സര്വാശ്ചര്യമയഃ സര്വസിദ്ധാര്ഥഃ സര്വരംജിതഃ । സര്വാമോഘോദ്യമോ ബ്രഹ്മരുദ്രാദ്യുത്കൃഷ്ടചേതനാഃ
അവൻ അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൻ, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവൻ, എല്ലാവർക്കും ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ. അവന്റെ പരിശ്രമം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല; ബ്രഹ്മാവിനെയും രുദ്രനെയും കടന്നുള്ള ബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.
ശംഭോഃ പിതാമഹോ ബ്രഹ്മപിതാ ശക്രാദ്യധീശ്വരഃ । സര്വദേവപ്രിയഃ സര്വദേവമൂര്തിരനുത്തമഃ
ശംഭുവിന്റെ മുത്തശ്ശനും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പിതാവും ഇന്ദ്രാദികൾക്ക് അധിപതിയും ആണ്. എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പ്രിയനും, എല്ലാ ദേവതകളുടെയും രൂപവും, അതുല്യനുമാണ്.
സര്വദേവൈകശരണം സര്വദേവൈകദൈവതമ് । യജ്ഞഭുഗ്യജ്ഞഫലദോ യജ്ഞേശോ യജ്ഞഭാവനഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ഏകശരണ്യനും ഏകദൈവവുമാണ്. യജ്ഞങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നവനും ഫലം നൽകുന്നവനും യജ്ഞങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും യജ്ഞഭാവം ഉണർത്തുന്നവനുമാണ്.
യജ്ഞത്രാതാ യജ്ഞപുമാന്വനമാലീ ദ്വിജപ്രിയഃ । ദ്വിജൈകമാനദോ വിപ്ര കുലദേവോ സുരാംതകഃ
യജ്ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവനും യജ്ഞത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ രൂപവുമാണ്. വനമാല ധരിച്ച ദ്വിജന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കുന്നവനും അവരുടെ കുടുംബദൈവവും അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനുമാണ്.
സര്വദുഷ്ടാംതകൃത്സര്വസജ്ജനാനന്യപാലകഃ । സപ്തലോകൈകജഠരഃ സപ്തലോകൈകമംഡനഃ
എല്ലാ ദുഷ്ടന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവനും എല്ലാ സജ്ജന്മാരെയും മാത്രം രക്ഷിക്കുന്നവനുമാണ്. ഏഴു ലോകങ്ങളും അവന്റെ ഉദരത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അവൻ അവയെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യംതകൃച്ചക്രീ ശാര്ങ്ഗധന്വാ ഗദാധരഃ । ശംഖഭൃന്നംദകീ പദ്മപാണിര്ഗരുഡവാഹനഃ
സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, സംഹാരം എല്ലാം ചെയ്യുന്നവൻ ചക്രം, ശാരംഗം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനാണ്. ശംഖം, നന്ദകഖഡ്ഗം, പദ്മം എന്നിവ കൈവശം വഹിക്കുകയും, ഗരുഡനിൽ സവാരി ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
അനിര്ദേശ്യവപുഃ സര്വപൂജ്യസ്ത്രൈലോക്യപാവനഃ । അനംതകീര്തിര്നിഃസീമ പൌരുഷഃ സര്വമംഗലഃ 6.71.
അവന്റെ രൂപം വിവരണം ചെയ്യാനാവാത്തതാണ്; എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവൻ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ. അവന്റെ കീർത്തി അനന്തം; വീര്യം അതിരില്ലാത്തത്; എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ഉറവിടമാണ്.
സൂര്യകോടിപ്രതീകാശോ യമകോടിദുരാസദഃ । മയകോടിജഗത്സ്രഷ്ടാ വായുകോടിമഹാബലഃ
പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, പതിനായിരം യമന്മാർക്കും സമീപിക്കാനാവാത്തവൻ. പതിനായിരം മായകളെ കടന്നുള്ള ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, പതിനായിരം വായുക്കളുടെ ശക്തിയുള്ളവനാണ്.
കോടീംദു ജഗദാനംദീ ശംഭുകോടിമഹേശ്വരഃ । കംദര്പകോടിലാവണ്യോ ദുര്ഗകോട്യരിമര്ദനഃ
പതിനായിരം ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ ലോകത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവൻ, പതിനായിരം ശംഭുക്കളെ കടന്ന മഹേശ്വരൻ. പതിനായിരം മന്മഥന്മാരെക്കാൾ സൌന്ദര്യമുള്ളവൻ, പതിനായിരം ദുര്ഗ്ഗകളെക്കാൾ ശക്തരായ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
സമുദ്രകോടിഗംഭീരസ്തീര്ഥകോടി സമാഹ്വയഃ । കുബേരകോടി ലക്ഷ്മീവാഞ്ഛക്രകോടി വിലാസവാന്
പതിനായിരം സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെ ആഴമുള്ളവൻ, പതിനായിരം തീർത്ഥങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനാണ്. പതിനായിരം കുബേരന്മാരുടെ സമ്പത്തും, പതിനായിരം ഇന്ദ്രന്മാരുടെ തേജസ്സും അവനിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഹിമവത്കോടിനിഷ്കംപഃ കോടിബ്രഹ്മാംഡവിഗ്രഹഃ । കോട്യശ്വമേധപാപഘ്നോ യജ്ഞകോടിസമാര്ചനഃ
പതിനായിരം ഹിമവാന്മാരെപ്പോലെ അചഞ്ചലനും, പതിനായിരം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രൂപവുമാണ്. പതിനായിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, പതിനായിരം യജ്ഞങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
സുധാകോടിസ്വാസ്ഥ്യഹേതുഃ കാമധുക്കോടികാമദഃ । ബ്രഹ്മവിദ്യാകോടിരൂപഃ ശിപിവിഷ്ടഃ ശുചിശ്രവാഃ
പതിനായിരം അമൃതങ്ങൾക്കു സമമായ ആരോഗ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം, പതിനായിരം കാമധേനുക്കളെപ്പോലെ ഇഷ്ടം നൽകുന്നവൻ. പതിനായിരം ബ്രഹ്മവിദ്യാരൂപങ്ങൾക്കു സമമായവൻ, ശിപിവിഷ്ടനും ശുദ്ധശ്രവസ്സും എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
വിശ്വംഭരസ്തീര്ഥപാദഃ പുണ്യശ്രവണകീര്തനഃ । ആദിദേവോ ജഗജ്ജൈത്രോ മുകുംദഃ കാലനേമിഹാ
ലോകത്തെ ധരിക്കുന്നവൻ, അവന്റെ പാദങ്ങൾ തീർത്ഥങ്ങളാണ്, അവന്റെ കീർത്തി കേൾക്കുന്നതു തന്നെ പുണ്യമാണ്. ആദിദേവനും ലോകവിജയിയും മുകുന്ദനും കാലനെമിയെ സംഹരിക്കുന്നവനുമാണ്.
വൈകുംഠോഽനംതമാഹാത്മ്യോ മഹായോഗേശ്വരോത്സവഃ । നിത്യതൃപ്തോലസദ്ഭാവോ നിഃശംകോ നരകാംതകഃ
വൈകുണ്ഠൻ, അനന്തമായ മഹത്വമുള്ളവൻ, മഹായോഗിമാർക്കു ഉത്സവംപോലുള്ളവൻ. എപ്പോഴും തൃപ്തിയും ഭയമില്ലായ്മയും നിറഞ്ഞ സ്വഭാവം; നരകത്തെ സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
ദീനാനാഥൈകശരണം വിശ്വൈകവ്യസനാപഹഃ । ജഗത്കൃപാക്ഷമോ നിത്യം കൃപാലുഃ സജ്ജനാശ്രയഃ
ദുർബലരും ആശ്രയമില്ലാത്തവർക്കും ഒരേയൊരു അഭയം, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീക്കുന്നവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും കരുണ കാണിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, കരുണാമയൻ, സദ്ജനന്മാരുടെ ആശ്രയസ്ഥാനം.
യോഗേശ്വരഃ സദോദീര്ണോ വൃദ്ധിക്ഷയവിവര്ജിതഃ । അധോക്ഷജോ വിശ്വരേതാഃ പ്രജാപതി ശതാധിപഃ
യോഗശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രഭുവായവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ഉന്നതനായവൻ, വളർച്ചയോ ക്ഷയമോ ഇല്ലാത്തവൻ, എല്ലാറ്റിലും അതീതനായവൻ, ലോകത്തിന്റെ വിത്ത്, സകലജീവികളുടെ നാഥൻ, നൂറുകണക്കിന് ജനങ്ങളുടെ അധികാരി.
ശക്രബ്രഹ്മാര്ചിതപദഃ ശംഭുബ്രഹ്മോര്ധ്വധാമഗഃ । സൂര്യസോമേക്ഷണോ വിശ്വഭോക്താ സര്വസ്യ പാരഗഃ
ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മാവും പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ശംഭുവിന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പരമസ്ഥലത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാണുന്നവൻ, ലോകം ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും അതീതനായവൻ.
ജഗത്സേതുര്ധര്മസേതുധരോ വിശ്വധുരംധരഃ । നിര്മമോഽഖിലലോകേശോ നിഃസംഗോഽദ്ഭുതഭോഗവാന്
ലോകത്തിന് പാലമായവൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ കാവലാളായവൻ, സർവ്വഭാരവും ചുമക്കുന്നവൻ, സ്വാർത്ഥമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും നാഥൻ, ബന്ധമില്ലാത്തവൻ, അത്ഭുതകരമായ അനുഭവങ്ങൾ ഉള്ളവൻ.
വശ്യമായോ വശ്യവിശ്വോ വിഷ്വക്സേനഃ സുരോത്തമഃ । സര്വശ്രേയഃ പതിര്ദിവ്യാനര്ഘ്യഭൂഷണഭൂഷിതഃ
മായയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, വിശ്വക്ഷേണൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെ നാഥൻ, ദിവ്യവും വിലകൂടിയതുമായ അലങ്കാരങ്ങളിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ.
സര്വലക്ഷണലക്ഷണ്യഃ സര്വദൈത്യേംദ്രദര്പഹാ । സമസ്തദേവസര്വസ്വം സര്വദൈവത നായകഃ
എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, എല്ലാ അസുരാധിപന്മാരുടെയും അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരുടെ സമ്പത്താകുന്നവൻ, എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെ നായകൻ.
സമസ്തദേവകവചം സര്വദേവശിരോമണിഃ । സമസ്തദേവതാദുര്ഗഃ പ്രപന്നാശനിപംജരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും കാവലായവൻ, ദേവന്മാരുടെ മുത്തുകിരീടം, ദേവതകളുടെ കോട്ട, അഭയം തേടുന്നവർക്കുള്ള സംരക്ഷണപഞ്ചരം.
സമസ്തഭയഹൃന്നാമാ ഭഗവാന്വിഷ്ടരശ്രവാഃ । വിഭുഃ സര്വഹിതോദര്കോ ഹതാരിഃ സ്വര്ഗതിപ്രദഃ
എല്ലാ ഭയങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ, വിശാലമായ കീർത്തിയുള്ളവൻ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവൻ, സർവ്വഹിതത്തിന്റെയും ഉറവിടം, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സ്വർഗ്ഗലാഭം നൽകുന്നവൻ.
സര്വദൈവതജീവേശോ ബ്രാഹ്മണാദിനിയോജകഃ । ബ്രഹ്മശംഭുഃ പരാര്ധായുര്ബ്രഹ്മജ്യേഷ്ഠഃ ശിശുഃ സ്വരാട്
എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെയും ജീവജാലങ്ങളുടെയും നാഥൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും നിയമിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവും ശംഭുവും, പരമായായായുസ്സുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മന്മാരിൽ പ്രഥമൻ, ബാലൻ, സ്വയംഭൂവായ രാജാവ്.
വിരാഡ്ഭക്തപരാധീനഃ സ്തുത്യഃ സ്തോത്രാര്ഥസാധകഃ । പരാര്ഥകര്ത്താകൃത്യജ്ഞഃ സ്വാര്ഥകൃത്യ സദോജ്ഝിതഃ
വിശ്വരൂപനായവൻ, ഭക്തരുടെ ഭക്തിയിൽ ആശ്രിതനായവൻ, സ്തുതിക്കു യോജ്യൻ, സ്തുതികളുടെ ഫലം നല്കുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ, കര്ത്തവ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, സ്വാർത്ഥപ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും അകന്നവൻ.
സദാനംദഃ സദാഭദ്രഃ സദാശാംതഃ സദാശിവഃ । സദാപ്രിയഃ സദാതുഷ്ടഃ സദാപുഷ്ടഃ സദാര്ചിതഃ
എപ്പോഴും ആനന്ദം നിറഞ്ഞവൻ, എപ്പോഴും മംഗളമായവൻ, എപ്പോഴും സമാധാനമുള്ളവൻ, എപ്പോഴും ശിവൻ, എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, എപ്പോഴും തൃപ്തനായവൻ, എപ്പോഴും സമൃദ്ധനായവൻ, എപ്പോഴും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ.
സദാപൂതോ പാവനാഗ്ര്യോ വേദഗുഹ്യോ വൃഷാകപിഃ । സഹസ്രനാമാ ത്രിയുഗശ്ചതുര്മൂര്തിശ്ചതുര്ഭുജഃ
എപ്പോഴും വിശുദ്ധനായവൻ, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശുദ്ധികരിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, വൃഷാകപി, ആയിരം നാമങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, മൂന്നു യുഗങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷനായവൻ, നാലു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, നാലു കൈകളുള്ളവൻ.
ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥോ മഹാപുരുഷപൂര്വജഃ । നാരായണോ മുംജകേശഃ സര്വയോഗവിനിഃസൃതഃ
ഭൂതകാലം, ഭവിഷ്യത്ത്, വരുംകാലം എന്നിവയുടെ നാഥൻ, മഹാപുരുഷന്മാരിൽ പ്രാചീനൻ, നാരായണൻ, മുഞ്ചകേശൻ, എല്ലാ യോഗത്തിന്റെയും ഉറവിടം.
വേദസാരോ യജ്ഞസാരഃ സാമസാരസ്തപോനിധിഃ । സാധ്യഃ ശ്രേഷ്ഠഃ പുരാണര്ഷിഃ നിഷ്ഠാ ശാംതിഃ പരായണഃ
വേദങ്ങളുടെ സാരം, യജ്ഞങ്ങളുടെ സാരം, സാമവേദത്തിന്റെ സാരം, തപസ്സിന്റെ നിധി, സിദ്ധിക്കാവുന്നവൻ, ശ്രേഷ്ഠൻ, പുരാതനമുനി, പര്യവസാനം, സമാധാനം, പരമഗതി.
ശിവത്രിശൂലവിധ്വംസീ ശ്രീകംഠൈകവരപ്രദഃ । നരഃ കൃഷ്ണോ ഹരിര്ധര്മനംദനോ ധര്മജീവനഃ
ശിവന്റെ ത്രിശൂലം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശ്രീകണ്ഠന് ഒരേ ഒരു വരം നൽകുന്നവൻ, മനുഷ്യൻ, കൃഷ്ണൻ, ഹരി, ധർമ്മത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവൻ.
ആദികര്ത്താ സര്വസത്യഃ സര്വസ്ത്രീരത്നദര്പഹാ । ത്രികാലജിത കംദര്പ്പ ഉര്വശീസൃങ്മുനീശ്വരഃ
ആദികർത്താവ്, സകല സത്യങ്ങളുടെയും സാക്ഷാൽക്കാരം, എല്ലാ സ്ത്രീരത്നങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മൂന്നു കാലങ്ങളെയും ജയിച്ചവൻ, കാമൻ, ഉർവശിയുടെ കുരു, മുനിമാരുടെ നാഥൻ.