ഏവം സാ ഭക്ഷിതാ ധേനുഃ സപ്തഭിസ്തൈസ്തപോധനൈഃ। വൈദികം ബലമാശ്രിത്യ ക്രൂരേ കര്മണി നിര്ഭയാഃ
ഇങ്ങനെ, ആ പശുവിനെ ആഴ്ച്ചു തപസ്സുകാരായ ഏഴു പേർ, വേദശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച്, ഭയമില്ലാതെ ആ ക്രൂരമായ പ്രവർത്തി ചെയ്തു.
തതഃ കാലേ പ്രണഷ്ടാസ്തേ വ്യാധാ ദശ പുരേഭവന്। ജാതിസ്മരത്വം പ്രാപ്താസ്തേ പിതൃഭാവേന ഭാവിതാഃ
കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവർ മരിച്ചു, പത്ത് നഗരങ്ങളിൽ വേട്ടക്കാരായി ജനിച്ചു. അവർക്ക് പൂർവ്വജന്മം ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു, പിതാക്കന്മാരോടു ഭക്തിയുമുണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര വിജ്ഞായ വൈരാഗ്യം പ്രാണാനുത്സൃജ്യ ധര്മതഃ। ലോകൈരവീക്ഷ്യമാണാസ്തേ തീര്ഥാംതേനശനേന തു
അവിടെ, വൈരാഗ്യം മനസ്സിലാക്കി, ധർമ്മപരമായി ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു; ജനങ്ങൾ കാണാതെ, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഉപവാസം ചെയ്തു.
സംജാതാ മൃഗരൂപാസ്തേ സപ്ത കാലംജരേ ഗിരൌ। പ്രാപ്തവിജ്ഞാനയോഗാസ്തേ തത്യജുസ്താം നിജാം തനുമ്
അവരിൽ ഏഴു പേർ കാലഞ്ജരപർവതത്തിൽ മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിച്ചു; വിജ്ഞാനവും യോഗവും നേടിയ അവർ ആ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
മമ്രുഃ പ്രപതനേനാഥ ജാതവൈരാഗ്യമാനസാഃ। മാനസേ ചക്രവ്രാകാസ്തേ സംജാതാഃ സപ്തയോഗിനഃ
വൈരാഗ്യഭാവത്തിൽ, വീണുപോകുമ്പോൾ മരിച്ച അവർ മാനസ നഗരത്തിൽ ഏഴു യോഗികൾ ആയി ജനിച്ചു.
നാമതഃ കര്മതഃ സര്വേ സുമനാഃ കുസുമോവസുഃ। ചിത്തദര്ശീ സുദര്ശീ ച ജ്ഞാതാ ജ്ഞാനസ്യ പാരഗഃ
പേരിലും പ്രവർത്തിയിലും, സുമനസ്, കുസുമവസു, ചിത്ദർശി, സുദർശി, ജ്ഞാത, ജ്ഞാനസ്യ, പാരഗ എന്നിങ്ങനെ അവർ അറിയപ്പെട്ടു.
ജ്യേഷ്ഠാനുരക്താഃ ശ്രേഷ്ഠാസ്തേ സപ്തൈതേ യോഗപാവനാഃ। യോഗഭ്രഷ്ടാസ്ത്രയസ്തേഷാം ബഭൂവുശ്ചലചേതസഃ
മൂത്തവനോടു ഭക്തിയുള്ള, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ഈ ഏഴു പേർ യോഗത്തിലൂടെ ശുദ്ധരായി. അതിൽ മൂന്നു പേർ മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയില്ലാതെ യോഗത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോയി.
ദൃഷ്ട്വാ വിഭ്രാജമാനം തമണുഹം സ്ത്രീഭിരന്വിതമ്। ക്രീഡംതം വിവിധൈര്ഭോഗൈര്മഹാബലപരാക്രമമ്
വൈഭവം നിറഞ്ഞ അനുഹനെ സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വിവിധ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ കളിച്ചു, വലിയ ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവനായി അവർ കണ്ടു.
പഞ്ചാലാന്വയസംഭൂതം പ്രഭൂതബലവാഹനമ്। രാജ്യകാമോഭവത്ത്വേകസ്തേഷാം മധ്യേ ജലൌകസാമ്
പഞ്ചാല വംശത്തിൽ ജനിച്ച, വലിയ ശക്തിയും അനേകം വാഹനങ്ങളും ഉള്ള ഒരാൾ, ആ ജലജീവികളിൽ രാജ്യം ആഗ്രഹിച്ചവനായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിതൃവര്തീ ച യോ വിപ്രഃ ശ്രാദ്ധകൃത്പിതൃവത്സലഃ। അപരൌ മംത്രിണൌ ദൃഷ്ട്വാ പ്രഭൂതബലവാഹനൌ
തന്റെ അച്ഛന്റെ വഴി പിന്തുടർന്ന, ശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ച് പിതൃഭക്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. വലിയ ശക്തിയും അനേകം വാഹനങ്ങളും ഉള്ള രണ്ടു മന്ത്രിമാരെ കണ്ടു.
മംത്രിത്വേ ചക്രതുശ്ചേച്ഛാമസ്മിന്മര്ത്യൌ ദ്വിജോത്തമൌ। വിഭ്രാജപുത്രസ്ത്വേകോഭൂദ്ബ്രഹ്മദത്ത ഇതി സ്മൃതഃ
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ vibhrāja-യുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ മന്ത്രിസ്ഥാനം ആഗ്രഹിച്ചു, അവർ ഈ കാര്യത്തിൽ മന്ത്രിമാരായി. അവരിൽ ഒരുവൻ ബ്രഹ്മദത്തൻ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മംത്രിപുത്രൌ തഥാ ചൈവ പുംഡരീകസുബാലകൌ। ബ്രഹ്മദത്തോഭിഷിക്തസ്തു കാംപില്യേ നഗരോത്തമേ
അവരുടെ മന്ത്രിപുത്രന്മാർ പുണ്ടരീകനും സുബാലനും ആയിരുന്നു. ബ്രഹ്മദത്തൻ കാംപില്യ എന്ന ഉത്തമ നഗരത്തിൽ രാജാവായി അഭിഷിക്തനായി.
പംചാലരാജോ വിക്രാംതഃ ശ്രാദ്ധകൃത്പിതൃവത്സലഃ। യോഗവിത്സര്വജംതൂനാം ചിത്തവേത്താഭവത്തദാ
പഞ്ചാലരാജാവ് ധൈര്യശാലിയും ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവനും പിതൃഭക്തനും ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും എല്ലാ ജീവികളുടെയും മനസ്സറിഞ്ഞവനും ആയിരുന്നു.
തസ്യ രാജ്ഞോഭവദ്ഭാര്യാ സുദേവസ്യാത്മജാ തദാ। സന്നതിര്നാമ വിഖ്യാതാ കപിലായാഭവത്പുരാ
ആ രാജാവിന് അപ്പോൾ സുദേവന്റെ മകളായ, സന്നതി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ, മുമ്പ് കപിലയുടെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നു.
പിതൃകാര്യേ നിയുക്തത്വാദഭവദ്ബ്രഹ്മവാദിനീ। തയാ ചകാര സഹിതഃ സ രാജ്യം രാജനംദനഃ
അവൾ പിതൃകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ വേദജ്ഞയായിത്തീർന്നു. അവളോടൊപ്പം രാജകുമാരൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
കദാചിദ്ഗതഉദ്യാനം തയാ സഹ സ പാര്ഥിവഃ। ദദര്ശ കീടമിഥുനമനംഗകലഹാന്വിതമ്
ഒരു ദിവസം ആ രാജാവ് അവളോടൊപ്പം തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, പ്രണയവാദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കീടജോഡിയെ കണ്ടു.
പിപീലികാമധോവക്ത്രാം പുരതഃ കീടകാമുകഃ। പംചബാണാഭിതപ്താംഗഃ സഗദ്ഗദമുവാച ഹ
ആൺകീടം, വായ് താഴോട്ടുള്ള പെൺകീടത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു, കാമദേവന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ദഹിച്ച അവളുടെ ശരീരത്തോട്, വിറയലോടെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ന ത്വയാ സദൃശീ ലോകേ കാമിനീ വിദ്യതേ ക്വചിത്। മധ്യേ ക്ഷീണാതിജഘനാ ബൃഹദ്വക്ത്രാതിഗാമിനീ
ലോകത്ത് എവിടെയും നിന്നെപോലെയുള്ള പ്രണയിനിയെ കാണാനാവില്ല; നടുവിൽ സുന്ദരിയും, വലിയ വായും, സുന്ദരമായി നടക്കുന്നവളുമാണ് നീ.
സുവര്ണവര്ണസദൃശീ സദ്വക്ത്രാ ചാരുഹാസിനീ। ആലക്ഷ്യതേ ച വദനം ഗുഡശര്കരവത്സലം
നിന്റെ നിറം പൊന്നിനോട് സാമ്യമുള്ളതും, മുഖം സുന്ദരവും പുഞ്ചിരിയോടെയും. പ്രിയേ, നിന്റെ വായ് വെള്ളരിയുടെയും ശർക്കരയുടെയും മധുരംപോലെയാണ്.
ഭോക്ഷ്യസേ മയി ഭുക്തേ ത്വം സ്നാസി സ്നാതേ തഥാ മയി। പ്രോഷിതേ മയി ദീനാ ത്വം ക്രുദ്ധേ ച ഭയചംചലാ
ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ നീയും ഭക്ഷിക്കും; ഞാൻ കുളിക്കുമ്പോൾ നീയും കുളിക്കും. ഞാൻ അകലെ പോയാൽ നീ ദുഃഖിക്കും; ഞാൻ കോപിതനാകുമ്പോൾ നീ ഭയത്താൽ വിറയക്കും.
കിമര്ഥം വദ കല്യാണി സദാധോവദനാസ്ഥിതാ। സാ തമാഹ ജ്വലത്കോപാ കിമാലപസി രേ ശഠ
സുന്ദരിയേ, നീ എപ്പോഴും എന്തുകൊണ്ട് വായ് താഴോട്ടാണ് വെക്കുന്നത് എന്ന് പറയൂ. അവൾ കോപത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'ശഠനേ, നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്?'
ത്വയാ മോദകചൂര്ണം തു മാം വിഹായാപി ഭക്ഷിതമ്। പ്രാദാസ്ത്വം തദതിക്രമ്യ മാമന്യസ്യൈ സമന്മഥഃ
നീ മധുരപൊടി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് തിന്നു; പിന്നെ അതു മറ്റൊരാള്ക്ക് കൊടുത്തു, എന്നെ അവഗണിച്ച് മറ്റൊരുത്തിയോട് പ്രണയിച്ചു.
പിപീലക ഉവാച। ത്വത്സാദൃശ്യാന്മയാ ദത്തമന്യസ്യൈ വരവര്ണിനി। തദേകമപരാധം മേ ക്ഷംതുമര്ഹസി ഭാമിനി
പിപീലകൻ പറഞ്ഞു: നിന്നോട് സാമ്യമുള്ളവളായതിനാൽ, സുന്ദരിവർണ്ണിയേ, ഞാൻ അതു മറ്റൊരുത്തിക്ക് കൊടുത്തു. ആ ഒരു തെറ്റ് നീ ക്ഷമിക്കണം, ഭാമിനി.
നൈവം പുനഃ കരിഷ്യാമി ത്യജ കോപം ച സുസ്തനി। സ്പൃശാമി പാദൌ സത്യേന പ്രണതസ്യ പ്രസീദ മേ
ഇനി ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല; സുന്ദരസ്തനയുള്ളവളേ, കോപം വിട്ടുകളയൂ. ഞാൻ സത്യമായി നിന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിക്കുന്നു; ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നവനാണ്, ദയവായി ക്ഷമിക്കൂ.
രുഷ്ടായാം ത്വയി സുശ്രോണി മൃത്യുര്മേ പുരതോ ഭവേത്। തുഷ്ടായാം ത്വയി വാമോരു പൂര്ണാഃ സര്വമനോരഥാഃ
നീ കോപിതയാണെങ്കിൽ, സുന്ദരനിതംബിനിയേ, മരണമാണ് എന്റെ മുന്നിൽ. നീ സന്തുഷ്ടയാണെങ്കിൽ, സുന്ദരജഘനയുള്ളവളേ, എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും.
പൂര്ണചംദ്രോപമം വക്ത്രം സ്വാദേമൃതരസോപമമ്। നിര്ഭരം പിബ സുശ്രോണി കാമാസക്തസ്യ മേ സദാ
പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം, അമൃതംപോലെയുള്ള മധുരം, സുന്ദരനിതംബിനിയേ, പ്രണയത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്ന എന്നിൽ നിന്നു നീ പൂർണ്ണമായി പാനം ചെയ്യൂ.
ഏതന്മത്വാ ശുഭേ കാര്യാ സര്വദാ തു കൃപാ മയി। ഇതി സാ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രസന്നാ ചാഭവത്തതഃ
ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, നീ എപ്പോഴും നല്ല കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണം. അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സു തുറന്നു.
ആത്മാനമര്പയാമാസ മോഹനായ പിപീലികാ। ബ്രഹ്മദത്തോപി തത്സര്വം ജ്ഞാത്വാ സസ്മയമാഹസത്
ആ പിപ്പീലി എന്ന പുഴു മോഹനത്തിനായി താനെ തന്നെ സമർപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മദത്തൻ ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
സര്വസത്വരുതജ്ഞാനീ പ്രഭാവാത്പൂര്വകര്മണഃ। ഭീഷ്മ ഉവാച। കഥം സര്വരുതജ്ഞോഭൂദ്ബ്രഹ്മദത്തോ നരാധിപഃ
മുന് ജന്മത്തിലെ സുകൃതഫലത്താൽ അവൻ എല്ലാ ജീവികളും പറയുന്നതു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നവനായിരുന്നു. ഭീഷ്മൻ ചോദിച്ചു: ബ്രഹ്മദത്തൻ എന്ന രാജാവ് എങ്ങനെ എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭാഷയും അറിയുന്നവനായി?
തച്ചാപി ചാഭവത്കുത്ര ചക്രവാകചതുഷ്ടയം। തന്മേ കഥയ സര്വജ്ഞ കുലേ കസ്യ ച സുവ്രതമ്
ആ നാലു ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ എവിടെയും എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? സകലജ്ഞനായോ, അവര് ഏത് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരും എങ്ങനെയുള്ളവരുമാണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.