കൃതം ദത്തം തപോഽധീതം യത്കിംചിദ്ധര്മസംസ്ഥിതമ് । അര്ദ്ധാംഗുലസ്യ സീമായാ ഹരണേന പ്രണശ്യതി
ഏതൊക്കെ നല്ല പ്രവർത്തിയും ദാനവും തപസ്സും പഠനവും ചെയ്താലും, അർദ്ധ അങുലം അതിരു കവർന്നാൽ അതൊക്കെയും നശിക്കും.
ഗോതീര്ഥം ഗ്രാമരഥ്യാം ച ശ്മശാനഗ്രാമമേവ ച । സംപീഡ്യ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
പശുവിന്റെ കടവോ, ഗ്രാമപാതയോ, ശ്മശാനമോ, ഗ്രാമമോ ഉപദ്രവിച്ചാൽ സൃഷ്ടി നശിക്കുംവരെ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.
പംചകന്യാനൃതേ ഹംതി ദശ ഹംതി ഗവാനൃതേ । ശതമശ്വാനൃതേ ഹംതി സഹസ്രം പുരുഷാനൃതേ
അഞ്ച് കന്യകകളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ പത്തു പേരെ കൊല്ലുന്നു; പശുക്കളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ നൂറ് പേരെ; കുതിരയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ; മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ കൊല്ലുന്നു.
ഹംതി ജാതാനജാതാംശ്ച ഹിരണ്യാര്ഥേഽനൃതം വദന് । സര്വം ഭൂമ്യനൃതേ ഹംതി മാസ്മ ഭൂമ്യനൃതം വദ
പൊന്നിനായി കള്ളം പറയുമ്പോൾ ജനിച്ചവരെയും ജനിക്കാത്തവരെയും കൊല്ലുന്നു; ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുന്നു. ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും കള്ളം പറയരുത്.
ബ്രഹ്മസ്വേ നോ രതിം കുര്യാത്പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി । അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി ബ്രഹ്മദഗ്ധോ ന രോഹതി
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവൻ തൊണ്ടയിൽ എത്തിയാലും. അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ച വസ്തുക്കൾ വീണ്ടും വളരും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചത് ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി സൂര്യദഗ്ധാസ്തഥൈവ ച । രാജദംഡഹതാശ്ചൈവ ബ്രഹ്മശാപഹതാ ഹതാഃ
അഗ്നിയിൽ കത്തിയതും സൂര്യനാൽ ചൂടുപിടിച്ചതും വീണ്ടും വളരും. രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിക്കാം. പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ വീണാൽ അതു പൂർണ്ണനാശം തന്നെയാണ്.
ബ്രഹ്മസ്വേന ച പുഷ്ടാനി അംഗാനി ച മുഹുര്മഹുഃ । കാര്യകാലേവിശീര്യംതേ സികതാഭി തപോ യഥാ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് കൊണ്ടു വളർന്ന അവയവങ്ങൾ സമയമെത്തുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷയിക്കും, ചൂടിൽ മണൽ ചിതറുന്നപോലെ.
ബ്രഹ്മസ്വഹരണം കുര്വന്നരോ യാതീഹ രൌരവമ് । ന വിഷം വിഷമിത്യാഹുര്ബ്രഹ്മസ്വം വിഷമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് രൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു. വിഷം വിഷമാണെന്ന് പറയുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ വിഷം.
വിഷമേകാകിനം ഹംതി ബ്രഹ്മസ്വം പുത്രപൌത്രികമ് । ലോഹചൂര്ണം ചാശ്മചൂര്ണം വിഷം സംജരയേന്നരഃ
വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും നശിപ്പിക്കും. ഇരുമ്പ് പൊടി, കല്ല് പൊടി എന്നിവയെ മനുഷ്യൻ നിയന്ത്രിക്കാം, പക്ഷേ ഈ വിഷം അങ്ങിനെ കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മസ്വം ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാന്ജരയിഷ്യതി । ബ്രഹ്മസ്വേന തു യത്സൌഖ്യം ദേവസ്വേന തു യാ രതിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരാണ് ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിന്റെ ദോഷം മാറ്റാൻ കഴിയുക? ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്തോഷവും ദൈവസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദവും—
തദ്ധനം കുലനാശായ ഭവത്യാത്മവിനാശനമ് । ബ്രഹ്മസ്വം ബ്രഹ്മഹത്യാ ച ദരിദ്രസ്യ തു യദ്ധനമ്
അത്തരം സമ്പത്ത് കുടുംബനാശത്തിനും സ്വയം നാശത്തിനും കാരണമാകും. ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത്, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, ദരിദ്രന്റെ സമ്പത്ത്—
ഗുരുമിത്രഹിരണ്യം ച സ്വര്ഗസ്ഥമപി പീഡയേത് । ശ്രോത്രിയായ കുലീനായ ദരിദ്രായ ച വാസവ
ഗുരുവിന്റെയോ സുഹൃത്തിന്റെയോ പൊന്നും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോലും ഉണ്ടായാലും ദോഷം ചെയ്യും. ഇന്ദ്രാ, ശാസ്ത്രജ്ഞനോ, ഉന്നതവംശക്കാരനോ, ദരിദ്രനോ ആയാലും—
സംതുഷ്ടായ വിനീതായ സര്വസ്വസഹിതായ ച । വേദാഭ്യാസ തപോ ജ്ഞാനേംദ്രിയസംയമശാലിനേ 6.32.
സന്തുഷ്ടനും വിനീതനും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവനും കൈവശമുള്ളവനും, വേദപഠനത്തിലും തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണത്തിലും ഏർപ്പെട്ടവനും—
ഈദൃശായ സുരശ്രേഷ്ഠ യദ്ദത്തം ഹി തദക്ഷയമ് । ആമപാത്രേ യഥാ ന്യസ്തം ക്ഷീരം ദധി ഘൃതം മധു
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, അത്തരം ആളിന് നൽകിയതൊക്കെയും അക്ഷയമാണ്. ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്, തേൻ വയ്ക്കുന്നതുപോലെ—
ഭിനത്തി പാത്രം ദൌര്ബല്യാന്ന ച പാത്രം വിനശ്യതി । ഏവം ഗാം ച ഹിരണ്യം ച വസ്ത്രമന്നം മഹീ തിലാന്
പാത്രം ദുർബലമായാൽ അത് തകർന്നേക്കാം, പക്ഷേ അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം നശിക്കില്ല. അതുപോലെ ഭൂമി, പൊന്ന്, വസ്ത്രം, അന്നം, നിലം, എള്ള്—
അവിദ്വാന്പ്രതിഗൃഹ്ണാതി ഭസ്മീഭവതി കാഷ്ഠവത് । യസ്തഡാഗം നവം കുര്യാത്പുരാണം വാപി ഖാനയേത്
അജ്ഞാനിയായവൻ സ്വീകരിച്ചാൽ, അത് മരച്ചില്ലുപോലെ ചിതലാകും. എന്നാൽ പുതിയ കുളം നിർമ്മിക്കുന്നവനും പഴയത് വീണ്ടും പുണരുന്നവനും—
സര്വം കുലം സമുദ്ധൃത്യ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ । വാപീകൂപതഡാഗാനി ഉദ്യാനപ്രഭവാനി ച
അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ കുടുംബത്തെയും ഉയർത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മഹത്വം നേടും. കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങൾ—
പുനര്നീതാനി സംസ്കാരം ദദതേ മൌക്തികം ഫലമ്। നിദാഘകാലേ പാനീയ യസ്യ തിഷ്ഠതി വാസവ
വീണ്ടും പണിതും പരിപാലിച്ചും ആകുമ്പോൾ അതിന് മുത്തുപോലുള്ള ഫലം ലഭിക്കും. ഇന്ദ്രാ, വേനൽക്കാലത്ത് ലഭ്യമായ വെള്ളം—
സ ദുര്ഗം വിഷമം കൃച്ഛ്രം ന കദാചിദവാപ്നുയാത് । ഏകാഹം തു സ്ഥിതം തോയം പൃഥിവ്യാം ദേവസത്തമ
അത്തരം ആളിന് ഒരിക്കലും കഷ്ടതയോ അപകടമോ ദുർഘടതയോ നേരിടേണ്ടി വരില്ല. ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ദിവസം പോലും നിലനിൽക്കുന്ന വെള്ളം—
കുലാനി താരയേത്തസ്യ സപ്തസപ്ത പരാനപി । ദീപാലോകപ്രദാനേന വപുഷ്മാന്സ ഭവേന്നരഃ
അത് അവന്റെ ഏഴു തലമുറയും മറ്റൊരു ഏഴു തലമുറയും രക്ഷിക്കും. വിളക്ക് നൽകുന്നവൻ പ്രകാശമുള്ളവനാകും.
ദക്ഷിണായാഃ പ്രദാനേന സ്മൃതിം മേധാം ച വിംദതി । കൃത്വാപി പാതകം കര്മ യോ ദദ്യാദനുസംധിനേ
ദക്ഷിണ നൽകുന്നതിലൂടെ ഒരാൾക്ക് ഓർമ്മയും ബുദ്ധിയും ലഭിക്കും. പാപം ചെയ്തവൻ പോലും മനസ്സോടെ ദാനം ചെയ്താൽ—
ബ്രാഹ്മണായ വിശേഷേണ ന സ പാപൈര്ഹി ലിപ്യതേ । ഭൂമേര്ഗാവസ്തഥാദാസഃ പ്രസഹ്യ പ്രഹൃതാ യദാ
പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണനു നൽകിയാൽ, അവന് പാപങ്ങൾ തൊടുകയില്ല. എന്നാൽ ഭൂമി, പശു, സമ്പത്ത് എന്നിവ ബലാൽ പിടിച്ചാൽ—
ന നിവേദയതേ യസ്തു തമാഹുര്ബ്രഹ്മഘാതകമ് । ഉപസ്ഥിതേ വിവാഹേ ച യജ്ഞേ ദാനേ ച വാസവ
വിവാഹം, യജ്ഞം, ദാനം എന്നിവയുടെ സമയത്ത് കുറ്റം അറിയിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നവനെ ബ്രാഹ്മണഹന്താ എന്നു വിളിക്കുന്നു, വാസവ.
മോഹാച്ചരതി വിഘ്നം യഃ സ മൃതോ ജായതേ കൃമിഃ । ധനം ഫലതി ദാനേന ജീവിതം ജീവരക്ഷണാത്
ഭ്രമം കൊണ്ടു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ മരിച്ച ശേഷം കീടമായി ജനിക്കുന്നു; ദാനത്തിലൂടെ ധനം വർദ്ധിക്കുന്നു, ജീവികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാവുന്നു.
രൂപമൈശ്വര്യമാരോഗ്യമഹിംസാഫലമശ്നുതേ । ഫലമൂലാശനാത്പൂജാം സ്വര്ഗഃ സത്യേന ലഭ്യതേ
അഹിംസയുടെ ഫലമായി സൗന്ദര്യം, ഐശ്വര്യം, ആരോഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു; ഫലമൂലങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ പൂജയും, സത്യം പാലിക്കുന്നതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കുന്നു.
പ്രായോപവേശനാദ്രാജ്യം സര്വത്ര സുഖമശ്നുതേ । സുഖാട്യഃ ശക്രദീക്ഷായാം സുഗാമീ ച തൃണാശനഃ
പ്രായോപവേശനം ചെയ്തവൻ എല്ലായിടത്തും രാജാവായി സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; പുല്ല് ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രദീക്ഷയിൽ സുഖം നേടുന്നു.
രൂപീ ത്രിഷവണസ്നായീ വായും പീത്വാ ക്രതും ലഭേത് । നിത്യസ്നായീ ഭവേദ്ദക്ഷഃ സംധ്യാവേദജപാന്വിതഃ
ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, വായു പാനം ചെയ്തവൻ യജ്ഞം നേടുന്നു; എപ്പോഴും സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ദക്ഷനും, സന്ധ്യാവേദജപം ചെയ്യുന്നവനും ആകുന്നു.
അഹിംസ്രോ യാതി വൈരാജ്യം നാകപൃഷ്ഠമനാശകമ് । അഗ്നിപ്രവേശീ നിയതം ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
അഹിംസാവ്രതം പാലിക്കുന്നവൻ വിരാജ് ലോകം, അക്ഷയ സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
രസാനാം പ്രതിസംഹാരേ പശൂന്പുത്രാംശ്ച വിംദതി । നാകേ ചിരം സ വസതി ഉപവാസീ ച യോ ഭവേത്
രുചികൾ ഉപവസിക്കുന്നതിലൂടെ അവൻ പശുക്കളും പുത്രന്മാരും നേടുന്നു; ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദീർഘകാലം താമസിക്കുന്നു.
സതതം ഭൂമിശായീ യഃ സ ലഭേദീപ്സിതാം ഗതിമ് । വീരാസനം വീരശയം വീരസ്ഥാനമുപാസതഃ
എപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഗതിയെ നേടുന്നു; വീരാസനം, വീരശയനം, വീരസ്ഥാനം ചെയ്യുന്നതിന് അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.