സമസ്തദുര്ഗതിത്രാതാ ജഗദ്ഭക്ഷകഭക്ഷകഃ । ഉഗ്രശോംബരമാര്ജാരഃ കാലമൂഷകഭക്ഷകഃ । അനംതായുധദോര്ദംഡീ നൃസിംഹോ വീരഭദ്രജിത്
സകല ദുർഭാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷകനായവൻ, ലോകങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്നവനെ വിഴുങ്ങുന്നവൻ, ഭയങ്കരനായ ശോംഭരനെപ്പോലെ, കാലം എന്ന എലിയെ തിന്നുന്ന പൂച്ചപോലെയും, അനന്തായുധങ്ങളാൽ കരങ്ങൾ ശക്തമായവനും, നരസിംഹൻ, വീരഭദ്രനെ ജയിച്ചവനും ആകുന്നു.
യോഗിനീചക്രഗുഹ്യേശഃ ശക്രാരി പശുമാംസഭുക് । രുദ്രോ നാരായണോ മേഷരൂപ ശംകരവാഹനഃ
യോഗിനിമാരുടെ രഹസ്യ ചക്രത്തിന്റെ അധിപൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രു, മൃഗമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, രുദ്രൻ, നാരായണൻ, ആട്ടിൻ രൂപത്തിൽ, ശങ്കരന്റെ വാഹനം.
മേഷരൂപശിവത്രാതാ ദുഷ്ടശക്തിസഹസ്രഭുക് । തുലസീവല്ലഭോ വീരോ വാമാചാരോഽഖിലേഷ്ടദഃ
ആട്ടിൻ രൂപത്തിലുള്ള ശിവനെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ, ആയിരം ദുഷ്ടശക്തികളെ തിന്നുന്നവൻ, തുളസിയുടെ പ്രിയൻ, വീരനായവൻ, വാമമാർഗ്ഗം അനുസരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം ഇഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
മഹാശിവഃ ശിവാരൂഢോ ഭൈരവൈകകപാലധൃക് । കില്ലീചക്രേശ്വരഃ ശക്ര ദിവ്യമോഹനരൂപദഃ
മഹാശിവൻ, ശിവനിൽ കയറിയിരിക്കുന്നവൻ, ഭൈരവന്റെ ഒറ്റ കപ്പാലം കൈവശമുള്ളവൻ, കില്ലീചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, ഇന്ദ്രനു ദിവ്യമായ ആകർഷകരൂപങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
ഗൌരീസൌഭാഗ്യദോ മായാനിധീര്മായാഭയാപഹഃ । ബ്രഹ്മതേജോമയോ ബ്രഹ്മശ്രീമയശ്ച ത്രയീമയഃ
ഗൗരിയുടെ ഭാഗ്യം നൽകുന്നവൻ, മായയുടെ നിധി, മായയുടെ ഭയം അകറ്റുന്നവൻ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിറഞ്ഞവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ മഹിമയുള്ളവൻ, മൂന്നു വേദങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ.
സുബ്രഹ്മണ്യോ ബലിധ്വംസീ വാമനോഽദിതിദുഃഖഹാ । ഉപേംദ്രോ നൃപതിര്വിഷ്ണുഃ കശ്യപാന്വയമംഡനഃ
സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ബാലിയെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ആദിതിയുടെ ദു:ഖം അകറ്റുന്ന വാമനൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, രാജാവ്, വിഷ്ണു, കശ്യപയുടെ വംശത്തിന്റെ അലങ്കാരം.
ബലിസ്വരാജ്യദഃ സര്വദേവവിപ്രാന്നദോഽച്യുതഃ । ഉരുക്രമസ്തീര്ഥപാദസ്ത്രിപദസ്ഥസ്ത്രിവിക്രമഃ 6.71.
ബാലിയുടെ രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അന്നം നൽകുന്നവൻ, അച്യുതൻ, വലിയ ചുവടുകളുമായി, തിരുത്തുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, മൂന്നു ചുവടുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ത്രിവിക്രമൻ.
വ്യോമപാദഃ സ്വപാദാംഭഃ പവിത്രിതജഗത്ത്രയഃ । ബ്രഹ്മേശാദ്യഭിവംദ്യാംഘ്രിര്ദ്രുതധര്മാംഘ്രിധാവനഃ
ആകാശം വരെ എത്തുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, തന്റെ പാദജലം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവും മറ്റും വന്ദിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ വഴി വേഗത്തിൽ പിന്തുടരുന്നവൻ.
അചിംത്യാദ്ഭുതവിസ്താരോ വിശ്വവൃക്ഷോ മഹാബലഃ । രാഹുമൂര്ധാപരാംഗച്ഛിദ്ഭൃഗുപത്നീശിരോഹരഃ
അപരിമിതവും അത്ഭുതകരമായ വ്യാപ്തിയുള്ളവൻ, ലോകവൃക്ഷം, മഹാബലശാലി, രാഹുവിന്റെ തല ചിരിഞ്ഞവൻ, ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ തല വെട്ടിയവൻ.
പാപത്രസ്തഃ സദാപുണ്യോ ദൈത്യാശാനിത്യഖംഡനഃ । പൂരിതാഖിലദേവാശോ വിശ്വാര്ഥൈകാവതാരകൃത്
പാപികൾ ഭയപ്പെടുന്നവൻ, എപ്പോഴും വിശുദ്ധനായവൻ, ദാനവരുടെ ആസകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിന് ഏകകാരണം.
സ്വമായാനിത്യഗുപ്താത്മാ ഭക്തചിന്താമണിഃ സദാ । വരദഃ കാര്ത്തവീര്യാദി രാജരാജ്യപ്രദോഽനഘഃ
സ്വന്തം മായയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, ഭക്തർക്കു ചിന്താമണിപോലുള്ളവൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യാദികൾക്ക് രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, പാപരഹിതൻ.
വിശ്വശ്ലാഘ്യാമിതാചാരോ ദത്താത്രേയോ മുനീശ്വരഃ । പരാശക്തിസദാശ്ലിഷ്ടോ യോഗാനംദഃ സദോന്മദഃ
ലോകം പ്രശംസിക്കുന്ന ആചാരമുള്ളവൻ, ദത്താത്രേയൻ, മുനികളിലെ ഇശ്വരൻ, പരാശക്തി എപ്പോഴും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവൻ, യോഗാനന്ദം, എപ്പോഴും ഉന്മാദിയായവൻ.
സമസ്തേംദ്രാരിതേജോഹൃത്പരമാമൃതപദ്മപഃ । അനുസൂയാഗര്ഭരത്നം ഭോഗമോക്ഷസുഖപ്രദഃ
എല്ലാ ദേവശത്രുക്കളുടെയും തേജസ് അകറ്റുന്നവൻ, പരമാമൃതപദ്മം നൽകുന്നവൻ, അനസൂയയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച രത്നം, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ.
ജമദഗ്നികുലാദിത്യോ രേണുകാദ്ഭുതശക്തികൃത് । മാതൃഹത്യാദിനിര്ലേപഃ സ്കംദജിദ്വിപ്രരാജ്യദഃ
ജമദഗ്നിയുടെ വംശത്തിലെ സൂര്യൻ, രേണുകയുടെ അത്ഭുതശക്തി സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മാതൃഹത്യാദി പാപങ്ങളിൽ അകപ്പെടാത്തവൻ, സ്കന്ദനെ ജയിച്ചവൻ, ബ്രാഹ്മണരാജ്യങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
സര്വക്ഷത്രാംതകൃദ്വീരദര്പഹാ കാര്ത്തവീര്യജിത് । സപ്തദ്വീപാവതീദാതാ ശിവാര്ചക യശപ്രദഃ
എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവൻ, വീരരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യനെ ജയിച്ചവൻ, ഏഴു ദ്വീപുകളും ദാനം ചെയ്തവൻ, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, കീർത്തി നൽകുന്നവൻ.
ഭീമഃ പരശുരാമശ്ച ശിവാചാര്യൈകവിശ്വഭുക് । ശിവാഖിലജ്ഞാനകോശോ ഭീഷ്മാചാര്യോഽഗ്നിദൈവതഃ
ഭീമൻ, പരശുരാമൻ, ശിവാചാരത്തിന്റെ ഏക ഗുരു, ശിവന്റെ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും നിധി, ഭീഷ്മന്റെ ഗുരു, അഗ്നിദേവന്റെ ദൈവം.
ദ്രോണാചാര്യഗുരുര്വിശ്വജൈത്രധന്വാകൃതാംതജിത് । അദ്വിതീയതപോമൂര്ത്തിര്ബ്രഹ്മചര്യൈകദക്ഷിണഃ
ദ്രോണാചാര്യന്റെ ഗുരു, ലോകം ജയിക്കാൻ ധനുസ്സുമായി മുന്നേറിയവൻ, മരണത്തെ ജയിച്ചവൻ, തുല്യരില്ലാത്ത തപസ്സിന്റെ രൂപം, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ.
മനുഃശ്രേഷ്ഠഃ സതാംസേതുര്മഹീയാന്വൃഷഭോ വിരാട് । ആദിരാജഃ ക്ഷിതിപിതാ സര്വരത്നൈകദോഹകൃത്
മനുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സത്പുരുഷന്മാർക്ക് പാലം, മഹത്വമുള്ള വൃഷഭം, വീരനായവൻ, ആദിരാജാവ്, ഭൂമിയുടെ പിതാവ്, എല്ലാ രത്നങ്ങൾക്കും ഏകദാതാവ്.
പൃഥുര്ജന്മാദ്യേകദക്ഷോ ഗീഃ ശ്രീഃ കീര്തിഃ സ്വയംവൃതഃ । ജഗദ്വൃത്തിപ്രദശ്ചക്രവര്ത്തിശ്രേഷ്ഠോദ്വയാസ്ത്രധൃക്
പ്രിതു എന്നായി ജനിച്ചവൻ ജനനത്തോടുകൂടി കഴിവുള്ളവനും വാണിയും ഐശ്വര്യവും കീർത്തിയും കൂടെ ഉണ്ടായവനും സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനും ലോകത്തിന് പോഷണം നൽകുന്നവനും സർവ്വാധിപതികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും അപ്രതിഹത ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
സനകാദിമുനിപ്രാപ്യ ഭഗവദ്ഭക്തിവര്ദ്ധനഃ । വര്ണാശ്രമാദിധര്മാണാം കര്ത്താ വക്താ പ്രവര്ത്തകഃ
സനകാദിമുനിമാരിൽ നിന്ന് ഭഗവദ്ഭക്തി പ്രാപിച്ചവൻ ദൈവഭക്തിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ചവനും വർണ്ണാശ്രമാദി ധർമ്മങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രസ്താവിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
സൂര്യവംശധ്വജോ രാമോ രാഘവഃ സദ്ഗുണാര്ണവഃ । കാകുത്സ്ഥോ വീരരാഡ്രാജാ രാജധര്മധുരംധരഃ
സൂര്യവംശത്തിന്റെ പതാകയായ രാമൻ, രഘുവംശജനും സദ്ഗുണങ്ങളുടെ സമുദ്രവും കാകുത്സ്ഥവംശത്തെയും വീരരിൽ രാജാവും രാജധർമ്മം കാത്തുനിന്നവനും ആയിരുന്നു.
നിത്യസ്വസ്ഥാശ്രയഃ സര്വഭദ്ര ഗ്രാഹീ ശുഭൈകദൃക് । നരരത്നം രത്നഗര്ഭോ ധര്മാധ്യക്ഷോ മഹാനിധിഃ । സര്വശ്രേഷ്ഠാശ്രയഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥഗ്രാമവീര്യവാന്
എപ്പോഴും ആത്മസന്തുലിതരായവർക്കു ആശ്രയമായവനും എല്ലാ മംഗളവും സ്വീകരിക്കുന്നവനും നല്ലതിലേക്കു മാത്രം ദൃഷ്ടിയുള്ളവനും മനുഷ്യരിൽ രത്നവും ധനത്തിൽ ജനിച്ചവനും ധർമ്മത്തിന്റെ മുഖ്യനായകനും മഹാനിധിയും എല്ലാവർക്കും ശ്രേഷ്ഠമായ ആശ്രയവും എല്ലാ ശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
ജഗദ്വശോ ദാശരഥിഃ സര്വരത്നാശ്രയോ നൃപഃ । സമസ്തധര്മസൂഃ സര്വധര്മദ്രഷ്ടാഽഖിലാഘഹാ
ദശരഥപുത്രനായ അവൻ ലോകത്തെ തന്റെ വശത്തിൽ വെച്ചവനും എല്ലാ രത്നങ്ങൾക്കും ആശ്രയവും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെ ഉറവിടവും ധർമ്മം കാണുന്നവനും എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും നാശം വരുത്തിയവനും ആയിരുന്നു.
അതീംദ്രോ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനപാരദശ്ച ക്ഷമാംബുധിഃ । സര്വപ്രകൃഷ്ടശിഷ്ടേഷ്ടോ ഹര്ഷശോകാദ്യനാകുലഃ । പിത്രാജ്ഞാത്യക്തസാമ്രാജ്യഃ സപന്നോദയനിര്ഭയഃ
ഇന്ദ്രനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനും ജ്ഞാനവും വിവേകവും നിറഞ്ഞവനും ക്ഷമയുടെ സമുദ്രവും എല്ലാ ഉത്തമന്മാർക്കും പ്രിയനും സന്തോഷം ദുഃഖം എന്നിവയിൽ അകപ്പെടാത്തവനും പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് വിധേയമായി രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചവനും സമ്പത്തോടെ ഭയമില്ലാതിരുന്നവനും ആയിരുന്നു.
ഗുഹദേശാര്പിതൈശ്വര്യഃ ശിവസ്പര്ദ്ധാജടാധരഃ । ചിത്രകൂടാപ്തരത്നാദ്രിര്ജഗദീശോ വനേചരഃ
കാട്ടിൽ ഗുഹയ്ക്കു രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ചവനും ജടാധാരിയായ ശിവനോടു തുല്യനും ചിത്രകൂടത്തിൽ രത്നപർവതം നേടിയവനും ലോകനാഥനായി കാടുകളിൽ സഞ്ചരിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
യഥേഷ്ടാമോഘസര്വാസ്ത്രോ ദേവേംദ്രതനയാക്ഷിഹാ । ബ്രഹ്മേംദ്രദിനതൈഷീകോ മാരീചഘ്നോ വിരാധഹാ
തനിക്കിഷ്ടം പോലെ അപ്രതിഹതമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവേന്ദ്രന്റെ പുത്രന്റെ കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനും ബ്രഹ്മാവിനെയും ഇന്ദ്രനെയും പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവനും മാരീചനെയും വിരാധനെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
ബ്രഹ്മശാപഹതാശേഷ ദംഡകാരണ്യപാവനഃ । ചതുര്ദശസഹസ്രോഗ്ര രക്ഷോഘ്നൈകശരൈകധൃക്
ബ്രഹ്മശാപം കൊണ്ടുണ്ടായ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും അകറ്റിയവനും ദണ്ഡകാരണ്യത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചവനും ഒരു ബാണം കൊണ്ട് പതിനാലായിരം ഭയങ്കരരക്ഷസുകളെ സംഹരിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
ഖരാരിസ്ത്രിശിരോഹംതാ ദൂഷണഘ്നോ ജനാര്ദനഃ । ജടായുഷോഽഗ്നിഗതിദോഽഗസ്ത്യസര്വസ്വ മംത്രരാട്
ഖരനും ത്രിശിരനും ദൂഷണനും സംഹരിച്ച ജനാർദ്ദനൻ ജടായുവിന് അഗ്നിമാർഗം നൽകിയവനും അഗസ്ത്യന് എല്ലാ സമ്പത്തും മന്ത്രശക്തിയും നൽകിയവനും ആയിരുന്നു.
ലീലാധനുഃ കോട്യപാസ്തദുംദുഭ്യസ്ഥിമഹാചയഃ । സപ്തതാലവ്യധാകൃഷ്ട ധ്വസ്തപാതാലദാനവഃ
ലീലയായി മഹാശക്തമായ ധനുസ് പൊട്ടിച്ചവനും ദുണ്ടുഭിയുടെ അസ്ഥിക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ചിതറിച്ചവനും ഏഴു താളവൃക്ഷങ്ങൾ തുളഞ്ഞവനും പാതാളദാനവരെ നശിപ്പിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
സുഗ്രീവരാജ്യദോ ഹീനമനസൈവാഭയപ്രദഃ । ഹനുമദ്രുദ്രമുഖ്യേശ സമസ്തകപിദേഹഭൃത്
സുഗ്രീവന് രാജ്യം നൽകിയവനും മനസ്സിൽ ധൈര്യം ഇല്ലാത്തവർക്കും ഭയരഹിതത്വം നൽകിയവനും ഹനുമാൻ, രുദ്രൻ, മറ്റ് കപിമുഖ്യന്മാർ എന്നിവരിൽ ഇശ്വരനും എല്ലാ കപിമാരുടെയും രക്ഷകനും ആയിരുന്നു.