സത്യേന തേന തേ യജ്ഞം വിധ്വംസയതു ശംകരഃ। യദ്യസ്തി മേ തപഃ കിംചിത്കശ്ചിദ്ധര്മോഥവാ കൃതഃ
ഈ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ശംകരൻ നിന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കട്ടെ. എനിക്ക് ഏതെങ്കിലും തപസ്സ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ധർമ്മം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ.
ഫലേന തസ്യ ധര്മസ്യ യജ്ഞസ്തേ നാശമര്ഹതി। പ്രിയാഹം യദി ദേവസ്യ യദി മാം താരയിഷ്യതി
ആ ധർമ്മത്തിന്റെ ഫലത്താൽ നിന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ഞാൻ ദേവനു പ്രിയയാണെങ്കിൽ, ദൈവം എന്നെ രക്ഷിക്കുമെങ്കിൽ.
തേന സത്യേന തേ ഗര്വഃ സമാപ്തിമഭിഗച്ഛതു। ഇത്യുക്ത്വാ യോഗമാസ്ഥായ സ്വദേഹസ്ഥേന തേജസാ
ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നിന്റെ അഹങ്കാരം അവസാനിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിലെ തേജസ്സിൽ ലയിച്ച് യോഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
നിര്ദദാഹ തദാത്മാനം സദേവാസുരപന്നഗൈഃ। കിംകിമേതദിതി പ്രോക്തേ ഗംധര്വഗണഗുഹ്യകൈഃ
അപ്പോൾ അവൾ സ്വയം ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും പന്നഗന്മാരോടും കൂടെ ദഹിപ്പിച്ചു. 'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് ഗന്ധർവരും ഗുഹ്യകരും ചോദിച്ചു.
ഗംഗാകൂലേ തദാ മുക്തോ ദേഹോ വൈ ക്രുദ്ധയാ തയാ। സൌനകം നാമ തത്തീര്ഥം ഗംഗായാഃ പശ്ചിമേ തടേ
കോപത്തോടെ അവളുടെ ശരീരം ഗംഗയുടെ തീരത്ത് വീണു. ഗംഗയുടെ പടിഞ്ഞാറ് കരയിൽ ആ പുണ്യസ്ഥലം ശൗണകതീർത്ഥം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
ശ്രുത്വാ രുദ്രസ്തു തദ്വാര്ത്താം പത്ന്യാനാശ സുദുഃഖിതഃ। ഹംതും യജ്ഞം ധീരഭവത്ദേവാനാമിഹ പശ്യതാമ്
പത്നിയുടെ നാശവാർത്ത കേട്ട രുദ്രൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി. ദേവന്മാർക്കു മുന്നിൽ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നു.
ഗണകോടിഃ സമാദിഷ്ടാ ഗ്രഹാ വൈനായകാസ്തഥാ। ഭൂതപ്രേതപിശാചാശ്ച ദക്ഷയജ്ഞ വിനാശനേ
അനവധി ഗണന്മാരെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും വിനായകരെയും ഭൂതപ്രേതപിശാചുകളെയും ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.
തൈര്ഗത്വാ വിബുധാസ്സര്വേ യജ്ഞേ നിര്ജിത്യ നാശിതാഃ। ഹതേ യജ്ഞേ തദാ ദക്ഷോ നിരുത്സാഹോ നിരുദ്യമഃ
അവർ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളും യജ്ഞത്തിൽ തോറ്റു നശിച്ചു. യജ്ഞം നശിച്ചപ്പോൾ ദക്ഷൻ ഉത്സാഹംകൂടാതെ നിർജ്ജീവനായി.
ഉപഗമ്യാബ്രവീത്ത്രസ്തോ ദേവദേവം പിനാകിനമ്। ന ജ്ഞാതോസി മയാ ദേവ ദേവാനാം പ്രഭുരീശ്വരഃ
കുലുങ്ങി, ദക്ഷൻ ദേവദേവനായ പിനാകിയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ദേവാ, നീ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.'
ത്വമസ്യ ജഗതോധീശഃ സുരാസ്സര്വേ ത്വയാ ജിതാഃ। കൃപാം കുരു മഹേശാന ഗണാന്സര്വാന്നിവര്ത്തയ
ഈ ലോകത്തിന്റെ പരമേശ്വരൻ നീയാണു്; എല്ലാ ദേവന്മാരെയും നീ ജയിച്ചു. മഹേശ്വരാ, ദയചെയ്യണം, എല്ലാ ഗണന്മാരെയും പിൻവലിക്കണം.
ഗണൈര്നാനാവിധൈര്ഘോരൈര്നാനാഭൂഷണഭൂഷിതൈഃ। നാനാവദനദംതൌഷ്ഠൈര്നാനാ പ്രഹരണോദ്യതൈഃ
വിവിധ ഭയങ്കര രൂപങ്ങളുള്ള, പലവിധാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച, പലതരം വായും പല്ലുകളും ആയുധങ്ങളും കയ്യിലേറ്റിയ ഗണങ്ങൾ,
നാനാ നാഗേംദ്രസംദഷ്ട ജടാഭാരോപശോഭിതൈഃ। സുദൃഢോദ്ധത ദര്പാഢ്യൈര്ഘോരൈര്ഘോരനിഘാതിഭിഃ
പല രാജസർപ്പങ്ങളുടെ കടിയേറ്റ ജടകളും അലങ്കാരമായ, ശക്തിയുള്ള, അഹങ്കാരമുള്ള, ഭയങ്കരമായ, നാശകരമായ ഗണങ്ങൾ,
കാമരൂപൈരകാംതൈശ്ച സര്വകാമസമന്വിതൈഃ। അനിവാര്യബലൈശ്ചോഗ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗഗാമിഭിഃ
ഇഷ്ടരൂപങ്ങൾ എടുക്കുന്ന, ചിലർ ആകർഷണശൂന്യരായ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ, തടയാനാവാത്ത ശക്തിയുള്ള, ഉഗ്രരായ യോഗികളും യോഗപഠിച്ചവരും,
വ്യാലോലകേസരജടൈര്ദംഷ്ട്രോത്കടഹസന്മുഖൈഃ। കരീംദ്രകരടാടോപ പാടവൈഃ സിംഹദേഹിഭിഃ
കേശവും ജടയും കാറ്റിൽ വീശുന്ന, വലിയ പല്ലുകൾ കാട്ടുന്ന ഭയങ്കര മുഖങ്ങൾ, ആനകളുടെയും സിംഹങ്ങളുടെയും ശക്തിയും ചാപല്യവും കാണിക്കുന്നവരും,
കേചിത്പരമദാഘ്രാണ ഘൂര്ണദ്ദീപസമപ്രഭൈഃ। വിചിത്രചിത്രവസനൈര്ദ്ധീരധീരവാരദിഭിഃ
ചിലർ കഠിന മദ്യം കുടിച്ച് ഉല്ലാസത്തോടെ, ദീപംപോലെ പ്രകാശിച്ച്, വിചിത്രമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, ശാന്തരും ഉഗ്രരുമായ ആനകളെപ്പോലുള്ളവരും,
മൃഗവ്യാഘ്രസിംഹരുതൈസ്തരക്ഷ്വജിനധാരിഭിഃ। ഭുജംഗഹാരവലയകൃതയജ്ഞോപവീതകൈഃ
മാൻ, കടുവ, സിംഹങ്ങൾ പോലെ കൂവുന്ന, കടുവയുടേയും കരടിയുടേയും ചർമ്മം ധരിച്ച, പാമ്പുകളെ മാലയും വളയുമായി ധരിച്ച, പാമ്പുപോലുള്ള യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവരും,
ശൂലാസിപട്ടിശധരൈഃ പരശുപ്രാസഹസ്തകൈഃ। വജ്രക്രകചകോദംഡകാലദംഡാസ്ത്രപാണിഭിഃ
തൃശൂലം, വാൾ, കുന്തം, പരശു, പ്രാസം, വജ്രം, ഗദ, ചക്രം, ദണ്ഡം, കാലദണ്ഡം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരും,
ഗണേശ്വരൈഃ സുദുര്ദ്ധര്ഷൈര്വൃതഃ സൂര്യോ ഗ്രഹൈരിവ। ദേവദേവമഹാദേവ നഷ്ടോ യജ്ഞോ ദിവം ഗതഃ
ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഗണനായകരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സൂര്യൻ ഗ്രഹങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, ദേവദേവാ മഹാദേവാ, യജ്ഞം നശിച്ചു സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
മൃഗരൂപധരോ ഭൂത്വാ ഭയഭീതസ്തു ശംകര। നമഃ ശങ്ഖാഭദേവായ സഗണായ സനംദിനേ
മൃഗരൂപം ധരിച്ച് ഭയത്തോടെ നിന്ന ശംകരാ, ശംഖം അണിഞ്ഞ ദേവനേ, ഗണങ്ങളോടും സനന്ദനനോടും കൂടി നമസ്കാരം.
വൃഷാസനായ സോമായ ക്രതുകാലാംതകായ ച। നമോ ദിക്ചര്മവസ്ത്രായ നമസ്തേ തീവ്രതേജസേ
വൃഷഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, സോമനേ, യാഗകാലം അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനേ, ദിശകളുടെ ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവനേ, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മദേഹായ ബ്രഹ്മണ്യായാമിതായ ച। ഗിരീശായ സുരേശായ ഈശാനായ നമോനമഃ
ബ്രഹ്മാവായവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരമായവനേ, ബ്രഹ്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, അളവുകിട്ടാത്തവനേ, പർവതങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനേ, പരമേശ്വരനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
രുദ്രായ പ്രതിവജ്രായ ശിവായ ക്രഥനായ ച। സുരാസുരാധിപതയേ യതീനാം പതയേ നമഃ
രുദ്രനേ, വജ്രം നേരിടുന്നവനേ, ശിവനേ, കീറുന്നവനേ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും നാഥനേ, യതികൾക്കുള്ള നാഥനേ, നമസ്കാരം.
ധൂമ്രോഗ്രായ വിരൂപായ യജ്വനേ ഘോരരൂപിണേ। വിരൂപാക്ഷാശുഭാക്ഷായ സഹസ്രാക്ഷായ വൈ നമഃ
ധൂമവും ഭയാനകത്വവും ഉള്ളവനേ, രൂപം ഭേദിച്ചവനേ, യാഗം ചെയ്യുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ളവനേ, വിരൂപമായ കണ്ണുള്ളവനേ, അശുഭമായ കണ്ണുള്ളവനേ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
മുംഡായ ചംഡമുണ്ഡായ വരഖട്വാങ്ഗധാരിണേ। കവ്യരൂപായ ഹവ്യായ സര്വസംഹാരിണേ നമഃ
മുണ്ടം ധരിക്കുന്നവനേ, ചണ്ടമുണ്ടം ധരിക്കുന്നവനേ, ഉത്തമമായ ഖട്വാംഗം കൈവശമുള്ളവനേ, ഹവ്യരൂപനായവനേ, ഹവ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാം സംഹരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ഭക്താനുകംപിനേത്യര്ഥം രുദ്രജാപ്യസ്തുതായ ച। വിരൂപായ സുരൂപായ രൂപാണാം ശതകാരിണേ
ഭക്തന്മാരോട് കരുണയുള്ളവനേ, രുദ്രജപത്തോടെ പുകഴപ്പെടുന്നവനേ, വിരൂപനായവനേ, മനോഹരനായവനേ, നൂറുകാല രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
പംചാസ്യായ ശുഭാസ്യായ ചംദ്രാസ്യായ നമോ നമഃ। വരദായ വരാര്ഹായ കൂര്മായ ച മൃഗായ ച
അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ളവനേ, ശുഭമായ മുഖമുള്ളവനേ, ചന്ദ്രന്റെ പോലെ മുഖമുള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, വരങ്ങൾക്ക് അർഹനായവനേ, ആമയായവനേ, മൃഗമായവനേ, നമസ്കാരം.
ലീലാലകശിഖംഡായ കമംഡലുധരായ ച। വിശ്വനാമ്നേഥ വിശ്വായ വിശ്വേശായ നമോനമഃ
ലീലാലകങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചവനേ, കമണ്ഡലു കൈവശമുള്ളവനേ, വിശ്വം എന്ന പേരുള്ളവനേ, സർവ്വവ്യാപിയായവനേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ത്രിനേത്രത്രാണമസ്മാകം ത്രിപുരഘ്നവിധീയതാം। വാങ്മനഃ കായഭാവൈസ്തു പ്രപന്നസ്യ മഹേശ്വര
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷ നൽകണമേ. ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചവനേ, വാക്കും മനസ്സും ശരീരവും സമർപ്പിച്ച ഭക്തനിൽ നിന്നു, മഹാദേവാ, ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷയുണ്ടാകട്ടെ.
ഏവം സ്തുതസ്തദാ ദേവോ ദക്ഷേണാപന്നദേഹിനാ। ദിവ്യേനാനേന സ്തോത്രേണ ഭൃശമാരാധിതസ്തദാ
അങ്ങനെ ദക്ഷൻ, ദേഹവ്യാധിയാൽ പീഡിതനായി, ഈ ദിവ്യസ്തോത്രം കൊണ്ട് ദേവനെ വളരെ ഭക്തിയോടെ പുകഴ്ത്തി.
സമഗ്രം തേ യജ്ഞഫലം മയാ ദത്തം പ്രജാപതേ। സര്വകാമപ്രസിര്ദ്ധ്യ്ഥംഫലംപ്രാപ്സ്യസ്യനുത്തമമ്
സകല യാഗഫലവും ഞാൻ നിന്നെക്കൊടുത്തു, പ്രജാപതിയേ. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന അത്യുത്തമമായ ഫലം നീ നേടും.