യസ്യ വൈ നാമമഹിമാ ശ്രുത്വാ മോക്ഷമവാപ്നുയാത് । തന്മുഖം തു മഹത്തീര്ഥം തന്മുഖം ക്ഷേത്രമേവ ച
ആയാളുടെ നാമമഹത്വം കേട്ടാൽ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും. അത്തരം വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്ന വായാണ് മഹാതീർത്ഥം, അതേ വായാണ് വിശുദ്ധഭൂമി.
യന്മുഖേ രാമരാമേതി തന്മുഖം സര്വകാമികമ് । കാനി വൈ തസ്യ നാമാനി കതി വീര്യാണി സുവ്രത
‘രാമ, രാമ’ എന്ന നാമം ഉച്ചരിക്കുന്ന വായ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതാണ്. ധർമ്മശീലനായവനേ, അവന്റെ നാമങ്ങൾ എത്രയും അവന്റെ ശക്തികൾ എത്രയാണെന്ന് പറയൂ.
തത്സര്വം ച വിശേഷേണ മമ ബ്രൂഹി പിതാമഹ । ബ്രഹ്മോവാച- വ്യാപകോഽയം സദാ വിഷ്ണുഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ
ഇതെല്ലാം വിശദമായി എനിക്ക് പറയൂ, പിതാമഹനേ. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: വിഷ്ണു എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തുമുള്ളവൻ, പരമാത്മാവ്, ശാശ്വതൻ.
അനാദിനിധനഃ ശ്രീമാന്ഭൂതാത്മാ ഭൂതഭാവനഃ । യസ്മാദഹം ഹി സംജാതോ സോഽയം വിഷ്ണുഃ സദാവതു
ആവൻ ആദിയുമില്ല അന്ത്യവും ഇല്ലാത്തവൻ, മഹത്വമുള്ളവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ആത്മാവ്, സൃഷ്ടാവും. ഞാൻ തന്നെ അവനിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്—ആ വിഷ്ണു എപ്പോഴും രക്ഷിക്കട്ടെ.
സോഽയം കാലസ്യ കാലോ വൈ സോഽയം മമ തു പൂര്വജഃ । അക്ഷയഃ പുംഡരീകാക്ഷോ മതിമാനവ്യയഃ പുമാന്
അവൻ തന്നെയാണ് കാലത്തിന്റെ കാലം, അവൻ എന്റെ മൂത്തവൻ, ക്ഷയിക്കാത്തവൻ, താമരക്കണ്ണൻ, ജ്ഞാനിയുമാണ്, മാറ്റമില്ലാത്തവനും.
ശേഷശായീ സദാ വിഷ്ണുഃ സഹസ്രശീര്ഷാ മഹത്പ്രഭുഃ । സര്വഭൂതമയഃ സാക്ഷാദ്വിശ്വരൂപോ ജനാര്ദനഃ
ശേഷനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ വിഷ്ണു, ആയിരം തലകളുള്ള മഹാപ്രഭു, എല്ലാ ജീവികളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, സാക്ഷാൽ വിശ്വരൂപൻ, ജനാർദ്ദനൻ.
കൈടഭാരിരയം വിഷ്ണുര്ധാതാ ദേവോ ജഗത്പതിഃ । തസ്യാഹം നാമഗോത്രം ച ന വേദ്മി പുരുഷര്ഷഭ
കൈടഭനെ സംഹരിച്ചവൻ ഈ വിഷ്ണുവാണ്, സൃഷ്ടാവും ലോകനാഥനും. മഹാനായ മനുഷ്യനേ, അവന്റെ മുഴുവൻ നാമങ്ങളും വംശവും എനിക്ക് അറിയില്ല.
വേദവാദ്യപ്യഹം താത നാഹം ജ്ഞാതാ കദാചന । അതസ്ത്വം ഗച്ഛ ദേവര്ഷേ യത്രാസ്തി കില വിശ്വരാട്
വേദങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പ്രിയപുത്രാ, എനിക്ക് അവയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട്, ദേവർഷിയേ, നീ വിശ്വനാഥൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോകൂ.
സ ച തത്ത്വം മുനിശ്രേഷ്ഠ സര്വം തേ കഥയിഷ്യതി । സ ഏവ പുരുഷഃ ശ്രീമാന്കൈലാസാധിപതിഃ സദാ
മഹാമുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവൻ നിനക്ക് സത്യം മുഴുവൻ പറയും. അവനാണ് ശ്രീമാനായ പുരുഷൻ, എപ്പോഴും കൈലാസാധിപതി.
സര്വേഷാം വിഷ്ണുഭക്താനാമയം ശ്രേഷ്ഠഃ പരാത്പരഃ । പംചവക്ത്രോ ഹ്യുമാകാംതഃ സര്വദുഃഖനിബര്ഹണഃ
വിഷ്ണുഭക്തന്മാരിൽ എല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠനും പരമോന്നതനും അവനാണ്. അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, ഉമാദേവിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും നീക്കുന്നവൻ.
വിശ്വേശ്വരോ വിശ്വനാഥഃ സര്വദാ ഭക്തവത്സലഃ । തത്ര ഗച്ഛ സുരശ്രേഷ്ഠ തത്സര്വം കഥയിഷ്യതി
വിശ്വേശ്വരൻ, വിശ്വനാഥൻ, എപ്പോഴും ഭക്തന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ളവൻ. അതിനാൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവിടേക്ക് പോകൂ, അവൻ എല്ലാം നിനക്ക് പറയും.
പിതുര്വചനമാകര്ണ്യ തത്ര ഗംതും പ്രചക്രമേ । വിജ്ഞാതും നാമമാഹാത്മ്യം കൈലാസഭവനം പ്രതി
പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ കൈലാസഭവനിലേക്കു, നാമമഹത്വം അറിയാൻ പോകാൻ തുടങ്ങി.
യത്ര വിശ്വേശ്വരോ ദേവോ നിത്യം തിഷ്ഠതി ഭൂതിദഃ । ദദര്ശ നാരദസ്തത്ര ദേവം തം സുരപൂജിതമ്
അവിടെ, എല്ലാജീവികൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന വിശ്വേശ്വരൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നിടത്ത്, നാരദൻ ദേവന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദേവനെ കണ്ടു.
കൈലാസശിഖരാസീനം ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ് । പംചവക്ത്രം ദശഭുജം ത്രിനേത്രം ശൂലപാണിനമ്
കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവദേവനെയും ലോകഗുരുവിനെയും, അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ളവനെയും പത്ത് കൈകളുള്ളവനെയും മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളവനെയും ത്രിശൂലം പിടിച്ചവനെയും അവൻ കണ്ടു.
കപാലിനം സഖട്വാംഗം തീക്ഷ്ണം ശൂലാസിധാരിണമ് । പിനാകധാരിണം ഭീമം വരദം വൃഷവാഹനമ്
കപാലം കൈവശം വച്ചവൻ, ദണ്ഡം കൈയിൽ പിടിച്ചവൻ, മൂർച്ചയുള്ള ത്രിശൂലവും വാളും കൈവശമുള്ളവൻ, പിനാകം എന്ന വില്ല് കൈവശമുള്ളവൻ, ഭയങ്കരൻ, വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, കാളയെ വാഹനമാക്കുന്നവൻ.
ഭസ്മാംഗം വ്യാലശോഭാഢ്യം ശശാംകകൃതശേഖരമ് । നീലജീമൂതസംകാശം സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ്
വീർപ്പൊടി പുരട്ടിയ ശരീരം, പാമ്പുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവൻ, ചന്ദ്രക്കല മുടിയിൽ ധരിച്ചവൻ, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ളവൻ, പത്തു കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ളവൻ.
ക്രീഡംതം തത്ര ദേവേശം സാഷ്ടാംഗം ദംഡവത്പുനഃ । തം ദൃഷ്ട്വാ തു മഹാദേവോ വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനഃ 6.71.
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെ കളിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ വീണ്ടും അഷ്ടാംഗപ്രണാമത്തോടെ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു. അതു കണ്ട മഹാദേവന്റെ കണ്ണുകൾ അതിശയത്തിൽ വിരിഞ്ഞു.
വൈഷ്ണവാനാം പരഃ ശ്രേഷ്ഠഃ പ്രാഹ വാഡവസത്തമമ് । കസ്മാദിഹ സമായാതോ വദ ദേവര്ഷിസത്തമ
വൈഷ്ണവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായവൻ വാഡവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹർഷിയെ ചേർന്ന് ചോദിച്ചു: 'ദേവർഷികളിൽ ഉത്തമനായോ, നീ ഇവിടെ വന്നതെന്തിനാണെന്ന് പറയൂ.'
നാരദ ഉവാച- ഏകസ്മിന്നേവ കാലേ തു ഗതോഽഹം ബ്രഹ്മണോംതികമ് । ശ്രുതം തത്ര മയാ ദേവ വിഷ്ണോര്മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ, ദേവാ, ഞാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ മഹത്വം കേട്ടു.
ബ്രഹ്മണാ കഥിതം തത്ര മമാഗ്രേ ദേവസത്തമ । നാമ്നോഽസ്യ യാവതീ ശക്തിഃ സാ ശ്രുതാ ബ്രഹ്മണോ മുഖാത്
അവിടെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ബ്രഹ്മാവു നേരിട്ട് എന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞു; അവന്റെ നാമത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നു നേരിട്ട് കേട്ടു.
തത്ര പൃഷ്ടം മയാ പൂര്വം വിഷ്ണോര്നാമസഹസ്രകമ് । തദാഹം ബ്രഹ്മണാ ചോക്തം നാഹം ജാനാമി നാരദ
അവിടെ ഞാൻ മുമ്പ് വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു; അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ അതറിയുന്നില്ല, നാരദാ.'
ജാനാത്യയം മഹാരുദ്രസ്തത്സര്വം കഥയിഷ്യതി । മഹാശ്ചര്യം തു സംപ്രാപ്യ ഹ്യാഗതസ്തവ സന്നിധൌ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എല്ലാം മഹാരുദ്രൻ അറിയുന്നു; അവൻ നിനക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞുതരും.' ഈ അത്ഭുതം അനുഭവിച്ച് ഞാൻ നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു.
അസ്മിന്കലിയുഗേ ഘോരേഽല്പായുഷശ്ചൈവ മാനവാഃ । വിധര്മേഷു രതാ നിത്യം നാമനിഷ്ഠാ ന വൈ പുനഃ
ഈ ഭയാനകമായ കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർക്ക് ആയുസ്സ് കുറവാണ്; അവർ എപ്പോഴും അധർമ്മത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു; ഇനി അവർ നാമങ്ങളിൽ സ്ഥിരതയില്ല.
പാഖംഡിനസ്തഥാ വിപ്രാ ധര്മേഷു വിരതാഃ സദാ । സംധ്യാഹീന വ്രതഭ്രഷ്ടാ ദുഷ്ടാ മലിനരൂപിണഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരും പാഖണ്ഡികൾ ആയി, എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു; സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാതെയും വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കാതെയും, ദുഷ്ടരായി മലിനരൂപത്തിൽ കഴിയുന്നു.
യഥാ വിപ്രാസ്തഥാ ക്ഷത്രാ വൈശ്യാശ്ചൈവ പുനഃ പുനഃ । ഏവം ശൂദ്രാസ്തഥാന്യേ ച ന വൈ ഭാഗവതാ നരാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെപോലെ തന്നെ ക്ഷത്രിയന്മാരും വീണ്ടും വൈശ്യന്മാരും; അങ്ങനെ തന്നെ ശൂദ്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും — ഇനി മനുഷ്യർ ഭഗവാന്റെ ഭക്തരല്ല.
ശൂദ്രാ ദ്വിജാതിബാഹ്യാശ്ച കലൌ വിശ്വേശ്വര പ്രഭോ । ധര്മാധര്മൌ ന ജാനംതി ഹിതം വാഽഹിതമേവ വാ
ശൂദ്രന്മാരും ദ്വിജാതികളിൽപ്പെടാത്തവരും കലിയുഗത്തിൽ, വിശ്വേശ്വരാ പ്രഭോ, ധർമ്മം അഥവാ അധർമ്മം അറിയുന്നില്ല; എന്താണ് ഹിതം, എന്താണ് അഹിതം എന്നതും അവർക്കറിയില്ല.
ഏവം ജ്ഞാത്വാ ഹ്യഹം സ്വാമിന്നാഗതഃ സംനിധൌ തവ । പുനശ്ച നാമമാഹാത്മ്യം ശ്രുതം വൈ ബ്രഹ്മണോ മുഖാത്
ഇത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, സ്വാമിനേ, ഞാൻ നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു; വീണ്ടും ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് നാമത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ടിരിക്കുന്നു.
ത്വം ദേവഃ സര്വദേവാനാം ത്വം നാഥോ മമ സര്വദാ । ത്രിപുരാരിശ്ച വിശ്വാത്മാ ധാതാ ത്വം ച പുനഃ പുനഃ
നീ ദേവന്മാരുടെ ദേവനാണ്, നീ എപ്പോഴും എന്റെ നാഥനാണ്; നീ ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവനും, വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവും, വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടാവുമാണ്.
കഥയസ്വ പ്രസാദേന വിഷ്ണോര്നാമസഹസ്രകമ് । സൌഭാഗ്യജനനം പുംസാം പരം ഭക്തികരം സദാ
നിന്റെ കൃപയാൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ എന്നെക്കായി പറയൂ; അത് മനുഷ്യർക്കു പരമമായ ഭാഗ്യവും ഉന്നതമായ ഭക്തിയും നൽകുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാനാം ബ്രഹ്മദം ച ക്ഷത്രിയാണാം ജയപ്രദമ് । വൈശ്യാനാം ധനദം നിത്യം ശൂദ്രാണാം സുഖദായകമ്
അത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ബ്രഹ്മജ്ഞാനം, ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ജയവും, വൈശ്യന്മാർക്ക് എപ്പോഴും സമ്പത്തും, ശൂദ്രന്മാർക്ക് സന്തോഷവും നൽകുന്നു.