ഗവാം ശതസഹസ്രാണി ഹംതാ തത്തസ്യദുഃഷ്കൃതമ് । സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേത്തു വസുംധരാമ്
ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നവന്റെ പാപം, സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ നൽകിയ ഭൂമി കവർന്നവനു തുല്യമാണ്.
സ ച വിഷ്ഠാകൃമിര്ഭൂത്വാ പിതൃഭിഃ സഹ പച്യതേ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി സ്വര്ഗേ തിഷ്ഠതി ഭൂമിദഃ
അവൻ മലത്തിൽ ജീവിയായി ജനിച്ച് പിതാക്കളോടൊപ്പം കഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
പ്രഹര്താ ചാനുമംതാ ച താവദ്വൈ നരകം വ്രജേത് । ഭൂമിദാദ്ഭൂമിഹര്തുശ്ച നാപരഃ പുണ്യപാപവാന്
അടിക്കുന്നവനും സമ്മതിക്കുന്നവനും അത്രയും കാലം നരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും കവർന്നവനും ഒഴികെ മറ്റൊരാളും പുണ്യവും പാപവും അനുഭവിക്കില്ല.
ഉര്ദ്ധ്വാധസ്തൌ ച തിഷ്ഠേതേ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവർ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ മുകളിൽക്കും താഴെക്കും നിലനിൽക്കും.
അഗ്നേരപത്യം പ്രഥമം സുവര്ണം ഭൂര്വൈഷ്ണവീ സൂര്യസുതാസ്തു ഗാവഃ । തേഷാംമനംതം ഫലമശ്നുവീത യഃ കാംചനം ഗാം ച മഹീം ച ദദ്യാത്
അഗ്നിയുടെ ആദ്യ സന്താനമാണ് പൊന്നും, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭൂമിയും, സൂര്യന്റെ പുത്രിമാർ പശുക്കളുമാണ്. പൊന്നോ, പശുവോ, ഭൂമിയോ ദാനം ചെയ്യുന്നവന് അനന്തഫലം ലഭിക്കും.
ഭൂമിം യഃ പ്രതിഗൃഹ്ണാതി യശ്ച ഭൂമിം പ്രയച്ഛതി । ഉഭൌ തൌ പുണ്യകര്മാണൌ നിയതൌ സ്വര്ഗഗാമിനൌ
ഭൂമി സ്വീകരിക്കുന്നവനും ദാനം ചെയ്യുന്നവനും ഇരുവരും പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരും സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ളവരുമാണ്.
അന്യായേന ഹൃതാ ഭൂമിര്യൈര്നരൈരപഹാരിതാ । ഹരംതോ ഹാരയംതശ്ച ഹന്യുസ്തേ സപ്തമം കുലമ്
അന്യായമായി ഭൂമി കവർന്നവരും കവർപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നവരും ഏഴാം തലമുറയേയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഹരേദ്ധാരയതേ യസ്തു മംദബുദ്ധിസ്തമോവൃതഃ । സ ബദ്ധോ വാരുണൈഃ പാശൈസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ജായതേ
മന്ദബുദ്ധിയും അജ്ഞാനവും ഉള്ളവൻ ഭൂമി കവർന്നു പിടിച്ചാൽ, അവൻ വരുണന്റെ കയറിൽ കെട്ടി മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിക്കും.
അശ്രുഭിഃ പതിതൈസ്തേഷാം ദാനാനാമവകീര്ത്തനമ് । ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹൃതേ ക്ഷേത്രേ ഹതം ത്രിപുരുഷം കുലമ്
അവരുടെ കണ്ണുനീർ വീണു ദാനങ്ങൾ വൃഥയാകും. ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ നിലം കവർന്നാൽ മൂന്നു തലമുറയും നശിക്കും.
വാപീകൂപസഹസ്രേണ അശ്വമേധശതേന ച । ഗവാംകോടിപ്രദാനേന ഭൂമിഹര്താ ന ശുദ്ധ്യതി
ആയിരം കിണറുകളോ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങളോ, കോടിപശു ദാനങ്ങളോ ചെയ്താലും ഭൂമി കവർന്നവൻ ശുദ്ധിയാകില്ല.
കൃതം ദത്തം തപോഽധീതം യത്കിംചിദ്ധര്മസംസ്ഥിതമ് । അര്ദ്ധാംഗുലസ്യ സീമായാ ഹരണേന പ്രണശ്യതി
ഏതൊക്കെ നല്ല പ്രവർത്തിയും ദാനവും തപസ്സും പഠനവും ചെയ്താലും, അർദ്ധ അങുലം അതിരു കവർന്നാൽ അതൊക്കെയും നശിക്കും.
ഗോതീര്ഥം ഗ്രാമരഥ്യാം ച ശ്മശാനഗ്രാമമേവ ച । സംപീഡ്യ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
പശുവിന്റെ കടവോ, ഗ്രാമപാതയോ, ശ്മശാനമോ, ഗ്രാമമോ ഉപദ്രവിച്ചാൽ സൃഷ്ടി നശിക്കുംവരെ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.
പംചകന്യാനൃതേ ഹംതി ദശ ഹംതി ഗവാനൃതേ । ശതമശ്വാനൃതേ ഹംതി സഹസ്രം പുരുഷാനൃതേ
അഞ്ച് കന്യകകളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ പത്തു പേരെ കൊല്ലുന്നു; പശുക്കളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ നൂറ് പേരെ; കുതിരയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ; മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ കൊല്ലുന്നു.
ഹംതി ജാതാനജാതാംശ്ച ഹിരണ്യാര്ഥേഽനൃതം വദന് । സര്വം ഭൂമ്യനൃതേ ഹംതി മാസ്മ ഭൂമ്യനൃതം വദ
പൊന്നിനായി കള്ളം പറയുമ്പോൾ ജനിച്ചവരെയും ജനിക്കാത്തവരെയും കൊല്ലുന്നു; ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുന്നു. ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും കള്ളം പറയരുത്.
ബ്രഹ്മസ്വേ നോ രതിം കുര്യാത്പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി । അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി ബ്രഹ്മദഗ്ധോ ന രോഹതി
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവൻ തൊണ്ടയിൽ എത്തിയാലും. അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ച വസ്തുക്കൾ വീണ്ടും വളരും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചത് ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി സൂര്യദഗ്ധാസ്തഥൈവ ച । രാജദംഡഹതാശ്ചൈവ ബ്രഹ്മശാപഹതാ ഹതാഃ
അഗ്നിയിൽ കത്തിയതും സൂര്യനാൽ ചൂടുപിടിച്ചതും വീണ്ടും വളരും. രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിക്കാം. പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ വീണാൽ അതു പൂർണ്ണനാശം തന്നെയാണ്.
ബ്രഹ്മസ്വേന ച പുഷ്ടാനി അംഗാനി ച മുഹുര്മഹുഃ । കാര്യകാലേവിശീര്യംതേ സികതാഭി തപോ യഥാ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് കൊണ്ടു വളർന്ന അവയവങ്ങൾ സമയമെത്തുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷയിക്കും, ചൂടിൽ മണൽ ചിതറുന്നപോലെ.
ബ്രഹ്മസ്വഹരണം കുര്വന്നരോ യാതീഹ രൌരവമ് । ന വിഷം വിഷമിത്യാഹുര്ബ്രഹ്മസ്വം വിഷമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് രൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു. വിഷം വിഷമാണെന്ന് പറയുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ വിഷം.
വിഷമേകാകിനം ഹംതി ബ്രഹ്മസ്വം പുത്രപൌത്രികമ് । ലോഹചൂര്ണം ചാശ്മചൂര്ണം വിഷം സംജരയേന്നരഃ
വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും നശിപ്പിക്കും. ഇരുമ്പ് പൊടി, കല്ല് പൊടി എന്നിവയെ മനുഷ്യൻ നിയന്ത്രിക്കാം, പക്ഷേ ഈ വിഷം അങ്ങിനെ കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മസ്വം ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാന്ജരയിഷ്യതി । ബ്രഹ്മസ്വേന തു യത്സൌഖ്യം ദേവസ്വേന തു യാ രതിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരാണ് ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിന്റെ ദോഷം മാറ്റാൻ കഴിയുക? ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്തോഷവും ദൈവസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദവും—
തദ്ധനം കുലനാശായ ഭവത്യാത്മവിനാശനമ് । ബ്രഹ്മസ്വം ബ്രഹ്മഹത്യാ ച ദരിദ്രസ്യ തു യദ്ധനമ്
അത്തരം സമ്പത്ത് കുടുംബനാശത്തിനും സ്വയം നാശത്തിനും കാരണമാകും. ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത്, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, ദരിദ്രന്റെ സമ്പത്ത്—
ഗുരുമിത്രഹിരണ്യം ച സ്വര്ഗസ്ഥമപി പീഡയേത് । ശ്രോത്രിയായ കുലീനായ ദരിദ്രായ ച വാസവ
ഗുരുവിന്റെയോ സുഹൃത്തിന്റെയോ പൊന്നും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോലും ഉണ്ടായാലും ദോഷം ചെയ്യും. ഇന്ദ്രാ, ശാസ്ത്രജ്ഞനോ, ഉന്നതവംശക്കാരനോ, ദരിദ്രനോ ആയാലും—
സംതുഷ്ടായ വിനീതായ സര്വസ്വസഹിതായ ച । വേദാഭ്യാസ തപോ ജ്ഞാനേംദ്രിയസംയമശാലിനേ 6.32.
സന്തുഷ്ടനും വിനീതനും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവനും കൈവശമുള്ളവനും, വേദപഠനത്തിലും തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണത്തിലും ഏർപ്പെട്ടവനും—
ഈദൃശായ സുരശ്രേഷ്ഠ യദ്ദത്തം ഹി തദക്ഷയമ് । ആമപാത്രേ യഥാ ന്യസ്തം ക്ഷീരം ദധി ഘൃതം മധു
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, അത്തരം ആളിന് നൽകിയതൊക്കെയും അക്ഷയമാണ്. ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്, തേൻ വയ്ക്കുന്നതുപോലെ—
ഭിനത്തി പാത്രം ദൌര്ബല്യാന്ന ച പാത്രം വിനശ്യതി । ഏവം ഗാം ച ഹിരണ്യം ച വസ്ത്രമന്നം മഹീ തിലാന്
പാത്രം ദുർബലമായാൽ അത് തകർന്നേക്കാം, പക്ഷേ അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം നശിക്കില്ല. അതുപോലെ ഭൂമി, പൊന്ന്, വസ്ത്രം, അന്നം, നിലം, എള്ള്—
അവിദ്വാന്പ്രതിഗൃഹ്ണാതി ഭസ്മീഭവതി കാഷ്ഠവത് । യസ്തഡാഗം നവം കുര്യാത്പുരാണം വാപി ഖാനയേത്
അജ്ഞാനിയായവൻ സ്വീകരിച്ചാൽ, അത് മരച്ചില്ലുപോലെ ചിതലാകും. എന്നാൽ പുതിയ കുളം നിർമ്മിക്കുന്നവനും പഴയത് വീണ്ടും പുണരുന്നവനും—
സര്വം കുലം സമുദ്ധൃത്യ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ । വാപീകൂപതഡാഗാനി ഉദ്യാനപ്രഭവാനി ച
അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ കുടുംബത്തെയും ഉയർത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മഹത്വം നേടും. കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങൾ—
പുനര്നീതാനി സംസ്കാരം ദദതേ മൌക്തികം ഫലമ്। നിദാഘകാലേ പാനീയ യസ്യ തിഷ്ഠതി വാസവ
വീണ്ടും പണിതും പരിപാലിച്ചും ആകുമ്പോൾ അതിന് മുത്തുപോലുള്ള ഫലം ലഭിക്കും. ഇന്ദ്രാ, വേനൽക്കാലത്ത് ലഭ്യമായ വെള്ളം—
സ ദുര്ഗം വിഷമം കൃച്ഛ്രം ന കദാചിദവാപ്നുയാത് । ഏകാഹം തു സ്ഥിതം തോയം പൃഥിവ്യാം ദേവസത്തമ
അത്തരം ആളിന് ഒരിക്കലും കഷ്ടതയോ അപകടമോ ദുർഘടതയോ നേരിടേണ്ടി വരില്ല. ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ദിവസം പോലും നിലനിൽക്കുന്ന വെള്ളം—
കുലാനി താരയേത്തസ്യ സപ്തസപ്ത പരാനപി । ദീപാലോകപ്രദാനേന വപുഷ്മാന്സ ഭവേന്നരഃ
അത് അവന്റെ ഏഴു തലമുറയും മറ്റൊരു ഏഴു തലമുറയും രക്ഷിക്കും. വിളക്ക് നൽകുന്നവൻ പ്രകാശമുള്ളവനാകും.