വീതിഹോത്രസുതശ്ചാപി അനംതോ നാമ വീര്യവാന്। ദുര്ജയസ്തസ്യ പുത്രസ്തു ബഭൂവാമിത്രകര്ഷണഃ
വീതിഹോത്രന്റെ മകൻ വീര്യശാലിയായ അനന്തൻ ആയിരുന്നു. അവന്റെ മകൻ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കിയ ദുർജയൻ ആയിരുന്നു.
സദ്ഭാവേന മഹാരാജഃ പ്രജാധര്മേണ പാലയന്। കാര്തവീര്യാര്ജുനോ നാമ രാജാ ബാഹുസഹസ്രധൃത്
മഹാരാജാവ് കാർതവീര്യാർജുനൻ സത്യനിഷ്ഠയോടും ധർമ്മത്തോടും കൂടി തന്റെ ജനങ്ങളെ ഭരിച്ചു. ആയിരം കൈകൾ ഉള്ള രാജാവാണ് അദ്ദേഹം.
യേന സാഗരപര്യംതാ ധനുഷാ നിര്ജിതാ മഹീ। യസ്തസ്യകീര്തയേന്നാമ കല്യമുത്ഥായ മാനവഃ
അവൻ തന്റെ വില്ലിന്റെ ശക്തിയാൽ സമുദ്രം വരെ ഉള്ള ഭൂമി ജയിച്ചു. മനുഷ്യൻ ആരെങ്കിലും രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചാൽ,
ന തസ്യ വിത്തനാശഃ സ്യാന്നഷ്ടം ച ലഭതേ പുനഃ। കാര്തവീര്യസ്യ യോ ജന്മ കഥയേദിഹ ധീമതഃ। യഥാ യഷ്ടാ യഥാ ദാതാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ
അവനു ധനനാശം സംഭവിക്കില്ല. നഷ്ടമായതൊക്കെയും തിരികെ ലഭിക്കും. കാർതവീര്യന്റെ ജനനം ഇവിടെ പറയുന്ന ജ്ഞാനിയ്ക്ക്, യജ്ഞവും ദാനവും ചെയ്തവനെന്നപോലെ സ്വർഗത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। ക്രോഷ്ടോഃ ശൃണു ത്വം രാജേംദ്ര വംശമുത്തമപൂരുഷമ്। യസ്യാന്വവായേ സംഭൂതോ വിഷ്ണുര്വൃഷ്ണികുലോദ്വഹഃ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ ക്രോഷ്ടുവിന്റെ ഉത്തമ വംശത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ആ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് വൃഷ്ണികളിൽ പ്രധാനനായ വിഷ്ണു ജനിച്ചത്.
ക്രോഷ്ടോരേവാഭവത്പുത്രോ വൃജിനീവാന്മഹായശാഃ। തസ്യ പുത്രോഭവത്സ്വാതിഃ കുശംകുസ്തത്സുതോഭവത്
ക്രോഷ്ടുവിന് മഹാപ്രശസ്തനായ വൃജിനീവാൻ എന്നൊരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മകൻ സ്വാതി, സ്വാതിയുടെ മകൻ കുശങ്കു.
കുശംകോരഭവത്പുത്രോ നാമ്നാ ചിത്രരഥോസ്യ തു। ശശബിംദുരിതി ഖ്യാതശ്ചക്രവര്തീ ബഭൂവ ഹ
കുശങ്കുവിന്റെ മകൻ ചിത്രരഥൻ. അവൻ ശശബിന്ദു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ചക്രവർത്തിയായി.
അത്രാനുവംശശ്ലോകോയം ഗീതസ്തസ്യ പുരാഭവത്। ശശബിംദോസ്തു പുത്രാണാം ശതാനാമഭവച്ഛതമ്
വംശപരമ്പരയിൽ പാട്ടായി പാടപ്പെട്ട ഒരു ശ്ലോകം ഇവിടെ ഉണ്ട്: ശശബിന്ദുവിന് നൂറു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോരുത്തർക്കും നൂറു മക്കളുണ്ടായി.
ധീമതാം ചാരുരൂപാണാം ഭൂരിദ്രവിണതേജസാമ്। തേഷാം ശതപ്രധാനാനാം പൃഥുസാഹ്വാ മഹാബലാഃ
അവർ ധീരരും മനോഹരരൂപവും ധനസമ്പത്തും തേജസ്സും ഉള്ളവരായിരുന്നു. ആ നൂറു പ്രധാനികളിൽ പൃഥുക്കൾ ശക്തിയാർന്നവരായിരുന്നു.
പൃഥുശ്രവാഃ പൃഥുയശാഃ പൃഥുതേജാഃ പൃഥൂദ്ഭവഃ। പൃഥുകീര്തിഃ പൃഥുമതോ രാജാനഃ ശശബിംദവഃ
പൃഥുശ്രവ, പൃഥുയശസ്, പൃഥുതേജസ്, പൃഥുദ്ഭവൻ, പൃഥുകീർത്തി ഇവരാണ് പൃഥുമതിൽ നിന്നുള്ള ശശബിന്ദു രാജാക്കന്മാർ.
ശംസംതി ച പുരാണജ്ഞാഃ പൃഥുശ്രവസമുത്തമമ്। തതശ്ചാസ്യാഭവന്പുത്രാഃ ഉശനാ ശത്രുതാപനഃ
പുരാണജ്ഞന്മാർ പൃഥുശ്രവനെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി വാഴ്ത്തുന്നു. അവനിൽ നിന്നാണ് ഉശനാ എന്ന ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മകൻ ജനിച്ചത്.
പുത്രശ്ചോശനസസ്തസ്യ ശിനേയുര്നാമസത്തമഃ। ആസീത്ശിനേയോഃ പുത്രോ യഃ സ രുക്മകവചോ മതഃ
ഉശനയുടെ മകൻ ശിനേയു എന്ന മഹാപുരുഷനായിരുന്നു. ശിനേയുവിന്റെ മകനാണ് രുക്മകവചൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
നിഹത്യ രുക്മകവചോ യുദ്ധേ യുദ്ധവിശാരദഃ। ധന്വിനോ വിവിധൈര്ബാണൈരവാപ്യ പൃഥിവീമിമാമ്
യുദ്ധത്തിൽ രുക്മകവചനെ വധിച്ച്, ധനുര്വ്വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ അനേകം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഭൂമി സ്വന്തമാക്കി.
അശ്വമേധേ ഽദദാദ്രാജാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച ദക്ഷിണാം। ജജ്ഞേ തു രുക്മകവചാത്പരാവൃത്പരവീരഹാ
അശ്വമേധയാഗത്തിൽ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി. രുക്മകവചനിൽ നിന്നാണ് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ച പരാവൃത് ജനിച്ചത്.
തത്പുത്രാ ജജ്ഞിരേ പംച മഹാവീര്യപരാക്രമാഃ। രുക്മേഷുഃ പൃഥുരുക്മശ്ച ജ്യാമഘഃ പരിഘോ ഹരിഃ
അവനു അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. എല്ലാവരും വലിയ ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരായിരുന്നു. അവർക്ക് പേരുകൾ: രുക്മേഷു, പൃഥുരുക്മ, ജ്യാമഘ, പരിഘ, ഹരി.
പരിഘം ച ഹരിം ചൈവ വിദേഹേ സ്ഥാപയത്പിതാ। രുക്മേഷുരഭവദ്രാജാ പൃഥുരുക്മസ്തഥാശ്രയഃ
അവരുടെ അച്ഛൻ പരിഘയെയും ഹരിയെയും വിദേഹ ദേശത്ത് പാർപ്പിച്ചു. രുക്മേഷു രാജാവായി, പൃഥുരുക്മ അവനെ പിന്തുണച്ചു.
താഭ്യാം പ്രവ്രാജിതോ രാജ്യാജ്ജ്യാമഘോവസദാശ്രമേ। പ്രശാംതശ്ചാശ്രമസ്ഥസ്തു ബ്രാഹ്മണേന വിബോധിതഃ
അവരിൽ ഇരുവരും ചേർന്ന് ജ്യാമഘനെ രാജ്യം വിട്ടു പോകാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ജ്യാമഘൻ ഒരു ആശ്രമത്തിൽ പാർത്തി, അവിടെ ശാന്തതയോടെ ജീവിച്ചു. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.
ജഗാമ ധനുരാദായ ദേശമന്യം ധ്വജീ രഥീ। നര്മദാതട ഏകാകീ കേവലം വൃത്തികര്ശിതഃ
ജ്യാമഘൻ തന്റെ വില്ലെടുത്ത്, പതാകയും രഥവും കൈവശം വെച്ച്, ഒരാൾക്കു മാത്രം മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. ദുരിതം അനുഭവിച്ച അവൻ നർമദാ നദിയുടെ തീരത്ത് എത്തി.
ഋക്ഷവംതം ഗിരിം ഗത്വാ മുക്തമന്യൈരുപാവിശത്। ജ്യാമഘസ്യാഭവദ്ഭാര്യാ ശൈബ്യാ പരിണതാ സതീ
അവൻ ഋക്ഷവന്ത് പർവ്വതത്തിൽ എത്തി, മറ്റുള്ളവർ ഉപേക്ഷിച്ച സ്ഥലത്ത് പാർപ്പിച്ചു. ജ്യാമഘന്റെ ഭാര്യ ശൈബ്യ, വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യ, അവനൊപ്പം അവിടെ താമസിച്ചു.
അപുത്രോപ്യഭവദ്രാജാ ഭാര്യാമന്യാമചിംതയന്। തസ്യാസീദ്വിജയോ യുദ്ധേ തത്ര കന്യാമവാപ്യ സഃ
അവൻ രാജാവായിരുന്നെങ്കിലും, അവനു മകൻ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ മറ്റൊരു ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. ഒരു യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ഒരു യുവതിയെ നേടി.
ഭാര്യാമുവാച സംത്രാസാത്സ്നുഷേയം തേ ശുചിസ്മിതേ। ഏവമുക്ത്വാബ്രവീദേനം കസ്യ കേയം സ്നുഷേതി വൈ
ഭയത്താൽ, അവൻ ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു: "ശുചിസ്മിതേ, ഈ പെൺകുട്ടി നിന്റെ മരുമകളാകട്ടെ." അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ചോദിച്ചു: "ഇവൾ ആരുടെ മരുമകളാണ്?"
രാജോവാച। യസ്തേ ജനിഷ്യതേ പുത്രസ്തസ്യ ഭാര്യാ ഭവിഷ്യതി। തസ്യാഃ സാ തപസോഗ്രേണ കന്യായാഃ സംപ്രസൂയത
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നിനക്കു ജനിക്കുന്ന മകന്റെ ഭാര്യയാകും ഇവൾ." ആ യുവതി കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചു.
പുത്രം വിദര്ഭം സുഭഗം ശൈബ്യാ പരിണതാ സതീ। രാജപുത്ര്യാം തു വിദ്വാംസൌ സ്നുഷായാം ക്രഥകൌശികൌ
ശൈബ്യ, വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യ, വിദ്യാർഭ എന്ന മകനിനെ പ്രസവിച്ചു. രാജകുമാരിയിൽ നിന്ന്, പണ്ഡിതരായ ക്രഥനും കൗശികനും മരുമക്കളായി ജനിച്ചു.
ലോമപാദം തൃതീയം തു പുത്രം പരമധാര്മികമ്। പശ്ചാദ്വിദര്ഭോ ജനയച്ഛൂരം രണവിശാരദമ്
മൂന്നാമത്തെ മകൻ ലോമപാദൻ, വളരെ ധാർമ്മികനായിരുന്നു. പിന്നീട് വിദ്യാർഭൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള ഒരു വീരനെ ജനിപ്പിച്ചു.
ലോമപാദാത്മജോ ബഭ്രുര്ധൃതിസ്തസ്യ തു ചാത്മജഃ। കൌശികസ്യാത്മജശ്ചേദിസ്തസ്മാച്ചൈദ്യനൃപാഃ സ്മൃതാഃ
ലോമപാദന്റെ മകൻ ബഭ്രു, അവന്റെ മകൻ ധൃതി. കൗശികന്റെ മകൻ ചേദി, അവനിൽ നിന്ന് ചേദി രാജാക്കന്മാർ പ്രസിദ്ധരായി.
ക്രഥോ വിദര്ഭപുത്രോ യഃ കുംതിസ്തസ്യാത്മജോഭവത്। കുംതേര്ധൃഷ്ടസ്തതോ ജജ്ഞേ ധൃഷ്ടാത്സൃഷ്ടഃ പ്രതാപവാന്
വിദ്യാർഭന്റെ മകൻ ക്രഥൻ, അവന്റെ മകൻ കുന്തി. കുന്തിയിൽ നിന്ന് ധൃഷ്ടൻ ജനിച്ചു, ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് പ്രതാപശാലിയായ സൃഷ്ടൻ ജനിച്ചു.
സൃഷ്ടസ്യ പുത്രോ ധര്മാത്മാ നിവൃത്തിഃ പരവീരഹാ। നിവൃത്തിപുത്രോ ദാശാര്ഹോ നാമ്നാ സ തു വിദൂരഥഃ
സൃഷ്ടന്റെ മകൻ ധാർമ്മികനായ നിരൃത്തി, ശത്രുക്കളെ തോല്പിച്ചവൻ. നിരൃത്തിന്റെ മകൻ ദാശാർഹൻ, അവനെ വിദൂരഥൻ എന്നും വിളിക്കും.
ദാശാര്ഹപുത്രോ ഭീമസ്തു ഭീമാജ്ജീമൂത ഉച്യതേ। ജീമൂതപുത്രോ വികൃതിസ്തസ്യഭീമരഥഃ സുതഃ
ദാശാർഹന്റെ മകൻ ഭീമൻ, ഭീമനിൽ നിന്ന് ജീമൂതൻ ജനിച്ചു. ജീമൂതന്റെ മകൻ വികൃതി, വികൃതിയുടെ മകൻ ഭീമരഥൻ.
അഥ ഭീമരഥസ്യാപി പുത്രോ നവരഥഃ കില। തസ്യ ചാസീദ്ദശരഥഃ ശകുനിസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
ഭീമരഥന്റെ മകൻ നവരഥൻ. അവന്റെ മകൻ ദശരഥൻ, ദശരഥന്റെ മകൻ ശകുനി.
തസ്മാത്കരംഭസ്തസ്മാച്ച ദേവരാതോ ബഭൂവ ഹ। ദേവക്ഷത്രോഭവദ്രാജാ ദേവരാതാന്മഹായശാഃ
അവനിൽ നിന്ന് കരംഭൻ, അവനിൽ നിന്ന് ദേവരാഥൻ ജനിച്ചു. ദേവരാഥനിൽ നിന്ന് മഹാപ്രശസ്തനായ ദേവക്ഷത്രൻ രാജാവായി.