ജാതോ ബാഹുസഹസ്രേണ സപ്തദ്വീപേശ്വരോ നൃപഃ। വര്ഷായുതം തപസ്തേപേ ദുശ്ചരം പൃഥിവീപതിഃ
അവൻ ആയിരം കൈകളോടെ ജനിച്ചു, ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ രാജാവായി. പത്തായിരം വർഷം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
ദത്തമാരാധയാമാസ കാര്ത്തവീര്യോത്രിസംഭവമ്। തസ്മൈ ദത്തോ വരാന്പ്രാദാച്ചതുരഃ പുരുഷോത്തമഃ
അവൻ കാർത്തവീര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച ദത്താത്രേയനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. ദത്താത്രേയൻ, പരമോന്നതൻ, അവനു നാലു വരങ്ങൾ നൽകി.
പൂര്വം ബാഹുസഹസ്രം തു സ വവ്രേ രാജസത്തമഃ। അധര്മം ധ്യായമാനസ്യ ഭീതിശ്ചാപി നിവാരണമ്
ആ രാജശ്രേഷ്ഠൻ ആദ്യം ആയിരം കൈകൾ വേണമെന്ന് ചോദിച്ചു; അകൃത്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഭയമില്ലായ്മയും വേണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
യുദ്ധേന പൃഥിവീം ജിത്വാ ധര്മേണാവാപ്യ വൈ ബലമ്। സംഗ്രാമേ വര്തമാനസ്യ വധശ്ചൈവാധികാദ്ഭവേത്
യുദ്ധത്തിലൂടെ ഭൂമി കീഴടക്കി, ധർമ്മപാതത്തിൽ നിന്ന് ശക്തി നേടി, യുദ്ധസമയത്ത് തനിക്കു മേലുള്ളവരെ പോലും ജയിക്കാനുള്ള ശക്തി ലഭിച്ചു.
ഏതേനേയം വസുമതീ സപ്തദ്വീപാ സപത്തനാ। സപ്തോദധി പരിക്ഷിപ്താ ക്ഷാത്രേണ വിധിനാ ജിതാ
ഇങ്ങനെ, ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും, ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റിയ ഈ ഭൂമി, ക്ഷത്രിയരീതിയിൽ അവൻ കീഴടക്കി.
ജജ്ഞേ ബാഹുസഹസ്രം ച ഇച്ഛതസ്തസ്യ ധീമതഃ। സര്വേ യജ്ഞാ മഹാബാഹോസ്തസ്യാസന്ഭൂരിദക്ഷിണാഃ
അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനാൽ ആയിരം കൈകൾ അവനിൽ ജനിച്ചു. ആ മഹാബാഹുവിന്റെ എല്ലാ യാഗങ്ങളും ധാരാളം ദാനങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായിരുന്നു.
സര്വേ കാംചനയൂപാസ്തേ സര്വേ കാംചനവേദികാഃ। സര്വേ ദേവൈശ്ച സംപ്രാപ്താ വിമാനസ്ഥൈരലംകൃതൈഃ
എല്ലാ യാഗശില്പങ്ങളും പൊന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു; യാഗവേദികളും പൊന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ദേവതകളും അലങ്കരിച്ച വിമാനങ്ങളിൽ എത്തിയിരുന്നു.
ഗംധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച നിത്യമേവാപി സേവിതാഃ। യസ്യ യജ്ഞേ ജഗൌ ഗാഥാ ഗംധംര്വോ നാരദസ്തഥാ
ഗന്ധർവർ, അപ്സരസ്സ് എന്നിവരാണ് എപ്പോഴും അവനെ സേവിച്ചിരുന്നത്. അവന്റെ യാഗത്തിൽ ഗന്ധർവനായ നാരദൻ ഗാനം ആലപിച്ചു.
യജ്ഞൈര്ദാനൈസ്തപോഭിശ്ച വിക്രമേണ ശ്രുതേന ച। സപ്തദ്വീപാനനുചരന്വേഗേന പവനോപമഃ
യാഗങ്ങളും ദാനങ്ങളും തപസ്സും വീരതയും വിജ്ഞാനവും കൊണ്ട്, ആ രാജാവ് ഏഴു ദ്വീപുകളും കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
പംചാശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ച നരാധിപഃ। സപ്തദ്വീപപൃഥിവ്യാശ്ച ചക്രവര്തീ ബഭൂവ ഹ
അവൻ എൺപത്തഞ്ചായിരം വർഷങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രാജാവായി ഭരിച്ചു.
സ ഏവ പശുപാലോഭൂത്ക്ഷേത്രപാലഃ സ ഏവ ഹി। സ ഏവ വൃഷ്ട്യാ പര്ജന്യോ യോഗിത്വാദര്ജുനോഭവത്
അവൻ പശുക്കളുടെ രക്ഷകനും നിലങ്ങൾ കാത്തവനും ആയിരുന്നു; മഴയുമായി ചേർന്ന് അവൻ അർജ്ജുനനായി, മേഘംപോലെയും.
യോസൌ ബാഹുസഹസ്രേണ ജ്യാഘാതകഠിനത്വചാ। ഭാതി രശ്മിസഹസ്രേണ ശാരദേനേവ ഭാസ്കരഃ
വില്ലിന്റെ നൂലാൽ കഠിനമായ ആയിരം കൈകളോടെ, ആയിരം കിരണങ്ങളോടെ, ശരദ്കാലത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഏഷ നാമ മനുഷ്യേഷു മാഹിഷ്മത്യാം മഹാദ്യുതിഃ। ഏഷ വേഗം സമുദ്രസ്യ പ്രാവൃട്കാലേ ഭജേത വൈ
മാഹിഷ്മതിയിൽ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ ഈ മഹാതേജസ്വി, മഴക്കാലത്തെ സമുദ്രത്തിന്റെ ശക്തി അവനിൽ കാണാം.
ക്രീഡതേ സ്വസുഖാ യേ വിപ്രതിസ്രോതോ മഹീപതിഃ। ലലനാഃ ക്രീഡതാ തേന പ്രതിബദ്ധോര്മിമാലിനീ
സ്വന്തം ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി രാജാവ് വിരുദ്ധമായ ഒഴുക്കുകളിൽ കളിക്കുന്നു; അവന്റെ കളിയിൽ, അലയുകൾ നുരയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് പിടിക്കപ്പെടുന്നു.
ഊര്മിഭ്രുകുടിമാലാ സാ ശംകിതാഭ്യേതി നര്മദാ। ഏഷ ഏവ മനോര്വംശേ ത്വവഗാഹേന്മഹാര്ണവമ്
അലയുകളുടെ ചുണ്ടുപൊട്ടു മാലയോടെ ഭയത്തോടെ നർമദാ സമീപിക്കുന്നു; മനുവിന്റെ വംശത്തിൽ അവൻ മാത്രമാണ് മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നത്.
കരേണോദ്ധൃത്യ വേഗം തു കാമിനീപ്രീണനേന തു। തസ്യ ബാഹുസഹസ്രേണ ക്ഷോഭ്യമാണേ മഹോദധൌ
കൈകൊണ്ട് ശക്തി ഉയർത്തി, പ്രിയതമയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, അവന്റെ ആയിരം കൈകളാൽ മഹാസമുദ്രം കലങ്ങുന്നു.
ഭവംതി ലീനാ നിശ്ചേഷ്ടാഃ പാതാലസ്ഥാ മഹാസുരാഃ। തദൂരുക്ഷോഭചകിതാ അമൃതോത്പാദശംകിതാഃ
പാതാളത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാസുരന്മാർ അവന്റെ തോളുകളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ ഭയന്ന് അപ്രത്യക്ഷരായി, നീങ്ങാതെയായി, അമൃതം ഉയരും എന്ന ഭയത്തിൽ വിറയുന്നു.
നതാ നിശ്ചലമൂര്ദ്ധാനോ ഭവംതി ച മഹോരഗാഃ। ഏഷ ധന്വീ ച ചിക്ഷേപ രാവണം പ്രതി സായകാന്
മഹാസർപ്പങ്ങൾ തലകുനിഞ്ഞ് അചഞ്ചലരായി; ഈ വില്ലാളൻ രാവണനോടു അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
ഏഷ ധന്വീ ധനുര്ഗൃഹ്യ ഉത്സിക്തം പംചഭിഃ ശരൈഃ। ലംകേശം മോഹയിത്വാ തു സബലം രാവണം ബലാത്
ഈ വില്ലാളൻ വില്ലെടുത്ത്, അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ലങ്കാപതിയെ ഭ്രമിപ്പിച്ച്, രാവണനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും കീഴടക്കി.
നിര്ജിത്യ ബദ്ധ്വാ ത്വാനീയ മാഹിഷ്മത്യാമ്ബബംധ തമ്। തതോ ഗതോഹം തസ്യാഗ്രേ അര്ജുനം സംപ്രസാദയന്
അവനെ ജയിച്ച് ബന്ധനം ചെയ്ത് മാഹിഷ്മതിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി തടവിലാക്കി; പിന്നെ ഞാൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്നു അർജ്ജുനനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
മുമോച രാജന്പൌത്രം മേ സഖ്യം കൃത്വാ ച പാര്ഥിവഃ। തസ്യ ബാഹുസഹസ്രസ്യ ബഭൂവ ജ്യാതലസ്വനഃ
രാജാവ് എന്റെ മകന്മക്കളിൽ ഒരാളെ മോചിപ്പിച്ചു സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു; അവന്റെ ആയിരം കൈകളുടെ വില്ലിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
യുഗാംതാഗ്നേഃ പ്രവൃത്തസ്യ യഥാ ജ്യാതലനിഃസ്വനഃ। അഹോ ബലം വിധേര്വീര്യം ഭാര്ഗവഃ സ യദാച്ഛിനത്
യുഗാന്തത്തിലെ അഗ്നിയുടെ വില്ലിന്റെ ശബ്ദം പോലെ, വിധിയുടെ ശക്തിയും വീര്യവും ഭാർഗവൻ അതിനെ വെട്ടിയപ്പോൾ പ്രകടമായി.
മൃധേ സഹസ്രം ബാഹൂനാം ഹേമതാലവനം യഥാ। യം വസിഷ്ഠസ്തു സംക്രുദ്ധോ ഹ്യര്ജുനം ശപ്തവാന്വിഭുഃ
യുദ്ധത്തിൽ ആയിരം കൈകൾ പൊഴിഞ്ഞത് പൊന്നിൻതാളവനത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു; അർജ്ജുനനെ ശപിച്ചത് ക്രുദ്ധനായ വസിഷ്ഠൻ തന്നെയായിരുന്നു.
യസ്മാദ്വനം പ്രദഗ്ധം തേ വിശ്രുതം മമ ഹൈഹയ। തസ്മാത്തേ ദുഷ്കൃതം കര്മ കൃതമന്യോ ഹനിഷ്യതി
നീ എന്റെ കാടു കത്തിച്ചതിനാൽ, ഹേഹയ, നിന്റെ ദുഷ്കൃത്യം മറ്റൊരാൾ ശിക്ഷിച്ച് നിന്നെ കൊല്ലും.
ഛിത്വാ ബാഹുസഹസ്രം തേ പ്രമഥ്യ തരസാ ബലീ। തപസ്വീ ബ്രാഹ്മണസ്ത്വാം വൈ വധിഷ്യതി സ ഭാര്ഗവഃ
അവൻ നിന്റെ ആയിരം കൈകളും വെട്ടി ശക്തിയാൽ കീഴടക്കി, ഭാർഗവൻ എന്ന മഹാതപസ്വി ബ്രാഹ്മണൻ നിന്നെ കൊല്ലും.
തസ്യ രാമോഥ ഹംതാസീന്മുനിശാപേന ധീമതഃ। തസ്യ പുത്രശതം ത്വാസീത്പംച തത്ര മഹാരഥാഃ
മഹാത്മാവായ മുനിയുടെ ശാപം മൂലം രാമൻ അവനെ കൊല്ലുവാൻ ആയി; അവനു നൂറു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അയിൽ അഞ്ചുപേർ മഹാരഥന്മാരായിരുന്നു.
കൃതാസ്ത്രാ ബലിനഃ ശൂരാ ധര്മാത്മാനോ മഹാബല। ശൂരസേനശ്ച ശൂരശ്ച ധൃഷ്ടോ വൈ കൃഷ്ണ ഏവ ച
അവരൊക്കെയും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും, ശക്തരും, ധൈര്യശാലികളും, ധർമ്മനിഷ്ഠരുമായി മഹാശക്തിയുള്ളവരും ആയിരുന്നു. ശൂരസേനനും, ശൂരനും, ധൃഷ്ടനും, കൃഷ്ണനും ഇവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജയദ്ധ്വജഃ സ വൈ കര്താ അവന്തിശ്ച രസാപതിഃ। ജയധ്വജസ്യ പുത്രസ്തു താലജംഘോ മഹാബലഃ
അവരിൽ പ്രധാനനായത് ജയധ്വജൻ ആയിരുന്നു. അവന്തിയും രസാപതിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ജയധ്വജന്റെ മകനാണ് മഹാശക്തിയുള്ള താളജംഗൻ.
തസ്യ പുത്രാശ്ശതാന്യേവ താലജംഘാ ഇതി സ്മൃതാഃ। തേഷാം പംചകുലാന്യാസന്ഹൈഹയാനാം മഹാത്മനാമ്
താളജംഗന്റെ മക്കൾ നൂറുകണക്കിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ താളജംഗന്മാർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവരിൽ മഹാത്മാക്കളായ ഹേഹയരുടെ അഞ്ചു പ്രധാന കുടുംബങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വീതിഹോത്രാശ്ച സംജാതാ ഭോജാശ്ചാവംതയസ്തഥാ। തുംഡകേരാശ്ച വിക്രാംതാസ്താലജംഘാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
വീതിഹോത്രന്മാർ, ഭോജന്മാർ, അവന്തികൾ, ധൈര്യശാലികളായ തുണ്ടികേരന്മാർ ഇവരും താളജംഗന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരാണ്.