ദധ്യോദനസമായുക്താം വര്ദ്ധമാനേന സംയുതാമ് । അവതീര്യ തതഃ സ്വന്നം പ്രാദാദതിഥയേ തദാ
തന്നുടേതായ ഭക്ഷണം, തയിരുചോരും സമൃദ്ധിയുമൊക്കെയും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കി, അവൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി അതിഥിക്ക് ആഹാരം അർപ്പിച്ചു.
സ തത്രാശനമാത്രേണ പരം തൃപ്തിത്വമാഗതഃ । വിതൃഷ്ണോ വിജ്വരശ്ചൈവ ക്ഷണേന സമപദ്യത
അവിടെ ആ ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ചതോടെ, അതിഥിക്ക് പരമമായ തൃപ്തി ലഭിച്ചു; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹവും പനി പോലുള്ളതും വിട്ടു.
തതശ്ച പ്രേതാഃ സംപ്രാപ്താഃ സോഽസ്മാദ്ഭാഗം ക്രമാദ്ദദൌ । ദധ്യോദനാത്സപാനീയാത്പ്രേതാസ്തൃപ്തിം പരാം ഗതാഃ
അതിനുശേഷം, പ്രേതങ്ങൾ അവിടെ എത്തി; അവൻ അവർക്കു ക്രമമായി അവരവരുടെ ഭാഗം നൽകി. തയിരുചോരും വെള്ളവും കൊണ്ടു പ്രേതങ്ങൾ പരമമായ തൃപ്തി നേടി.
അതിഥിം തര്പയിത്വാ തു പ്രേതലോകം ച സര്വതഃ । തതഃ സ്വയം സ ബുഭുജേ ഭുക്തശേഷം യഥാസുഖമ്
അവൻ അതിഥിയെയും എല്ലാ പ്രേതലോകത്തെയും സംതൃപ്തരാക്കി, പിന്നെ താനായി ആഹാരശിഷ്ടം ഇഷ്ടമുപോലെ ആസ്വദിച്ചു.
തസ്യ ഭുക്തവതഃ സ്വന്നം പാനീയം ച ക്ഷയം യയൌ । പ്രേതാധിപം തതസ്തം വൈ വണിഗ്വചനമബ്രവീത്
അവൻ തന്റെ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കഴിച്ചപ്പോൾ, അതെല്ലാം തീർന്നു. അപ്പോൾ പ്രേതാധിപൻ ആ വണികിനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
ആശ്ചര്യമേതത്പരമം വനേഽസ്മിന്പ്രതിഭാതി മേ । അന്നം പാനം ച പരമം സംപ്രാപ്തം ച കുതസ്തവ
ഈ കാട്ടിൽ ഇത്ര വലിയ അത്ഭുതം ഞാൻ കാണുന്നു; ഇത്ര ഉത്തമമായ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും നീ എങ്ങനെയാണ് ഇവിടെ ലഭിച്ചത്?
സ്വല്പേനൈവ തഥാന്നേന ത്വമേതാംസ്തു ബഹൂനപി । അതര്പയഃ കഥം ത്വേതേ നിര്മാംസാ ഭിന്നകുക്ഷയഃ
ഇത്ര കുറച്ച് ഭക്ഷണം കൊണ്ടു എങ്ങനെയാണ് നീ ഇത്രയും ആളുകളെ സംതൃപ്തരാക്കിയത്? ഇവർക്ക് മാംസം ഇല്ല, വയറുകളും തകർന്നിരിക്കുന്നു.
കഥമസ്യാം സുഘോരായാമടവ്യാം ച കൃതാലയാഃ । തദേതത്സംശയം ഛിംധി പരം കൌതൂഹലം മമ
ഈ ഭയാനകമായ കാട്ടിൽ ഇവർ എങ്ങനെയാണ് താമസമാക്കിയിരിക്കുന്നത്? ഈ സംശയം നീ നീക്കി തരിക, എനിക്ക് വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.
ഏവമുക്തഃ സ വണിജാ പ്രേതോ വചനമബ്രവീത് । വാണിജ്യസക്തസ്യ പുരാ ജന്മാതീതേ മമാനഘ
വണികൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ പ്രേതം പറഞ്ഞു: 'പാപമില്ലാത്തവനേ, മുൻജന്മത്തിൽ ഞാൻ വ്യാപാരത്തിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായവനായിരുന്നു.'
സകലേ നഗരേ നാസ്തി മമാന്യോ ഹി ദുരാത്മകഃ । ധനലോഭാന്ന കസ്യാപി ദത്താ ഭിക്ഷാ മയാ തദാ
ആ നഗറിൽ എന്നേക്കാൾ ദുഷ്ടൻ മറ്റൊരാളുമില്ലായിരുന്നു; ധനലോഭം കൊണ്ടു ഞാൻ ആ സമയത്ത് ആര്ക്കും ദാനം നൽകിയിട്ടില്ല.
സഖാ ചൈവ തതശ്ചാസീദ്ബ്രാഹ്മണോ ഗുണവാന്മമ । ശ്രാവണദ്വാദശീയോഗേ മാസി ഭാദ്രപദേ തതഃ
അപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു സ്നേഹിതൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഗുണമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ; ശ്രാവണദ്വാദശി യോഗത്തിൽ, ഭാദ്രപദ മാസത്തിൽ—
സ കദാചിന്മയാ സാര്ദ്ധം താപീം നാമ നദീം യയൌ । തസ്യാശ്ച സംഗമഃ പുണ്യോ യത്രാസീച്ചംദ്രഭാഗയാ
ഒരു ദിവസം ഞാനും അവനും ചേർന്ന് താപി എന്ന നദിയിലേക്കു പോയി; അവിടെ ചന്ദ്രഭാഗയുമായി സംഗമിക്കുന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തായിരുന്നു അത്.
ചംദ്രഭാഗാ ചംദ്രസുതാ താപീ ചൈവാര്കനംദിനീ । തയോഃ ശീതോഷ്ണസലിലേ പ്രവിവേശ സ ഹ ദ്വിജഃ
ചന്ദ്രഭാഗ, ചന്ദ്രന്റെ മകൾ, താപി, സൂര്യന്റെ മകൾ—ഇവരുടെ തണുത്തും ചൂടുമായ വെള്ളത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കുളിച്ചു.
ശ്രവണദ്വാദശീയോഗേ നരാശ്ച സമുപോഷിതാഃ । ചംദ്രഭാഗാ സുതോ യേന വാരിധാനീം ദദുര്ദ്വിജേ
ശ്രാവണദ്വാദശി ദിവസം ഉപവാസം ചെയ്തിരുന്ന ആളുകൾ അവിടെ കൂടിയിരുന്നു; അവിടെ ചന്ദ്രഭാഗയുടെ മകൻ ആ ബ്രാഹ്മണന് വെള്ളിക്കുടം നൽകി.
ദധ്യോദനയുതാം സാര്ദ്ധം സംപൂര്ണൈര്വര്ദ്ധമാനകൈഃ । ഛത്രോപാനദ്യുഗം വസ്ത്രം പ്രതിമാം ച തഥാ ഹരേഃ
തയിരുചോരും സമൃദ്ധിയുമുള്ള ഭക്ഷണവും, കുടയും ചപ്പലുകളും വസ്ത്രവും, ഹരിയുടെ പ്രതിമയും—ഇവയും ചേർത്ത് നൽകി.
പ്രദദൌ വിപ്രമുഖ്യേഭ്യോ ഹരസ്യാഗ്രേ മഹാമതേ । വിത്തസംരക്ഷണാര്ഥായ തസ്യാസ്തീരേ വ്രതേ മയാ
ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ, പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക്, ധനം സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി, ആ നദീതീരത്ത് ഞാൻ വ്രതമായി അവയെല്ലാം നൽകി.
സോപവാസേന ദത്തൈകാ വാരിധാനീ മനോരമാ । തത്കൃത്വാഹം ഗൃഹം പ്രാപ്തഃ തതഃ കാലേന കേനചിത്
ഉപവാസത്തോടെ ഞാൻ മനോഹരമായ ഒരു വെള്ളിക്കുടം മാത്രം നൽകി; അങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ്—
പംചത്ത്വമഹമാസാദ്യ നാസ്തിക്യാത്പ്രേതതാം ഗതഃ । അസ്യാമടവ്യാം ഘോരായാം യഥാ ഹ്യഹികുലം തഥാ
ഞാൻ മരണം നേരിട്ടു, വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തതിനാൽ പ്രേതമായി; ഈ ഭയങ്കരമായ കാട്ടിൽ, പാമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽപോലെ, ഞാൻ അകപ്പെട്ടു.
ശ്രവണദ്വാദശീയോഗേ വാരിധാന്യര്പിതാ മയാ । സേയം മധ്യാഹ്നസമയേ ലഭ്യതേ ച ദിനേദിനേ 6.69.
ശ്രവണ നക്ഷത്രവും ദ്വാദശി തിഥിയും ഒന്നിച്ച് വരുന്ന സമയത്ത്, ഞാൻ വെള്ളവും ധാന്യവും അർപ്പിച്ചിരുന്നു. അതു ഞാൻ ഓരോ ദിവസവും മധ്യാഹ്നത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണഃ സര്വേ പാപാഃ പ്രേതത്വമാഗതാഃ । പരദാരഗതാഃ കേചിത്സ്വാമിദ്രോഹരതാശ്ച യേ
ബ്രഹ്മസ്വരൂപം ധരിച്ചിരുന്ന എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് പ്രേതരായി മാറി. ചിലർ അന്യസ്ത്രീയിലേക്കും ചിലർ തങ്ങളുടെ ഉടമയിൽ നിന്ന് മോഷണം ചെയ്തതുകൊണ്ടും അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.
ഭൂതപ്രേതജരൂപേണ തേ ജാതാ ഹ്യത്ര മാനവാഃ । ദേശേ മരുസ്ഥലേ ത്വസ്മിന്മമൈതേ മിത്രതാം ഗതാഃ
ഇവിടെ ജനിച്ച മനുഷ്യർ ഭൂതപ്രേതരൂപത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഈ മരുഭൂമിയിൽ അവർ എന്റെ കൂട്ടുകാരായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
അക്ഷയോ ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ । ദീയതേ യത്സമുദ്ദിശ്യ ഹ്യക്ഷയം തത്പ്രകീര്തനമ്
അക്ഷയനും പരമാത്മാവും ശാശ്വതനും ആയ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ അതു അക്ഷയമായതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
അക്ഷയേനാപി ചാന്നേന തൃപ്താ ഏതേ പുനഃ പുനഃ । പ്രേതത്വഭാവം ദൌര്ബല്യം ന വിമുംചതി കര്ഹിചിത്
അക്ഷയമായ അന്നം കൊടുത്താലും, ഇവർ വീണ്ടും വീണ്ടും തൃപ്തരാകുന്നു. എങ്കിലും ഇവർക്ക് പ്രേതാവസ്ഥയും ദുർബലതയും ഒരിക്കലും വിട്ടൊഴിയുന്നില്ല.
പൂജയിത്വാഹമന്നൈസ്ത്വാമതിഥിം സമുപസ്ഥിതമ് । പ്രേതഭാവാദ്വിനിര്മുക്തോ യാസ്യാമി പരമാം ഗതിമ്
വരവേറ്റ അതിഥിയായ നിന്നെ ഞാൻ അന്നംകൊണ്ട് ആദരിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി പരമഗതിയിലേക്ക് ഞാൻ പോകും.
മയാ വിഹീനാഃ കിംത്വേതേ വനേഽസ്മിന്ഭൃശദാരുണേ । പീഡാമനുഭവിഷ്യംതി ദാരുണാം കര്മയോനിജാമ്
എന്നെ വിട്ടു പോയാൽ, ഈ ഭയങ്കരമായ വനത്തിൽ ഇവർ ഭയാനകമായ കർമ്മഫലങ്ങളാൽ ഉല്പന്നമായ കഠിനമായ വേദന അനുഭവിക്കും.
ഏതേഷാം തു മഹാഭാഗ മമാനുഗ്രഹകാമ്യയാ । പ്രത്യേകം നാമഗോത്രാണി ഗൃഹ്ണീഷ്വ ലിഖിതാനി ച
മഹാഭാഗ്യവാനേ, ഇവർക്കായി എന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹം കൊണ്ട്, ഓരോരുത്തരുടെയും പേരും ഗോത്രവും എഴുതിയിരിക്കുന്നതു നീ സ്വീകരിക്കണം.
അസ്തി കക്ഷാഗതാ ചൈവ തവ സംപുടികാ ശുഭാ । ഹിമവംതമഥാസാദ്യ തത്ര ത്വം ലപ്സ്യസേ നിധിമ്
നിന്റെ പെട്ടിയിൽ ഒരു ശുഭമായ പെട്ടി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹിമവാനിൽ എത്തുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നെ ധനം ലഭിക്കും.
ഗയാശീര്ഷം തതോ ഗത്വാ ശ്രാദ്ധം കുരു മഹാമതേ । ഇത്യാജ്ഞാപ്യ സ വൈ പ്രേതോ വണിജം ച യഥാസുഖമ്
പിന്നീട് ഗയാശീർഷം എന്ന സ്ഥലത്ത് ചെന്നു ശ്രാദ്ധം നടത്തണം, മഹാമതിയുള്ളവനേ. അങ്ങനെ ആ പ്രേതൻ ആ വണികിനെ ഇഷ്ടപ്രകാരം വിട്ടയച്ചു.
വിസര്ജയാമാസ തദാ സ വൈ പ്രായാത്സമുത്സുകഃ । സമാസാദ്യ ഗൃഹം തത്ര പശ്ചാത്പ്രായാദ്ധിമാലയമ്
അപ്പോൾ അവൻ അവനെ വിടാൻ അനുവദിച്ചു. ആ വണികൻ ആകാംക്ഷയോടെ പുറപ്പെട്ടു. അവൻ വീട്ടിൽ എത്തി, പിന്നീട് ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി.
തതോ ദൃഷ്ടം നിധിം തത്ര ഗൃഹീത്വാ സ സമാഗതഃ । ഷഷ്ഠാംശം പ്രതിഗൃഹ്യാഥ ഗയാശീര്ഷം തതോഽഭ്യഗാത്
അവിടെ അവൻ ധനം കണ്ടു, എടുത്തു തിരിച്ചെത്തി. ആ ധനത്തിൽ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം സ്വീകരിച്ച് പിന്നെ ഗയാശീർഷത്തിലേക്ക് പോയി.