ഇയം വേണീ സമാ പുണ്യാ പാപിനാം തു വിശേഷതഃ । മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹാ യത്ര ഇതരേഷാം തു കാ കഥാ
ഈ വേണി തദ്രുപം പുണ്യവതിയാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് പാപികൾക്ക്; ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനും ഇവിടെ മോചിതനാകുന്നു, മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം.
സര്വദാ സര്വകാലേ തു അഹം ഗച്ഛാമി പാര്വതി । തീര്ഥാനാം തീര്ഥരാജോഽയം ബ്രഹ്മണാ ഭാഷിതഃ കില
എല്ലാ സമയത്തും, പാർവതി, ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നു; ഈ സ്ഥലം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും രാജാവാണ്, ബ്രഹ്മാവു തന്നെ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച മുനിഭിഃ പരികല്പിതമ് । ആഷാഢേ പുണ്യകാലേ തു തത്ര ഗച്ഛാമി സുംദരി
അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും, ഋഷിമാർ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; ആശാഢ മാസത്തിലെ പുണ്യകാലത്ത്, സുന്ദരിയേ, ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നു.
മാസൈകവിധിനാ ചൈവ സ്നാനം തത്ര കരോമ്യഹമ് । താരകം തത്ര വിശദം ജപാമി തു നിരംതരമ്
അവിടെ, മാസാനുസൃതമായി ഞാൻ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു; അവിടെ ഞാൻ താറകമന്ത്രം നിരന്തരം ഉച്ചരിക്കുന്നു.
അതോഽഹം വൈഷ്ണവോ ജാതോ വിഷ്ണുക്ഷേത്രേ യതോഗതഃ । വിഷ്ണുനാ നിര്മിതം പൂര്വം ക്ഷേത്രം തത്തു മഹത്തരമ്
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിഷ്ണുഭക്തനായി, വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥലത്ത് എത്തി; വിഷ്ണു ആദിയിൽ സൃഷ്ടിച്ച ആ സ്ഥലം വളരെ മഹത്താണ്.
വൈഷ്ണവാനാം ച ഗതിദം പാവനം പരമം സ്മൃതമ് । ഭവേഽസ്മിന്മാനുഷേ ജന്മ ദുര്ലഭം ദേവി സര്വദാ
വിഷ്ണുഭക്തർക്കു മോക്ഷം നൽകുന്ന, പരമമായ ശുദ്ധി നൽകുന്നവളായി ഇത് ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ഈ ലോകത്തിൽ മനുഷ്യജന്മം എപ്പോഴും ദുർലഭമാണ്, ദേവിയേ.
ദുര്ലഭം ഗണ്ഡികാതീര്ഥം വിഷ്ണുക്ഷേത്രം തു ദുര്ലഭമ് । അതോ ഹ്യാഷാഢമാസേ തു ഗംതവ്യം ദ്വിജസത്തമൈഃ
ഗണ്ഡികാ തീർത്ഥം ലഭിക്കാൻ വളരെ ദുർലഭമാണ്, വിഷ്ണു ക്ഷേത്രം അതിലും ദുർലഭം. അതുകൊണ്ട്, ആശാഢമാസത്തിൽ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിടെ പോകണം.
തത്ര ഗത്വാ വിശേഷേണ ശംഖചക്രാദിധാരണമ് । കര്ത്തവ്യം തു ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൈഃ പവിത്രം പരമം സ്മൃതമ്
അവിടെ ചെന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ച് ശംഖവും ചക്രവും ധരിക്കുന്നത് ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ നിർബന്ധമായി ചെയ്യണം. അതിനെ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായതായി കരുതുന്നു.
ശംഖതീര്ഥം തു വാമേ വൈ ദക്ഷിണേ ചക്രചിഹ്നിതമ് । ദ്വിജാനാം മുക്തിദം പ്രോക്തം ധാരിതവ്യം പ്രയത്നതഃ
ഇടതുവശത്ത് ശംഖതീർത്ഥവും വലതുവശത്ത് ചക്രചിഹ്നവും ധരിക്കുന്നത് ദ്വിജന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നതായി പറയുന്നു. അതിനാൽ അത്രയും ശ്രദ്ധയോടെ ധരിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണൈശ്ച വിശേഷേണ ശംഖചക്രാദിധാരണം । ധൃതേ സതി മഹാദേവി വൈഷ്ണവാസ്തേ ഹി മാനവാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ പ്രത്യേകിച്ച് ശംഖവും ചക്രവും ധരിച്ചാൽ, മഹാദേവി, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ സത്യത്തിൽ വൈഷ്ണവന്മാരാണ്.
ന ഗണ്ഡികാ സമം തീര്ഥം ന വ്രതം ദ്വാദശീസമമ് । ന ദേവഃ കേശവാദന്യോ ഭൂയോഭൂയോ വരാനനേ
ഗണ്ഡികയേക്കാൾ തുല്യമായ തീർത്ഥമില്ല, ദ്വാദശിയേക്കാൾ തുല്യമായ വ്രതമില്ല, കേശവനേക്കാൾ മറ്റൊരു ദേവനും ഇല്ല, സുന്ദരിയായവളേ.
ഗംഡികായാസ്തു മാഹാത്മ്യം യേ ശൃണ്വംതി നരോത്തമാഃ । ഇഹലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ വിഷ്ണുലോകേ ഹി യാംതി തേ
ഗണ്ഡികയുടെ മഹാത്മ്യം കേൾക്കുന്ന ഉത്തമപുരുഷന്മാർ ഈ ലോകത്ത് സുഖം അനുഭവിച്ച് ശേഷം വിഷ്ണുലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ ഉമാപതിനാരദസംവാദേ ഗംഡികാതീര്ഥമാഹാത്മ്യംനാമ പംചസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിൽ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ ഉമാപതി-നാരദ സംവാദത്തിൽ ഗണ്ഡികാതീർത്ഥമാഹാത്മ്യം എന്ന അഞ്ചുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹാദേവ ഉവാച- ശൃണു സുംദരി വക്ഷ്യാമി സ്തോത്രം ചാഭ്യുദയം തതഃ । യച്ഛ്രുത്വാ മുച്യതേ പാപീ ബ്രഹ്മഹാ നാത്ര സംശയഃ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയായവളേ, ഞാൻ ഒരു സ്തോത്രവും അതിന്റെ ഫലവും പറയാം. അതു കേൾക്കുന്നവൻ വലിയ പാപിയാണെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണഹത്യചെയ്തവനായാലും മോചനം നേടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ധാതാ വൈ നാരദം പ്രാഹ തദഹം തു ബ്രവീമി തേ । തമുവാച തതോ ദേവഃ സ്വയംഭൂരമിതദ്യുതിഃ
സൃഷ്ടാവൻ നാരദനോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയുന്നു. അതിനുശേഷം സ്വയംഭൂയായ ദേവൻ അതിവിശാലമായ പ്രകാശത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രഗൃഹ്യ രുചിരം ബാഹും സ്മാരയേച്ചൌര്ധ്വദേഹികമ് । ഭഗവാന്നാരായണഃ ശ്രീമാന്ദേവശ്ചക്രായുധോഹരിഃ
സുന്ദരമായ കൈ ഉയർത്തി, ഉത്തമമായ പരലോകം ഓർത്തിരിക്കണം. ഭഗവാൻ നാരായണൻ, മഹാത്മാവായ ദേവൻ, ചക്രായുധധാരിയായ ഹരി.
ശാര്ങ്ഗധാരീ ഹൃഷീകേശഃ പുരാണപുരുഷോത്തമഃ । അജിതഃ ഖഡ്ഗഭൃജ്ജിഷ്ണുഃ കൃഷ്ണശ്ചൈവ സനാതനഃ
ശാരംഗം വഹിക്കുന്നവൻ, ഹൃഷീകേശൻ, പുരാതനപുരുഷോത്തമൻ, ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, ഖഡ്ഗം വഹിക്കുന്ന വിജയി, ശാശ്വതനായ കൃഷ്ണൻ.
ഏകശൃംഗോ വരാഹസ്ത്വം ഭൂതഭവ്യഭവാത്മകഃ । അക്ഷരം ബ്രഹ്മ സത്യം തു ആദൌ ചാംതേ ച രാഘവഃ
നീ ഏകശൃംഗിയായ വരാഹൻ, ഭൂതഭവ്യഭവാത്മാവും, അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മവും സത്യവും, ആദിയും അന്ത്യവും രാഘവനും ആകുന്നു.
ലോകാനാം തു പരോ ധര്മോ വിഷ്വക്സേനശ്ചതുര്ഭുജഃ । സേനാനീ രക്ഷണസ്ത്വം ച വൈകുംഠസ്ത്വം ജഗത്പ്രഭുഃ
ലോകങ്ങളുടെ പരമധർമ്മം, വിശ്വക്സേനൻ, നാലു കൈകളുള്ളവൻ, സൈന്യാധിപൻ, രക്ഷകൻ, വൈകുണ്ഠൻ, ജഗത്പ്രഭു.
പ്രഭവശ്ചാവ്യയസ്ത്വം ച ഉപേംദ്രോ മധുസൂദനഃ । പൃശ്നിഗര്ഭോ ധൃതാര്ചിസ്ത്വം പദ്മനാഭോ രണാംതകൃത്
നീ സൃഷ്ടിയും, അക്ഷയനും, ഉപേന്ദ്രനും, മധുസൂദനനും, പൃശ്യിഗർഭനും, പ്രകാശമുള്ളവനും, പദ്മനാഭനും, ശത്രുനാശകനുമാണ്.
ശരണ്യം ശരണം ച ത്വാമാഹുഃ സേന്ദ്രാ മഹര്ഷയഃ । ഋക്സാമശ്രേഷ്ഠോ വേദാത്മാ ശതജിഹ്വോ മഹര്ഷയഃ
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരും മഹർഷികളും നിന്നെ ശരണ്യനും അഭയം എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഋക്-സാമവേദങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, വേദാത്മാവ്, നൂറു നാവുള്ള മഹർഷി.
ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരസ്ത്വമോംകാരഃ പരംതപഃ । ശതധന്വാ വസുഃ പൂര്വം വസൂനാം ത്വം പ്രജാപതിഃ
നീ യജ്ഞം, വഷട് വിളി, ഓംകാരവും, ശത്രുനാശകനും, നൂറു വില്ലുകൾ വഹിക്കുന്നവനും, ആദികാലത്തെ വസുവും, വസുക്കളിൽ പ്രജാപതിയും ആകുന്നു.
ത്രയാണാമപി ലോകാനാം ആദികര്താ സ്വയംപ്രഭുഃ । രുദ്രാണാമഷ്ടമോ രുദ്രഃ സാധ്യാനാമപി പംചമഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ആദികർത്താവും സ്വയംപ്രഭുവും, രുദ്രന്മാരിൽ എട്ടാമൻ, സാധ്യന്മാരിൽ അഞ്ചാമൻ.
ആശ്വിനൌ ചാപി കര്ണൌ തേ സൂര്യചംദ്രൌ ച ചക്ഷുഷീ । അംതേ ചാദൌ ച മധ്യേ ച ദൃശ്യസേ ത്വം പരംതപഃ
അശ്വിനീദേവന്മാർ നിന്റെ ചെവികൾ, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിന്റെ കണ്ണുകൾ. അവസാനം, തുടക്കം, നടുവിൽ എല്ലായിടത്തും നീ കാണപ്പെടുന്നു, ശത്രുനാശകനേ.
പ്രഭവോ നിധനം ചാസ്യ ന വിദുഃ കോ ഭവാനിതി । ദൃശ്യസേ സര്വലോകേഷു ഗോഷു ച ബ്രഹ്മണേഷു ച
നിന്റെ ആരംഭവും അവസാനം എവിടെയാണ് എന്നും, നീ ആരാണെന്നും ആരും അറിയുന്നില്ല. എങ്കിലും നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, പശുക്കളിലും, ബ്രാഹ്മണരിലും ദൃശ്യനാകുന്നു.
ദിക്ഷു സര്വാസു ഗഗനേ പര്വതേഷു ഗുഹാസു ച । സഹസ്രനയനഃ ശ്രീമാഞ്ഛതശീര്ഷഃ സഹസ്രപാത്
എല്ലാ ദിക്കുകളിലും, ആകാശത്തിലും, പർവതങ്ങളിലും, ഗുഹകളിലും, ആയിരം കണ്ണുകളും, നൂറ് തലകളും, ആയിരം കാലുകളും ഉള്ള മഹത്വമുള്ളവനായി നീ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.
ത്വം ധാരയസി ഭൂതാനി വസുധാം ച സപര്വതാമ് । അംതഃപൃഥിവ്യാം സലിലേ സര്വസത്വമഹോരഗഃ
നീ എല്ലാ ജീവികളും പർവതങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമിയും താങ്ങുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിലും ജലത്തിലും നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും മഹാസർപ്പനാണ്.
ത്രീംല്ലോകാന്ധാരയന്നാസ്തേ ദേവഗംധര്വദാനവാന് । അഹം തേ ഹൃദയം രാമ ജിഹ്വാ ദേവീ സരസ്വതീ
ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും കൂടെക്കൊണ്ട് നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും താങ്ങുന്നു. രാമാ, ഞാൻ നിന്റെ ഹൃദയവും, ദേവിയായ സരസ്വതിയാണ് നിന്റെ നാവും.
ദേവാ രോമാണി ഗാത്രേഷു നിര്മിതാസ്തേ സ്വമായയാ । നിമിഷസ്തേ സ്മൃതാ രാത്രിരുന്മേഷോ ദിവസസ്തഥാ
ദേവന്മാർ നിന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ പോലെ, നിന്റെ മായയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. നീ കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ അതാണ് രാത്രി, തുറക്കുമ്പോൾ അതാണ് പകൽ എന്ന് പറയുന്നു.
സംസ്കാരസ്തേ ഭവേദ്ദേഹോ ന തദസ്തി വിനാ ത്വയാ । ജഗത്സര്വം ശരീരേ തത്സ്ഥൈര്യം ച വസുധാതലമ്
നിന്റെ ശരീരം ശുദ്ധിക്രമങ്ങളുടെ ഫലമാണ്; നിന്നെ കൂടാതെ ഒന്നും നിലനിൽക്കില്ല. ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്റെ ശരീരത്തിലാണ്, ഭൂമിയുടെ സ്ഥിരതയും നിന്നിലാണു.