തത്സര്വം ക്ഷമ മേ ദേവ കൃപാം കൃത്വാ മമോപരി । ഏവം വൈ നിയമം കൃത്വാ മധ്യാഹ്നേ തീര്ഥമാവ്രജേത്
ദേവനേ, അവയെല്ലാം എന്റെ മേൽ ദയചെയ്ത് ക്ഷമിക്കണമേ. ഇങ്ങനെ നിയമം പാലിച്ചശേഷം, ഉച്ചയ്ക്ക് തീർത്ഥത്തിൽ പോകണം.
മൃദ്ഗോമയ തിലാന്നീത്വാ ഗംതവ്യം വിധിപൂര്വകമ് । സ്നാനം തത്ര പ്രകര്തവ്യം വ്രതസംപൂര്ണഹേതവേ
മണ്ണ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, എള്ള് എന്നിവ എടുത്ത് വിധിപൂർവ്വം പോകണം. അവിടെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ സ്നാനം ചെയ്യണം.
അശ്വക്രാംതേതി മംത്രേണ സ്നാനം കുര്യാദ്വിശേഷതഃ । അശ്വക്രാംതേ രഥക്രാംതേ വിഷ്ണുക്രാംതേ വസുംധരേ
'അശ്വക്രാന്ത' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പ്രത്യേകമായി സ്നാനം ചെയ്യണം: 'കുതിര, രഥം, വിഷ്ണു എന്നിവ കടന്നുപോയ ഭൂമിയേ' എന്ന് അർത്ഥം.
മൃത്തികേ ഹര മേ പാപം യന്മയാ പൂര്വസംചിതമ് । തയാ ഹതേന പാപേന സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
മണ്ണേ, ഞാൻ മുമ്പ് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ നീ എനിക്ക് നീക്കം ചെയ്യണം. അതു നശിപ്പിച്ചാൽ എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.
കാശ്യാം ചൈവ തു സംഭൂതാസ്തിലാ വൈ വിഷ്ണുരൂപിണഃ । തിലസ്നാനേന ഗോവിംദഃ സര്വം പാപം വ്യപോഹതി
കാശിയിൽ ജനിച്ച എള്ള് വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമാണ്. എള്ള് ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്താൽ ഗോവിന്ദൻ എല്ലാപാപവും അകറ്റുന്നു.
വിഷ്ണുദേഹോദ്ഭവാ ദേവി മഹാപാപാപഹാരിണീ । സര്വം പാപം ഹര ത്വം വൈ സര്വേഷാം ഹി നമോഽസ്തു തേ
വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച മഹാദേവിയെ, മഹാപാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നവളെ, എല്ലാപാപവും നീ അകറ്റണം; എല്ലാവരുടെയും നമസ്കാരം നിന്നെക്കാണും.
തുലസീപത്രകം ധൃത്വാ നാമോച്ചാരണപൂര്വകമ് । സ്നാനം സുകൃതിഭിഃ പ്രോക്തം കര്തവ്യം വിധിപൂര്വകമ്
തുളസിയില പിടിച്ച്, നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, സ്നാനം വിധിപൂർവ്വം നടത്തണം എന്ന് സത്പുരുഷന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഏവം സ്നാത്വാ സമുത്തീര്യ പരിധായ സുവാസസീ । തര്പയിത്വാ പിതൄന്ദേവാംസ്തതോ വിഷ്ണോസ്തു പൂജനമ്
ഇങ്ങനെ സ്നാനം ചെയ്തു, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, അതിന് ശേഷം വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.
സംസ്ഥാപ്യ ചാവ്രണം കുംഭം പംചപല്ലവസംയുതമ് । പംചരത്നസമോപേതം ദിവ്യസ്രഗ്ഗംധവാസിതമ്
മൂടിയ ഒരു കലശം, അഞ്ചു ഇലയുമായി, അഞ്ചു രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച്, ദിവ്യമായ പുഷ്പവും സുഗന്ധവും ചേർത്ത് സ്ഥാപിക്കണം.
ജലപൂര്ണം സദ്രവ്യംച താമ്രപാത്രസമന്വിതമ് । തത്രസ്ഥം ശ്രീധരം ദേവം ദേവദേവം തപോനിധിമ്
ജലം നിറച്ച്, ആവശ്യമായ വസ്തുക്കളും ചേർത്ത്, താമ്രപാത്രം ഉൾപ്പെടുത്തി, അതിനകത്ത് ശ്രീധരനായ ദേവദേവനെയും തപസ്സിന്റെ നിധിയെയും സ്ഥാപിക്കണം.
പൂര്ണേന വിധിനാ രാജന്കുര്യാത്പൂജാം ഗരീയസീമ് । മൃദ്ഗോമയാദിരചിതം മംഡലം കാരയേച്ഛുഭമ്
സമ്പൂർണ്ണമായ വിധിയിൽ, മഹാരാജാവേ, ഉത്തമമായ പൂജ നടത്തണം. മണ്ണും പശുവിന്റെ ചാണകവും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മണ്ഡലം നിർമ്മിക്കണം.
തംഡുലൈഃ ശുക്ലധൌതൈശ്ച അശ്മപിഷ്ടൈശ്ച കാരയേത് । ധര്മരാജഃ പ്രകര്ത്തവ്യോ ഹസ്താദ്യവ യവാന്വിതഃ
വെളുത്ത് കഴുകിയ അരിയും കല്ലിൽ അരച്ചതും ഉപയോഗിച്ച് മണ്ഡലം നിർമ്മിക്കണം. ധർമ്മരാജാവിനെ, കൈയിലും മറ്റിടങ്ങളിലും യവം ചേർത്ത് നിർമ്മിക്കണം.
നദീം വൈതരണീം താമ്രാം സ്ഥാപയിത്വാ തദഗ്രതഃ । പൂജയേച്ച പൃഥക്സമ്യക്സമാവാഹനപൂര്വകമ്
താമ്രവർണമായ വൈതരണി നദിയെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അതിനെ വേറിട്ടും യോജിച്ച രീതിയിൽ ആദ്യം ആഹ്വാനം ചെയ്ത് ആരാധിക്കണം.
ആവാഹയാമി ദേവേശം യമം വൈ വിശ്വരൂപിണമ് । ഇഹാഭ്യേഹി മഹാഭാഗ സാന്നിധ്യം കുരു കേശവ
ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ യമനെ, സർവ്വരൂപനായി ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; മഹാഭാഗവ, ഇവിടെ വന്നു, കേശവാ, നീ സാന്നിധ്യം പ്രദാനം ചെയ്യണമേ.
ഇദം പാദ്യം ശ്രിയഃ കാംത സോപവിഷ്ടം ഹരേ പ്രഭോ । വിശ്വോദ്യാനരതോ നിത്യം കൃപാം കുരു മമോപരി
ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനേ, ഹരിയേ, പ്രഭുവേ, നീ ഇരിക്കുന്നതിനു പാദം കഴുകുവാൻ ഈ വെള്ളം സമർപ്പിക്കുന്നു; സർവ്വലോകത്തിലും സന്തോഷം കാണുന്നവനേ, എന്നെ കൃപയാൽ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ഭൂതിദായ നമഃ പാദാവശോകായ ച ജാനുനീ । ഉരൂ നമഃ ശിവായേതി വിശ്വമൂര്തേ നമഃ കടിമ്
സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ, നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം; ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, നിന്റെ മുട്ടുകളിൽ വന്ദനം; ശിവനേ, നിന്റെ തോളുകളിൽ വന്ദനം; സർവ്വരൂപനേ, നിന്റെ നടുവിൽ വന്ദനം.
കംദര്പായ നമോ മേഢ്രമാദിത്യായ ഫലം തഥാ । ദാമോദരായ ജഠരം വാസുദേവായ വൈ സ്തനൌ
കന്ദർപ്പനേ, നിന്റെ കിടക്കിൽ വന്ദനം; സൂര്യനേ, നിന്റെ ഗുപ്തഭാഗത്തിൽ വന്ദനം; ദാമോദരനേ, നിന്റെ വയറ്റിൽ വന്ദനം; വാസുദേവനേ, നിന്റെ മുലകളിൽ വന്ദനം.
ശ്രീധരായ മുഖം കേശാന്കേശവായേതി വൈ നമഃ । പൃഷ്ഠം ശാര്ങ്ഗധരായേതി ചരണൌ വരദായ ച
ശ്രീധരനേ, നിന്റെ മുഖത്ത് വന്ദനം; കേശവനേ, നിന്റെ മുടിയിൽ വന്ദനം; ശാർംഗധരനേ, നിന്റെ പിന്നിൽ വന്ദനം; വരദനേ, നിന്റെ കാലുകളിൽ വന്ദനം.
സ്വനാമ്നാ ശംഖചക്രാസിഗദാപരശുപാണയേ । സര്വാത്മനേ നമസ്തുഭ്യം ശിര ഇത്യഭിധീയതേ 6.66.
ശംഖം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം, ഗദ, പരശു എന്നിവ കൈകളിൽ ധരിക്കുന്നവനേ, സർവ്വാത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം—ഇത് തലയിൽ അർപ്പിക്കുന്നു.
മത്സ്യം കൂര്മം ച വാരാഹം നാരസിംഹം ച വാമനമ് । രാമം രാമം ച കൃഷ്ണം ച ബുധം കല്കിം നമോഽസ്തു തേ
മത്സ്യൻ, കൂർമൻ, വരാഹൻ, നരസിംഹൻ, വാമനൻ, രാമൻ, രാമൻ, കൃഷ്ണൻ, ബുദ്ധൻ, കല്കി—ഇവരായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
സര്വപാപൌഘനാശാര്ഥം പൂജയാമി നമോ നമഃ । ഏഭിശ്ച സര്വശോ മംത്രൈര്വിഷ്ണും ധ്യാത്വാ പ്രപൂജയേത്
എല്ലാ പാപങ്ങളുടെ നാശത്തിനായി ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു; ഈ മന്ത്രങ്ങളൊക്കെയും ചിന്തിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവം ആരാധിക്കണം.
ധര്മരാജ നമസ്തേഽസ്തു ധര്മരാജ നമോഽസ്തു തേ । ദക്ഷിണാശാപതേ തുഭ്യം നമോ മഹിഷവാഹന
ധർമ്മരാജാവേ, നിനക്കു വന്ദനം; ധർമ്മരാജാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; തെക്കൻ ദിക്കിന്റെ അധിപനേ, മഹിഷവാഹനനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ചിത്രഗുപ്ത നമസ്തുഭ്യം വിചിത്രായ നമോനമഃ । നരകാര്തിപ്രശാംത്യര്ഥം കാമാന്യച്ഛ മമേപ്സിതാന്
ചിത്രഗുപ്തനേ, നിനക്കു വന്ദനം; അത്ഭുതനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം; നരകവേദനകൾ നീക്കുന്നതിനായി, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ദയവായി നൽകണമേ.
യമായ ധര്മരാജായ മൃത്യവേ ചാംതകായ ച । വൈവസ്വതായ കാലായ സര്വഭൂതക്ഷയായ ച
യമനേ, ധർമ്മരാജാവേ, മരണനേ, അന്തകനേ, വൈവസ്വതനേ, കാലനേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ—നിനക്കു വന്ദനം.
വൃകോദരായ ചിത്രായ ചിത്രഗുപ്തായ വൈ നമഃ । നീലായ ചൈവ ദധ്നായ നിത്യം കുര്യാന്നമോ നമഃ
വൃക്കോദരനേ, ചിത്രനേ, ചിത്രഗുപ്തനേ, നീലനേ, ദധ്നനേ—എപ്പോഴും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
ഏവം ദ്വാദശഭിഃ പൂജ്യോ നാമഭിര്ധര്മരാട്പ്രഭുഃ। വൈതരണീ സുദുഃപാരേ പാപഘ്നി സര്വകാമദേ
ഇങ്ങനെ ഈ പന്ത്രണ്ട് പേരുകളാൽ ധർമ്മരാജാവിനെ ആരാധിക്കണം; വൈതരണി, കടക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായവളേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളേ.
ഇഹാഭ്യേഹി മഹാഭാഗേ ഗൃഹാണാര്ഘം മയാ കൃതമ് । യമദ്വാരപഥേ ഘോരേ ഖ്യാതാ വൈതരണീ നദീ
മഹാഭാഗവേ, ഇവിടെ വന്നു ഞാൻ ഒരുക്കിയ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണമേ; യമന്റെ ഭയാനകമായ വാതിലിന്റെ വഴിയിൽ പ്രശസ്തയായ വൈതരണി നദി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
തസ്യാമുദ്ധരണാര്ഥായ ജന്മമൃത്യുജരാതിഗാ । യാ ദുസ്തരാ ദുഷ്കൃതിഭിഃ സര്വപ്രാണിഭയാപഹാ
ജനനം, മരണം, വൃദ്ധാവസ്ഥ എന്നിവ കടന്ന്, ദുഷ്കർമികൾക്ക് കടക്കാൻ ദുഷ്കരമായ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയം അകറ്റുന്ന ആ നദിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി.
യസ്യാം ഭയാത്പ്രമജ്ജംതി പ്രാണിനോ യാതനാപരാഃ । തര്തുകാമസ്തു താം ഘോരം ജയാ ദേവി നമോനമഃ
അവളെ ഭയന്ന് യാതന അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികൾ ആ നദിയിൽ മുങ്ങുന്നു; എന്നാൽ ആ ഭയാനകമായവളെ കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ജയമുള്ള ദേവിയേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
തസ്യാം ദേവാധിതിഷ്ഠംതി യാ സാ വൈതരണീ നദീ । സാ ചാപി പൂജിതാ ഭക്ത്യാ പ്രീത്യര്ഥം കേശവസ്യ ച
ആ നദിയിൽ ദേവന്മാർ വസിക്കുന്നു; ഭക്തിപൂർവം ആരാധിക്കുമ്പോൾ, വൈതരണി നദി കേശവനും സന്തോഷം നൽകുന്നു.