ബ്രഹ്മാദിദുഃസഹജ്യോതിര്യുഗാംതാഗ്ര്യതിഭീഷണഃ । കോടിവജ്രാധികനഖോ ജഗദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യമൂര്തിധൃക്
ബ്രഹ്മാദികൾക്കു സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രകാശം, യുഗാന്തത്തിൽ അതികഠിന ഭയങ്കരൻ, കോടിവജ്രങ്ങളെക്കാൾ ശക്തമായ നഖങ്ങൾ, ലോകം നോക്കാൻ കഴിയാത്ത രൂപം ധരിച്ചവനാണ്.
മാതൃചക്രപ്രമഥനോ മഹാമാതൃഗണേശ്വരഃ । അചിംത്യാമോഘവീര്യാഢ്യഃ സമസ്താസുരഘസ്മരഃ
മാതൃചക്രത്തെ തകർക്കുന്നവനും, മഹാമാതൃഗണങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും, അചിന്ത്യവും അശ്രമ്യവുമായ വീര്യശാലിയും, എല്ലാ അസുരന്മാരുടെ സംഹാരനുമാണ്.
ഹിരണ്യകശിപുഛേദീ കാലഃ സംകര്ഷണീപതിഃ । കൃതാംതവാഹനാസഹ്യഃ സമസ്തഭയനാശനഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ, കാലം തന്നെയും, സംകർഷണിയുടെ അധിപനും, മരണത്തിന്റെ വാഹനം പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, എല്ലാ ഭയങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനുമാണ്.
സര്വവിഘ്നാംതകഃ സര്വസിദ്ധിദഃ സര്വപൂരകഃ । സമസ്തപാതകധ്വംസീ സിദ്ധമംത്രാധികാഹ്വയഃ
എല്ലാ തടസ്സങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും പൂർണ്ണത നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സിദ്ധമന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനുമാണ്.
ഭൈരവേശോ ഹരാര്തിഘ്നഃ കാലകോടിദുരാസദഃ । ദൈത്യഗര്ഭശ്രാവിനാമാസ്ഫുടദ്ര് ബ്രഹ്മാംഡഗര്ജിതഃ
ഭൈരവന്റെ ഇശ്വരൻ, ഹരിയുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, കോടിക്കണക്കിന് കാലത്തെക്കാൾ ഭയങ്കരൻ, അസുരഗർഭങ്ങളുടെ നിലവിളി കേൾക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഗർജ്ജനമുള്ളവനാണ്.
സ്മൃതമാത്രാഖിലത്രാതാഽദ്ഭുതരൂപോ മഹാഹരിഃ । ബ്രഹ്മചര്യശിരഃ പിംഡീ ദിക്പാലോഽര്ദ്ധാംഗഭൂഷണഃ
ഓർമ്മിച്ചുമാത്രം എല്ലാവർക്കും രക്ഷ നൽകുന്നവൻ, അത്ഭുതരൂപൻ, മഹാഹരിയാണ്. ബ്രഹ്മചാര്യത്തിന്റെ കിരീടം ധരിച്ചവൻ, ദിശകളുടെ രക്ഷകൻ, അർദ്ധശരീരഭൂഷിതനുമാണ്.
ദ്വാദശാര്കശിരോദാമാ രുദ്രശീര്ഷൈകനൂപുരഃ । യോഗിനീഗ്രസ്തഗിരജാ ത്രാതാഭൈരവതര്ജകഃ
പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെ കിരീടമായി ധരിച്ചവൻ, രുദ്രന്റെ തല anklet ആയി ധരിച്ചവൻ, യോഗിനികൾ പിടിച്ച ഗിരിജയെ വിഴുങ്ങിയവൻ, രക്ഷകനും ഭൈരവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.
വീരചക്രേശ്വരോഽത്യുഗ്രോഽപമാരിഃ കാലശംബരഃ । ക്രോധേശ്വരോ രുദ്രചംഡീ പരിവാരാദിദുഷ്ടഭുക്
വീരചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, അത്യന്തം ഉഗ്രൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, കാലനും ശംഭരനുമാണ്. ക്രോധത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, രുദ്രനും ചണ്ഡിയും പോലെയുള്ളവൻ, ദുഷ്ടസുഹൃത്തുക്കളെ വിഴുങ്ങുന്നവനുമാണ്.
സര്വാക്ഷോഭ്യോ മൃത്യുമൃത്യുഃ കാലമൃത്യുനിവര്ത്തകഃ । അസാധ്യസര്വരോഗഘ്നഃ സര്വദുര്ഗ്രഹസൌമ്യകൃത്
എല്ലാവരെയും ഉണർത്താൻ കഴിയാത്തവൻ, മരണത്തിനും മരണമായവൻ, കാലത്തിന്റെ മരണത്തെ തിരികെ മാറ്റുന്നവൻ, സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത എല്ലാ രോഗങ്ങളും സംഹരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഗണേശകോടിദര്പഘ്നോ ദുഃസഹാശേഷഗോത്രഹാ । ദേവദാനവദുര്ദര്ശോ ജഗദ്ഭയദഭീഷണഃ
കോടിക്കണക്കിന് ഗണേശന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത എല്ലാ വംശങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും കാണാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, ലോകത്തിന് ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.
സമസ്തദുര്ഗതിത്രാതാ ജഗദ്ഭക്ഷകഭക്ഷകഃ । ഉഗ്രശോംബരമാര്ജാരഃ കാലമൂഷകഭക്ഷകഃ । അനംതായുധദോര്ദംഡീ നൃസിംഹോ വീരഭദ്രജിത്
സകല ദുർഭാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷകനായവൻ, ലോകങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്നവനെ വിഴുങ്ങുന്നവൻ, ഭയങ്കരനായ ശോംഭരനെപ്പോലെ, കാലം എന്ന എലിയെ തിന്നുന്ന പൂച്ചപോലെയും, അനന്തായുധങ്ങളാൽ കരങ്ങൾ ശക്തമായവനും, നരസിംഹൻ, വീരഭദ്രനെ ജയിച്ചവനും ആകുന്നു.
യോഗിനീചക്രഗുഹ്യേശഃ ശക്രാരി പശുമാംസഭുക് । രുദ്രോ നാരായണോ മേഷരൂപ ശംകരവാഹനഃ
യോഗിനിമാരുടെ രഹസ്യ ചക്രത്തിന്റെ അധിപൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രു, മൃഗമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, രുദ്രൻ, നാരായണൻ, ആട്ടിൻ രൂപത്തിൽ, ശങ്കരന്റെ വാഹനം.
മേഷരൂപശിവത്രാതാ ദുഷ്ടശക്തിസഹസ്രഭുക് । തുലസീവല്ലഭോ വീരോ വാമാചാരോഽഖിലേഷ്ടദഃ
ആട്ടിൻ രൂപത്തിലുള്ള ശിവനെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ, ആയിരം ദുഷ്ടശക്തികളെ തിന്നുന്നവൻ, തുളസിയുടെ പ്രിയൻ, വീരനായവൻ, വാമമാർഗ്ഗം അനുസരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം ഇഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
മഹാശിവഃ ശിവാരൂഢോ ഭൈരവൈകകപാലധൃക് । കില്ലീചക്രേശ്വരഃ ശക്ര ദിവ്യമോഹനരൂപദഃ
മഹാശിവൻ, ശിവനിൽ കയറിയിരിക്കുന്നവൻ, ഭൈരവന്റെ ഒറ്റ കപ്പാലം കൈവശമുള്ളവൻ, കില്ലീചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, ഇന്ദ്രനു ദിവ്യമായ ആകർഷകരൂപങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
ഗൌരീസൌഭാഗ്യദോ മായാനിധീര്മായാഭയാപഹഃ । ബ്രഹ്മതേജോമയോ ബ്രഹ്മശ്രീമയശ്ച ത്രയീമയഃ
ഗൗരിയുടെ ഭാഗ്യം നൽകുന്നവൻ, മായയുടെ നിധി, മായയുടെ ഭയം അകറ്റുന്നവൻ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിറഞ്ഞവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ മഹിമയുള്ളവൻ, മൂന്നു വേദങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ.
സുബ്രഹ്മണ്യോ ബലിധ്വംസീ വാമനോഽദിതിദുഃഖഹാ । ഉപേംദ്രോ നൃപതിര്വിഷ്ണുഃ കശ്യപാന്വയമംഡനഃ
സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ബാലിയെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ആദിതിയുടെ ദു:ഖം അകറ്റുന്ന വാമനൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, രാജാവ്, വിഷ്ണു, കശ്യപയുടെ വംശത്തിന്റെ അലങ്കാരം.
ബലിസ്വരാജ്യദഃ സര്വദേവവിപ്രാന്നദോഽച്യുതഃ । ഉരുക്രമസ്തീര്ഥപാദസ്ത്രിപദസ്ഥസ്ത്രിവിക്രമഃ 6.71.
ബാലിയുടെ രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അന്നം നൽകുന്നവൻ, അച്യുതൻ, വലിയ ചുവടുകളുമായി, തിരുത്തുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, മൂന്നു ചുവടുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ത്രിവിക്രമൻ.
വ്യോമപാദഃ സ്വപാദാംഭഃ പവിത്രിതജഗത്ത്രയഃ । ബ്രഹ്മേശാദ്യഭിവംദ്യാംഘ്രിര്ദ്രുതധര്മാംഘ്രിധാവനഃ
ആകാശം വരെ എത്തുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, തന്റെ പാദജലം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവും മറ്റും വന്ദിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ വഴി വേഗത്തിൽ പിന്തുടരുന്നവൻ.
അചിംത്യാദ്ഭുതവിസ്താരോ വിശ്വവൃക്ഷോ മഹാബലഃ । രാഹുമൂര്ധാപരാംഗച്ഛിദ്ഭൃഗുപത്നീശിരോഹരഃ
അപരിമിതവും അത്ഭുതകരമായ വ്യാപ്തിയുള്ളവൻ, ലോകവൃക്ഷം, മഹാബലശാലി, രാഹുവിന്റെ തല ചിരിഞ്ഞവൻ, ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ തല വെട്ടിയവൻ.
പാപത്രസ്തഃ സദാപുണ്യോ ദൈത്യാശാനിത്യഖംഡനഃ । പൂരിതാഖിലദേവാശോ വിശ്വാര്ഥൈകാവതാരകൃത്
പാപികൾ ഭയപ്പെടുന്നവൻ, എപ്പോഴും വിശുദ്ധനായവൻ, ദാനവരുടെ ആസകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിന് ഏകകാരണം.
സ്വമായാനിത്യഗുപ്താത്മാ ഭക്തചിന്താമണിഃ സദാ । വരദഃ കാര്ത്തവീര്യാദി രാജരാജ്യപ്രദോഽനഘഃ
സ്വന്തം മായയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, ഭക്തർക്കു ചിന്താമണിപോലുള്ളവൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യാദികൾക്ക് രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, പാപരഹിതൻ.
വിശ്വശ്ലാഘ്യാമിതാചാരോ ദത്താത്രേയോ മുനീശ്വരഃ । പരാശക്തിസദാശ്ലിഷ്ടോ യോഗാനംദഃ സദോന്മദഃ
ലോകം പ്രശംസിക്കുന്ന ആചാരമുള്ളവൻ, ദത്താത്രേയൻ, മുനികളിലെ ഇശ്വരൻ, പരാശക്തി എപ്പോഴും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവൻ, യോഗാനന്ദം, എപ്പോഴും ഉന്മാദിയായവൻ.
സമസ്തേംദ്രാരിതേജോഹൃത്പരമാമൃതപദ്മപഃ । അനുസൂയാഗര്ഭരത്നം ഭോഗമോക്ഷസുഖപ്രദഃ
എല്ലാ ദേവശത്രുക്കളുടെയും തേജസ് അകറ്റുന്നവൻ, പരമാമൃതപദ്മം നൽകുന്നവൻ, അനസൂയയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച രത്നം, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ.
ജമദഗ്നികുലാദിത്യോ രേണുകാദ്ഭുതശക്തികൃത് । മാതൃഹത്യാദിനിര്ലേപഃ സ്കംദജിദ്വിപ്രരാജ്യദഃ
ജമദഗ്നിയുടെ വംശത്തിലെ സൂര്യൻ, രേണുകയുടെ അത്ഭുതശക്തി സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മാതൃഹത്യാദി പാപങ്ങളിൽ അകപ്പെടാത്തവൻ, സ്കന്ദനെ ജയിച്ചവൻ, ബ്രാഹ്മണരാജ്യങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
സര്വക്ഷത്രാംതകൃദ്വീരദര്പഹാ കാര്ത്തവീര്യജിത് । സപ്തദ്വീപാവതീദാതാ ശിവാര്ചക യശപ്രദഃ
എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവൻ, വീരരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, കാർത്തികവീര്യനെ ജയിച്ചവൻ, ഏഴു ദ്വീപുകളും ദാനം ചെയ്തവൻ, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, കീർത്തി നൽകുന്നവൻ.
ഭീമഃ പരശുരാമശ്ച ശിവാചാര്യൈകവിശ്വഭുക് । ശിവാഖിലജ്ഞാനകോശോ ഭീഷ്മാചാര്യോഽഗ്നിദൈവതഃ
ഭീമൻ, പരശുരാമൻ, ശിവാചാരത്തിന്റെ ഏക ഗുരു, ശിവന്റെ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും നിധി, ഭീഷ്മന്റെ ഗുരു, അഗ്നിദേവന്റെ ദൈവം.
ദ്രോണാചാര്യഗുരുര്വിശ്വജൈത്രധന്വാകൃതാംതജിത് । അദ്വിതീയതപോമൂര്ത്തിര്ബ്രഹ്മചര്യൈകദക്ഷിണഃ
ദ്രോണാചാര്യന്റെ ഗുരു, ലോകം ജയിക്കാൻ ധനുസ്സുമായി മുന്നേറിയവൻ, മരണത്തെ ജയിച്ചവൻ, തുല്യരില്ലാത്ത തപസ്സിന്റെ രൂപം, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ.
മനുഃശ്രേഷ്ഠഃ സതാംസേതുര്മഹീയാന്വൃഷഭോ വിരാട് । ആദിരാജഃ ക്ഷിതിപിതാ സര്വരത്നൈകദോഹകൃത്
മനുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സത്പുരുഷന്മാർക്ക് പാലം, മഹത്വമുള്ള വൃഷഭം, വീരനായവൻ, ആദിരാജാവ്, ഭൂമിയുടെ പിതാവ്, എല്ലാ രത്നങ്ങൾക്കും ഏകദാതാവ്.
പൃഥുര്ജന്മാദ്യേകദക്ഷോ ഗീഃ ശ്രീഃ കീര്തിഃ സ്വയംവൃതഃ । ജഗദ്വൃത്തിപ്രദശ്ചക്രവര്ത്തിശ്രേഷ്ഠോദ്വയാസ്ത്രധൃക്
പ്രിതു എന്നായി ജനിച്ചവൻ ജനനത്തോടുകൂടി കഴിവുള്ളവനും വാണിയും ഐശ്വര്യവും കീർത്തിയും കൂടെ ഉണ്ടായവനും സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനും ലോകത്തിന് പോഷണം നൽകുന്നവനും സർവ്വാധിപതികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും അപ്രതിഹത ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
സനകാദിമുനിപ്രാപ്യ ഭഗവദ്ഭക്തിവര്ദ്ധനഃ । വര്ണാശ്രമാദിധര്മാണാം കര്ത്താ വക്താ പ്രവര്ത്തകഃ
സനകാദിമുനിമാരിൽ നിന്ന് ഭഗവദ്ഭക്തി പ്രാപിച്ചവൻ ദൈവഭക്തിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ചവനും വർണ്ണാശ്രമാദി ധർമ്മങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രസ്താവിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.