിവിക്താസ്തു ഭവാര്ണവാത്। ദാനവാ ഊചുഃ। ദീക്ഷയസ്വ ഗുരോ സര്വാന്പ്രപന്നാന്ഭക്തിതഃ സ്ഥിതാന്
ജന്മസംബന്ധമായ കൗതുകം തോന്നിയവരും, ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടവരുമായ ദാനവന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഗുരുവേ, ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ദീക്ഷയോടെ സ്വീകരിക്കണമേ."
യേന വൈ ന പുനര്മോഹം വ്രജാമസ്തവ ശാസനാത്। സുവിരക്താഃ സ്മ സംസാരേ ശോകമോഹപ്രദായിനി
"നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ ഞങ്ങൾ ഇനി ഒരിക്കലും മായയിൽ വീഴരുതേ; ദു:ഖവും ആശയക്കുഴപ്പവും നൽകുന്ന ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ പൂര്ണമായും വിരക്തരാണ്."