ആദ്യഃ കവിര്ഹയഗ്രീവഃ സര്വവാഗീശ്വരേശ്വരഃ । സര്വദേവമയോ ബ്രഹ്മാ ഗുരുര്വാഗീശ്വരീപതിഃ
ആദ്യകവി, ഹയഗ്രീവൻ, എല്ലാ വാഗ്ദേവന്മാരുടെയും പ്രഭു, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവു, ഗുരു, വാഗ്ദേവിയുടെ ഭർത്താവ്.
അനംതവിദ്യാപ്രഭവോ മൂലാവിദ്യാവിനാശകഃ । സര്വജ്ഞദോ ജഗജ്ജാഡ്യനാശകോ മധുസൂദനഃ
അനന്തമായ വിജ്ഞാനത്തിന് ഉറവിടം, മൂലഅജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ അജ്ഞതയെ അകറ്റുന്നവൻ, മധുസൂദനൻ.
അനേകമംത്രകോടീശഃ ശബ്ദബ്രഹ്മൈകപാരഗഃ । ആദിവിദ്വാന്വേദകര്ത്താ വേദാത്മാ ശ്രുതിസാഗരഃ
അനന്തമായ മന്ത്രങ്ങളുടെ അധിപനും, ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിന്റെ അതിരുകളിലേക്കെത്തിയവനും, ആദികാലത്തെ ജ്ഞാനിയുമാണ്. വേദങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനും, വേദങ്ങളുടെ ആത്മാവും, ശ്രുതികളുടെ സമുദ്രവുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
ബ്രഹ്മാര്ഥവേദഹരണഃ സര്വവിജ്ഞാനജന്മഭൂഃ । വിദ്യാരാജോ ജ്ഞാനമൂര്ത്തിര്ജ്ഞാനസിംധുരഖംഡധീഃ
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അർത്ഥം കവർന്നെടുക്കുന്നവരെ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും, എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉറവിടവുമാണ്. വിദ്യകളുടെ രാജാവും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്. ജ്ഞാനത്തിന്റെ സമുദ്രവും, ഒരുമിച്ചുള്ള അക്ഷയമായ ബുദ്ധിയുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
മത്സ്യദേവോ മഹാശൃംഗോ ജഗദ്ബീജബഹിത്രദൃക് । ലീലാവ്യാപ്താഖിലാംഭോധിശ്ചതുര്വേദപ്രവര്ത്തകഃ
മത്സ്യരൂപിയായ ദൈവം, വലിയ കൊമ്പുള്ളവൻ, ലോകത്തിന്റെ വിത്തിനെയും പുറംചട്ടയെയും കാണുന്നവനാണ്. തന്റെ ലീലയിൽ മുഴുവൻ സമുദ്രത്തെയും വ്യാപിച്ചവനും, നാലു വേദങ്ങൾ ആരംഭിച്ചവനും ഇദ്ദേഹമാണ്.
ആദികൂര്മോഽഖിലാധാരസ്തൃണീകൃതജഗദ്ഭരഃ । അമരീകൃതദേവൌഘഃ പീയൂഷോത്പത്തികാരണമ്
ആദികൂർമമായ ഇദ്ദേഹം, എല്ലാറ്റിനും ആധാരവുമാണ്. ലോകഭാരം പുല്ലുപോലെയാക്കി, ദേവഗണങ്ങളെ അമരന്മാരാക്കി, അമൃതത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമാണ്.
ആത്മാധാരോ ധരാധാരോ യജ്ഞാംഗോ ധരണീധരഃ । ഹിരണ്യാക്ഷഹരഃ പൃഥ്വീപതിഃ ശ്രാദ്ധാദികല്പകഃ
സ്വയം ആധാരമായവനും, ഭൂമിയുടെ ആധാരവുമാണ്. യജ്ഞത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവും, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവനും, ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ചവനും, ഭൂമിയുടെ അധിപനും, ശ്രാദ്ധാദി കര്മ്മങ്ങളുടെ സൃഷ്ടാവുമാണ്.
സമസ്തപിതൃഭീതിഘ്നഃ സമസ്തപിതൃജീവനമ് । ഹവ്യകവ്യൈകഭുക്ഹവ്യകവ്യൈകഫലദായകഃ
എല്ലാ പിതൃഭീതികളും ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും, പിതാക്കന്മാരുടെ ജീവനും, ഹവ്യവും കവ്യവും ഒരേ സമയം അനുഭവിക്കുന്നവനും, അവയുടെ ഫലം ഒരേ സമയം നൽകുന്നവനുമാണ്.
രോമാംതര്ലീനജലധിഃ ക്ഷോഭിതാശേഷസാഗരഃ । മഹാവരാഹോ യജ്ഞഘ്നധ്വംസകോ യജ്ഞികാശ്രയഃ
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രോമങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സമുദ്രം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്നവനാണ്. മഹാവരാഹൻ, യജ്ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞികന്മാരുടെ ആശ്രയവുമാണ്.
ശ്രീനൃസിംഹോ ദിവ്യസിംഹഃ സര്വാനിഷ്ടാര്ഥദുഃഖഹാ । ഏകവീരോഽദ്ഭുതബലോ യംത്രമംത്രൈകഭംജനഃ
ശ്രീനരസിംഹൻ, ദിവ്യസിംഹൻ, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നവനാണ്. ഏകവീരൻ, അത്ഭുതശക്തിയുള്ളവൻ, യന്ത്രങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും തകർക്കുന്നവനുമാണ്.
ബ്രഹ്മാദിദുഃസഹജ്യോതിര്യുഗാംതാഗ്ര്യതിഭീഷണഃ । കോടിവജ്രാധികനഖോ ജഗദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യമൂര്തിധൃക്
ബ്രഹ്മാദികൾക്കു സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രകാശം, യുഗാന്തത്തിൽ അതികഠിന ഭയങ്കരൻ, കോടിവജ്രങ്ങളെക്കാൾ ശക്തമായ നഖങ്ങൾ, ലോകം നോക്കാൻ കഴിയാത്ത രൂപം ധരിച്ചവനാണ്.
മാതൃചക്രപ്രമഥനോ മഹാമാതൃഗണേശ്വരഃ । അചിംത്യാമോഘവീര്യാഢ്യഃ സമസ്താസുരഘസ്മരഃ
മാതൃചക്രത്തെ തകർക്കുന്നവനും, മഹാമാതൃഗണങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും, അചിന്ത്യവും അശ്രമ്യവുമായ വീര്യശാലിയും, എല്ലാ അസുരന്മാരുടെ സംഹാരനുമാണ്.
ഹിരണ്യകശിപുഛേദീ കാലഃ സംകര്ഷണീപതിഃ । കൃതാംതവാഹനാസഹ്യഃ സമസ്തഭയനാശനഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ, കാലം തന്നെയും, സംകർഷണിയുടെ അധിപനും, മരണത്തിന്റെ വാഹനം പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, എല്ലാ ഭയങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനുമാണ്.
സര്വവിഘ്നാംതകഃ സര്വസിദ്ധിദഃ സര്വപൂരകഃ । സമസ്തപാതകധ്വംസീ സിദ്ധമംത്രാധികാഹ്വയഃ
എല്ലാ തടസ്സങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും പൂർണ്ണത നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സിദ്ധമന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനുമാണ്.
ഭൈരവേശോ ഹരാര്തിഘ്നഃ കാലകോടിദുരാസദഃ । ദൈത്യഗര്ഭശ്രാവിനാമാസ്ഫുടദ്ര് ബ്രഹ്മാംഡഗര്ജിതഃ
ഭൈരവന്റെ ഇശ്വരൻ, ഹരിയുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, കോടിക്കണക്കിന് കാലത്തെക്കാൾ ഭയങ്കരൻ, അസുരഗർഭങ്ങളുടെ നിലവിളി കേൾക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഗർജ്ജനമുള്ളവനാണ്.
സ്മൃതമാത്രാഖിലത്രാതാഽദ്ഭുതരൂപോ മഹാഹരിഃ । ബ്രഹ്മചര്യശിരഃ പിംഡീ ദിക്പാലോഽര്ദ്ധാംഗഭൂഷണഃ
ഓർമ്മിച്ചുമാത്രം എല്ലാവർക്കും രക്ഷ നൽകുന്നവൻ, അത്ഭുതരൂപൻ, മഹാഹരിയാണ്. ബ്രഹ്മചാര്യത്തിന്റെ കിരീടം ധരിച്ചവൻ, ദിശകളുടെ രക്ഷകൻ, അർദ്ധശരീരഭൂഷിതനുമാണ്.
ദ്വാദശാര്കശിരോദാമാ രുദ്രശീര്ഷൈകനൂപുരഃ । യോഗിനീഗ്രസ്തഗിരജാ ത്രാതാഭൈരവതര്ജകഃ
പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെ കിരീടമായി ധരിച്ചവൻ, രുദ്രന്റെ തല anklet ആയി ധരിച്ചവൻ, യോഗിനികൾ പിടിച്ച ഗിരിജയെ വിഴുങ്ങിയവൻ, രക്ഷകനും ഭൈരവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.
വീരചക്രേശ്വരോഽത്യുഗ്രോഽപമാരിഃ കാലശംബരഃ । ക്രോധേശ്വരോ രുദ്രചംഡീ പരിവാരാദിദുഷ്ടഭുക്
വീരചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, അത്യന്തം ഉഗ്രൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, കാലനും ശംഭരനുമാണ്. ക്രോധത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, രുദ്രനും ചണ്ഡിയും പോലെയുള്ളവൻ, ദുഷ്ടസുഹൃത്തുക്കളെ വിഴുങ്ങുന്നവനുമാണ്.
സര്വാക്ഷോഭ്യോ മൃത്യുമൃത്യുഃ കാലമൃത്യുനിവര്ത്തകഃ । അസാധ്യസര്വരോഗഘ്നഃ സര്വദുര്ഗ്രഹസൌമ്യകൃത്
എല്ലാവരെയും ഉണർത്താൻ കഴിയാത്തവൻ, മരണത്തിനും മരണമായവൻ, കാലത്തിന്റെ മരണത്തെ തിരികെ മാറ്റുന്നവൻ, സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത എല്ലാ രോഗങ്ങളും സംഹരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഗണേശകോടിദര്പഘ്നോ ദുഃസഹാശേഷഗോത്രഹാ । ദേവദാനവദുര്ദര്ശോ ജഗദ്ഭയദഭീഷണഃ
കോടിക്കണക്കിന് ഗണേശന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത എല്ലാ വംശങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും കാണാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, ലോകത്തിന് ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.
സമസ്തദുര്ഗതിത്രാതാ ജഗദ്ഭക്ഷകഭക്ഷകഃ । ഉഗ്രശോംബരമാര്ജാരഃ കാലമൂഷകഭക്ഷകഃ । അനംതായുധദോര്ദംഡീ നൃസിംഹോ വീരഭദ്രജിത്
സകല ദുർഭാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷകനായവൻ, ലോകങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്നവനെ വിഴുങ്ങുന്നവൻ, ഭയങ്കരനായ ശോംഭരനെപ്പോലെ, കാലം എന്ന എലിയെ തിന്നുന്ന പൂച്ചപോലെയും, അനന്തായുധങ്ങളാൽ കരങ്ങൾ ശക്തമായവനും, നരസിംഹൻ, വീരഭദ്രനെ ജയിച്ചവനും ആകുന്നു.
യോഗിനീചക്രഗുഹ്യേശഃ ശക്രാരി പശുമാംസഭുക് । രുദ്രോ നാരായണോ മേഷരൂപ ശംകരവാഹനഃ
യോഗിനിമാരുടെ രഹസ്യ ചക്രത്തിന്റെ അധിപൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രു, മൃഗമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, രുദ്രൻ, നാരായണൻ, ആട്ടിൻ രൂപത്തിൽ, ശങ്കരന്റെ വാഹനം.
മേഷരൂപശിവത്രാതാ ദുഷ്ടശക്തിസഹസ്രഭുക് । തുലസീവല്ലഭോ വീരോ വാമാചാരോഽഖിലേഷ്ടദഃ
ആട്ടിൻ രൂപത്തിലുള്ള ശിവനെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ, ആയിരം ദുഷ്ടശക്തികളെ തിന്നുന്നവൻ, തുളസിയുടെ പ്രിയൻ, വീരനായവൻ, വാമമാർഗ്ഗം അനുസരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം ഇഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
മഹാശിവഃ ശിവാരൂഢോ ഭൈരവൈകകപാലധൃക് । കില്ലീചക്രേശ്വരഃ ശക്ര ദിവ്യമോഹനരൂപദഃ
മഹാശിവൻ, ശിവനിൽ കയറിയിരിക്കുന്നവൻ, ഭൈരവന്റെ ഒറ്റ കപ്പാലം കൈവശമുള്ളവൻ, കില്ലീചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, ഇന്ദ്രനു ദിവ്യമായ ആകർഷകരൂപങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.
ഗൌരീസൌഭാഗ്യദോ മായാനിധീര്മായാഭയാപഹഃ । ബ്രഹ്മതേജോമയോ ബ്രഹ്മശ്രീമയശ്ച ത്രയീമയഃ
ഗൗരിയുടെ ഭാഗ്യം നൽകുന്നവൻ, മായയുടെ നിധി, മായയുടെ ഭയം അകറ്റുന്നവൻ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിറഞ്ഞവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ മഹിമയുള്ളവൻ, മൂന്നു വേദങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ.
സുബ്രഹ്മണ്യോ ബലിധ്വംസീ വാമനോഽദിതിദുഃഖഹാ । ഉപേംദ്രോ നൃപതിര്വിഷ്ണുഃ കശ്യപാന്വയമംഡനഃ
സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ബാലിയെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ആദിതിയുടെ ദു:ഖം അകറ്റുന്ന വാമനൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, രാജാവ്, വിഷ്ണു, കശ്യപയുടെ വംശത്തിന്റെ അലങ്കാരം.
ബലിസ്വരാജ്യദഃ സര്വദേവവിപ്രാന്നദോഽച്യുതഃ । ഉരുക്രമസ്തീര്ഥപാദസ്ത്രിപദസ്ഥസ്ത്രിവിക്രമഃ 6.71.
ബാലിയുടെ രാജ്യം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അന്നം നൽകുന്നവൻ, അച്യുതൻ, വലിയ ചുവടുകളുമായി, തിരുത്തുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, മൂന്നു ചുവടുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ത്രിവിക്രമൻ.
വ്യോമപാദഃ സ്വപാദാംഭഃ പവിത്രിതജഗത്ത്രയഃ । ബ്രഹ്മേശാദ്യഭിവംദ്യാംഘ്രിര്ദ്രുതധര്മാംഘ്രിധാവനഃ
ആകാശം വരെ എത്തുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, തന്റെ പാദജലം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവും മറ്റും വന്ദിക്കുന്ന പാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ വഴി വേഗത്തിൽ പിന്തുടരുന്നവൻ.
അചിംത്യാദ്ഭുതവിസ്താരോ വിശ്വവൃക്ഷോ മഹാബലഃ । രാഹുമൂര്ധാപരാംഗച്ഛിദ്ഭൃഗുപത്നീശിരോഹരഃ
അപരിമിതവും അത്ഭുതകരമായ വ്യാപ്തിയുള്ളവൻ, ലോകവൃക്ഷം, മഹാബലശാലി, രാഹുവിന്റെ തല ചിരിഞ്ഞവൻ, ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ തല വെട്ടിയവൻ.
പാപത്രസ്തഃ സദാപുണ്യോ ദൈത്യാശാനിത്യഖംഡനഃ । പൂരിതാഖിലദേവാശോ വിശ്വാര്ഥൈകാവതാരകൃത്
പാപികൾ ഭയപ്പെടുന്നവൻ, എപ്പോഴും വിശുദ്ധനായവൻ, ദാനവരുടെ ആസകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിന് ഏകകാരണം.