സര്വേഷാം രോഗദോഷാണാം നാശനം മംഗലപ്രദമ് । തത്തേഽഹം തു പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു ത്വം നഗനംദിനി
അത് എല്ലാ രോഗങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും, മംഗളവും നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനെ കുറിച്ച് ഞാന് പറയാം, നീ കേള്ക്കണം, പര്വ്വതകുമാരി.
ശ്രീദാലഭ്യ ഉവാച- ഭഗവന്പ്രാണിനഃ സര്വേ വിഷരോഗാദ്യുപദ്രവൈഃ । കുഷ്ഠഗ്രഹാഭിഭൂതാശ്ച സര്വകാലേ ഹ്യുപദ്രുതാഃ
ശ്രീ ദാലഭ്യന് പറഞ്ഞു: ഭഗവന്, എല്ലാ ജീവികളും വിഷരോഗങ്ങളാല് ദുരിതപ്പെടുകയും, കുഷ്ഠം, ഗ്രഹദോഷം മുതലായവയാല് എല്ലായ്പ്പോഴും ബാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആഭിചാരികകൃത്യാദ്യാ ബഹുരോഗാശ്ച ദാരുണാഃ । ന ഭവംതി മുനിശ്രേഷ്ഠ തന്മേ ത്വം വക്തുമര്ഹസി
അഭിചാരികക്രിയകള് പോലുള്ള അനേകം ഭയാനകമായ രോഗങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നില്ല, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയണം.
പുലസ്ത്യ ഉവാച- വ്രതോപവാസനിയമൈര്വിഷ്ണുര്വൈ തോഷിതസ്തു യൈഃ । തേ നരാ നൈവ രോഗാര്ത്താ ജായംതേ മുനിസത്തമ
പുലസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: വ്രതം, ഉപവാസം, നിയന്ത്രണം എന്നിവയിലൂടെ വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവര്ക്ക്, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, രോഗബാധ ഉണ്ടാകാറില്ല.
യൈര്ന കൃതം വ്രതം പുണ്യം ന ദാനം ന തപസ്തദാ । ന തീര്ഥം ദേവപൂജാ ച നാന്നം ദത്തം തു ഭൂരിശഃ
പുണ്യവ്രതം ചെയ്തിട്ടില്ല, ദാനം നല്കിയിട്ടില്ല, തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടില്ല, തീര്ത്ഥയാത്ര ചെയ്തിട്ടില്ല, ദേവതാപൂജ ചെയ്തിട്ടില്ല, ധാരാളം അന്നം നല്കിയിട്ടില്ലാത്തവര്—
തേ വൈ ലോകാസ്തദാ ജ്ഞേയാ രോഗദോഷൈഃ പ്രപീഡിതാഃ । ആരോഗ്യം പരമാമൃദ്ധിം മനസാ യദ്യദിച്ഛതി
അവര് ജീവിക്കുന്ന ലോകങ്ങള് രോഗവും ദോഷവും കൊണ്ട് പീഡിതമാണ്. ആരെങ്കിലും മനസ്സില് പരമാരോഗ്യവും സമ്പത്തും ആഗ്രഹിച്ചാല്—
തത്തദാപ്നോത്യസംദിഗ്ധം വിഷ്ണോഃ സേവീ വിശേഷതഃ । നാധിം പ്രാപ്നോതി ന വ്യാധിം ന വിഷഗ്രഹബംധനമ്
അത് അവന് സംശയമില്ലാതെ നേടും, പ്രത്യേകിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ സേവിച്ചാല്. അവന് ദു:ഖം അനുഭവിക്കുകയില്ല, രോഗം വരികയില്ല, വിഷം, ഗ്രഹദോഷം എന്നിവയുടെ ബന്ധനം ഉണ്ടാകുകയില്ല.
കൃത്യാസ്പര്ശഭയം നാപി തോഷിതേ മധുസൂദനേ । സമസ്തദോഷനാശശ്ച സര്വദാ ച ശുഭാ ഗ്രഹാഃ
മധുസൂദനന് സന്തോഷിച്ചാല് അഭിചാരികക്രിയയുടെ സ്പര്ശത്താല് ഭയമില്ല. എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിക്കും, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും എപ്പോഴും മംഗളകരമായിരിക്കും.
ദേവാനാമപ്യധൃഷ്യോഽസൌ തോഷിതേ ച ജനാര്ദനേ । യഃ സര്വേഷു ച ഭൂതേഷു യഥാത്മനി തഥാപരേ
ജനാര്ദനന് സന്തോഷിച്ചാല് ദേവതകള്ക്കുപോലും അവനെ തൊടാനാവില്ല. എല്ലാ ജീവികളെയും തനിക്കു തുല്യമായി കാണുന്നവന്—
ഉപവാസാദിനാ തേന തോഷിതോ മധുസൂദനഃ । തോഷിതേ തത്ര ജായംതേ നരാഃ പൂര്ണമനോരഥാഃ
ഉപവാസം മുതലായ വ്രതങ്ങളാല് മധുസൂദനന് സന്തോഷിച്ചാല്, അപ്പോള് മനുഷ്യര്ക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂര്ത്തിയായ ജീവിതം ലഭിക്കും.
അരോഗാഃ സുഖിനോ ഭോഗഭോക്താരോ മുനിസത്തമ । തേഷാം ച ശത്രവോ നൈവ ന ച രോഗാഭിചാരികമ്
അവര് ആരോഗ്യവാന്മാരും സന്തോഷവാന്മാരും ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരുമാണ്, മുനിശ്രേഷ്ഠാ. അവര്ക്ക് ശത്രുക്കള് ജയിക്കുകയില്ല, അഭിചാരികരോഗങ്ങളും വരികയില്ല.
ഗ്രഹരോഗാദികം ചൈവ പാപകാര്യം ന ജായതേ । അവ്യാഹതാനി കൃഷ്ണസ്യ ചക്രാദീന്യായുധാനി വൈ । രക്ഷംതി സകലാപദ്ഭ്യോ യേന വിഷ്ണുരുപാസിതഃ
ഗ്രഹരോഗങ്ങളും പാപപ്രവര്ത്തികളും ഉണ്ടാകില്ല. കൃഷ്ണന്റെ ചക്രം മുതലായ ആയുധങ്ങള് തടസ്സമില്ലാതെ എല്ലാ അപായങ്ങളില് നിന്നും അവരെ രക്ഷിക്കും, കാരണം അവര് വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ശ്രീദാലഭ്യ ഉവാച- അനാരാധിതഗോവിംദാ യേ നരാ ദുഃഖഭാഗിനഃ । തേഷാം ദുഃഖാഭിഭൂതാനാം യത്കര്ത്തവ്യം ദയാലുഭിഃ
ശ്രീദാലഭ്യൻ പറഞ്ഞു: ഗോവിന്ദനെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ദു:ഖം അനുഭവിക്കേണ്ടവരാണ്. അങ്ങനെ ദു:ഖത്തിൽ ആഴ്ന്നിരിക്കുന്നവർക്കായി കരുണയുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യണം?
പശ്യദ്ഭിഃ സര്വഭൂതസ്ഥം വാസുദേവം സനാതനമ് । സമദൃഷ്ടിഭിരപ്യത്ര തന്മേ ബ്രൂഹി വിശേഷതഃ
എല്ലാ ജീവികളിലും ശാശ്വതനായ വാസുദേവനെ കാണുന്നവരും, എല്ലാവരെയും സമദൃഷ്ടിയോടെ കാണുന്നവർക്കും ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ പ്രത്യേകമായി പറഞ്ഞുതരിക.
ശ്രീപുലസ്ത്യ ഉവാച-। തദ്വക്ഷ്യാമി മുനിശ്രേഷ്ഠ സമാഹിതമനാഃ ശൃണു । രോഗദോഷാശുഭഹരം വിജ്വരാദി വിനാശനമ്
ശ്രീപുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: അതിനേക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം, മഹർഷേ, മനസ്സ് കേന്ദ്രീകരിച്ച് കേൾക്കൂ. ഇത് രോഗങ്ങളും ദോഷങ്ങളും അശുഭതയും നീക്കി, ജ്വരാദികൾ നശിപ്പിക്കും.
ശിഖായാം ശ്രീധരം ന്യസ്യ ശിഖാധഃ ശ്രീകരം തഥാ । ഹൃഷീകേശം തു കേശേഷു മൂര്ധ്നി നാരായണം പരമ്
ശിഖയിൽ ശ്രീധരനെ സ്ഥാപിച്ച്, ശിഖയ്ക്ക് താഴെ ശ്രീകരനെയും, മുടിയിൽ ഹൃഷീകേശനെയും, തലയിലെ മുകളിൽ പരമനായ നാരായണനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
ഊര്ധ്വശ്രോത്രേ ന്യസേദ്വിഷ്ണും ലലാടേ ജലശായിനമ് । വിഭും വൈ ഭ്രൂയുഗേ ന്യസ്യ ഭ്രൂമധ്യേ ഹരിമേവ ച
കാതിന്റെ മുകളിൽ വിഷ്ണുവിനെയും, നെറ്റിയിൽ ജലശായിനെയും, കണികകളിൽ സർവവ്യാപിയെയും, കണികകളുടെ ഇടയിൽ ഹരിയെയും സ്ഥാപിക്കണം.
നരസിംഹം നാസികാഗ്രേ കര്ണയോരര്ണവേശയമ് । ചക്ഷുഷോഃ പുംഡരീകാക്ഷം തദധോ ഭൂധരം ന്യസേത്
മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ നരസിംഹനെയും, കാതുകളിൽ അർണവേശയനെയും, കണ്ണുകളിൽ പുണ്ഡരികാക്ഷനെയും, അതിന് താഴെ ഭൂധരനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
കപോലയോഃ കല്കിനാഥം വാമനം കര്ണമൂലയോഃ । ശംഖിനം ശംഖയോര്ന്യസ്യ ഗോവിംദം വദനേ തഥാ
കപ്പലുകളിൽ കല്കിനാഥനെയും, കാതിന്റെ വേരുകളിൽ വാമനനെയും, ശംഖങ്ങളിൽ ശംഖിയെയും, വായിൽ ഗോവിന്ദനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
മുകുംദം ദംതപംക്തൌ തു ജിഹ്വായാം വാക്പതിം തഥാ । രാമം ഹനൌ തു വിന്യസ്യ കംഠേ വൈകുംഠമേവ ച
പല്ലുകളുടെ വരിയിൽ മുകുന്ദനെയും, നാവിൽ വാക്പതിയെയും, താടിയിൽ രാമനെയും, കഴുത്തിൽ വൈകുണ്ഠനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
ബലഘ്നം ബാഹുമൂലാധശ്ചാംസയോഃ കംസഘാതിനമ് । അജം ഭുജദ്വയേ ന്യസ്യ ശാര്ങ്ഗപാണിം കരദ്വയേ
കൈക്കുഴലിന് താഴെ ബലഘ്നനെയും, തോളുകളിൽ കംസഘാതിനെയും, ഇരുകൈകളിലും അജനെയും, കൈകളിൽ ശാരംഗപാണിയെയും സ്ഥാപിക്കണം.
സംകര്ഷണം കരാംഗുഷ്ഠേ ഗോപമംഗുലിപംക്തിഷു । വക്ഷസ്യധോക്ഷജം ന്യസ്യ ശ്രീവത്സം തസ്യ മധ്യതഃ
കൈമുട്ടുകളിൽ സംകർഷണനെയും, വിരലുകളുടെ വരിയിൽ ഗോപനെയും, നെഞ്ചിൽ അധോക്ഷജനെയും, അതിന്റെ നടുവിൽ ശ്രീവത്സനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
സ്തനയോസ്ത്വനിരുദ്ധം ച ദാമോദരമഥോദരേ । പദ്മനാഭം തഥാ നാഭൌ നാഭ്യധശ്ചാപി കേശവമ്
സ്തനങ്ങളിൽ അനിരുദ്ധനെയും, വയറ്റിൽ ദാമോദരനെയും, നാഭിയിൽ പത്മനാഭനെയും, നാഭിക്ക് താഴെ കേശവനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
മേഢ്രേ ധരാധരം ദേവം ഗുദേ ചൈവ ഗദാഗ്രജമ് । പീതാംബരധരം കട്യാമൂരുയുഗ്മേ മധോര്ദ്വിഷമ്
മേഢസിൽ ധരാധരനെയും, ഗുദത്തിൽ ഗദാഗ്രജനെയും, കമറിൽ പീതാംബരധാരിയെയും, ഇരുകാലുകളിൽ മധുദ്വിഷനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
മുരദ്വിഷം പിംഡകയോര്ജാനുയുഗ്മേ ജനാര്ദനമ് । ഫണീശം ഗുല്ഫയോര്ന്യസ്യ ക്രമയോശ്ച ത്രിവിക്രമമ്
മുട്ടുകളിൽ മുരദ്വിഷനെയും, ഇരുകാല്മുട്ടുകളിൽ ജനാർദ്ദനനെയും, കണങ്കാൽക്കളിൽ ഫണീശനെയും, ഇരുകാലുകളിൽ ത്രിവിക്രമനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
പാദാംഗുഷ്ഠേ ശ്രീപതിം ച പാദാധോ ധരണീധരമ് । രോമകൂപേഷു സര്വേഷു വിഷ്വക്സേനം ന്യസേദ്ബുധഃ
പാദംഗുഷ്ഠങ്ങളിൽ ശ്രീപതിയെയും, കാലിന്റെ താഴെ ധരണീധരനെയും, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ രോമകൂപങ്ങളിലും വിശ്വക്സേനനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
മത്സ്യം മാംസേ തു വിന്യസ്യ കൂര്മം മേദസി വിന്യസേത് । വാരാഹം തു വസാമധ്യേ സര്വാസ്ഥിഷു തഥാച്യുതമ്
മാംസത്തിൽ മത്സ്യനെയും, കൊഴുപ്പിൽ കൂർമനെയും, വസയിൽ വാർാഹനെയും, എല്ലുകളിൽ അച്യുതനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
ദ്വിജപ്രിയം തു മജ്ജായാം ശുക്രേ ശ്വേതപതിം തഥാ । സര്വാംഗേ യജ്ഞപുരുഷം പരമാത്മാനമാത്മനി
മജ്ജയിൽ ദ്വിജപ്രിയനെയും, ശുക്രത്തിൽ ശ്വേതപതിയെയും, ശരീരമൊട്ടാകെ യജ്ഞപുരുഷനെയും, ആത്മാവിൽ പരമാത്മാവിനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
ഏവം ന്യാസവിധിം കൃത്വാ സാക്ഷാന്നാരായണോ ഭവേത് । യാവന്ന വ്യാഹരേത്കിംചിത്താവദ്വിഷ്ണുമയഃ സ്ഥിതഃ
ഇങ്ങനെ ന്യാസവിധി നടത്തി കഴിഞ്ഞാൽ, വ്യക്തി നേരെ നാരായണനാകുന്നു; മറ്റൊന്നും പറയാതെ ഇരിക്കുന്നതുവരെ വിഷ്ണുമയനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഗൃഹീത്വാ തു സമൂലാഗ്രാന്കുശാന്ശുദ്ധാന്സമാഹിതഃ । മാര്ജയേത്സര്വഗാത്രാണി കുശാഗ്രൈരിഹ ശാംതികൃത്
മൂലവും അഗ്രവും ഉള്ള ശുദ്ധമായ കുശത്തണ്ട് എടുത്ത്, മനസ്സുകൊണ്ട് ഏകാഗ്രതയോടെ, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കുശത്തണ്ടിന്റെ അഗ്രം സ്പർശിച്ച് ശാന്തി വരുത്തണം.