ദിവ്യജായുഃ ശതായുശ്ച സര്വേ ദിവ്യബലൌജസഃ। ആയുഷോ നഹുഷഃ പുത്രോ വൃദ്ധശര്മാ തഥൈവ ച
ദിവ്യജായു, ശതായു—എല്ലാവർക്കും ദിവ്യശക്തിയും ഉത്സാഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ആയുവിന്റെ പുത്രൻ നഹുഷനും വൃദ്ധശർമയും.
രജിര്ദംഡോ വിശാഖശ്ച വീരാഃ പംചമഹാരഥാഃ। രജേഃ പുത്രശതം ജജ്ഞേ രാജേയാ ഇതി വിശ്രുതം
രജി, ദണ്ഡ, വിശാഖ—ഇവരാണ് അഞ്ചു മഹാരഥന്മാർ; രജിക്ക് നൂറ് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ രാജേയന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
രജിരാരാധയാമാസ നാരായണമകല്മഷം। തപസാ തോഷിതോ വിഷ്ണുര്വരം പ്രാദാന്മഹീപതേഃ
രാജി പാപരഹിതനായ നാരായണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. അവന്റെ കഠിനതപസ്സിൽ സന്തോഷം പ്രാപിച്ച വിഷ്ണു, രാജാവായ രാജിക്ക് ഒരു വരം സമ്മാനിച്ചു.
ദേവാസുരമനുഷ്യാണാമഭൂത്സ വിജയീ തദാ। അഥ ദേവാസുരം യുദ്ധമഭൂദ്വര്ഷശതത്രയമ്
അതിനുശേഷം രാജി ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ജയിച്ചു. പിന്നീട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ മൂവായിരം വർഷം നീണ്ട ഒരു മഹായുദ്ധം നടന്നു.
പ്രഹ്ലാദശക്രയോര്ഭീമം ന കശ്ചിദ്വിജയീ തയോഃ। തതോ ദേവാസുരൈഃ പൃഷ്ടഃ പൃഥഗ്ദേവശ്ചതുര്മുഖഃ
പ്രഹ്ലാദനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിൽ നടന്ന ഭയങ്കരമായ പോരാട്ടത്തിൽ ആരും ജയിച്ചില്ല. അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വേർതിരിഞ്ഞ് നാലുമുഖനായ ദേവനെ സമീപിച്ചു.
അനയോര്വിജയീ കഃ സ്യാദ്രജിര്യത്രേതി സോബ്രവീത്। ജയായ പ്രാര്ഥിതോ രാജാ സഹായസ്ത്വം ഭവസ്വ നഃ
'രാജി കൂടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇവരിൽ ആരാണ് ജയിക്കുകയെന്ന്?' എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം. ജയത്തിനായി രാജാവിനോട്, 'നീ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടാളിയായിരിക്കുക' എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.
ദൈത്യൈഃ പ്രാഹ യദി സ്വാമീ വോ ഭവാമി തതസ്ത്വലമ്। നാസുരൈഃ പ്രതിപന്നം തത്പ്രതിപന്നം സുരൈസ്തദാ
അസുരന്മാരോട് രാജി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രാജാവായാൽ മതിയാകും.' എന്നാൽ അസുരന്മാർ അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല, എന്നാൽ ദേവന്മാർ അപ്പോൾ അതിൽ സമ്മതം അറിയിച്ചു.
സ്വാമീ ഭവ ത്വമസ്മാകം ബലനാശയ വിദ്വിഷഃ। തതോ വിനാശിതാഃ സര്വേ യേ വധ്യാ വജ്രപാണിനഃ
'നീ ഞങ്ങളുടെ രാജാവായിരിക്കുക; ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ശക്തി നശിപ്പിക്കണം' എന്ന് ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ കൊല്ലേണ്ടവരെല്ലാം നശിച്ചു.
പുത്രത്വമഗമത്തുഷ്ടസ്തസ്യേംദ്രഃ കര്മണാ തതഃ। ദത്ത്വേംദ്രായ പുരാ രാജ്യം ജഗാമ തപസേ രജിഃ
രാജിയുടെ ഈ പ്രവർത്തിയിൽ സന്തോഷം പ്രാപിച്ച ഇന്ദ്രൻ അവനെ തന്റെ മകനാക്കി. മുമ്പ് രാജി രാജ്യം ഇന്ദ്രനു നൽകി, തപസ്സിനായി പോയി.
രജിപുത്രൈസ്തദാഛിന്നം ബലാദിംദ്രസ്യ വൈയദാ। യജ്ഞഭാഗശ്ച രാജ്യം ച തപോബലഗുണാന്വിതൈഃ
അപ്പോൾ രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയും ഗുണവും കൊണ്ടു ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയും യജ്ഞത്തിൽ ലഭിച്ച ഭാഗവും രാജ്യവും കൈവശപ്പെടുത്തി.
രാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തതഃ ശക്രോ രജിപുത്രനിപീഡിതഃ। പ്രാഹ വാചസ്പതിം ദീനഃ പീഡിതോഽസ്മി രജേഃ സുതൈഃ
അങ്ങനെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് രാജിപുത്രന്മാരാൽ പീഡിതനായ ഇന്ദ്രൻ ദുഃഖത്തോടെ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു.
ന യജ്ഞഭാഗോ രാജ്യം മേ പീഡിതസ്യ ബൃഹസ്പതേ। രാജ്യലാഭായ മേ യത്നം വിധത്സ്വ ധിഷണാധിപ
'ബൃഹസ്പതേ, എനിക്ക് യജ്ഞഭാഗവും രാജ്യവും ഇല്ലാതായി; ഞാൻ വളരെ ദുർബലനാണ്. രാജ്യം തിരിച്ചു ലഭിക്കാൻ നീ ശ്രമിക്കണം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ അധിപനായവനേ' എന്ന് ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.
തതോ ബൃഹസ്പതിഃ ശക്രമകരോദ്ബലദര്പിതമ്। ഗ്രഹശാംതിവിധാനേന പൌഷ്ടികേന ച കര്മണാ
അതിനുശേഷം ബൃഹസ്പതി ഗ്രഹശാന്തി ചടങ്ങുകളും പോഷകകർമങ്ങളും നടത്തി ഇന്ദ്രനെ ശക്തിയോടെ അഭിമാനിയാക്കി.
ഗത്വാഥ മോഹയാമാസ രജിപുത്രാന്ബൃഹസ്പതിഃ। ജിനധര്മം സമാസ്ഥായ വേദബാഹ്യം സ ധര്മവിത്
പിന്നീട് ബൃഹസ്പതി രാജിപുത്രന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു, ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിട്ടും, വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള ജിനമതം സ്വീകരിച്ച് അവരെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
വേദത്രയീപരിഭ്രഷ്ടാംശ്ചകാര ധിഷണാധിപഃ। വേദബാഹ്യാന്പരിജ്ഞായ ഹേതുവാദസമന്വിതാന്
ജ്ഞാനത്തിന്റെ അധിപൻ അവരെ വേദത്രയിയിൽ നിന്ന് വിട്ടു കളഞ്ഞു; വേദത്തിന് പുറത്തുള്ളവരും വിവാദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവരുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ജഘാന ശക്രോ വജ്രേണ സര്വാന്ധര്മബഹിഷ്കൃതാന്। നഹുഷസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി പുത്രാന്സപ്തൈവ ധാര്മികാന്
ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ഇന്ദ്രൻ വജ്രം കൊണ്ട് സംഹരിച്ചു. ഇനി ഞാൻ നഹുഷന്റെ ധാർമ്മികനായ ഏഴു പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയും.
യതിര്യയാതിശ്ശര്യാതിരുത്തരഃ പര ഏവ ച। അയതിര്വിയതിശ്ചൈവ സപ്തൈതേ വംശവര്ദ്ധനാഃ
യതി, യയാതി, ശര്യാതി, ഉത്താന, പര, അയതി, വിജയതി — ഈ ഏഴു പേരുകളുള്ളവർ വംശം വളർത്തിയവരാണ്.
യതിഃ കുമാരഭാവേപി യോഗീ വൈഖാനസോഭവത്। യയാതിരകരോദ്രാജ്യം ധര്മൈകശരണഃ സദാ
യതി ബാല്യത്തിലും വൈഖാനസയോഗിയായി. യയാതി എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ അഭയം തേടി രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ശര്മിഷ്ഠാ തസ്യ ഭാര്യാഭൂദ്ദുഹിതാ വൃഷപര്വണഃ। ഭാര്ഗവസ്യാത്മജാ ചൈവ ദേവയാനീ ച സുവ്രതാ
വൃഷപർവന്റെ മകളായ ശർമിഷ്ഠയാണ് യയാതിയുടെ ഭാര്യയായത്. ഭാർഗവന്റെ പുത്രിയായ സുവ്രതയായ ദേവയാനിയും അവനു ഭാര്യയായി.
യയാതേഃ പംചദായാദാസ്താന്പ്രവക്ഷ്യാമി നാമതഃ। ദേവയാനീ യദും പുത്രം തുര്വസും ചാപ്യജീജനത്
ഇനി ഞാൻ യയാതിയുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ പറയും. ദേവയാനി യദുവിനെയും തുര്വസുവിനെയും പ്രസവിച്ചു.
തഥാ ദ്രുഹ്യമണം പൂരും ശര്മിഷ്ഠാജനയത്സുതാന്। യദുഃ പൂരൂശ്ച ഭരതസ്തേ വൈ വംശവിവര്ദ്ധനാഃ
അങ്ങനെ ശർമിഷ്ഠ ദ്രുഹ്യുവിനും പൂരുവിനും പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. യദുവും പൂരുവും, ഭാരത, അവരുടെ വംശങ്ങളെ വളർത്തിയവരായി.
പൂരോര്വംശം പ്രവക്ഷ്യാമി യത്ര ജാതോസി പാര്ഥിവ। യദോസ്തു യാദവാ ജാതാ യത്ര തൌ ബലകേശവൌ
രാജാവേ, നീ ജനിച്ച പൂരുവിന്റെ വംശം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം. യദുവിൽ നിന്നാണ് യാദവവർഗ്ഗം ഉണ്ടായത്; അതിൽ ബാലരാമനും കേശവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭാരാവതാരണാര്ഥായ പാംഡവാനാം ഹിതായ ച। യദോഃ പുത്രാ ബഭൂവുശ്ച പംച ദേവസുതോപമാഃ
ഭൂഭാരമൊഴിക്കാനും പാണ്ഡവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി, യദുവിന് ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി.
സഹസ്രജിത്തഥാ ജ്യേഷ്ഠഃ ക്രോഷ്ടാ നീലോഞ്ജികോ രഘുഃ। സഹസ്രജിതോ ദായാദഃ ശതജിന്നാമ പാര്ഥിവഃ
സഹസ്രജിത് മുതിർന്നവനായിരുന്നു; പിന്നെ ക്രോഷ്ട, നീല, അഞ്ജിക, രഘു എന്നിങ്ങനെ. സഹസ്രജിതിന്റെ വംശാവലി ശതജിത് എന്ന രാജാവിൽ എത്തി.
ശതജിതശ്ച ദായാദാസ്ത്രയഃ പരമധാര്മികാഃ। ഹൈഹയശ്ച ഹയശ്ചൈവ തഥാ താലഹയശ്ച യഃ൧൦൦ 1.12.
ശതജിതിന് മൂന്നു ധാർമ്മികനായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഹൈഹയ, ഹയ, താലഹയ.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദോ ധര്മനേത്രഃ പ്രതിശ്രുതഃ। ധര്മനേത്രസ്യ കുംതിസ്തു സംഹതസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
ഹൈഹയയുടെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്രൻ എന്ന സൽഗുണശാലിയായവൻ. ധർമ്മനേത്രന്റെ മകൻ കുന്തി, കുന്തിയുടെ മകൻ സംഹതൻ.
സംഹതസ്യ തു ദായാദോ മഹിഷ്മാന്നാമ പാര്ഥിവഃ। ആസീന്മഹിഷ്മതഃ പുത്രോ ഭദ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്
സംഹതന്റെ പുത്രൻ മഹിഷ്മാൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു. മഹിഷ്മാന്റെ മകൻ ഭദ്രസേനൻ, അതിപ്രഭാവശാലി.
വാരാണസ്യാമഭൂദ്രാജാ കഥിതഃ പൂര്വമേവ ഹി। ഭദ്രസേനസ്യ പുത്രസ്തു ദുര്ദമോ നാമ ധാര്മികഃ
വാരാണസിയിൽ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ഭദ്രസേനന്റെ മകൻ ധാർമ്മികനായ ദുർദമൻ.
ദുര്ദമസ്യ സുതോ ഭീമോ ധനകോ നാമ വീര്യവാന്। ധനകസ്യ സുതാ ഹ്യാസന്ചത്വാരോ ലോകവിശ്രുതാഃ
ദുർദമന്റെ മകൻ ധനക എന്ന ഭീമൻ, ശക്തിയാൽ പ്രശസ്തൻ. ധനകയ്ക്ക് ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൃതാഗ്നിഃ കൃതവീര്യശ്ച കൃതധര്മാ തഥൈവ ച। കൃതൌജാശ്ച ചതുര്ഥോഭൂത്കൃതവീര്യാച്ച സോര്ജുനഃ
കൃതാഗ്നി, കൃതവീര്യ, കൃതധർമ, കൃതൗജസ് എന്നിങ്ങനെയാണ് ആ നാലു പേരുകൾ. കൃതവീര്യയിൽ നിന്നാണ് അർജുനൻ ജനിച്ചത്.