സ്വമായാനിത്യഗുപ്താത്മാ ഭക്തചിന്താമണിഃ സദാ । വരദഃ കാര്ത്തവീര്യാദി രാജരാജ്യപ്രദോഽനഘഃ
സ്വന്തം മായയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, ഭക്തർക്കു ചിന്താമണിപോലുള്ളവൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യാദികൾക്ക് രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, പാപരഹിതൻ.
വിശ്വശ്ലാഘ്യാമിതാചാരോ ദത്താത്രേയോ മുനീശ്വരഃ । പരാശക്തിസദാശ്ലിഷ്ടോ യോഗാനംദഃ സദോന്മദഃ
ലോകം പ്രശംസിക്കുന്ന ആചാരമുള്ളവൻ, ദത്താത്രേയൻ, മുനികളിലെ ഇശ്വരൻ, പരാശക്തി എപ്പോഴും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവൻ, യോഗാനന്ദം, എപ്പോഴും ഉന്മാദിയായവൻ.
സമസ്തേംദ്രാരിതേജോഹൃത്പരമാമൃതപദ്മപഃ । അനുസൂയാഗര്ഭരത്നം ഭോഗമോക്ഷസുഖപ്രദഃ
എല്ലാ ദേവശത്രുക്കളുടെയും തേജസ് അകറ്റുന്നവൻ, പരമാമൃതപദ്മം നൽകുന്നവൻ, അനസൂയയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച രത്നം, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ.
ജമദഗ്നികുലാദിത്യോ രേണുകാദ്ഭുതശക്തികൃത് । മാതൃഹത്യാദിനിര്ലേപഃ സ്കംദജിദ്വിപ്രരാജ്യദഃ
ജമദഗ്നിയുടെ വംശത്തിലെ സൂര്യൻ, രേണുകയുടെ അത്ഭുതശക്തി സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മാതൃഹത്യാദി പാപങ്ങളിൽ അകപ്പെടാത്തവൻ, സ്കന്ദനെ ജയിച്ചവൻ, ബ്രാഹ്മണരാജ്യങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
സര്വക്ഷത്രാംതകൃദ്വീരദര്പഹാ കാര്ത്തവീര്യജിത് । സപ്തദ്വീപാവതീദാതാ ശിവാര്ചക യശപ്രദഃ
എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവൻ, വീരരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യനെ ജയിച്ചവൻ, ഏഴു ദ്വീപുകളും ദാനം ചെയ്തവൻ, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, കീർത്തി നൽകുന്നവൻ.
ഭീമഃ പരശുരാമശ്ച ശിവാചാര്യൈകവിശ്വഭുക് । ശിവാഖിലജ്ഞാനകോശോ ഭീഷ്മാചാര്യോഽഗ്നിദൈവതഃ
ഭീമൻ, പരശുരാമൻ, ശിവാചാരത്തിന്റെ ഏക ഗുരു, ശിവന്റെ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും നിധി, ഭീഷ്മന്റെ ഗുരു, അഗ്നിദേവന്റെ ദൈവം.
ദ്രോണാചാര്യഗുരുര്വിശ്വജൈത്രധന്വാകൃതാംതജിത് । അദ്വിതീയതപോമൂര്ത്തിര്ബ്രഹ്മചര്യൈകദക്ഷിണഃ
ദ്രോണാചാര്യന്റെ ഗുരു, ലോകം ജയിക്കാൻ ധനുസ്സുമായി മുന്നേറിയവൻ, മരണത്തെ ജയിച്ചവൻ, തുല്യരില്ലാത്ത തപസ്സിന്റെ രൂപം, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ.
മനുഃശ്രേഷ്ഠഃ സതാംസേതുര്മഹീയാന്വൃഷഭോ വിരാട് । ആദിരാജഃ ക്ഷിതിപിതാ സര്വരത്നൈകദോഹകൃത്
മനുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സത്പുരുഷന്മാർക്ക് പാലം, മഹത്വമുള്ള വൃഷഭം, വീരനായവൻ, ആദിരാജാവ്, ഭൂമിയുടെ പിതാവ്, എല്ലാ രത്നങ്ങൾക്കും ഏകദാതാവ്.
പൃഥുര്ജന്മാദ്യേകദക്ഷോ ഗീഃ ശ്രീഃ കീര്തിഃ സ്വയംവൃതഃ । ജഗദ്വൃത്തിപ്രദശ്ചക്രവര്ത്തിശ്രേഷ്ഠോദ്വയാസ്ത്രധൃക്
പ്രിതു എന്നായി ജനിച്ചവൻ ജനനത്തോടുകൂടി കഴിവുള്ളവനും വാണിയും ഐശ്വര്യവും കീർത്തിയും കൂടെ ഉണ്ടായവനും സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനും ലോകത്തിന് പോഷണം നൽകുന്നവനും സർവ്വാധിപതികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും അപ്രതിഹത ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
സനകാദിമുനിപ്രാപ്യ ഭഗവദ്ഭക്തിവര്ദ്ധനഃ । വര്ണാശ്രമാദിധര്മാണാം കര്ത്താ വക്താ പ്രവര്ത്തകഃ
സനകാദിമുനിമാരിൽ നിന്ന് ഭഗവദ്ഭക്തി പ്രാപിച്ചവൻ ദൈവഭക്തിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ചവനും വർണ്ണാശ്രമാദി ധർമ്മങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രസ്താവിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
സൂര്യവംശധ്വജോ രാമോ രാഘവഃ സദ്ഗുണാര്ണവഃ । കാകുത്സ്ഥോ വീരരാഡ്രാജാ രാജധര്മധുരംധരഃ
സൂര്യവംശത്തിന്റെ പതാകയായ രാമൻ, രഘുവംശജനും സദ്ഗുണങ്ങളുടെ സമുദ്രവും കാകുത്സ്ഥവംശത്തെയും വീരരിൽ രാജാവും രാജധർമ്മം കാത്തുനിന്നവനും ആയിരുന്നു.
നിത്യസ്വസ്ഥാശ്രയഃ സര്വഭദ്ര ഗ്രാഹീ ശുഭൈകദൃക് । നരരത്നം രത്നഗര്ഭോ ധര്മാധ്യക്ഷോ മഹാനിധിഃ । സര്വശ്രേഷ്ഠാശ്രയഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥഗ്രാമവീര്യവാന്
എപ്പോഴും ആത്മസന്തുലിതരായവർക്കു ആശ്രയമായവനും എല്ലാ മംഗളവും സ്വീകരിക്കുന്നവനും നല്ലതിലേക്കു മാത്രം ദൃഷ്ടിയുള്ളവനും മനുഷ്യരിൽ രത്നവും ധനത്തിൽ ജനിച്ചവനും ധർമ്മത്തിന്റെ മുഖ്യനായകനും മഹാനിധിയും എല്ലാവർക്കും ശ്രേഷ്ഠമായ ആശ്രയവും എല്ലാ ശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
ജഗദ്വശോ ദാശരഥിഃ സര്വരത്നാശ്രയോ നൃപഃ । സമസ്തധര്മസൂഃ സര്വധര്മദ്രഷ്ടാഽഖിലാഘഹാ
ദശരഥപുത്രനായ അവൻ ലോകത്തെ തന്റെ വശത്തിൽ വെച്ചവനും എല്ലാ രത്നങ്ങൾക്കും ആശ്രയവും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെ ഉറവിടവും ധർമ്മം കാണുന്നവനും എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും നാശം വരുത്തിയവനും ആയിരുന്നു.
അതീംദ്രോ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനപാരദശ്ച ക്ഷമാംബുധിഃ । സര്വപ്രകൃഷ്ടശിഷ്ടേഷ്ടോ ഹര്ഷശോകാദ്യനാകുലഃ । പിത്രാജ്ഞാത്യക്തസാമ്രാജ്യഃ സപന്നോദയനിര്ഭയഃ
ഇന്ദ്രനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനും ജ്ഞാനവും വിവേകവും നിറഞ്ഞവനും ക്ഷമയുടെ സമുദ്രവും എല്ലാ ഉത്തമന്മാർക്കും പ്രിയനും സന്തോഷം ദുഃഖം എന്നിവയിൽ അകപ്പെടാത്തവനും പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് വിധേയമായി രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചവനും സമ്പത്തോടെ ഭയമില്ലാതിരുന്നവനും ആയിരുന്നു.
ഗുഹദേശാര്പിതൈശ്വര്യഃ ശിവസ്പര്ദ്ധാജടാധരഃ । ചിത്രകൂടാപ്തരത്നാദ്രിര്ജഗദീശോ വനേചരഃ
കാട്ടിൽ ഗുഹയ്ക്കു രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ചവനും ജടാധാരിയായ ശിവനോടു തുല്യനും ചിത്രകൂടത്തിൽ രത്നപർവതം നേടിയവനും ലോകനാഥനായി കാടുകളിൽ സഞ്ചരിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
യഥേഷ്ടാമോഘസര്വാസ്ത്രോ ദേവേംദ്രതനയാക്ഷിഹാ । ബ്രഹ്മേംദ്രദിനതൈഷീകോ മാരീചഘ്നോ വിരാധഹാ
തനിക്കിഷ്ടം പോലെ അപ്രതിഹതമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവേന്ദ്രന്റെ പുത്രന്റെ കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനും ബ്രഹ്മാവിനെയും ഇന്ദ്രനെയും പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവനും മാരീചനെയും വിരാധനെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
ബ്രഹ്മശാപഹതാശേഷ ദംഡകാരണ്യപാവനഃ । ചതുര്ദശസഹസ്രോഗ്ര രക്ഷോഘ്നൈകശരൈകധൃക്
ബ്രഹ്മശാപം കൊണ്ടുണ്ടായ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും അകറ്റിയവനും ദണ്ഡകാരണ്യത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചവനും ഒരു ബാണം കൊണ്ട് പതിനാലായിരം ഭയങ്കരരക്ഷസുകളെ സംഹരിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
ഖരാരിസ്ത്രിശിരോഹംതാ ദൂഷണഘ്നോ ജനാര്ദനഃ । ജടായുഷോഽഗ്നിഗതിദോഽഗസ്ത്യസര്വസ്വ മംത്രരാട്
ഖരനും ത്രിശിരനും ദൂഷണനും സംഹരിച്ച ജനാർദ്ദനൻ ജടായുവിന് അഗ്നിമാർഗം നൽകിയവനും അഗസ്ത്യന് എല്ലാ സമ്പത്തും മന്ത്രശക്തിയും നൽകിയവനും ആയിരുന്നു.
ലീലാധനുഃ കോട്യപാസ്തദുംദുഭ്യസ്ഥിമഹാചയഃ । സപ്തതാലവ്യധാകൃഷ്ട ധ്വസ്തപാതാലദാനവഃ
ലീലയായി മഹാശക്തമായ ധനുസ് പൊട്ടിച്ചവനും ദുണ്ടുഭിയുടെ അസ്ഥിക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ചിതറിച്ചവനും ഏഴു താളവൃക്ഷങ്ങൾ തുളഞ്ഞവനും പാതാളദാനവരെ നശിപ്പിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
സുഗ്രീവരാജ്യദോ ഹീനമനസൈവാഭയപ്രദഃ । ഹനുമദ്രുദ്രമുഖ്യേശ സമസ്തകപിദേഹഭൃത്
സുഗ്രീവന് രാജ്യം നൽകിയവനും മനസ്സിൽ ധൈര്യം ഇല്ലാത്തവർക്കും ഭയരഹിതത്വം നൽകിയവനും ഹനുമാൻ, രുദ്രൻ, മറ്റ് കപിമുഖ്യന്മാർ എന്നിവരിൽ ഇശ്വരനും എല്ലാ കപിമാരുടെയും രക്ഷകനും ആയിരുന്നു.
സനാഗദൈത്യബാണൈകവ്യാകുലീകൃതസാഗരഃ । സമ്ലേച്ഛകോടിബാണൈകശുഷ്കനിര്ദഗ്ധസാഗരഃ
അംഗദനും ദൈത്യനായ ബാണനും ഉപയോഗിച്ച ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് സമുദ്രം കലക്കി ഒരു ബാണം കൊണ്ട് ലക്ഷക്കണക്കിന് മ്ലേഛന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ സമുദ്രം ഉണക്കുകയും ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
സമുദ്രാദ്ഭുതപൂര്വൈക ബംധസേതുര്യശോനിധിഃ । അസാധ്യസാധകോ ലംകാസമൂലോത്കര്ഷദക്ഷിണഃ
സമുദ്രത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു പാലം പണിതവനും അതുല്യമായ കീർത്തിയുടെ നിധിയും അസാധ്യമായത് സാധ്യമാക്കിയവനും ലങ്കയെ അടിത്തറയിൽ നിന്ന് പിഴുതെടുത്തവനും ദക്ഷിണദിക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
വരദൃപ്തജഗച്ഛല്യ പൌലസ്ത്യകുലകൃംതനഃ । രാവണിഘ്നഃ പ്രഹസ്തച്ഛിത്കുംഭകര്ണഭിദുഗ്രഹാ
വരപ്രദാനങ്ങൾ കൊണ്ട് അഹങ്കാരമുള്ള ലോകത്തിന് കണ്ട് പേടിയാവുന്നവനും പോളസ്ത്യവംശത്തെ നശിപ്പിച്ചവനും രാവണനെ സംഹരിച്ചവനും പ്രഹസ്തനെ വെട്ടിയവനും കുംഭകർണ്ണനെ കീഴടക്കിയവനും ആയിരുന്നു.
രാവണൈകശിരശ്ച്ഛേത്താ നിഃശംകേംദ്രൈകരാജ്യദഃ । സ്വര്ഗാസ്വര്ഗത്വവിച്ഛേദീ ദേവേംദ്രാനിംദ്രതാഹരഃ
രാവണന്റെ തല ഒരുവൻ തന്നെ വെട്ടിയവനും ഭയമില്ലാതെ ഇന്ദ്രന്റെ രാജ്യം നൽകിയവനും സ്വർഗ്ഗം സ്വർഗ്ഗമല്ലാത്തത് എന്ന വ്യത്യാസം ഇല്ലാതാക്കിയവനും ദേവന്മാരുടെ വ്യാജസ്ഥാനങ്ങൾ അകറ്റിയവനും ആയിരുന്നു.
രക്ഷോ ദേവത്വഹൃദ്ധര്മാ ധര്മത്വഘ്നഃ പുരുഷ്ടുതഃ । നതിമാത്രദശാസ്യാരിര്ദത്തരാജ്യവിഭീഷണഃ
രക്ഷസുകളിൽ നിന്നു ദൈവത്വം എടുത്തവനും ദേവന്മാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചവനും അധർമ്മം നശിപ്പിച്ചവനും മഹാപുരുഷന്മാരാൽ പുകഴപ്പെട്ടവനും ഒരു നമസ്കാരത്താൽ തന്നെ ദശമുഖന്റെ ശത്രുവും രാജ്യം വിഭീഷണന് നൽകിയവനും ആയിരുന്നു.
സുധാവൃഷ്ടിമൃതാശേഷ സ്വസൈന്യോജ്ജീവനൈകകൃത് । ദേവബ്രാഹ്മണനാമൈക ധാതാ സര്വാമരാര്ചിതഃ
അമൃതം മഴപെയ്യിച്ച് തന്റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവനും ജീവിപ്പിച്ചവനും ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഏകാശ്രയവും പോഷകനും എല്ലാ അമരന്മാരും ആരാധിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
ബ്രഹ്മസൂര്യേംദ്രരുദ്രാദി വൃംദാര്പിതസതീപ്രിയഃ । അയോധ്യാഖിലരാജന്യഃ സര്വഭൂതമനോഹരഃ
ബ്രഹ്മാവും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആദരിച്ച സതിയുടെ പ്രിയനായവൻ, അയോധ്യയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും രാജാവായവൻ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആകർഷകനാണ്.
സ്വാമിതുല്യകൃപാദംഡോ ഹീനോത്കൃഷ്ടൈകസത്പ്രിയഃ । സ്വപക്ഷാദിന്യായദര്ശീ ഹീനാര്ഥാധികസാധകഃ
തന്റെ ഗുരുവിനോടു സമമായ കരുണയുള്ളവൻ, ഉന്നതമായ നല്ലത് മാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, തൻ്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർക്കു ന്യായം കാണിക്കുന്നവൻ, ദരിദ്രർക്കു കൂടുതൽ സഹായം ചെയ്യുന്നവൻ.
വ്യാധവ്യാജാനുചിതകൃത്താരകോഖിലതുല്യകൃത് । പാര്വത്യാധിക്യമുക്താത്മാ പ്രിയാത്യക്തഃ സ്മരാരിജിത്
രോഗം കൊണ്ടോ വ്യാജം കൊണ്ടോ അയോഗ്യമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാതെ, നക്ഷത്രങ്ങളോട് സമമായവൻ, പാർവതിയെക്കാൾ ഉന്നതനായ ആത്മാവിൽ മോചിതനായവൻ, കാമനെ ജയിച്ചവനു പ്രിയപ്പെട്ടവൻ.
സാക്ഷാത്കുശലവച്ഛദ്മേംദ്രാദിതാതോഽപരാജിതഃ । കോശലേംദ്രോ വീരബാഹുഃ സത്യാര്ഥ ത്യക്തസോദരഃ
കുശലനും ലവനും എന്ന വേഷത്തിൽ നേരിട്ട് പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, കോസല ദേശത്തിന്റെ രാജാവും ശക്തനായ ഭുജശാലിയും സത്യത്തിനുവേണ്ടി സഹോദരന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ചവനും ആണു.