ത്രീണ്യാഹുരതിദാനാനി ഗാവഃ പൃഥ്വീ സരസ്വതീ । നരകാദുദ്ധരംത്യേതേ ജപവാപനദോഹനാത്
മൂന്ന് ഉത്തമ ദാനങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നു പറയുന്നു: പശു, ഭൂമി, സരസ്വതി; ജപം, വിത്ത് വിതയ്ക്കൽ, പാൽ കെടുകൽ എന്നിവയാൽ ഇവ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തുന്നു.
ദുര്ഗതിം താരയംത്യേതേ വിദ്വദ്ഭിര്വിപ്രധാരണൈഃ । പ്രാവൃതാ വസ്ത്രദാ യാംതി നഗ്നാ യാന്തിത്വവസ്ത്രദാഃ
പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറയുന്നതുപോലെ, ഇവ ദുർഗതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു; വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരായി പോകും, ദാനം ചെയ്യാത്തവർ നഗ്നരായി പോകും.
തൃപ്താ യാംത്യന്നദാതാരഃ ക്ഷുധിതാ യാംത്യനന്നദാഃ । കാംക്ഷംതി പിതരഃ സര്വേ നരകാദ്ഭയഭീരവഃ
അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ തൃപ്തരായി പോകും; അന്നം ദാനം ചെയ്യാത്തവർ വിശപ്പോടെ പോകും; എല്ലാ പിതാക്കന്മാരും നരകഭയത്തിൽ ഇതിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഗയാം യാസ്യതി യഃ പുത്രഃ സ നസ്ത്രാതാ ഭവിഷ്യതി । ഏഷ്ടവ്യാ ബഹവഃ പുത്രാ യദ്യേകോഽപി ഗയാം വ്രജേത്
ഗയയിലേക്കു പോകുന്ന മകൻ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകും; ഒരുവൻ പോലും ഗയയിലേക്കു പോയാൽ, അനേകം മക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഉത്തമം.
യജേത വാശ്വമേധേന നീലം വാ വൃഷമുത്സൃജേത് । ലോഹിതോ യസ്തു വര്ണേന പുച്ഛാഗ്രേ യസ്തു പാംഡുരഃ
അശ്വമേധയാഗം നടത്താമോ, നീല നിറമുള്ള കാളയെ വിട്ടയക്കാമോ; ആ കാള ചുവപ്പായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വാൽ അറ്റം വെളുപ്പായിരിക്കാം.
ശ്വേതഃ ഖുരവിഷാണാഭ്യാം സ നീലോ വൃഷ ഉച്യതേ । നീലഃ പാംഡുരലാംഗൂലസ്തോയമുദ്ധരതേ തു യഃ
കുരുവും കൊമ്പും വെളുപ്പുള്ള കാളയെ നീല കാള എന്നു പറയുന്നു; വാൽ അറ്റം വെളുപ്പുള്ള നീല കാളയാണ് വെള്ളം ഉയർത്തുന്നത്.
ഷഷ്ടിം വര്ഷസഹസ്രാണി പിതരസ്തേന തര്പിതാഃ । യച്ച ശൃംഗഗതം പംകം കുലം തിഷ്ഠതി ചോദ്ധൃതമ്
അവനാൽ പിതാക്കന്മാർ അറുപതിനായിരം വർഷം തൃപ്തരാകുന്നു. കൊമ്പിൽ ചാർന്നിരിക്കുന്ന ചെളിയും കുടുംബം ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുമാണ്.
പിതരസ്തസ്യ ചാശ്നംതി സോമലോകം മഹാദ്യുതിമ് । ആസീദ്രാജ്ഞോ ദിലീപസ്യ നൃഗസ്യ നഹുഷസ്യ ച
അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ അത്യുജ്ജ്വലമായ സോമലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു. രാജാവ് ദിലീപനും നൃഗനും നഹുഷനും അങ്ങനെ അനുഭവിച്ചവരാണ്.
അന്യേഷാം തു നരേംദ്രാണാം പുനരന്യോ ന ഗച്ഛതി । ബഹുഭിര്വസുധാ ദത്താ രാജഭിഃ സഗരാദിഭിഃ
മറ്റു രാജാക്കന്മാർക്ക് ഈ ഫലം ലഭിക്കില്ല. സഗരനും മറ്റ് പല രാജാക്കന്മാരും ഭൂമി ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
യസ്യ യസ്യ യദാ ഭൂമിസ്തസ്യതസ്യ തദാ ഫലമ് । ബ്രഹ്മഘ്നോ വാഥ സ്ത്രീഹംതാ ബാലഘ്നഃ പതിതോഽഥവാ
ഭൂമി ആരുടേതായാലും ആ സമയത്ത് ഫലം അവനാണ്. ബ്രാഹ്മണഹന്താവായാലും, സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നവനായാലും, ബാലഹന്താവായാലും, പാപത്തിലായാലും അതു ബാധകമാണ്.
ഗവാം ശതസഹസ്രാണി ഹംതാ തത്തസ്യദുഃഷ്കൃതമ് । സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേത്തു വസുംധരാമ്
ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നവന്റെ പാപം, സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ നൽകിയ ഭൂമി കവർന്നവനു തുല്യമാണ്.
സ ച വിഷ്ഠാകൃമിര്ഭൂത്വാ പിതൃഭിഃ സഹ പച്യതേ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി സ്വര്ഗേ തിഷ്ഠതി ഭൂമിദഃ
അവൻ മലത്തിൽ ജീവിയായി ജനിച്ച് പിതാക്കളോടൊപ്പം കഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
പ്രഹര്താ ചാനുമംതാ ച താവദ്വൈ നരകം വ്രജേത് । ഭൂമിദാദ്ഭൂമിഹര്തുശ്ച നാപരഃ പുണ്യപാപവാന്
അടിക്കുന്നവനും സമ്മതിക്കുന്നവനും അത്രയും കാലം നരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും കവർന്നവനും ഒഴികെ മറ്റൊരാളും പുണ്യവും പാപവും അനുഭവിക്കില്ല.
ഉര്ദ്ധ്വാധസ്തൌ ച തിഷ്ഠേതേ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവർ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ മുകളിൽക്കും താഴെക്കും നിലനിൽക്കും.
അഗ്നേരപത്യം പ്രഥമം സുവര്ണം ഭൂര്വൈഷ്ണവീ സൂര്യസുതാസ്തു ഗാവഃ । തേഷാംമനംതം ഫലമശ്നുവീത യഃ കാംചനം ഗാം ച മഹീം ച ദദ്യാത്
അഗ്നിയുടെ ആദ്യ സന്താനമാണ് പൊന്നും, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭൂമിയും, സൂര്യന്റെ പുത്രിമാർ പശുക്കളുമാണ്. പൊന്നോ, പശുവോ, ഭൂമിയോ ദാനം ചെയ്യുന്നവന് അനന്തഫലം ലഭിക്കും.
ഭൂമിം യഃ പ്രതിഗൃഹ്ണാതി യശ്ച ഭൂമിം പ്രയച്ഛതി । ഉഭൌ തൌ പുണ്യകര്മാണൌ നിയതൌ സ്വര്ഗഗാമിനൌ
ഭൂമി സ്വീകരിക്കുന്നവനും ദാനം ചെയ്യുന്നവനും ഇരുവരും പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരും സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ളവരുമാണ്.
അന്യായേന ഹൃതാ ഭൂമിര്യൈര്നരൈരപഹാരിതാ । ഹരംതോ ഹാരയംതശ്ച ഹന്യുസ്തേ സപ്തമം കുലമ്
അന്യായമായി ഭൂമി കവർന്നവരും കവർപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നവരും ഏഴാം തലമുറയേയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഹരേദ്ധാരയതേ യസ്തു മംദബുദ്ധിസ്തമോവൃതഃ । സ ബദ്ധോ വാരുണൈഃ പാശൈസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ജായതേ
മന്ദബുദ്ധിയും അജ്ഞാനവും ഉള്ളവൻ ഭൂമി കവർന്നു പിടിച്ചാൽ, അവൻ വരുണന്റെ കയറിൽ കെട്ടി മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിക്കും.
അശ്രുഭിഃ പതിതൈസ്തേഷാം ദാനാനാമവകീര്ത്തനമ് । ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹൃതേ ക്ഷേത്രേ ഹതം ത്രിപുരുഷം കുലമ്
അവരുടെ കണ്ണുനീർ വീണു ദാനങ്ങൾ വൃഥയാകും. ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ നിലം കവർന്നാൽ മൂന്നു തലമുറയും നശിക്കും.
വാപീകൂപസഹസ്രേണ അശ്വമേധശതേന ച । ഗവാംകോടിപ്രദാനേന ഭൂമിഹര്താ ന ശുദ്ധ്യതി
ആയിരം കിണറുകളോ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങളോ, കോടിപശു ദാനങ്ങളോ ചെയ്താലും ഭൂമി കവർന്നവൻ ശുദ്ധിയാകില്ല.
കൃതം ദത്തം തപോഽധീതം യത്കിംചിദ്ധര്മസംസ്ഥിതമ് । അര്ദ്ധാംഗുലസ്യ സീമായാ ഹരണേന പ്രണശ്യതി
ഏതൊക്കെ നല്ല പ്രവർത്തിയും ദാനവും തപസ്സും പഠനവും ചെയ്താലും, അർദ്ധ അങുലം അതിരു കവർന്നാൽ അതൊക്കെയും നശിക്കും.
ഗോതീര്ഥം ഗ്രാമരഥ്യാം ച ശ്മശാനഗ്രാമമേവ ച । സംപീഡ്യ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
പശുവിന്റെ കടവോ, ഗ്രാമപാതയോ, ശ്മശാനമോ, ഗ്രാമമോ ഉപദ്രവിച്ചാൽ സൃഷ്ടി നശിക്കുംവരെ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.
പംചകന്യാനൃതേ ഹംതി ദശ ഹംതി ഗവാനൃതേ । ശതമശ്വാനൃതേ ഹംതി സഹസ്രം പുരുഷാനൃതേ
അഞ്ച് കന്യകകളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ പത്തു പേരെ കൊല്ലുന്നു; പശുക്കളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ നൂറ് പേരെ; കുതിരയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ; മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആയിരം പേരെ കൊല്ലുന്നു.
ഹംതി ജാതാനജാതാംശ്ച ഹിരണ്യാര്ഥേഽനൃതം വദന് । സര്വം ഭൂമ്യനൃതേ ഹംതി മാസ്മ ഭൂമ്യനൃതം വദ
പൊന്നിനായി കള്ളം പറയുമ്പോൾ ജനിച്ചവരെയും ജനിക്കാത്തവരെയും കൊല്ലുന്നു; ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുന്നു. ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും കള്ളം പറയരുത്.
ബ്രഹ്മസ്വേ നോ രതിം കുര്യാത്പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി । അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി ബ്രഹ്മദഗ്ധോ ന രോഹതി
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവൻ തൊണ്ടയിൽ എത്തിയാലും. അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ച വസ്തുക്കൾ വീണ്ടും വളരും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചത് ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി സൂര്യദഗ്ധാസ്തഥൈവ ച । രാജദംഡഹതാശ്ചൈവ ബ്രഹ്മശാപഹതാ ഹതാഃ
അഗ്നിയിൽ കത്തിയതും സൂര്യനാൽ ചൂടുപിടിച്ചതും വീണ്ടും വളരും. രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിക്കാം. പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ വീണാൽ അതു പൂർണ്ണനാശം തന്നെയാണ്.
ബ്രഹ്മസ്വേന ച പുഷ്ടാനി അംഗാനി ച മുഹുര്മഹുഃ । കാര്യകാലേവിശീര്യംതേ സികതാഭി തപോ യഥാ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് കൊണ്ടു വളർന്ന അവയവങ്ങൾ സമയമെത്തുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷയിക്കും, ചൂടിൽ മണൽ ചിതറുന്നപോലെ.
ബ്രഹ്മസ്വഹരണം കുര്വന്നരോ യാതീഹ രൌരവമ് । ന വിഷം വിഷമിത്യാഹുര്ബ്രഹ്മസ്വം വിഷമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് രൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു. വിഷം വിഷമാണെന്ന് പറയുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ വിഷം.
വിഷമേകാകിനം ഹംതി ബ്രഹ്മസ്വം പുത്രപൌത്രികമ് । ലോഹചൂര്ണം ചാശ്മചൂര്ണം വിഷം സംജരയേന്നരഃ
വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും നശിപ്പിക്കും. ഇരുമ്പ് പൊടി, കല്ല് പൊടി എന്നിവയെ മനുഷ്യൻ നിയന്ത്രിക്കാം, പക്ഷേ ഈ വിഷം അങ്ങിനെ കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മസ്വം ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാന്ജരയിഷ്യതി । ബ്രഹ്മസ്വേന തു യത്സൌഖ്യം ദേവസ്വേന തു യാ രതിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരാണ് ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിന്റെ ദോഷം മാറ്റാൻ കഴിയുക? ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്തോഷവും ദൈവസമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദവും—