സമസ്തദേവകവചം സര്വദേവശിരോമണിഃ । സമസ്തദേവതാദുര്ഗഃ പ്രപന്നാശനിപംജരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും കാവലായവൻ, ദേവന്മാരുടെ മുത്തുകിരീടം, ദേവതകളുടെ കോട്ട, അഭയം തേടുന്നവർക്കുള്ള സംരക്ഷണപഞ്ചരം.
സമസ്തഭയഹൃന്നാമാ ഭഗവാന്വിഷ്ടരശ്രവാഃ । വിഭുഃ സര്വഹിതോദര്കോ ഹതാരിഃ സ്വര്ഗതിപ്രദഃ
എല്ലാ ഭയങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ, വിശാലമായ കീർത്തിയുള്ളവൻ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവൻ, സർവ്വഹിതത്തിന്റെയും ഉറവിടം, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സ്വർഗ്ഗലാഭം നൽകുന്നവൻ.
സര്വദൈവതജീവേശോ ബ്രാഹ്മണാദിനിയോജകഃ । ബ്രഹ്മശംഭുഃ പരാര്ധായുര്ബ്രഹ്മജ്യേഷ്ഠഃ ശിശുഃ സ്വരാട്
എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെയും ജീവജാലങ്ങളുടെയും നാഥൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും നിയമിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവും ശംഭുവും, പരമായായായുസ്സുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മന്മാരിൽ പ്രഥമൻ, ബാലൻ, സ്വയംഭൂവായ രാജാവ്.
വിരാഡ്ഭക്തപരാധീനഃ സ്തുത്യഃ സ്തോത്രാര്ഥസാധകഃ । പരാര്ഥകര്ത്താകൃത്യജ്ഞഃ സ്വാര്ഥകൃത്യ സദോജ്ഝിതഃ
വിശ്വരൂപനായവൻ, ഭക്തരുടെ ഭക്തിയിൽ ആശ്രിതനായവൻ, സ്തുതിക്കു യോജ്യൻ, സ്തുതികളുടെ ഫലം നല്കുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ, കര്ത്തവ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, സ്വാർത്ഥപ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും അകന്നവൻ.
സദാനംദഃ സദാഭദ്രഃ സദാശാംതഃ സദാശിവഃ । സദാപ്രിയഃ സദാതുഷ്ടഃ സദാപുഷ്ടഃ സദാര്ചിതഃ
എപ്പോഴും ആനന്ദം നിറഞ്ഞവൻ, എപ്പോഴും മംഗളമായവൻ, എപ്പോഴും സമാധാനമുള്ളവൻ, എപ്പോഴും ശിവൻ, എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, എപ്പോഴും തൃപ്തനായവൻ, എപ്പോഴും സമൃദ്ധനായവൻ, എപ്പോഴും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ.
സദാപൂതോ പാവനാഗ്ര്യോ വേദഗുഹ്യോ വൃഷാകപിഃ । സഹസ്രനാമാ ത്രിയുഗശ്ചതുര്മൂര്തിശ്ചതുര്ഭുജഃ
എപ്പോഴും വിശുദ്ധനായവൻ, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശുദ്ധികരിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, വൃഷാകപി, ആയിരം നാമങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, മൂന്നു യുഗങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷനായവൻ, നാലു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, നാലു കൈകളുള്ളവൻ.
ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥോ മഹാപുരുഷപൂര്വജഃ । നാരായണോ മുംജകേശഃ സര്വയോഗവിനിഃസൃതഃ
ഭൂതകാലം, ഭവിഷ്യത്ത്, വരുംകാലം എന്നിവയുടെ നാഥൻ, മഹാപുരുഷന്മാരിൽ പ്രാചീനൻ, നാരായണൻ, മുഞ്ചകേശൻ, എല്ലാ യോഗത്തിന്റെയും ഉറവിടം.
വേദസാരോ യജ്ഞസാരഃ സാമസാരസ്തപോനിധിഃ । സാധ്യഃ ശ്രേഷ്ഠഃ പുരാണര്ഷിഃ നിഷ്ഠാ ശാംതിഃ പരായണഃ
വേദങ്ങളുടെ സാരം, യജ്ഞങ്ങളുടെ സാരം, സാമവേദത്തിന്റെ സാരം, തപസ്സിന്റെ നിധി, സിദ്ധിക്കാവുന്നവൻ, ശ്രേഷ്ഠൻ, പുരാതനമുനി, പര്യവസാനം, സമാധാനം, പരമഗതി.
ശിവത്രിശൂലവിധ്വംസീ ശ്രീകംഠൈകവരപ്രദഃ । നരഃ കൃഷ്ണോ ഹരിര്ധര്മനംദനോ ധര്മജീവനഃ
ശിവന്റെ ത്രിശൂലം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശ്രീകണ്ഠന് ഒരേ ഒരു വരം നൽകുന്നവൻ, മനുഷ്യൻ, കൃഷ്ണൻ, ഹരി, ധർമ്മത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവൻ.
ആദികര്ത്താ സര്വസത്യഃ സര്വസ്ത്രീരത്നദര്പഹാ । ത്രികാലജിത കംദര്പ്പ ഉര്വശീസൃങ്മുനീശ്വരഃ
ആദികർത്താവ്, സകല സത്യങ്ങളുടെയും സാക്ഷാൽക്കാരം, എല്ലാ സ്ത്രീരത്നങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മൂന്നു കാലങ്ങളെയും ജയിച്ചവൻ, കാമൻ, ഉർവശിയുടെ കുരു, മുനിമാരുടെ നാഥൻ.
ആദ്യഃ കവിര്ഹയഗ്രീവഃ സര്വവാഗീശ്വരേശ്വരഃ । സര്വദേവമയോ ബ്രഹ്മാ ഗുരുര്വാഗീശ്വരീപതിഃ
ആദ്യകവി, ഹയഗ്രീവൻ, എല്ലാ വാഗ്ദേവന്മാരുടെയും പ്രഭു, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവു, ഗുരു, വാഗ്ദേവിയുടെ ഭർത്താവ്.
അനംതവിദ്യാപ്രഭവോ മൂലാവിദ്യാവിനാശകഃ । സര്വജ്ഞദോ ജഗജ്ജാഡ്യനാശകോ മധുസൂദനഃ
അനന്തമായ വിജ്ഞാനത്തിന് ഉറവിടം, മൂലഅജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ അജ്ഞതയെ അകറ്റുന്നവൻ, മധുസൂദനൻ.
അനേകമംത്രകോടീശഃ ശബ്ദബ്രഹ്മൈകപാരഗഃ । ആദിവിദ്വാന്വേദകര്ത്താ വേദാത്മാ ശ്രുതിസാഗരഃ
അനന്തമായ മന്ത്രങ്ങളുടെ അധിപനും, ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിന്റെ അതിരുകളിലേക്കെത്തിയവനും, ആദികാലത്തെ ജ്ഞാനിയുമാണ്. വേദങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനും, വേദങ്ങളുടെ ആത്മാവും, ശ്രുതികളുടെ സമുദ്രവുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
ബ്രഹ്മാര്ഥവേദഹരണഃ സര്വവിജ്ഞാനജന്മഭൂഃ । വിദ്യാരാജോ ജ്ഞാനമൂര്ത്തിര്ജ്ഞാനസിംധുരഖംഡധീഃ
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അർത്ഥം കവർന്നെടുക്കുന്നവരെ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും, എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉറവിടവുമാണ്. വിദ്യകളുടെ രാജാവും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്. ജ്ഞാനത്തിന്റെ സമുദ്രവും, ഒരുമിച്ചുള്ള അക്ഷയമായ ബുദ്ധിയുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
മത്സ്യദേവോ മഹാശൃംഗോ ജഗദ്ബീജബഹിത്രദൃക് । ലീലാവ്യാപ്താഖിലാംഭോധിശ്ചതുര്വേദപ്രവര്ത്തകഃ
മത്സ്യരൂപിയായ ദൈവം, വലിയ കൊമ്പുള്ളവൻ, ലോകത്തിന്റെ വിത്തിനെയും പുറംചട്ടയെയും കാണുന്നവനാണ്. തന്റെ ലീലയിൽ മുഴുവൻ സമുദ്രത്തെയും വ്യാപിച്ചവനും, നാലു വേദങ്ങൾ ആരംഭിച്ചവനും ഇദ്ദേഹമാണ്.
ആദികൂര്മോഽഖിലാധാരസ്തൃണീകൃതജഗദ്ഭരഃ । അമരീകൃതദേവൌഘഃ പീയൂഷോത്പത്തികാരണമ്
ആദികൂർമമായ ഇദ്ദേഹം, എല്ലാറ്റിനും ആധാരവുമാണ്. ലോകഭാരം പുല്ലുപോലെയാക്കി, ദേവഗണങ്ങളെ അമരന്മാരാക്കി, അമൃതത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമാണ്.
ആത്മാധാരോ ധരാധാരോ യജ്ഞാംഗോ ധരണീധരഃ । ഹിരണ്യാക്ഷഹരഃ പൃഥ്വീപതിഃ ശ്രാദ്ധാദികല്പകഃ
സ്വയം ആധാരമായവനും, ഭൂമിയുടെ ആധാരവുമാണ്. യജ്ഞത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവും, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവനും, ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ചവനും, ഭൂമിയുടെ അധിപനും, ശ്രാദ്ധാദി കര്മ്മങ്ങളുടെ സൃഷ്ടാവുമാണ്.
സമസ്തപിതൃഭീതിഘ്നഃ സമസ്തപിതൃജീവനമ് । ഹവ്യകവ്യൈകഭുക്ഹവ്യകവ്യൈകഫലദായകഃ
എല്ലാ പിതൃഭീതികളും ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും, പിതാക്കന്മാരുടെ ജീവനും, ഹവ്യവും കവ്യവും ഒരേ സമയം അനുഭവിക്കുന്നവനും, അവയുടെ ഫലം ഒരേ സമയം നൽകുന്നവനുമാണ്.
രോമാംതര്ലീനജലധിഃ ക്ഷോഭിതാശേഷസാഗരഃ । മഹാവരാഹോ യജ്ഞഘ്നധ്വംസകോ യജ്ഞികാശ്രയഃ
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രോമങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സമുദ്രം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്നവനാണ്. മഹാവരാഹൻ, യജ്ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞികന്മാരുടെ ആശ്രയവുമാണ്.
ശ്രീനൃസിംഹോ ദിവ്യസിംഹഃ സര്വാനിഷ്ടാര്ഥദുഃഖഹാ । ഏകവീരോഽദ്ഭുതബലോ യംത്രമംത്രൈകഭംജനഃ
ശ്രീനരസിംഹൻ, ദിവ്യസിംഹൻ, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നവനാണ്. ഏകവീരൻ, അത്ഭുതശക്തിയുള്ളവൻ, യന്ത്രങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും തകർക്കുന്നവനുമാണ്.
ബ്രഹ്മാദിദുഃസഹജ്യോതിര്യുഗാംതാഗ്ര്യതിഭീഷണഃ । കോടിവജ്രാധികനഖോ ജഗദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യമൂര്തിധൃക്
ബ്രഹ്മാദികൾക്കു സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രകാശം, യുഗാന്തത്തിൽ അതികഠിന ഭയങ്കരൻ, കോടിവജ്രങ്ങളെക്കാൾ ശക്തമായ നഖങ്ങൾ, ലോകം നോക്കാൻ കഴിയാത്ത രൂപം ധരിച്ചവനാണ്.
മാതൃചക്രപ്രമഥനോ മഹാമാതൃഗണേശ്വരഃ । അചിംത്യാമോഘവീര്യാഢ്യഃ സമസ്താസുരഘസ്മരഃ
മാതൃചക്രത്തെ തകർക്കുന്നവനും, മഹാമാതൃഗണങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും, അചിന്ത്യവും അശ്രമ്യവുമായ വീര്യശാലിയും, എല്ലാ അസുരന്മാരുടെ സംഹാരനുമാണ്.
ഹിരണ്യകശിപുഛേദീ കാലഃ സംകര്ഷണീപതിഃ । കൃതാംതവാഹനാസഹ്യഃ സമസ്തഭയനാശനഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ, കാലം തന്നെയും, സംകർഷണിയുടെ അധിപനും, മരണത്തിന്റെ വാഹനം പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, എല്ലാ ഭയങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനുമാണ്.
സര്വവിഘ്നാംതകഃ സര്വസിദ്ധിദഃ സര്വപൂരകഃ । സമസ്തപാതകധ്വംസീ സിദ്ധമംത്രാധികാഹ്വയഃ
എല്ലാ തടസ്സങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും പൂർണ്ണത നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സിദ്ധമന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനുമാണ്.
ഭൈരവേശോ ഹരാര്തിഘ്നഃ കാലകോടിദുരാസദഃ । ദൈത്യഗര്ഭശ്രാവിനാമാസ്ഫുടദ്ര് ബ്രഹ്മാംഡഗര്ജിതഃ
ഭൈരവന്റെ ഇശ്വരൻ, ഹരിയുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, കോടിക്കണക്കിന് കാലത്തെക്കാൾ ഭയങ്കരൻ, അസുരഗർഭങ്ങളുടെ നിലവിളി കേൾക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഗർജ്ജനമുള്ളവനാണ്.
സ്മൃതമാത്രാഖിലത്രാതാഽദ്ഭുതരൂപോ മഹാഹരിഃ । ബ്രഹ്മചര്യശിരഃ പിംഡീ ദിക്പാലോഽര്ദ്ധാംഗഭൂഷണഃ
ഓർമ്മിച്ചുമാത്രം എല്ലാവർക്കും രക്ഷ നൽകുന്നവൻ, അത്ഭുതരൂപൻ, മഹാഹരിയാണ്. ബ്രഹ്മചാര്യത്തിന്റെ കിരീടം ധരിച്ചവൻ, ദിശകളുടെ രക്ഷകൻ, അർദ്ധശരീരഭൂഷിതനുമാണ്.
ദ്വാദശാര്കശിരോദാമാ രുദ്രശീര്ഷൈകനൂപുരഃ । യോഗിനീഗ്രസ്തഗിരജാ ത്രാതാഭൈരവതര്ജകഃ
പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെ കിരീടമായി ധരിച്ചവൻ, രുദ്രന്റെ തല anklet ആയി ധരിച്ചവൻ, യോഗിനികൾ പിടിച്ച ഗിരിജയെ വിഴുങ്ങിയവൻ, രക്ഷകനും ഭൈരവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.
വീരചക്രേശ്വരോഽത്യുഗ്രോഽപമാരിഃ കാലശംബരഃ । ക്രോധേശ്വരോ രുദ്രചംഡീ പരിവാരാദിദുഷ്ടഭുക്
വീരചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, അത്യന്തം ഉഗ്രൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, കാലനും ശംഭരനുമാണ്. ക്രോധത്തിന്റെ ഇശ്വരൻ, രുദ്രനും ചണ്ഡിയും പോലെയുള്ളവൻ, ദുഷ്ടസുഹൃത്തുക്കളെ വിഴുങ്ങുന്നവനുമാണ്.
സര്വാക്ഷോഭ്യോ മൃത്യുമൃത്യുഃ കാലമൃത്യുനിവര്ത്തകഃ । അസാധ്യസര്വരോഗഘ്നഃ സര്വദുര്ഗ്രഹസൌമ്യകൃത്
എല്ലാവരെയും ഉണർത്താൻ കഴിയാത്തവൻ, മരണത്തിനും മരണമായവൻ, കാലത്തിന്റെ മരണത്തെ തിരികെ മാറ്റുന്നവൻ, സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത എല്ലാ രോഗങ്ങളും സംഹരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഗണേശകോടിദര്പഘ്നോ ദുഃസഹാശേഷഗോത്രഹാ । ദേവദാനവദുര്ദര്ശോ ജഗദ്ഭയദഭീഷണഃ
കോടിക്കണക്കിന് ഗണേശന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത എല്ലാ വംശങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും കാണാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, ലോകത്തിന് ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമാണ്.