യേ ച കുര്വംതി പുരുഷാഃ സ്ത്രിയോ വാ ഭക്തിതത്പരാഃ । തേ സര്വേ പാപനിര്മുക്താ യാംതി ബ്രഹ്മസനാതനമ്
ആ ഭക്തിയോടെ ഈ വ്രതം ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാരോ സ്ത്രീകളോ, അവര് എല്ലാവരും പാപമുക്തരായി ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കും.
നേത്രരോഗാ വിനശ്യംതി യഥാ പാപപ്രഭാവജാഃ । ആധയോ വ്യാധയഃ സര്വേ നശ്യംതേ ഹി കൃതേക്ഷണാത്
പാപഫലമായി വരുന്ന കണ്ണ്രോഗങ്ങള് നശിക്കും; എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും രോഗങ്ങളും ഉടന് അകന്നു പോകും.
ന ദാരിദ്ര്യം ന ശോകം ച ന മോഹോ ന ച വിഭ്രമഃ । ഗൃഹേ ലക്ഷ്മീഃ സമായാതി ജന്മജന്മനി വാഡവ
ദാരിദ്ര്യവും ദു:ഖവും മോഹവും ആശയക്കുഴപ്പവും ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല; ലക്ഷ്മി ഓരോ ജന്മത്തിലും വീട്ടില് വസിക്കും, വഡവേ.
മഹാദേവ ഉവാച- ദൃഷ്ട്വാ ശതക്രതും സിദ്ധം സമാപ്തവരദക്ഷിണമ് । മഘവാ ജാതസംകല്പഃ പര്യപൃച്ഛദ്ബൃഹസ്പതിമ്
മഹാദേവന് പറഞ്ഞു: ശതക്രതു എല്ലാ ദാനങ്ങളും ദക്ഷിണകളും പൂര്ത്തിയാക്കിയതും സിദ്ധനായതും കണ്ട മഘവാന് മനസ്സില് ആഗ്രഹം ഉണര്ത്തി ബൃഹസ്പതിയെ ചോദിച്ചു.
ഭഗവന്കേന ദാനേന സര്വതഃ സുഖമേധതേ । യദക്ഷയം മഹാര്ഘം ച തന്മേ ബ്രൂഹി മഹാതപഃ
ഭഗവന്, ഏത് ദാനമാണ് എല്ലായിടത്തും അനശ്വരവും അത്യന്തം വിലയേറിയതുമായ സുഖം ലഭിക്കാനുള്ളത്? അതു ദയവായി എന്നോട് പറയൂ, മഹാതപസ്സേ.
ഏവമിംദ്രേണ ചോക്തോഽസൌ ദേവദേവഃ പുരോഹിതഃ । പ്രഹസ്യ തം മഹാപ്രാജ്ഞോ ബൃഹസ്പതിരുവാചഹ
ഇന്ദ്രന് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, ദേവദേവന്മാരുടെ പുരോഹിതനായ ബൃഹസ്പതി, വലിയ ജ്ഞാനിയായിരുന്നു, അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ഹിരണ്യദാനം ഗോദാനം ഭൂമിദാനം ച വാസവ । ഏതത്പ്രയച്ഛമാനസ്തു സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
സ്വര്ണ്ണദാനം, പശുദാനം, ഭൂദാനം—വാസവാ, ഇവ നല്കുന്നവന് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനാകും.
സുവര്ണം രജതം വസ്ത്രം മണിരത്നം ച വാസവ । സര്വമേവ ഭവേദ്ദത്തം വസുധാം യഃ പ്രയച്ഛതി
സ്വര്ണ്ണം, വെള്ളി, വസ്ത്രം, രത്നങ്ങള്, മുത്തുകള്—വാസവാ, ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഇതെല്ലാം നല്കിയതുപോലെയാണ്.
ഫാലകൃഷ്ടാം മഹീം ദത്വാ സബീജാം സസ്യമാലിനീമ് । യാവത്സൂര്യകൃതാലോകസ്താവത്സ്വര്ഗേമഹീയതേ
വളഞ്ഞ് വിത്ത് വിതറി വിളഞ്ഞ നിലം ദാനം ചെയ്താൽ, സൂര്യൻ പ്രകാശം നൽകുന്ന കാലം മുഴുവൻ സ്വർഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
യത്കിംചിത്കുരുതേ പാപം പുരുഷോ വൃത്തികര്ഷിതഃ । അപി ഗോചര്മമാത്രേണ ഭൂമിദാനേന ശുധ്യതി
ജീവനാമായി കഷ്ടപ്പെട്ട് ചെയ്യുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപം, ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം അളവിൽ പോലും ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ ശുദ്ധിയാകും.
ദശഹസ്തേന ദംഡോഽത്ര ത്രിംശദ്ദംഡാനി വര്തനമ് । ദശതാന്യേവ ഗോചര്മ്മ ബ്രഹ്മഗോചര്മലക്ഷണമ്
ഇവിടെ ഒരു ദണ്ഡം പത്ത് കൈ നീളമാണ്; അത്തരം മുപ്പത് ദണ്ഡം ചേർന്നതാണു് ഒരു അളവ്; അത്തരം പത്ത് അളവുകൾ ചേർന്നതാണു് പശുചർമ്മം, അതാണ് ബ്രഹ്മപശുചർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
സവൃഷം ഗോസഹസ്രം തു യത്ര തിഷ്ഠത്യയംത്രിതമ് । ബാലവത്സപ്രസൂതാനാം തദ്ഗോചര്മ ഇതി സ്മൃതമ്
വൃഷഭങ്ങളോടുകൂടിയ ആയിരം പശുക്കൾ സ്വതന്ത്രമായി നില്ക്കുകയും, അവയ്ക്ക് കിടാക്കൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്താണ് പശുചർമ്മം എന്നു പറയുന്നത്.
വിപ്രായ ദദ്യാച്ച ഗുണാന്വിതായ തപോയുതായ പ്രജിതേംദ്രിയായ । യാവന്മഹീ തിഷ്ഠതി സാഗരാംതാ താവത്ഫലം തസ്യ ഭവേദനംതമ്
ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള, തപസ്സുള്ള, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച ബ്രാഹ്മണനു് ഭൂമി ദാനം ചെയ്യണം; സമുദ്രം വരെ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം, ദാനിയുടെ ഫലം അശേഷമായിരിക്കും.
യഥാപ്സു പതിതഃ ശക്ര തൈലബിംദുഃ പ്രസര്പതി । ഏവംഭൂമികൃതം ദാനം സസ്യേ സസ്യേ പ്രസര്പതി
എങ്ങനെ എണ്ണത്തുള്ളി വെള്ളത്തിൽ വീണാൽ വ്യാപിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം വിളവിൽ വിളവായി വ്യാപിക്കുന്നു.
യഥാബീജാനി രോഹംതി പ്രചീര്ണാനി മഹീതലേ । ഏവം കാമാന്പ്രരോഹംതി ഭൂമിദാനസമന്വിതാഃ
വിത്തുകൾ നിലത്ത് വിതച്ചാൽ എങ്ങനെ മുളപ്പിക്കുമോ, അതുപോലെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വളർന്നുവരും.
അന്നദാഃ സുഖിനോ നിത്യം വസ്ത്രദോ രൂപവാന്ഭവേത് । സ നരഃ സര്വദോ ഭൂയോ യോ ദദാതി വസുംധരാമ്
അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കും; വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ സുന്ദരരാകും; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സകലത്തിനും ദാനിയായിത്തീരും.
യഥാ ഗൌര്ഭരതേ വത്സം ക്ഷീരമുത്സൃജ്യ ക്ഷീരിണീ । ഏവം ദത്താ സഹസ്രാക്ഷ ഭൂമിര്ഭരതി ഭൂമിദമ്
പശു എങ്ങനെ കിടാവിനെ പാലുകൊണ്ട് പോഷിപ്പിക്കുമോ, അങ്ങനെ തന്നെ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, ഭൂമി ദാനി ഭൂമിയാൽ പോഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ശംഖോ ഭദ്രാസനം ഛത്രം വരാശ്വവരവാരണാഃ । ഭൂമിദാനസ്യ പുണ്യസ്യ ഫലം സ്വര്ഗഃ പുരംദര
ശംഖം, ഭദ്രാസനം, കുട, ഉത്തമമായ കുതിരകളും മഹത്തായ ആനകളും—ഭൂമി ദാനത്തിന്റെ ഫലമായി സ്വർഗം ലഭിക്കും, പുരന്ദരാ.
ആദിത്യോ വരുണോ വഹ്നിര്ബ്രഹ്മാ സോമോ ഹുതാശനഃ । ശൂലപാണിശ്ച ഭഗവാനഭിനംദംതി ഭൂമിദമ്
സൂര്യൻ, വരുണൻ, അഗ്നി, ബ്രഹ്മാവ്, സോമൻ, ഹോതൃവെളിച്ചം, ത്രിശൂലധാരിയായ ഭഗവാൻ—ഇവരൊക്കെയും ഭൂമി ദാനിയെ സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
ആസ്ഫോടയംതി പിതരോ വര്ണയംതി പിതാമഹാഃ । ഭൂമിദാതാ കുലേ ജാതഃ സ നസ്ത്രാതാ ഭവിഷ്യതി
പിതാക്കന്മാർ കൈയടി അടിച്ച് സ്തുതിക്കുകയും, പിതാമഹന്മാർ പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യും; ഭൂമി ദാനിയുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷകനാകും.
ത്രീണ്യാഹുരതിദാനാനി ഗാവഃ പൃഥ്വീ സരസ്വതീ । നരകാദുദ്ധരംത്യേതേ ജപവാപനദോഹനാത്
മൂന്ന് ഉത്തമ ദാനങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നു പറയുന്നു: പശു, ഭൂമി, സരസ്വതി; ജപം, വിത്ത് വിതയ്ക്കൽ, പാൽ കെടുകൽ എന്നിവയാൽ ഇവ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തുന്നു.
ദുര്ഗതിം താരയംത്യേതേ വിദ്വദ്ഭിര്വിപ്രധാരണൈഃ । പ്രാവൃതാ വസ്ത്രദാ യാംതി നഗ്നാ യാന്തിത്വവസ്ത്രദാഃ
പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറയുന്നതുപോലെ, ഇവ ദുർഗതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു; വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരായി പോകും, ദാനം ചെയ്യാത്തവർ നഗ്നരായി പോകും.
തൃപ്താ യാംത്യന്നദാതാരഃ ക്ഷുധിതാ യാംത്യനന്നദാഃ । കാംക്ഷംതി പിതരഃ സര്വേ നരകാദ്ഭയഭീരവഃ
അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ തൃപ്തരായി പോകും; അന്നം ദാനം ചെയ്യാത്തവർ വിശപ്പോടെ പോകും; എല്ലാ പിതാക്കന്മാരും നരകഭയത്തിൽ ഇതിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഗയാം യാസ്യതി യഃ പുത്രഃ സ നസ്ത്രാതാ ഭവിഷ്യതി । ഏഷ്ടവ്യാ ബഹവഃ പുത്രാ യദ്യേകോഽപി ഗയാം വ്രജേത്
ഗയയിലേക്കു പോകുന്ന മകൻ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകും; ഒരുവൻ പോലും ഗയയിലേക്കു പോയാൽ, അനേകം മക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഉത്തമം.
യജേത വാശ്വമേധേന നീലം വാ വൃഷമുത്സൃജേത് । ലോഹിതോ യസ്തു വര്ണേന പുച്ഛാഗ്രേ യസ്തു പാംഡുരഃ
അശ്വമേധയാഗം നടത്താമോ, നീല നിറമുള്ള കാളയെ വിട്ടയക്കാമോ; ആ കാള ചുവപ്പായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വാൽ അറ്റം വെളുപ്പായിരിക്കാം.
ശ്വേതഃ ഖുരവിഷാണാഭ്യാം സ നീലോ വൃഷ ഉച്യതേ । നീലഃ പാംഡുരലാംഗൂലസ്തോയമുദ്ധരതേ തു യഃ
കുരുവും കൊമ്പും വെളുപ്പുള്ള കാളയെ നീല കാള എന്നു പറയുന്നു; വാൽ അറ്റം വെളുപ്പുള്ള നീല കാളയാണ് വെള്ളം ഉയർത്തുന്നത്.
ഷഷ്ടിം വര്ഷസഹസ്രാണി പിതരസ്തേന തര്പിതാഃ । യച്ച ശൃംഗഗതം പംകം കുലം തിഷ്ഠതി ചോദ്ധൃതമ്
അവനാൽ പിതാക്കന്മാർ അറുപതിനായിരം വർഷം തൃപ്തരാകുന്നു. കൊമ്പിൽ ചാർന്നിരിക്കുന്ന ചെളിയും കുടുംബം ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുമാണ്.
പിതരസ്തസ്യ ചാശ്നംതി സോമലോകം മഹാദ്യുതിമ് । ആസീദ്രാജ്ഞോ ദിലീപസ്യ നൃഗസ്യ നഹുഷസ്യ ച
അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ അത്യുജ്ജ്വലമായ സോമലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു. രാജാവ് ദിലീപനും നൃഗനും നഹുഷനും അങ്ങനെ അനുഭവിച്ചവരാണ്.
അന്യേഷാം തു നരേംദ്രാണാം പുനരന്യോ ന ഗച്ഛതി । ബഹുഭിര്വസുധാ ദത്താ രാജഭിഃ സഗരാദിഭിഃ
മറ്റു രാജാക്കന്മാർക്ക് ഈ ഫലം ലഭിക്കില്ല. സഗരനും മറ്റ് പല രാജാക്കന്മാരും ഭൂമി ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
യസ്യ യസ്യ യദാ ഭൂമിസ്തസ്യതസ്യ തദാ ഫലമ് । ബ്രഹ്മഘ്നോ വാഥ സ്ത്രീഹംതാ ബാലഘ്നഃ പതിതോഽഥവാ
ഭൂമി ആരുടേതായാലും ആ സമയത്ത് ഫലം അവനാണ്. ബ്രാഹ്മണഹന്താവായാലും, സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നവനായാലും, ബാലഹന്താവായാലും, പാപത്തിലായാലും അതു ബാധകമാണ്.