സമാലഭ്യ ശുഭൈര്ഗംധൈര്ധൂപൈഃ പുഷ്പൈര്മനോരമൈഃ । പൂജിതാം കുസുമൈഃ ശുഭ്രൈര്മംത്രേണാനേന വാഡവ
ശുഭമായ സുഗന്ധികൾ പുരട്ടി, ധൂപവും മനോഹരമായ പൂക്കളും വെളുത്ത പൂക്കളും അർപ്പിച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ആരാധിക്കണം, വാഡവാ.
സുപ്തേ ത്വയി ജഗന്നാഥേ ജഗത്സുപ്തം ഭവേദിദമ് । വിബുദ്ധേ ത്വയി ബുധ്യേത ജഗത്സര്വം ചരാചരമ്
ജഗന്നാഥനായ നീ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഈ ലോകവും ഉറങ്ങുന്നു; നീ ഉണരുമ്പോൾ സകല ചലച്ചലനാത്മകമായ ലോകവും ഉണരുന്നു.
ഏവം താം പ്രതിമാം വിഷ്ണോഃ സ്ഥാപയിത്വാ തു നാരദ । തസ്യൈവാഗ്രേ സ്വയം വാചാ ഗൃഹ്ണീയാന്നിയമം തതഃ
ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, അതിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വാക്കിലൂടെ വ്രതം സ്വീകരിക്കണം, നാരദാ.
സ്ത്രീ വാ നരോ വാ തദ്ഭക്തോ ധര്മാധര്മവിഭാഗതഃ । ചതുരോ വാര്ഷികാന്മാസാന്ദേവസ്യോത്ഥാപനാവധി
സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും, ആ ദേവന്റെ ഭക്തനായാൽ, ധർമ്മാധർമ്മ വ്യത്യാസം അനുസരിച്ച്, ദേവൻ ഉണരുന്നതുവരെ നാലു മാസത്തെ വ്രതം ആചരിക്കണം.
ഗൃഹ്ണീയാന്നിയമാനേതാന്ദംതധാവനപൂര്വകമ് । ഉപവാസം തതഃ കൃത്വാ പ്രഭാതേ വിമലേ സതി
ഈ വ്രതങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, പല്ലുതേയ്ക്കുന്നതിന് ശേഷം, ഉപവാസം പാലിച്ച്, ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തിൽ ആചരണം നടത്തണം.
നിത്യം കര്മ ചരിത്വാ തു വിഷ്ണോരഗ്രേ ജിതാത്മവാന് । തേഷാം ഫലാനി വക്ഷ്യാമി തത്കര്തൄണാം പൃഥക്പൃഥക്
വിഷ്ണുവിന്റെ മുമ്പിൽ ആത്മസംയമനം പാലിച്ച് നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഓരോരുത്തർക്കും ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
മധുരത്വം ലഭേദ്വിദ്വാന്പുരുഷോ ഗുഡവര്ജനാത് । തഥൈവ സംതതിം ദീര്ഘാം തൈലസ്യ വര്ജനാദ്യതഃ
വെള്ളം ഒഴിവാക്കുന്ന വിദ്യാവാൻ മധുരത്വം നേടും; എണ്ണ ഒഴിവാക്കുന്നവൻ ദീർഘകാലം സന്തതിയുണ്ടാകും.
ഘൃതസ്യ വര്ജനാദ്വിപ്ര സുംദരാംഗഃ പ്രജായതേ । കടുതൈലപരിത്യാഗീ ശത്രുനാശമവാപ്നുയാത്
നെയ് ഒഴിവാക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണാ, സുന്ദരമായ ശരീരത്തിൽ ജനിക്കും; കഠിനതൈലം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ശത്രുനാശം നേടും.
സുഗംധതൈലത്യാഗേന സൌഭാഗ്യമതുലം ലഭേത് । പുഷ്പഭോഗപരിത്യാഗീ സ്വര്ഗേ വിദ്യാധരോ ഭവേത്
സുഗന്ധതൈലം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അപാരമായ സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും; പൂക്കളുടെ ആസ്വാദനം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സ്വർഗത്തിൽ വിദ്യാധരനാകും.
യോഗാഭ്യാസീ നരോ യസ്തു സ ബ്രഹ്മപദമാപ്നുയാത് । കട്വമ്ലമധുരക്ഷാരതീക്ഷ്ണകാഷായ ഷഡ്രസാന്
യോഗാഭ്യാസം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മപദം നേടും; കയ്പ്, പുളി, മധുരം, ഉപ്പ്, കഠിനം, കഷായം എന്നിങ്ങനെ ആറു രുചികൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ—
വര്ജയേദ്യസ്തു വൈരൂപ്യം ദൌര്ഗംധ്യം നാപ്നുയാന്നരഃ । താംബൂലവര്ജനാദ്ഭോഗീ രക്തകംഠസ്തു ജായതേ
ആളൊരുവൻ താംബൂലം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവനു ദേഹം വിരൂപമാകുകയോ ദുർഗന്ധം വരികയോ ചെയ്യില്ല. താംബൂലം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ ഒരു ചുവപ്പു കഴുത്തുള്ള പാമ്പായി ജനിക്കും.
ഘൃതത്യാഗാച്ച ലാവണ്യം സദാ സ്നിഗ്ധതനുര്ഭവേത് । ഫലത്യാഗാച്ച വിപേംദ്ര ബഹുപുത്രശ്ച ജായതേ
നെയ്യ് ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് എപ്പോഴും സൗന്ദര്യവും മൃദുവായ ശരീരവും ലഭിക്കും. പഴങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനു, രാജാവേ, അനേകം മക്കൾ ജനിക്കും.
പലാശപത്രാശനകൃദ്രൂപവാന്ഭോഗവാന്ഭവേത് । ദീപ്തിമാന്ദീപ്തികരണഃ സാക്ഷാദ്ദ്രവ്യപതിര്ഭവേത്
പലാശ ഇലകൾ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ സുന്ദരനും സമ്പന്നനും ആകുന്നു. അവൻ പ്രകാശവാനായി, പ്രകാശം പകരുന്നവനായി, നേരിട്ട് ധനത്തിന്റെ ഉടമയാകും.
ദധിദുഗ്ധപരിത്യാഗീ ഗോലോകം ലഭതേ നരഃ । മൌനവ്രതീ ഭവേദ്യസ്തു തസ്യാജ്ഞാഽസ്ഖലിതാ ഭവേത്
തയിരും പാൽവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ഗോലോകം പ്രാപിക്കും. മൗനവ്രതം പാലിക്കുന്നവന്റെ ആജ്ഞ ഒരിക്കലും തെറ്റില്ല.
ഇംദ്രാസനമവാപ്നോതി സ്ഥാലീപാകസ്യ വര്ജനാത് । ഏവമാദി പരിത്യാഗാദ്ധര്മസ്ഥോ ധര്മനംദനഃ
പാത്രത്തിൽ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഇന്ദ്രാസനം ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ പല ഉപവാസങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചവൻ ധർമ്മത്തിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തും.
നമോനാരായണായേതി ജപ്ത്വാ ശതഗുണം ഫലമ് । ഏക ഏവ സ വൈ സ്വര്ഗേ വിദ്യാധരപതിര്ഭവേത്
'നമോ നാരായണായ' എന്നു ജപിച്ചാൽ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും. അങ്ങനെ ചെയ്ത ഒരാളാണ് സ്വർഗത്തിൽ വിദ്യാധരരുടെ രാജാവാകുന്നത്.
പുഷ്കരസ്നാനമാത്രേണ ഗംഗായാഃ സ്നാനജം ഫലമ്
പുഷ്കരത്തിൽ ഒരു സ്നാനം മാത്രം ചെയ്താൽ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ഭൂമൌ ഭുംക്തേ സദാ യസ്തു സ പൃഥിവ്യധിപോ ഭവേത് । വിഷ്ണോശ്ചൈവ ഗൃഹേ കുര്യാദുപലേപനമാര്ജനമ്
എപ്പോഴും നിലത്തിരുത്തി ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവാകും. വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഉഴുകുകയും പുരട്ടുകയും ചെയ്യുന്നവനും—
കല്പസ്ഥായീ ഭവേദ്വിദ്വന്വൈകുംഠേ നാത്ര സംശയഃ । പ്രദക്ഷിണം ച യഃ കുര്യാച്ഛതമഷ്ടോത്തരം നരഃ
—പണ്ഡിതനേ, അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഒരു കാല്പര്യന്തം നിലനിൽക്കും, സംശയമില്ല. ആരെങ്കിലും നൂറും എട്ടും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താൽ—
ഹംസയുക്തവിമാനേന ദിവ്യേന സഹ ഗച്ഛതി । ഗീതവാദ്യകരോ വിഷ്ണോര്ഗാംധര്വം ലോകമാപ്നുയാത്
—അവൻ ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ യാത്രചെയ്യും. വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി പാട്ടും വാദ്യവും ആലപിച്ച്, ഗന്ധർവലോകം പ്രാപിക്കും.
പംചഗവ്യാശനോ വിദ്വന്ചാംദ്രായണഫലം ലഭേത് । നിത്യം ശാസ്ത്രവിനോദേന ലോകാന്യസ്തു പ്രബോധയേത്
പഞ്ചഗവ്യം കഴിക്കുന്ന പണ്ഡിതന് ചാന്ദ്രായണവ്രതഫലം ലഭിക്കും. എപ്പോഴും ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ച് ലോകത്തെ ബോധിപ്പിക്കുന്നവൻ—
സ വ്യാസരൂപീ വിഷ്ണ്വഗ്രേ തതോ വിഷ്ണുപദം ലഭേത് । തുലസീദലപൂജാം തു കൃത്വാ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്
—വ്യാസന്റെ രൂപം ധരിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ മുമ്പിൽ നില്ക്കും, പിന്നെ വിഷ്ണുപദം പ്രാപിക്കും. തുളസിദലങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂജ ചെയ്താൽ വിഷ്ണുപുരം പ്രാപിക്കും.
കൃത്വാ പ്രോക്ഷണകം ദിവ്യം സ്ഥാനമപ്സരസാം ലഭേത് । ശീതാംബുനാ ഗൃഹേ സ്നാനാത്നിര്മലം ദേഹമാപ്നുയാത്
ദിവ്യമായ പ്രോക്ഷണം നടത്തിയാൽ, അപ്പസരസുകളുടെ ലോകം ലഭിക്കും. തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ വീട്ടിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, നിർമ്മലമായ ശരീരം ലഭിക്കും.
ഉഷ്ണോദകം പരിത്യജ്യ സ്നാനം വൈ പൌഷ്കരം ലഭേത് । പത്രേഷു യോ നരോ ഭുംക്തേ കുരുക്ഷേത്രഫലം ലഭേത്
ചൂടുവെള്ളം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, പുഷ്കരത്തിൽ സ്നാനഫലം ലഭിക്കും. ഇലയിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവന് കുരുക്ഷേത്രഫലവും ലഭിക്കും.
ഭുംക്തേ ശിലായാം യോ നിത്യം തസ്യ പുണ്യം പ്രയാഗജമ് । ധര്മോദയജലത്യാഗീ ന രോഗൈഃ പരിഭൂയതേ
എപ്പോഴും കല്ലിൽ ഇരുത്തി ഭക്ഷിക്കുന്നവന് പ്രയാഗത്തിലെ പുണ്യം ലഭിക്കും. ഭക്ഷണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വെള്ളം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ രോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കില്ല.
താമ്രപാത്രേഷു ഭുംജാനോ നൈമിഷം ഫലമാപ്രുയാത് । കാംസ്യപാത്രം പരിത്യജ്യ ശേഷപാത്രമുപാചരേത്
താമ്രപാത്രത്തിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവന് നൈമിഷാരണ്യഫലം ലഭിക്കും. കാംസ്യപാത്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, മറ്റേതെങ്കിലും പാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.
അലാഭേ സര്വപാത്രാണാം മൃന്മയം പാത്രമുത്തമമ് । സ്വഗൃഹീതൈഃ കൃതൈര്വാപി പാത്രൈഃ പാലാശസംഭവൈഃ
എല്ലാ പാത്രങ്ങളും ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, മൺപാത്രം ഏറ്റവും ഉത്തമം. അല്ലെങ്കിൽ, താനെത്തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയ പാത്രങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ പലാശ ഇലകളിൽ നിന്നുള്ള പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാം.
യസ്തു സംവത്സരം പൂര്ണ അഗ്നിഹോത്രമുപാസതേ । പാത്രൈര്വാ ഭോജനം വിദ്വാന്സേവതേ തത്സമം സ്മൃതമ്
ആളൊരുവൻ ഒരു സംവത്സരം അഗ്നിഹോത്രം നിർവഹിച്ചാലോ, അത്തരം പാത്രങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന പണ്ഡിതനോ, ഇരുവരും സമാനമായവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ചാംദ്രായണസമം പ്രോക്തം ബ്രഹ്മപാത്രേഷു ഭോജനേ । ഏകൈകം ഭോജനം വിദ്വന്ബ്രഹ്മപത്രേഷു ഭുംജതഃ
ബ്രഹ്മപാത്രങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ചാന്ദ്രായണ വ്രതത്തിന് തുല്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു. ജ്ഞാനികൾ ബ്രഹ്മപാത്രത്തിൽ ഓരോ പ്രാവശ്യം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും അതിന് അത്രയും മഹത്തായ ഫലം ലഭിക്കും.
ത്രിരാത്രേണ സമം പ്രോക്തം മഹാപാതകനാശനമ് । ഏകാദശ്യുപവാസേന യത്പുണ്യം പരികീര്തിതമ്
ഏകാദശി ഉപവാസം ചെയ്താൽ, മൂന്നു രാത്രികൾ വലിയ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെത്തുല്യമായ പുണ്യം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.