പാദ്മം തത്പംചപംചാശത്സഹസ്രാണീഹ പഠ്യതേ। പംചഭിഃ പര്വഭിഃ പ്രോക്തം സംക്ഷേപാദ്വ്യാസകാരിതാത്
ഈ പദ്മം ഇവിടെ അഞ്ഞൂറ്റി അയ്യായിരം ശ്ലോകങ്ങളായി വായിക്കപ്പെടുന്നു; അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളായി വ്യാസൻ സംക്ഷേപമായി രചിച്ചിരിക്കുന്നു.
പൌഷ്കരം പ്രഥമം പര്വ യത്രോത്പന്നഃ സ്വയം വിരാട്। ദ്വിതീയം തീര്ഥപര്വ സ്യാത്സര്വഗ്രഹഗണാശ്രയമ്
ആദ്യ ഭാഗം പോഷ്കരമാണ്, അതിൽ വിരാട് സ്വയം ഉത്ഭവിച്ചു; രണ്ടാം ഭാഗം തീർത്ഥഖണ്ഡം, അതിൽ എല്ലാ ഗ്രഹഗണങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
തൃതീയപര്വഗ്രഹണാ രാജാനോ ഭൂരിദക്ഷിണാഃ। വംശാനുചരിതം ചൈവ ചതുര്ഥേ പരികീര്തിതമ്
മൂന്നാം ഭാഗത്തിൽ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകിയ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകളുണ്ട്; നാലാമത്തേതിൽ വംശാവലികൾ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പംചമേ മോക്ഷതത്വം ച സര്വതത്വം നിഗദ്യതേ। പൌഷ്കരേ നവധാ സൃഷ്ടിഃ സര്വേഷാം ബ്രഹ്മകാരിതാ
അഞ്ചാമത്തേതിൽ മോക്ഷത്തിന്റെ തത്വവും എല്ലാ സത്യങ്ങളും വിശദീകരിക്കുന്നു; പോഷ്കരത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഒമ്പതു വിധത്തിൽ സൃഷ്ടിയെ വിവരിക്കുന്നു.
ദേവതാനാം മുനീനാം ച പിതൃസര്ഗസ്തഥാപരഃ। ദ്വിതീയേ പര്വതാശ്ചൈവ ദ്വീപാഃ സപ്ത സസാഗരാഃ
ദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും സൃഷ്ടി മറ്റൊരു വിഷയമാണ്; രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ പർവതങ്ങളും ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടി വിവരിക്കുന്നു.
തൃതീയേ രുദ്രസര്ഗസ്തു ദക്ഷശാപസ്തഥൈവ ച। ചതുര്ഥേ സംഭവോ രാജ്ഞാം സര്വവംശാനുകീര്ത്തനമ്
മൂന്നാമത്തേതിൽ രുദ്രന്റെ സൃഷ്ടിയും ദക്ഷന്റെ ശാപവും പറയുന്നു; നാലാമത്തേതിൽ രാജാക്കന്മാരുടെ ഉത്ഭവവും എല്ലാ വംശങ്ങളുടെ വിവരവും പറയുന്നു.
അന്ത്യേപവര്ഗസംസ്ഥാനം മോക്ഷശാസ്ത്രാനുകീര്ത്തനമ്। സര്വമേതത്പുരാണേഽസ്മിത്കഥയിഷ്യാമി വോ ദ്വിജാഃ
അവസാന ഭാഗത്തിൽ അന്തിമ മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഉപദേശവും പറയുന്നു; ഇതെല്ലാം ഞാൻ ഈ പുരാണത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പറയാം, ദ്വിജന്മാരേ.
ഇദം പവിത്രം യശസോ നിധാനമിദം പിതൄണാമതിവല്ലഭം സ്യാത് ഇദം ച ദേവസ്യ സുഖായ നിത്യമിദം മഹാപാതകഭിച്ച പുംസാമ്
ഇത് വിശുദ്ധവും, കീർത്തിയുടെ നിധിയുമാണ്; പിതാക്കന്മാർക്ക് അതിപ്രിയമായതും, ദൈവത്തിന് സദാ സന്തോഷം നൽകുന്നതും, മനുഷ്യരുടെ മഹാപാപങ്ങൾ പോലും നീക്കുന്നതുമാണ്.
സൂത ഉവാച। നമസ്യേ സര്വലോകാനാം വിശ്വസ്യ ജഗതഃ പതിമ്। യ ഇമം കുരുതേ ഭാവം സൃഷ്ടിരൂപം പ്രധാനവിത്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയായ, സകല ജഗത്തിന്റെ രക്ഷകനായ, ഈ സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും പ്രധാനം അറിയുന്നതുമായ ആ മഹാത്മാവിനെ ഞാൻ വിനീതമായി നമസ്കരിക്കുന്നു.
ലോകകൃല്ലോകതത്വജ്ഞോ യോഗമാസ്ഥായ യോഗവിത്। അസൃജത്സര്വഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച
ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അവയുടെ സത്യസ്വഭാവം അറിയുകയും യോഗത്തിൽ സ്ഥിരനായി അതിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവനും, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും ആയ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചവനുമാണ്.
തമജം വിശ്വകര്മാണം ചിത്പതിം ലോകസാക്ഷിണമ്। പുരാണാഖ്യാനജിജ്ഞാസുര്വ്രജാമി ശരണം വിഭുമ്
ജനനമില്ലാത്ത, സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെ ശില്പിയായ, ചൈതന്യത്തിന്റെ അധിപതിയായ, ലോകങ്ങളുടെ സാക്ഷിയായ ആ മഹാവിശ്വേശ്വരനിൽ പുരാതനകഥകൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഗിരീശേഭ്യോ നമസ്കൃത്വാ സമാഹിതഃ। ഇംദ്രായ ലോകപാലേഭ്യഃ സവിത്രേ ച സമാധിനാ
ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും ശിവനും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാർക്കും, സവിത്രാവിനും ധ്യാനപൂർവ്വം ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മുനീനാം ച വരിഷ്ഠായ വസിഷ്ഠായ മഹാത്മനേ। തദ്വക്ത്രേഭാതതപസേ ജാതൂകര്ണ്യായ ചാക്ഷുഷേ
മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനും, തപസ്സിൽ പ്രശസ്തനായ ജാതൂകർണ്ണനും, ആക്ഷുവിനും ഞാൻ ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
തസ്മൈ ഭഗവതേ നത്വാ വേദവ്യാസായ വേധസേ। പുരുഷായ പുരാണായ ഭൃഗുവാക്യാനുവര്തിനേ
ആ മഹാഭാഗവതനെയും, സൃഷ്ടികർത്താവായ വേദവ്യാസനെയും, ആദിപുരുഷനെയും, ഭൃഗുവിന്റെ വചനങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
തസ്മാദഹമുപാശ്രൌഷം പുരാണം ബ്രഹ്മവാദിനഃ। സര്വജ്ഞാത്സര്വലോകേഷു പൂജിതാദ്ദീപ്തതേജസഃ
അതിനാൽ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന, സർവ്വജ്ഞനായ, തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണമുനിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഈ പുരാണം ശ്രവിച്ചു.
അവ്യക്തം കാരണം യത്തന്നിത്യം സദസദാത്മകമ്। മഹദാദിവിശേഷാംതം സൃജതീതി വിനിശ്ചയഃ
അപ്രത്യക്ഷവും ശാശ്വതവുമായ, സതും അസതും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ കാരണതത്ത്വം, മഹത്തിൽ നിന്ന് വിശേഷംവരെ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്ന് നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു.
അണ്ഡേ ഹിരണ്മയേ പൂര്വം ബ്രഹ്മണഃ സൂതിരുത്തമാ। അംഡസ്യാവരണം ചാദ്ഭിരപാമപി ച തേജസാ
പൊന്നുപോലുള്ള അണ്ടത്തിൽ ആദ്യം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്ഭവം ഉണ്ടായി; ആ അണ്ടത്തിന്റെ പുറംഭാഗം വെള്ളവും, ഭൂതങ്ങളും, ജ്വാലയും കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വായുനാ തസ്യ വായോഃ ഖാത്തദ്ഭൂതാദിത ആവൃതമ്। ഭൂതാദിര്മഹതാ ചാപി അവ്യക്തേനാവൃതോ മഹാന്
വായുവിനാൽ, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം, അതിനുശേഷം ഭൂതാദികൾ എല്ലാം മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഭൂതാദികൾ മഹത്താൽ, മഹത്തും അവ്യക്തത്വം കൊണ്ടും മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രാദുര്ഭാവശ്ച ലോകാനാമംഡ ഏവോപവര്ണിതഃ। നദീനാം പര്വതാനാം ച പ്രാദുര്ഭാവോനുവര്ണ്യതേ
അണ്ടത്തിനുള്ളിൽ ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നദികളും പർവ്വതങ്ങളും എങ്ങനെ ഉത്ഭവിച്ചു എന്നതും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മന്വംതരാണാം സംക്ഷേപാത്കല്പാനാം ചോപവര്ണനമ്। ബ്രഹ്മവൃക്ഷലയ ബ്രഹ്മപ്രജാസര്ഗോപവര്ണനമ്
മന്വന്തരങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്ത വിവരണവും, കല്പങ്ങളുടെ വിവരവും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലവും, ബ്രഹ്മാപുത്രന്മാരുടെ സൃഷ്ടിയും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കല്പാനാം സംചരശ്ചൈവ ജഗതഃ സ്ഥാപനം തഥാ। ശയനം ച ഹരേരപ്സു പൃഥിവ്യുദ്ധരണം പുനഃ
കല്പങ്ങളുടെ ചലനം, ലോകത്തിന്റെ സ്ഥാപനം, ഹരിയുടെ ജലത്തിൽ വിശ്രമം, ഭൂമി വീണ്ടും ഉയർത്തൽ എന്നിവയും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദശധാ ജന്മസംചാരോ ഭൃഗുശാപേന കേശവേ। സന്നിവേശോ യുഗാദീനാം സര്വാശ്രമവിഭാജനമ്
ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം കേശവന്റെ പത്ത് ജന്മങ്ങൾ, യುಗങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം, എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളുടെ വിഭജനം എന്നിവയും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്വര്ഗസ്ഥാനവിഭാഗശ്ച മര്ത്യാനാം സ്വര്ഗചാരിണാം। പശൂനാം പക്ഷിണാം ചൈവ സംഭവഃ പരികീര്ത്തിതഃ
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സ്ഥാനങ്ങളുടെ വിഭജനം, മനുഷ്യരുടെ സ്വർഗ്ഗയാത്ര, മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ഉത്ഭവം എന്നിവയും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തഥാ നിര്വചനം കല്പം സ്വാധ്യായസ്യ പരിഗ്രഹഃ। പ്രതിസര്ഗാഃ പുനഃ പ്രോക്താ ബ്രഹ്മണോ ബുദ്ധിപൂര്വകാഃ
അങ്ങനെ കല്പത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം, സ്വാധ്യായത്തിന്റെ സ്വീകരണം, പുനഃസൃഷ്ടികൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ബുദ്ധിപൂർവ്വമായ സൃഷ്ടികൾ എന്നിവയും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ത്രയോന്യേഽബുദ്ധിപൂര്വാസ്തേ തഥാ ലോകാനകല്പയത്। ബ്രഹ്മണോ വദനേഭ്യശ്ച ഭൃഗ്വാദീനാം സമുദ്ഭവഃ
മൂന്ന് സൃഷ്ടികൾ ബുദ്ധിയില്ലാതെ ഉണ്ടായതും, അവയും ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചതും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഭൃഗു മുതലായവരുടെ ഉത്ഭവവും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കല്പയോരംതരം പ്രോക്തം പ്രതിസംധിശ്ച സര്ഗയോഃ। ഭൃഗ്വാദീനാമൃഷീണാം ച പ്രജാസര്ഗോപവര്ണനമ്
കല്പങ്ങൾക്കിടയിലെ ഇടവേളയും, സൃഷ്ടികളുടെ ബന്ധവും, ഭൃഗു മുതലായ ഋഷിമാരുടെ സന്തതികളുടെ ഉത്ഭവവും വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വസിഷ്ഠസ്യ ച ബ്രഹ്മര്ഷേര്ബ്രഹ്മത്ത്വം പരികീര്ത്തിതമ്। സ്വായംഭുവസ്യ ച മനോസ്തതശ്ചാപ്യനുകീര്തനമ്
വസിഷ്ഠന് എന്ന മഹർഷിയുടെ ബ്രഹ്മാവസ്ഥയും സ്വായംഭുവ മനുവിന്റെ കഥയും ഇവിടെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഉക്തോ നാഭേര്വിസര്ഗശ്ച രജസശ്ച മഹാത്മനഃ। ദ്വീപാനാം ച സമുദ്രാണാം പര്വതാനാം ച കീര്തനമ്
രാജസിക സ്വഭാവമുള്ള മഹാത്മാവായ നാഭിയുടെ സൃഷ്ടിയും, ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളും സംബന്ധിച്ച വിവരണവും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദ്വീപഭേദസമുദ്രാണാമന്തര്ഭാവശ്ച സപ്തസു। കീര്ത്യന്തേ യോജനാഗ്രേണ യേ ച തത്ര നിവാസിനഃ
ദ്വീപുകളുടെ വിഭജനം, ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ സ്ഥിതിയും അവിടെയുള്ളവരുടെ യോജനപ്രമാണമുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങളും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തദീയാനി ച വര്ഷാണി നദീഭിഃ പര്വതൈഃ സഹ। ജംബൂദ്വീപാദയോ ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈഃ സപ്തഭിര്വൃതാഃ
അവയുടെ പ്രദേശങ്ങൾ, നദികൾ, പർവ്വതങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം ജംബൂദ്വീപ് തുടങ്ങിയ ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.