പുത്രാര്ഥീ ദേവദേവേശം പദ്മയോനിം പിതാമഹമ്। ആരാധയാമാസ വിഭും തീവ്രവ്രതപരായണഃ
ഒരു മകൻ ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച്, അവൻ ദേവതകളുടെ അധിപനായ, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച പിതാമഹനെ കഠിനവ്രതങ്ങളോടെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
തതഃ കാലേന മഹതാ തുഷ്ടസ്തസ്യ പിതാമഹഃ। വരം വരയ ഭദ്രം തേ ഹൃദയേഭീപ്സിതം നൃപ
അങ്ങനെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പിതാമഹൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ, രാജാവേ, നിനക്ക് എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു.'
അണുഹ ഉവാച। പുത്രം മേ ദേഹി ദേവേശ മഹാബലപരാക്രമമ്। പാരഗം സര്വവിദ്യാനാം ധാര്മികം യോഗിനാം വരമ്൧൦൦ 1.10.
അണുഹ പറഞ്ഞു: 'ദേവതകളുടെ അധിപനേ, മഹാശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള, എല്ലാ വിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള, ധാർമ്മികനും യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഒരു മകനെ എനിക്ക് നൽകൂ.'
സര്വസത്വരുതജ്ഞം മേ ദേഹി യോഗിനമാത്മജമ്। ഏവമസ്ത്വിതി വിശ്വാത്മാ തമാഹ പരമേശ്വരഃ
'എല്ലാ ജീവികളും സംസാരിക്കുന്നതു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന, യോഗിയായ ഒരു മകനെ എനിക്ക് നൽകണം.' അപ്പോൾ സർവ്വഭൂതാത്മാവായ പരമേശ്വരൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.'
പശ്യതാം സര്വഭൂതാനാം തത്രൈവാംതരധീയത। തതഃ സ തസ്യ പുത്രോഭൂദ്ബ്രഹ്മദത്തഃ പ്രതാപവാന്
എല്ലാ ജീവികളും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; അതിനുശേഷം, വലിയ വീര്യശാലിയായ ബ്രഹ്മദത്തൻ അവന്റെ മകനായി ജനിച്ചു.
സര്വസത്വാനുകംപീ ച സര്വസത്വബലാധികഃ। സര്വസത്വരുതജ്ഞശ്ച സര്വസത്വേശ്വരേശ്വരഃ
അവൻ എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയുള്ളവനും, എല്ലാവരിലും ശക്തിയിൽ മേലുള്ളവനും, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭാഷ മനസ്സിലാക്കുന്നവനും, ജീവികളുടെ രാജാക്കന്മാരിൽ രാജാവുമായിരുന്നു.
അഥ സത്വേന യോഗാത്മാ സ പിപീലകമാഗതഃ। യത്ര തത്കീടമിഥുനം രമമാണമവസ്ഥിതമ്
പിന്നീട്, ധർമ്മത്തിൽ ഏകാഗ്രനായ യോഗാത്മാവ് ആ പുഴുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി, അവിടെ ആ കീടദമ്പതികൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടിയിരിക്കുന്നു.
തതഃ സാ സന്നതിര്ദൃഷ്ട്വാ പ്രഹസംതം സുവിസ്മിതം। കിമപ്യാശംകമാനാ സാ തമപൃച്ഛന്നരേശ്വരമ്
അവനെ അത്ഭുതത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, സംശയത്തോടെ അവൾ രാജാവിനോട് ചോദിച്ചു.
സന്നതിരുവാച। അകസ്മാദതിഹാസോയം കിമര്ഥമഭവന്നൃപ। ഹാസ്യഹേതും ന ജാനാമി യദകാലേ കൃതം ത്വയാ
സന്നതി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ ഇത്ര അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തിനാണ് ചിരിച്ചത്? ഈ സമയത്ത് നീ ചിരിച്ചതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് അറിയില്ല.
അവദദ്രാജപുത്രോസൌ തം പിപീലികഭാഷിതമ്। രാഗവദ്വിരസോത്പന്നമേതദ്ധാസ്യം വരാനനേ
രാജകുമാരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: മനോഹര മുഖത്തേ, ആ പുഴുവിന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ചിരി, അതിൽ രാഗവും രുചിയില്ലായ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന ചാന്യത്കാരണം കിംചിദ്ധാസ്യഹേതുഃ ശുചിസ്മിതേ। ന സാമന്യതതം ദേവീ പ്രാഹാലീകമിദം തവ
പ്രകാശമുള്ള പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, ഈ ചിരിക്ക് വേറൊരു കാരണം ഇല്ല; രാജ്ഞി നിനക്കൊന്നും അസത്യമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
അഹമേവേഹ ഹസിതാ ന ജീവിഷ്യേ ത്വയാധുനാ। കഥം പിപീലികാലാപം മര്ത്യോ വേത്തി സുരാദൃതേ
ഞാനാണ് ഇവിടെ ചിരിച്ചത്; ഇനി നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ ജീവിക്കില്ല. ദേവന്മാരെ കൂടാതെ ഒരു മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ പുഴുവിന്റെ ഭാഷ അറിയും?
തസ്മാത്ത്വയാഹമേവാദ്യ ഹസിതാ കിമതഃ പരമ്। തതോ നിരുത്തരോ രാജാ ജിജ്ഞാസുസ്തദ്വചോ ഹരേഃ
ഇന്ന് നീ എന്നെ മാത്രം പരിഹസിച്ചു — അതിൽ കൂടുതൽ പറയാനില്ല. പിന്നെ രാജാവ് വാക്കില്ലാതെ അവളുടെ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ആസ്ഥായ നിയമം തസ്ഥൌ സപ്തരാത്രമകല്മഷഃ। സ്വപ്നാന്തേ പ്രാഹ തം ബ്രഹ്മാ പ്രഭാതേ പര്യടന്പുരമ്
അവൻ ഏഴു രാത്രികൾ നിർമലനായി വ്രതം പാലിച്ചു; സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, പുലർച്ചെ നഗരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു.
വൃദ്ധദ്വിജോത്തമാദ്വാക്യം സര്വം ജ്ഞാസ്യതി തേ പ്രിയാ। ഇത്യുക്ത്വാംതര്ദധേ ബ്രഹ്മാ പ്രഭാതേ ച നൃപഃ പുരാത്
'വയസ്സായ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നാണ് നിന്റെ പ്രിയതമയ്ക്ക് എല്ലാം അറിയാൻ കഴിയുക.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് അപ്രത്യക്ഷനായി; രാവിലെ രാജാവ് നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
നിര്ഗച്ഛന്മന്ത്രിസഹിതഃ സഭാര്യോ വൃദ്ധമഗ്രതഃ। ഗദംതം വിപ്രമായാംതം വൃദ്ധം ച സ ദദര്ശ ഹ
മന്ത്രിമാരോടും ഭാര്യയോടും കൂടെ പുറപ്പെട്ട രാജാവ് മുന്നിൽ ഒരു വൃദ്ധ ബ്രാഹ്മണനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത് കണ്ടു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। യേ വിപ്രമുഖ്യാഃ കുരുജാംഗലേഷു ദാശാസ്തഥാ ദാശപുരേ മൃഗാശ്ച। കാലംജരേ സപ്ത ച ചക്രവാകാ യേ മാനസേ തേത്ര വസംതി സിദ്ധാഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: കുറുജാംഗളത്തിൽ ഉള്ള പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ദാശപുരത്തിലെ ദാശന്മാർ, കാലഞ്ജരത്തിലെ മൃഗങ്ങൾ, ഏഴു ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ, മാനസസരസ്സിൽ വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ —
ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ സ പപാത ശുചാന്വിതഃ। ജാതിസ്മരത്വമഗമത്തൌ ച മംത്രിവരാത്മജൌ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രാജാവ് ദു:ഖത്തിൽ ആകി വീണു; മന്ത്രിവരന്റെ മക്കൾക്ക് അവരുടെ മുൻജന്മങ്ങൾ ഓർമ്മയായി.
കാമശാസ്ത്രപ്രണേതാ തു ബാഭ്രവ്യഃ സ തു ബാലകഃ। പംചാല ഇതി ലോകേഷു വിശ്രുതഃ സര്വശാസ്ത്രവിത്
കാമശാസ്ത്രത്തിന്റെ രചയിതാവായ ബാഭ്രവ്യൻ ആ ബാലനാണ്; പഞ്ചാലൻ എന്ന പേരിൽ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രഗത്ഭനായി പ്രശസ്തനാണ്.
പുംഡരീകോപി ധര്മാത്മാ വേദശാസ്ത്രപ്രവര്തകഃ। ഭൂത്വാ ജാതിസ്മരൌ ശോകാത്പതിതാവഗ്രതസ്തഥാ
പുണ്ഡരീകനും ധാർമ്മികനും വേദശാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്; മുൻജന്മങ്ങൾ ഓർക്കുന്നവനായി ദു:ഖത്തിൽ മുന്നിൽ വീണു.
ഹാ വയം കര്മവിഭ്രഷ്ടാഃ കാമതഃ കര്മബംധനാത്। ഏവം വിലപ്യ ബഹുശസ്ത്രയസ്തേ യോഗപാരഗാഃ
'അയ്യോ, നാം കർമ്മത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയവരാണ്, ആസക്തിയാൽ കർമ്മബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരാണ്!' അങ്ങനെ വിലപിച്ചുകൊണ്ട്, ആ യോഗശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ —
വിസ്മയാച്ഛ്രാദ്ധമാഹാമ്യമഭിനംദ്യ പുനഃ പുനഃ। സ തു തസ്മൈ ധനം ദത്ത്വാ പ്രഭൂതഗ്രാമസംയുതമ്
ആശ്ചര്യത്തോടെ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രശംസിച്ചു; രാജാവ് അവനു ധനവും അനേകം ഗ്രാമങ്ങളും നൽകി.
വിസൃജ്യ ബ്രാഹ്മണം തം ച വൃദ്ധം ധനമദാന്വിതമ്। ആത്മീയം നൃപതിഃ പുത്രം നൃപലക്ഷണസംയുതമ്
അവൻ ധനസമ്പന്നനായ, വൃദ്ധനായ ബ്രാഹ്മണനെ വിട്ട്, രാജകീയ ലക്ഷണങ്ങളുള്ള തന്റെ സ്വന്തം മകനെയാണ് രാജാവ് രാജാവായി നിയമിച്ചത്.
വിഷ്വക്സേനാഭിധാനം ച രാജാരാജ്യേഭ്യഷേചയത്। മാനസേ സലിലേ സര്വേ തതസ്തേ യോഗിനാം വരാഃ
വിഷ്വക്സേന എന്ന പേരുള്ള തന്റെ മകനെയാണ് രാജാവ് രാജ്യങ്ങളിൽ ഭരണാധികാരിയായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, മാനസസരസ്സിന്റെ ജലത്തിൽ ആ യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ എല്ലാം—
ബ്രഹ്മദത്താദയസ്തസ്മിന്പിതൃഭക്താ വിമത്സരാഃ। സന്നതിശ്ചാഭവദ്ധൃഷ്ടാ മയൈവ തവ ദര്ശിതമ്
ബ്രഹ്മദത്തനും മറ്റു പിതൃഭക്തരും അസൂയയില്ലാതെ, ഞാൻ നിന്നോട് കാണിച്ചതുപോലെ, വിനയത്തിൽ ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊണ്ടു.
രാജന്യോഗഫലം സര്വം യദേതദഭിലക്ഷ്യതേ। തഥേതി പ്രാഹ രാജാപി പുരസ്താദഭിനംദയന്
രാജാവ് അവർക്കുമുന്നിൽ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'രാജയോഗഫലങ്ങൾ എല്ലാം നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്.'
ത്വത്പ്രസാദാദിദം സര്വം മയൈവം പ്രാപ്യതേ ഫലമ്
'ഇത് എല്ലാം ഞാൻ നേടിയത് നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താലാണ്.'
തതസ്തേ യോഗമാസ്ഥായ സര്വ ഏവ വനൌകസഃ। ബ്രഹ്മരംധ്രേണ പരമം പദമാപുസ്തപോബലാത്
അതിനുശേഷം ആ വനവാസികൾ എല്ലാവരും യോഗം ആചരിച്ചു, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ബ്രഹ്മരന്ധ്രം വഴി പരമപദം പ്രാപിച്ചു.
ഏവമായുര്ധനം വിദ്യാം സ്വര്ഗമോക്ഷസുഖാനി ച। പ്രയച്ഛംതി സുതം രാജ്യം നൃണാം തുഷ്ടാഃ പിതാമഹാഃ
ഇങ്ങനെ, പിതാമഹന്മാർ സന്തോഷപ്പെട്ടാൽ, മനുഷ്യർക്കു ദീർഘായുസ്, സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, സ്വർഗ്ഗസുഖം, മോക്ഷസുഖം, പുത്രന്മാർ, രാജ്യം എന്നിവ നൽകുന്നു.
ഇദം ച പിതൃമാഹാത്മ്യം ബ്രഹ്മദത്തസ്യ വൈ നൃപ। ദ്വിജേഭ്യഃ ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്ശൃണോതി പഠതേപി വാ। കല്പകോടിശതം സാഗ്രം ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
രാജാവേ, ബ്രഹ്മദത്തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ഈ മഹത്വം ഒരു പണ്ഡിതൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് വായിച്ചുകേൾപ്പിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഒരു കോടികൾക്കാലം മഹത്വം പ്രാപിക്കും.