ഹത്യായുതശതം ഹംതി ത്രിസ്പൃശാ സമുപോഷിതാ । ഏകാദശീ ദ്വാദശീ ച രാത്രിശേഷേ ത്രയോദശീ
ത്രിസ്പൃശാ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ പത്ത് ആയിരം കൊലപാതകങ്ങളുടെ പാപം നശിപ്പിക്കും; ഏകാദശി, ദ്വാദശി, രാത്രിയുടെ ശേഷിച്ച ഭാഗം ത്രയോദശി എന്നിവയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ത്രിസ്പൃശാ സാ തു വിജ്ഞേയാ ദശമീസഹിതാ ന ഹി । കൃത്വാപരാധം മുച്യേത പ്രായശ്ചിത്തേ കൃതേ നരഃ
ത്രിസ്പൃശാ എന്നത് ദശമി ചേർന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, വേറെയല്ല. പാപം ചെയ്താൽ, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ മോചനം നേടും.
ദശമീവേധജം ദോഷം ന ക്ഷമാമി സുരാപഗേ । ഭുക്തം ഹാലാഹലം തേന വിഷസ്യ ഭക്ഷണം കൃതമ്
ദശമി ചേർന്ന ദോഷം ഞാൻ ഒരിക്കലും ക്ഷമിക്കില്ല, ദേവി. അതു സ്വീകരിച്ചാൽ, ഹാലാഹലവിഷം കഴിച്ചതുപോലെ വിഷം കഴിച്ചതാണ്.
ദശമീമിശ്രിതം യേന കൃതമേകാദശീവ്രതമ് । ഇതി മത്വാ ന കര്ത്തവ്യം മദ്ദിനം ദശമീയുതമ് 6.34.
ദശമി ചേർന്ന ഏകാദശി വ്രതം ആരെങ്കിലും ആചരിച്ചാൽ, എന്റെ ദിനം ദശമി ചേർന്നാൽ ആചരിക്കരുതെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ജന്മകോടികൃതംപുണ്യം സംതാനം യാതി സംക്ഷയമ് । പാതയേത്സ്വകുലം സ്വര്ഗാന്നയതേ രൌരവാദികമ്
ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം നശിക്കും; സ്വന്തം കുടുംബത്തെ താഴ്ത്തുകയും, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് റൗരവാദി നരകങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യും.
സ്വദേഹം ശോധയിത്വാ തു കര്ത്തവ്യോ മമ വാസരഃ । വൃദ്ധൌ ത്യാജ്യാ വിനാ വേധാച്ഛ്രവണാദിഷു സംയുതാ
സ്വന്തം ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം എന്റെ ദിനം ആചരിക്കണം; വ്രതം വളരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ശാസ്ത്രശ്രവണം പോലുള്ള യോഗങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കണം.
ജന്മപുണ്യം ക്ഷയം യാതി ഏകാദശ്യുപവാസിനാമ് । സംവൃദ്ധൌ തു വിശേഷേണ സംദേഹേ സമുപസ്ഥിതേ
ഏകാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്കു ജന്മപുണ്യം കുറയുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് വ്രതം വളരുമ്പോഴും സംശയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും.
മമാജ്ഞയാ ച കര്ത്തവ്യാ ദ്വാദശീവല്ലഭാ മമ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ദ്വാദശി, എനിക്ക് പ്രിയമായത്, നിർബന്ധമായും ആചരിക്കണം.
ജാഹ്നവ്യുവാച- കരിഷ്യേഽഹം ജഗന്നാഥ ത്രിസ്പൃശാം വചനാത്തവ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ ഭവിഷ്യാമി തവാജ്ഞയാ
ജാഹ്നവി പറഞ്ഞു: ലോകനാഥാ, നിന്റെ വചനപ്രകാരം ഞാൻ ത്രിസ്പൃശാ ആചരിക്കും; നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഞാൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതയാകും.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച- സ്വസ്ഥാനം ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ ന ഭീഃ കാര്യാ കദാചന । തവ ദേവി സരിച്ഛ്രേഷ്ഠേ ന പാപം സംക്രമിഷ്യതി
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: നീ തിരിച്ച് നിന്റെ സ്ഥലത്ത് പോവുക, നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഒരു ഭയവും വേണ്ട. ദേവി, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ നീയിലേക്ക് പാപം കടക്കില്ല.
സ്നാത്വാ സരസ്വതീതോയേ യേഽര്ചയിത്വാ ച മാധവമ് । പ്രണമംതി ജഗന്നാഥം തേ യാംതി പരമാം ഗതിമ്
സരസ്വതീ നദിയിൽ കുളിച്ച്, മാധവനെ ആരാധിച്ച്, ലോകനാഥനോട് നമസ്കരിക്കുന്നവർ പരമഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
ജാഹ്നവ്യുവാച-। വിധാനം ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മന്സര്വസ്വേന കരോമ്യഹമ് । പ്രസാദയാമി ദേവേശം ദാമോദരമനാമയമ്
ജാഹ്നവി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മണേ, ആചരണം എങ്ങനെയെന്ന് പറയൂ; ഞാൻ മുഴുവനായും ചെയ്യാം. ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ ദാമോദരനെ ഞാൻ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പ്രാചീമാധവ ഉവാച-। ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി ത്രിസ്പൃശായാ വിധാനകമ് । യം ശ്രുത്വാപി സരിച്ഛ്രേഷ്ഠേ മുച്യതേ പാതകൈര്നരഃ
പ്രാചീമാധവൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, കേൾക്കൂ, ഞാൻ ത്രിസ്പൃശായുടെ ആചാരക്രമം വിശദീകരിക്കുന്നു; അതു കേട്ടാൽ, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവളേ, മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
പലേന ച പലാര്ധേന തദര്ദ്ധേനാപി വാപഗേ । പ്രതിമാ മമ സൌവര്ണാ കാര്യാ വിഭവസാരതഃ
ഒരു പാളം, അതിന്റെ പാതി, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാദം പോലും ഉപയോഗിച്ച്, ദേവി, സ്വവ്യയശേഷം, എന്റെ സ്വർണ്ണപ്രതിമ നിർമ്മിക്കണം.
പാത്രം താമ്രമയം കാര്യം തിലൈസ്തു പരിപൂരിതമ് । സജലം തു ഘടം ശുഭ്രം പംചരത്നസമന്വിതമ്
ഉരുളി താമ്രത്തിൽ ഉണ്ടാക്കി, അതിൽ എള്ള് നിറയ്ക്കണം. ശുദ്ധമായ വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും, അഞ്ചു വിധ രത്നങ്ങൾ അണിയിച്ചും ഒരുക്കണം.
വേഷ്ടിതം പുഷ്പമാലാഭിഃ കര്പൂരാഗുരുവാസിതമ് । ന്യസേദ്ദാമോദരം പശ്ചാത്സ്നാപയിത്വാ വിലിപ്യ ച
പുഷ്പമാലകളാൽ ചുറ്റി, കർപ്പൂരം അഗരു എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം പകർന്നു, ദാമോദരനെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച ശേഷം അർപ്പണം ചെയ്യണം.
പരിധാനം തതഃ കാര്യം വസ്ത്രയുഗ്മേന ചാന്വിതമ് । മംത്രൈസ്തു പൂജനം കാര്യം പുരാണൈഃ സമുദീരിതൈഃ । പുഷ്പൈഃ കാലോദ്ഭവൈഃ ശുഭ്രൈസ്തുലസീപത്രൈശ്ച കോമലൈഃ
അതിനുശേഷം, രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ച് വസ്ത്രം അർപ്പിക്കണം. പുരാണങ്ങളിൽ പറയുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജയും, കാലത്ത് പിറക്കുന്ന വെളുത്ത പൂക്കളും ഇളയ തുളസിയിലകളും ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പണം നടത്തണം.
ഛത്രം തു വിഷ്ണവേ ദദ്യാത്പാദുകാഭ്യാം സുസംയുതമ് । നിവേദ്യാനി മനോജ്ഞാനി ഫലാനി സുബഹൂന്യപി
വിഷ്ണുവിന് കുടയും, ചെരിപ്പുകളും, മനോഹരമായ പലതരം പഴങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.
ഉപവീതം തു ദാതവ്യം സോത്തരീയം നവം ദൃഢമ് । വൈണവം ദാപയേദ്ദംഡം സുരൂപം സോന്നതം ദൃഢമ്
പുതിയയും ദൃഢവുമായ ഉപവീതവും ഉത്തരീയവും അർപ്പിക്കണം. അതുപോലെ, ഭംഗിയുള്ള, ഉയരമുള്ള, ദൃഢമായ വൈഷ്ണവ ദണ്ഡും നൽകണം.
ദാമോദരായ വൈ പാദൌ ജാനുനീ മാധവായ ച । ഗുഹ്യം കാമപ്രദായേതി കടിം വാമനമൂര്തയേ
ദാമോദരനു കാലുകളും, മാധവനു മുട്ടുകളും, വാമനമൂർത്തിക്ക് ഇഷ്ടങ്ങൾ നല്കുന്നവനെന്ന നിലയിൽ കമരും അർപ്പിക്കണം.
പദ്മനാഭായ നാഭിം തു ജഠരം വിശ്വയോനയേ । ഹൃദയം ജ്ഞാനഗമ്യായ കംഠം വൈകുംഠഗാമിനേ
പദ്മനാഭനു നാഭിയും, വിശ്വയോനിക്ക് വയറും, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനു ഹൃദയവും, വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കു പോകുന്നവനു കണ്ഠവും അർപ്പിക്കണം.
സഹസ്രബാഹവേ ബാഹൂ ചക്ഷുഷീ യോഗരൂപിണേ । സംപൂജ്യ വിധിവദ്ഭക്ത്യാ ദദ്യാദര്ഘം വിധാനതഃ
ആയിരം കൈകളുള്ളവനു കൈകളും, യോഗരൂപിയ്ക്ക് കണ്ണുകളും, യഥാവിധി ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു, വിധിപ്രകാരം അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.
ശുഭ്രേണ നാലികേരേണ ശംഖോപരി സ്ഥിതേന ഹി । സൂത്രൈരാവേഷ്ടിതേനൈവ ഹസ്തയോരുഭയോരപി
ശുദ്ധമായ ഒരു തേങ്ങ ചങ്കിൽ വെച്ച്, നൂലാൽ ചുറ്റി, ഇരുകൈകളും ചേർത്ത് അർപ്പിക്കണം.
സ്മൃതോ ഹരസി പാപാനി യദി നിത്യം ജനാര്ദന । ദുഃസ്വപ്നം ദുര്നിമിത്താനി മനസാ ദുര്വിചിന്വിതാ
ജനാർദ്ദനാ, നിന്നെ എപ്പോഴും ഓർക്കുമ്പോൾ പാപങ്ങളും, ദുർസ്വപ്നങ്ങളും, ദുഷ്ടലക്ഷണങ്ങളും, മനസ്സിലുള്ള ദുർചിന്തകളും നീ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
നാരകം തു ഭയം ദേവ ഭയദുര്ഗതിസംഭവമ് । യന്മമ സ്യാന്മഹാദേവ ഐഹികം പാരലൌകികമ്
പ്രഭോ, ഈ ലോകത്തോ അപ്പുറത്തോ എനിക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന നരകഭയവും, ദുർഭാഗ്യവും, ദുരിതവും എല്ലാം—
തേന ദേവേശ മാം രക്ഷ ഗൃഹാണാര്ഘം നമോസ്തു തേ । കൃപാദൃഷ്ടിഃ സദൈവാസ്തു ദാമോദര മമോപരി
അതിനാൽ ദേവേശാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം; ഈ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണം; ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു. ദാമോദരാ, നിന്റെ കരുണാഭാവം എപ്പോഴും എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
ധൂപം ദീപം ച നൈവേദ്യം കുര്യാന്നീരാജനം തതഃ । ശീര്ഷോപരി സരിച്ഛ്രേഷ്ഠേ ഭ്രാമയേദ്വാരിജം ഹരേഃ
ധൂപവും ദീപവും നൈവേദ്യവും അർപ്പിച്ച്, നീരാജനം നടത്തണം. ഹരിക്കായി, തലക്കു മുകളിൽ, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായതായ കമലം ചുറ്റണം.
കൃത്വാ വിധാനമേതദ്ധി പൂജയേത്സ്വഗുരും തതഃ । ദദ്യാത്സുവര്ണം വസ്ത്രാണി സോഷ്ണീഷം ചൈവ കംചുകമ്
ഈ വിധി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, സ്വഗുരുവിനെ പൂജിക്കണം; സ്വർണ്ണവും വസ്ത്രങ്ങളും ഉഷ്ണീഷവും കഞ്ചുകവും അർപ്പിക്കണം.
ഉപാനഹോഽപി ഛത്രം ച മുദ്രികാം ച കമംഡലുമ് । ഭോജനം ചൈവ താംബൂലം സപ്തധാന്യം ച ദക്ഷിണാമ്
ചെരിപ്പ്, കുട, മോതിരം, കമണ്ഡലം, ഭക്ഷണം, വെറ്റില, ഏഴ് വിധം ധാന്യങ്ങൾ, ദക്ഷിണ—ഇവയും നൽകണം.
ഗുരും സംപൂജ്യ ദേവേശം കുര്യാജ്ജാഗരണം ഹരേഃ । ഗീതനൃത്യസമായുക്തം തഥാ ശാസ്ത്രസമന്വിതമ്
ഗുരുവിനെയും ദേവേശനെയും പൂജിച്ച ശേഷം, ഹരിക്കായി ഗാനം, നൃത്തം, ശാസ്ത്രപാരായണം എന്നിവയോടെ ജാഗരണം നടത്തണം.