താമസസ്യ സുതാഃ സര്വേ ദശവംശവിവര്ദ്ധനാഃ। പംചമസ്യ മനോസ്തദ്വദ്രൈവതസ്യാംതരം ശൃണു
താമസന്റെ പത്ത് പുത്രന്മാർ വംശം വളർത്തി; ഇനി അഞ്ചാമത്തെ മനു, റൈവതയുടെ കാലം കേൾക്കൂ.
ദേവബാഹുഃ സുബാഹുശ്ച പര്ജ്യന്യഃ സമയോമുനിഃ। ഹിരണ്യരോമാ സപ്താശ്വഃ സപ്തൈതേ ഋഷയഃ സ്മൃതാഃ
ദേവബാഹു, സുബാഹു, പാർജ്യന്യ, സമയോ മുനി, ഹിരണ്യരോമ, സപ്താശ്വ — ഈ ഏഴ് പേരും സപ്തർഷിമാർ.
ദേവാശ്ച ഭൂതരജസസ്തഥാ പ്രകൃതയഃ സ്മൃതാഃ। അവശസ്തത്വദര്ശീ ച വീതിമാന്ഹവ്യപഃ കപിഃ
ഭൂതരാജസ് എന്നറിയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ, പ്രകൃതികൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു; അവശ, തത്വദർശി, വീതിമാൻ, ഹവ്യാപ, കപി.
മുക്തോ നിരുത്സുകഃ സത്വോ നിര്മോഹോഥ പ്രകാശകഃ। ധര്മവീര്യബലോപേതാ ദശൈതേ രേവതാത്മജാഃ൧൦൦ 1.7.
മുക്ത, നിരുത്സുക, സത്വ, നിർമ്മോഹ, പ്രകാശക — ധർമ്മം, വീര്യം, ബലം എന്നിവയോടെ — ഇവ പത്ത് റൈവതന്റെ പുത്രന്മാർ.
ഭൃഗുഃ സുധാമാ വിരജഃ സഹിഷ്ണുര്നാരദസ്തഥാ। വിവസ്വാന്കൃതിനാമാ ച സപ്ത സപ്തര്ഷയോപരേ
ഭൃഗു, സുധാമാ, വിരജ, സഹിഷ്ണു, നാരദ, വിവസ്വാൻ, കൃതി — ഈ ഏഴ് പേരും സപ്തർഷിമാർ.
ചാക്ഷുഷസ്യാംതരേ ദേവാ ലേഖാനാമപരിശ്രുതാഃ। വിഭവോഥ പൃഥക്ചാനു കീര്തിതാസ്ത്രിദിവൌകസഃ
ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ ദേവന്മാർ ലേഖകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു, പ്രശസ്തിയില്ല; വിഭവ, പൃഥക്ചാനു — ഇവർ സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ചാക്ഷുഷസ്യാംതരേ പ്രാപ്തേ ദേവാനാം പംചമോ ജനഃ। രുരുപ്രഭൃതയസ്തദ്വച്ചാക്ഷുഷസ്യ സുതാ ദശ
ചാക്ഷുഷ മാന്വന്ത്രരത്തിന്റെ ഇടവേളയിൽ, ദേവന്മാരുടെ അഞ്ചാമത്തെ വിഭാഗം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ, ചാക്ഷുഷന്റെ പത്തു പുത്രന്മാർ, രുരു മുതലായവർ, പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രോക്താഃ സ്വായംഭുവേ വംശേ യേ മയാ പൂര്വമേവ തേ। അന്തരം ചാക്ഷുഷം ചൈവ മയാ തേ പരികീര്തിതം
സ്വായംഭുവ വംശത്തിൽ ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞവരും, ചാക്ഷുഷ മാന്വന്ത്രരത്തിന്റെ ഇടവേളയും, ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സപ്തമം ച പ്രവക്ഷ്യാമി യദ്വൈവസ്വതമുച്യതേ। അത്രിശ്ചൈവ വസിഷ്ഠശ്ച കശ്യപോ ഗൌതമസ്തഥാ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഏഴാമത്തെ, വൈവസ്വതം എന്നറിയപ്പെടുന്ന മാന്വന്ത്രരത്തെ കുറിച്ച് പറയാം: അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, കശ്യപൻ, ഗൗതമൻ,
ഭാരദ്വാജസ്തഥാ യോഗീ വിശ്വാമിത്രഃ പ്രതാപവാന്। ജമദഗ്നിശ്ച സപ്തൈതേ സാംപ്രതം തേ മഹര്ഷയഃ
ഭാരദ്വാജൻ, യോഗി, വിശ്വാമിത്രൻ എന്ന ശക്തൻ, ജമദഗ്നി — ഇവർ ഏഴുപേരും ഇപ്പോഴുള്ള മഹർഷിമാർ ആണ്.
കൃത്വാ ധര്മവ്യവസ്ഥാനം പ്രയാന്തി പരമം പദം। സാവര്ണ്യസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി മനോര്ഭാവി തഥാംതരം
ധർമ്മത്തിന്റെ ക്രമം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, അവർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന സാവർണി മനുവിന്റെ ഇടവേളയെ കുറിച്ച് പറയാം.
അശ്വത്ഥാമാ ശരദ്വാംശ്ച കൌശികോ ഗാലവസ്തഥാ। ശതാനംദഃ കാശ്യപശ്ച രാമശ്ച ഋഷയ സ്മൃതാഃ
അശ്വത്താമൻ, ശരദ്വാൻ, കൗശികൻ, ഗാലവൻ, ശതാനന്ദൻ, കശ്യപൻ, രാമൻ — ഇവർ ഋഷിമാർ എന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ധൃതിര്വരീയാന്യവസുഃ സുവര്ണോ ധൃതിരേവ ച। വരിഷ്ണുവീര്യഃ സുമതിര്വസുശ്ശുക്രശ്ച വീര്യവാന്
ധൃതി, വരീയാൻ, യവസു, സുവർണൻ, വീണ്ടും ധൃതി, വരിഷ്ണുവീര്യൻ, സുമതി, വസു, ശക്തനായ ശുക്രൻ —
ഭവിഷ്യസ്യാര്കസാവര്ണേര്മനോഃ പുത്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ। രൌച്യാദയസ്തഥാന്യേപി മനവഃ സംപ്രകീര്തിതാഃ
ഇവരാണ് ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന അർക്കസാവർണി മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. റൗച്യൻ മുതലായ മറ്റു മനുക്കളും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
രുചേഃ പ്രജാപതേഃ പുത്രോ രൌച്യോ നാമ ഭവിഷ്യതി। മനുര്ഭൂതിസുതസ്തദ്വദ്ഭൌത്യോ നാമ ഭവിഷ്യതി
രുചി എന്ന പ്രജാപതിക്ക് റൗച്യൻ എന്ന പുത്രൻ ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകും. ഭൂതി പുത്രനായ മനു, ഭൗത്യൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
തതസ്തു മേരുസാവര്ണിര്ബ്രഹ്മസുനുര്മനുഃ സ്മൃതഃ। ഋഭുശ്ച ൠതുധാമാ ച വിഷ്വക്സേനോ മനുസ്തഥാ
അടുത്തതായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ മേരുസാവർണി മനു എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഋഭു, ഋതുധാമാ, വിശ്വക്സേനൻ — ഇവരും മനുക്കളാണ്.
അതീതാനാഗതാശ്ചൈവ മനവഃ പരികീര്തിതാഃ। വര്ഷാണാം യുഗസാഹസ്രമേഭിര്വ്യാപ്തം നരാധിപ
പഴയതും ഭാവിയിലുമുള്ള മനുക്കളെ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവയിലൂടെ ആയിരം യുഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, രാജാവേ.
സ്വേസ്വേന്തരേ സര്വമിദം സമുത്പാദ്യ ചരാചരം। കല്പക്ഷയേ നിവൃത്തേ തു മുച്യംതേ ബ്രഹ്മണാ സഹ
ഓരോ മാന്വന്ത്രരത്തിന്റെയും ഇടവേളയിൽ, സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഒരു കല്പയുടെ അവസാനം, പ്രളയം വരുമ്പോൾ, എല്ലാം ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം മോചനം പ്രാപിക്കുന്നു.
അമീയുഗസഹസ്രാന്തേ വിനശ്യന്തി പുനഃപുനഃ। ബ്രഹ്മാദ്യാ വിഷ്ണുസായുജ്യം തതോ യാസ്യംതി വൈ നൃപ
ഈ ആയിരം യുഗങ്ങളുടെ അവസാനം, ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും വീണ്ടും വീണ്ടും നശിക്കുന്നു. പിന്നെ, രാജാവേ, അവർ വിഷ്ണുവിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു.
ഭീഷ്മ ഉവാച। ബഹുഭിര്ദ്ധരണീ ഭുക്താ ഭൂപാലൈഃ ശ്രൂയതേ പുരാ। പാര്ഥിവാഃ പൃഥിവീയോഗാത്പൃഥിവീ കസ്യ യോഗതഃ
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: പഴയകാലത്ത് ധരണി പല രാജാക്കന്മാർ ഭോഗിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കുന്നു. രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതായപ്പോൾ, ഈ ഭൂമി ഇപ്പോൾ ആരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണെന്ന് പറയൂ.
കിമര്ഥം ച കൃതാ സംജ്ഞാ ഭൂമേസ്സാ പാരിഭാഷികീ। ഗൌരിതീയം ച സംജ്ഞാ വാ ഭുവഃ കസ്മാദ്ബ്രവീഹി മേ
ഭൂമിക്ക് 'ഭൂമി' എന്ന ഈ പ്രത്യേക നാമം എന്തുകൊണ്ടാണ് നൽകിയതെന്ന് പറയൂ. 'ഗൗരി' എന്ന പേരും എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഈ പേരുകളുടെ കാരണം പറയൂ.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। പുരാ കൃതയുഗസ്യാസീദംഗോ നാമ പ്രജാപതിഃ। മൃത്യോസ്തു ദുഹിതാ തേന പരിണീതാതിദുര്മുഖീ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ആദ്യകാല കൃതയുഗത്തിൽ, അങ്ക എന്ന പ്രജാപതി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മരണത്തിന്റെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു, അവൾ വളരെ ദുർമുഖിയായിരുന്നു.
സുനീഥാ നാമ തസ്യാസ്തു വേനോ നാമ സുതഃ പുരാ। അധര്മനിരതഃ കാമീ ബലവാന്വസുധാധിപഃ
അവള്ക്ക് സുനീത എന്ന പേരുള്ള ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ വേനൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ ധർമ്മവിരുദ്ധനും കാമപ്രവർത്തകനും ശക്തനായ ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു.
ലോകസ്യാധര്മകൃച്ചാപി പരഭാര്യാപഹാരകഃ। അഥ തസ്യ പ്രസിദ്യര്ഥം ജഗദര്ഥം മഹര്ഷിഭിഃ
അവൻ ലോകത്തിൽ അധർമ്മം ചെയ്തു, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപഹരിച്ചു. അവനെ ശാന്തിപ്പിക്കാൻ, ലോകത്തിന്റെ ഭാവി നന്മയ്ക്കായി, മഹർഷിമാർ—
അനുനീതോപി ന ദദാവശുദ്ധാത്മാഽഭയം തതഃ। ശാപേന മാരയിത്വൈനമരാജകഭയാര്ദിതാഃ
അവനെ പലതവണ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, ആ ശുദ്ധഹൃദയൻ ഭയം അകറ്റാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. രാജാവിന്റെ ഭയത്തിൽ പെട്ട്, ശാപം ചൊല്ലി അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മമംഥുര്ബ്രാഹ്മണാസ്തസ്യ ബലാദ്ദേഹമകല്മഷാഃ। തത്കായാന്മഥ്യമാനാത്തു ജനിതാ മ്ലേച്ഛജാതയഃ
പാപമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവന്റെ ശരീരം ബലമായി ഇളക്കി. ആ ശരീരം ഇളക്കുമ്പോൾ, അവിടെ നിന്ന് മ്ലേച്ഛജാതികൾ ജനിച്ചു.
ശരീരേ മാതുരംശേന കൃഷ്ണാംജനസമപ്രഭാഃ। പിതുരംശസ്യ സംഗേന ധാര്മികോ ധര്മകാരകഃ
അമ്മയുടെ ഭാഗം കൊണ്ടു കറുത്ത അഞ്ജനത്തോടു സമാനമായ വർണ്ണമുള്ളവർ ജനിച്ചു; അച്ഛന്റെ ഭാഗം ചേർന്നപ്പോൾ, ധർമ്മപരനായ, ധർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ ജനിച്ചു.
ഉത്പന്നോ ദക്ഷിണാദ്ധസ്താത്സധനുഃ സശരോ ഗദീ। ദിവ്യതേജോമയഃ പുത്രസ്സരത്നകവചാംഗദഃ
വലതുകൈയിൽ നിന്ന് വില്ലും അമ്പും ഗദയും കൈവശമുള്ള, ദിവ്യപ്രഭയുള്ള, രത്നകവചവും അങ്കദവും ധരിച്ച ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു.
പൃഥുരേവാഭവന്നാമ്നാ സ ച വിഷ്ണുരജായത। സ വിപ്രൈരഭിഷിക്തഃ സംസ്തപഃ കൃത്വാ സുദുഷ്കരം
അവൻ പൃഥു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; വിഷ്ണുവായി ജനിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ അഭിഷേകം നടത്തി, അതീവ ദുഷ്ക്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
വിഷ്ണോര്വരേണ സര്വസ്യ പ്രഭുത്വമഗമത്പ്രഭുഃ। നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരം നിര്ദ്ധര്മം വീക്ഷ്യ ഭൂതലം
വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, അവൻ എല്ലാറ്റിനും അധികാരിയായിത്തീർന്നു; ഭൂമി വേദപാരായണവും ഹോമവും ഇല്ലാതെ, ധർമ്മം ഇല്ലാതെ കാണുമ്പോൾ,