പഠനാന്മോക്ഷമാപ്നോതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് । വിന്യാസേന യുതം ദേവി വിഷ്ണോര്നാമസഹസ്രകമ്
ജപം ചെയ്താൽ, സർവ്വലോകം ലയിക്കുന്നതുവരെ മോക്ഷം ലഭിക്കും; ദേവി, വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
യേ പഠംതി നരശ്രേഷ്ഠാസ്തേ യാംതി പദമവ്യയമ് । ഏകകാലം ദ്വികാലം വാ ത്രികാലം വാഥ യഃ പഠേത്
ജപിക്കുന്ന പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിനാശിയായ പദം നേടുന്നു; ഒരിക്കൽ, രണ്ടുതവണ, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാലും.
ധനായുര്വര്ധതേ തസ്യ യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദശ । പുത്രാന്പൌത്രാംസ്തഥാലക്ഷ്മീ സംപദം വിപുലാം ലഭേത്
അവന്റെ ധനവും ആയുസും പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലംവരെ വർദ്ധിക്കും; അവൻ പുത്രന്മാരെയും മക്കളെയും വലിയ സമ്പത്തും നേടും.
കിമന്യദ്ബഹുനോക്തേന ഭൂയോ ഭൂയോ വരാനനേ । വിഷ്ണോര്നാമസഹസ്രം തു പരം നിര്വാണദായകമ്
ഇനി കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, സുന്ദരമുഖിയായവളേ; വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ പരമമായ മോക്ഷം നൽകുന്നു.
പൂജനം പ്രഥമം തസ്യ കൃതം യേന നരേണ തു । സംപൂര്ണം പൂജിതേ വിഷ്ണൌ തസ്യ പൂജാ ച വാര്ഷികീ
ആയാൾ ആദ്യം വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ പൂജ പൂർണ്ണമായാൽ, അവന്റെ ആ വർഷത്തെ പൂജയും പൂർത്തിയായതായിരിക്കും.
വ്യഗ്രത്വം ച ന കര്ത്തവ്യം പഠനേ തു വിശേഷതഃ । യദി ചേത്ക്രിയതേ പാഠേ ഹ്യായുര്വിത്തം ച നശ്യതി
പാരായണത്തിനിടയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വായനക്കിടെ, മനസ്സാക്ഷി കാണിക്കരുത്. അശ്രദ്ധയോടെ പാരായണം ചെയ്താൽ, ആയുസ്സും സമ്പത്തും നഷ്ടപ്പെടും.
യാവംതി ഭുവി തീര്ഥാനി ജംബുദ്വീപേഷു സര്വദാ । താനി തീര്ഥാനി തത്രൈവ വിഷ്ണോര്നാമസഹസ്രകമ്
ഭൂമിയിൽ ജംബുദ്വീപങ്ങളിൽ എത്ര തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അവയെല്ലാം വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങളിൽ തന്നെ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
തത്രൈവ ഗംഗാ യമുനാ ച വേണീ ഗോദാവരീ തത്ര സരസ്വതീ ച । സര്വാണി തീര്ഥാനി വസംതി തത്ര യത്ര സ്ഥിതം നാമസഹസ്രകം തത്
അവിടെ തന്നെയാണ് ഗംഗയും യമുനയും വേണി, ഗോദാവരി, സരസ്വതിയും. ആയിരം നാമങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും വസിക്കുന്നു.
ഇദം പവിത്രം പരമം ഭക്താനാം വല്ലഭം സദാ । ധ്യേയം ഹി ദാസഭാവേന ഭക്തിഭാവേന ചേതസാ
ഇത് ശുദ്ധവും ഉത്തമവും ഭക്തർക്കു എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടതുമാണ്. ദാസഭാവത്തോടും ഭക്തിയോടും ചേർന്ന മനസ്സോടെ ഇതിൽ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
പരം സഹസ്രനാമാഖ്യം യേ പഠംതി മനീഷിണഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താസ്തേ യാംതി ഹരിസംനിധൌ
ആയിരം നാമങ്ങളുടെ മഹത്വം പാരായണം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തുന്നു.
അരുണോദയകാലേ തു യേ പഠംതി ജപംതി ച । ആയുര്ബലം ച തേഷാം ശ്രീര്വര്ദ്ധതേ ച ദിനേദിനേ
അരുണോദയസമയത്ത് ഇത് പാരായണം ചെയ്യുകയും ജപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ ആയുസ്സും ബലവും ഐശ്വര്യവും ദിവസേന വർദ്ധിക്കും.
രാത്രൌ ജാഗരണേ പ്രാപ്തേ കലൌ ഭാഗവതോ നരഃ । പഠനാന്മുക്തിമാപ്നോതി യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദശ
കലിയുഗത്തിൽ രാത്രി ജാഗരണമുണ്ടാകുമ്പോൾ ഭക്തൻ ഇത് പാരായണം ചെയ്താൽ, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ഏകൈകേന തു നാമ്നാ വൈ ഹരൌ തുലസികാരണാത് । പൂജാ സാ ചൈവ വിജ്ഞേയാ കോടിയജ്ഞഫലാധികാ
ഹരിയുടെ ഓരോ നാമവും തുളസിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, അതിന് കോടിയജ്ഞഫലത്തേക്കാൾ വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.
മാര്ഗേ ച ഗച്ഛമാനാസ്തു യേ പഠംതി ദ്വിജാതയഃ । ന ദോഷാ മാര്ഗജാസ്തേഷാം ഭവംതി കില പാര്വതി
മാർഗത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ ഇത് പാരായണം ചെയ്താൽ, മാർഗത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾ അവരെ ബാധിക്കില്ല, പാർവതി.
ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി മാഹാത്മ്യം കേശവസ്യ തു । യേ ശൃണ്വംതി നരശ്രേഷ്ഠാസ്തേ പുണ്യാഃ പുണ്യരൂപിണഃ
ദേവി, കേൾക്കൂ, ഞാൻ കേശവന്റെ മഹത്വം പറയും. അതു കേൾക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പുണ്യവാന്മാരും പുണ്യത്തിന്റെ രൂപങ്ങളുമാണ്.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ ഉമാപതിനാരദസംവാദേ സഹസ്രനാമമഹിമാനാമ ദ്വിസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ അയ്യായിരത്തിയഞ്ചായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ ഉമാപതിയും നാരദനും നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിൽ, സഹസ്രനാമ മഹിമ എന്ന ഈ എഴുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹാദേവ ഉവാച- ഓംരാമരക്ഷാസ്തോത്രസ്യ ശ്രീമഹര്ഷിര്വിശ്വാമിത്രഋഷിഃ । ശ്രീരാമോ ദേവതാ അനുഷ്ടുപ്ഛംദഃ । വിഷ്ണുപ്രീത്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഓം. രാമരക്ഷാ സ്തോത്രത്തിന് മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ ഋഷിയാണു. ശ്രീരാമൻ ദേവതയും, അനുഷ്ടുപ് എന്നതാണ് ഛന്ദസും, വിഷ്ണുവിനെ പ്രസന്നിപ്പിക്കാൻ ജപിക്കേണ്ടതുമാണ്.
അതസീപുഷ്പസംകാശം പീതവാസസമച്യുതമ് । ധ്യാത്വാ വൈ പുംഡരീകാക്ഷം ശ്രീരാമം വിഷ്ണുമവ്യയമ്
അതസിപ്പൂവിന്റെ നിറംപോലെയുള്ളതും മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചും, കണികൂടി ക്ഷയിക്കാത്തതുമായ, കമലനേത്രനായ ശ്രീരാമവിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
പാതു വോ ഹൃദയം രാമഃ ശ്രീകംഠഃ കംഠമേവ ച । നാഭിം പാതു മഖത്രാതാ കടിം മേ വിശ്വരക്ഷകഃ
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ രാമൻ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ശ്രീകണ്ഠൻ കഴുത്തിനെയും. യജ്ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ നാഭിയെയും, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്റെ കട്ടിയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
കരൌ പാതു ദാശരഥിഃ പാദൌ മേ വിശ്വരൂപധൃക് । ചക്ഷുഷീ പാതു വൈ ദേവ സീതാപതിരനുത്തമഃ
ദശരഥപുത്രൻ എന്റെ കൈകളെയും, വിശ്വരൂപധാരിയായവൻ എന്റെ കാലുകളെയും കാത്തിരിക്കട്ടെ. സീതാപതി, ഉത്തമനായ ദേവൻ, എന്റെ കണ്ണുകളെയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ശിഖാം മേ പാതു വിശ്വാത്മാ കര്ണൌ മേ പാതു കാമദഃ । പാര്ശ്വയോസ്തു സുരത്രാതാ കാലകോടിദുരാസദഃ
വിശ്വാത്മാവ് എന്റെ ശിഖയും, കാമദൻ എന്റെ ചെവികളും കാത്തിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ, കാലന്റെ കയ്യിൽപോലും എളുപ്പം പിടിക്കാനാകാത്തവൻ, എന്റെ ഇരുവശങ്ങളെയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
അനംതഃ സര്വദാ പാതു ശരീരം വിശ്വനായകഃ । ജിഹ്വാം മേ പാതു പാപഘ്നോ ലോകശിക്ഷാപ്രവര്ത്തകഃ
അനന്തൻ, ലോകത്തിന്റെ നായകൻ, എപ്പോഴും എന്റെ ശരീരം കാത്തിരിക്കട്ടെ. പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ലോകത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്നവനും എന്റെ നാവിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
രാഘവഃ പാതു മേ ദംതാന്കേശാന്രക്ഷതു കേശവഃ । സക്ഥിനീ പാതു മേ ദത്ത വിജയോ നാമ വിശ്വസൃക്
രാഘവൻ എന്റെ പല്ലുകൾ കാത്തിടട്ടെ, കേശവൻ എന്റെ മുടി സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ദത്തൻ എന്റെ തോളുകൾ കാത്തിടട്ടെ, വിജയൻ എന്ന വിശ്വസ്രഷ്ടാവ് എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഏതാം രാമബലോപേതാം രക്ഷാം യോ വൈ പുമാന്പഠേത് । സ ചിരായുഃ സുഖീ വിദ്വാന്ലഭതേ ദിവ്യസംപദമ്
രാമന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നമായ ഈ രക്ഷാസ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, ആ മനുഷ്യന് ദീർഘായുസും സുഖവും ജ്ഞാനവും ദിവ്യസമ്പത്തും ലഭിക്കും.
രക്ഷാം കരോതി ഭൂതേഭ്യഃ സദാ രക്ഷാ തു വൈഷ്ണവീ । രാമേതി രാമഭദ്രേതി രാമചംദ്രേതി യഃ സ്മരേത്
ഈ രക്ഷാസ്തോത്രം എല്ലായ്പോഴും ഭൂതങ്ങളെ അകറ്റുന്നു; ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ വൈഷ്ണവരക്ഷയാണ്. 'രാമ', 'രാമഭദ്ര', 'രാമചന്ദ്ര' എന്നിങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ഓർത്താൽ,
വിമുക്തഃ സ നരഃ പാപാന്മുക്തിം പ്രാപ്നോതി ശാശ്വതീമ് । വസിഷ്ഠേന ഇദം പ്രോക്തം ഗുരവേ വിഷ്ണുരൂപിണേ
അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ശാശ്വതമായ മോക്ഷം നേടുന്നു. ഇത് വസിഷ്ഠൻ വിഷ്ണുരൂപിയായ ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞതാണ്.
തതോ മേ ബ്രഹ്മണഃ പ്രാപ്തം മയോക്തം നാരദം പ്രതി । നാരദേന തു ഭൂര്ലോകേ പ്രാപിതം സുജനേഷ്വിഹ
പിന്നീട് ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഇത് ലഭിച്ചു, പിന്നെ ഞാൻ നാരദനോടാണ് പറഞ്ഞത്. നാരദൻ ഭൂമിയിലെ നല്ലവരിലേക്ക് ഇത് എത്തിച്ചു.
സുപ്ത്വാവാഥ ഗൃഹേ വാപി മാര്ഗേ ഗച്ഛംത ഏവ വാ । യേ പഠംതി നരശ്രേഷ്ഠാസ്തേ നരാഃ പുണ്യഭാഗിനഃ
ഉറങ്ങുമ്പോഴും വീട്ടിലോ വഴിയിലോ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴും ഈ രക്ഷാസ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്ന മഹാന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാരും പുണ്യവാന്മാരുമാണ്.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ ഉമാപതിനാരദസംവാദേ രാമക്ഷാസ്തോത്രംനാമ ത്രിസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീപദ്മമഹാപുരാണത്തിൽ, അയ്യായിരത്തിയഞ്ച് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള സംഹിതയിൽ, ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ, ഉമാപതി-നാരദ സംവാദത്തിൽ, 'രാമക്ഷാസ്തോത്രം' എന്ന പേരിലുള്ള എഴുപത്തിമൂന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹാദേവ ഉവാച- ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി ധര്മമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് । യച്ഛ്രുത്വാ ന പുനര്ജന്മ ജായതേ ഭുവി കര്ഹിചിത്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, കേൾക്കൂ, ഞാൻ ധർമ്മത്തിന്റെ പരമമായ മഹത്വം പറഞ്ഞുതരാം. ഇത് കേട്ടാൽ ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.