പ്രത്യുവാച രുഷാവിഷ്ടഃ കോപപ്രസ്ഫുരിതാധരഃ । ധനദ ഉവാച- ആഃ പാപ ദുഷ്ട ദുര്വൃത്ത കൃതവാന്ദേവഹേലനമ്
കോപംകൊണ്ട് അധരങ്ങള് വിറയുന്ന ധനദന് പറഞ്ഞു: "അയ്യോ പാപി, ദുഷ്ടന്, ദുർവൃത്തന്, നീ ദേവന്മാരെ അവഗണിച്ചു."
അഷ്ടാദശകുഷ്ഠവൃതോ വിയുക്തഃ കാംതയാ തയാ । അസ്മാത്സ്ഥാനാദപധ്വസ്തോ ഗച്ഛ സ്വപ്നമഥാധമ
പതിനെട്ടു തരത്തിലുള്ള കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച്, ആ ഭാര്യയില് നിന്ന് വേർപെട്ട്, ഈ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, നീ ദുർഭാഗ്യവാനേ, മറ്റിടത്ത് പോയി കിടക്കൂ.
ഇത്യുക്തേ വചനേ തസ്യ തസ്മാത്സ്ഥാനാത്പപാത സഃ । മഹാദുഃഖാഭിഭൂതശ്ച കുഷ്ഠൈഃ പീഡിതവിഗ്രഹഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ അവന് ആ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീണു. വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച്, കുഷ്ഠരോഗം കൊണ്ട് ശരീരം പീഡിതനായി.
ന സുഖം ദിവസേ തസ്യ ന നിദ്രാം ലഭതേ നിശി । ഛായായാം പീഡിതതനുര്നിദാഘേഽത്യംതപീഡിതഃ
അവന് പകലിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയില്ല, രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാനും കഴിഞ്ഞില്ല; ശരീരം വേദനയോടെ, തണലിലും വെയിലിലും അത്യന്തം പീഡിതനായി.
ശിവപൂജാപ്രഭാവേന സ്മൃതിസ്തസ്യ ന ലുപ്യതേ । പാതകേനാഭിഭൂതോഽപി പൂര്വം കര്മ സ്മരത്യസൌ
ശിവാരാധനയുടെ ശക്തിയാൽ അവന്റെ ഓർമ്മ നഷ്ടമായില്ല; പാപം പിടിച്ചെങ്കിലും, മുമ്പ് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അവന് ഓർമ്മവന്നു.
ഭ്രമമാണസ്തതോ ഗച്ഛന്ഹിമാദ്രിം പര്വതോത്തമമ് । തത്രാപശ്യന്മുനിവരം മാര്കംഡേയം തപോനിധിമ്
അങ്ങനെ അലഞ്ഞു നടന്ന്, അവന് ഹിമാലയം എന്ന മഹാപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വലിയ തപസ്സുകാരനായ മാർകണ്ടേയമുനിയെ കണ്ടു.
യസ്യായുര്വിദ്യതേ രാജന്ബ്രഹ്മണോ വയസാ സമമ് । വവംദേ ചരണൌ തസ്യ ദൂരതഃ പാപകര്മകൃത്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സിനോട് തുല്യമായ ആയുസ്സുള്ളവനാണ് അദ്ദേഹം, രാജാവേ. അകലെ നിന്നുകൊണ്ട് ആ പാപി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകൾക്ക് വന്ദനം ചെയ്തു.
മാര്കംഡേയോ മുനിവരോ ദൃഷ്ട്വാ തം കംപിതം തഥാ । പരോപകരണാര്ഥായ സമാഹൂയേദമബ്രവീത്
മാർകണ്ടേയമുനിവരൻ അവനെ ഇങ്ങനെ വിറയുന്ന നിലയിൽ കണ്ടു. മറ്റുള്ളവർക്കു സഹായം ചെയ്യാനായി അടുത്തു വരാൻ വിളിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
കസ്മാത്കുഷ്ഠാഭിഭൂതസ്ത്വം കുതോ നിംദ്യതരോ ഹ്യസി । ഇത്യുക്തഃ സ പ്രത്യുവാച മാര്കംഡേയം മഹാമുനിമ്
"നിനക്ക് കുഷ്ഠം ബാധിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? നീ ഇങ്ങനെ ദയനീയനായി മാറിയത് എങ്ങനെയാണ്?" എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവന് മാർകണ്ടേയമഹാമുനിക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ഹേമമാല്യുവാച- രാജരാജസ്യാനുചരോ ഹേമമാലീതി നാമതഃ । മാനസാത്പദ്മനിചയമാനീയ പ്രത്യഹം മുനേ
ഹേമമാലി പറഞ്ഞു: "രാജരാജാവിന്റെ അനുചരനാണ് ഞാന്, ഹേമമാലി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. പ്രതിദിനം, മുനിവരേ, മാനസസരസ്സിൽ നിന്ന് താമരപ്പൂക്കൾ എടുത്ത് കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നു."
ശിവപൂജനവേലായാം കുബേരായ സമര്പയേ । ഏകസ്മിന്ദിവസേ ചൈവ കാലശ്ചാവിദിതോ മയാ
"ശിവാരാധന സമയത്ത് അവയെ കുബേരന് സമർപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, സമയം എങ്കിൽ ഞാൻ മറന്നു പോയി."
പത്നീസൌഖ്യപ്രസക്തേന ശോകവ്യാകുലചേതസാ । തതഃ ക്രുദ്ധേന ശപ്തോഽസ്മി രാജരാജേന വൈ മുനേ
"ഭാര്യയുടെ സുഖത്തിൽ ലയിച്ച മനസ്സോടെ, ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായ മനസ്സോടെ, അപ്പോൾ രാജരാജാവ് കോപത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ചു, മുനിവരേ."
കുഷ്ഠാഭിഭൂതഃ സംജാതോ വിയുക്തഃ കാംതയാ തയാ । അധുനാ തവ സാന്നിധ്യം പ്രാപ്തോഽസ്മി ശുഭകര്മണാ
കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവനും പ്രിയപ്പെട്ടവളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടവനുമായ ഞാൻ, നല്ല പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലമായി ഇപ്പോൾ നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.
സതാം സ്വഭാവതശ്ചിത്തം പരോപകരണേ ക്ഷമമ് । ഇതി ജ്ഞാത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠ മാം പ്രശാധി കൃതാഗസമ്
സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനുള്ള മനസ്സാണ് സ്വഭാവം. അതുകൊണ്ട്, മഹർഷേ, ഞാൻ പറ്റിച്ച പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ എന്ന് അറിയുന്നു.
മാര്കംഡേയ ഉവാച- ത്വയാ സത്യമിഹ പ്രോക്തം നാസത്യം ഭാഷിതം യതഃ । അതോ വ്രതോപദേശം തേ കഥയാമി ശുഭപ്രദമ്
മാർകണ്ടേയൻ പറഞ്ഞു: നീ ഇവിടെ പറഞ്ഞത് സത്യമാണു, അസത്യം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാൽ, ഞാൻ നിനക്കു ശുഭം നൽകുന്ന ഒരു വ്രതം പഠിപ്പിക്കാം.
ആഷാഢേ കൃഷ്ണപക്ഷേ തു യോഗിനീവ്രതമാചര । അസ്യ വ്രതസ്യ പുണ്യേന കുഷ്ഠം യാസ്യതി വൈ ധ്രുവമ്
ആഷാഢ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ യോഗിനീ വ്രതം ആചരിക്കണം. ഈ വ്രതത്തിന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ നിന്റെ കുഷ്ഠം തീർച്ചയായും മാറും.
ഇതി വാക്യമൃഷേഃ ശ്രുത്വാ ദംഡവത്പതിതോ ഭുവി । ഉത്ഥാപിതഃ സ മുനിനാ ബഭൂവാതീവ ഹര്ഷിതഃ
മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവൻ നിലത്ത് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു വീണു. പിന്നെ മഹർഷി അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, അതിൽ അവൻ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
മാര്കംഡേയോപദേശേന വ്രതം തേന കൃതം യഥാ । അഷ്ടാദശേവ കുഷ്ഠാനി ഗതാനി തസ്യ സര്വശഃ
മാർകണ്ടേയൻ ഉപദേശിച്ച പോലെ അവൻ വ്രതം നിർവ്വഹിച്ചു. അങ്ങനെ അവന്റെ എല്ലാ പതിനെട്ടു വിധ കുഷ്ഠരോഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായും മാറി.
മുനേര്വാചാ തതഃ സമ്യഗ്വ്രതേ ചീര്ണേഽഭവത്സുഖീ । ഈദൃഗ്വിധം നൃപശ്രേഷ്ഠ കഥിതം യോഗിനീവ്രതമ്
മഹർഷിയുടെ വാക്കും ശരിയായി വ്രതം ആചരിച്ചതും കൊണ്ട് അവൻ സന്തോഷിയായി. രാജാവേ, ഇതാണ് യോഗിനീ വ്രതത്തിന്റെ കഥ.
അഷ്ടാശീതിസഹസ്രാണി ദ്വിജാന്ഭോജയതേ തു യഃ । തത്സമം ഫലമാപ്നോതി യോഗിനീവ്രതകൃന്നരഃ
യാരെങ്കിലും എൺപത്തിനാലായിരം ബ്രാഹ്മണരെ അന്നദാനം ചെയ്താൽ, യോഗിനീ വ്രതം ആചരിക്കുന്നവനു ലഭിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഫലം അവനും ലഭിക്കും.
മഹാപാപപ്രശമനം മഹാപുണ്യഫലപ്രദമ് । പഠനാച്ഛ്രവണാന്മര്ത്യഃ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ഇത് മഹാപാപങ്ങൾ നീക്കുകയും വലിയ പുണ്യഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതു വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ ഉമാപതിനാരദസംവാദേ ആഷാഢകൃഷ്ണയോഗിന്യേകാദശീമാഹാത്മ്യംനാമ ദ്വിപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശാഢ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ യോഗിനീ ഏകാദശിയുടെ മഹാത്മ്യം എന്ന അദ്ധ്യായം, ഉമാപതി നാരദന്മാരുടെ സംവാദത്തിൽ, മഹാപദ്മപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ, അയ്യായിരത്തിയഞ്ചായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിൽ, ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- ആഷാഢസ്യ സിതേ പക്ഷേ കാ ച ഏകാദശീ ഭവേത് । കിം നാമ കോ വിധിസ്തസ്യാ ഏതദ്വിസ്തരതോ വദ
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അശാഢ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ഏത് ഏകാദശിയാണ്? അതിന്റെ പേര് എന്ത്? അതിന്റെ ആചരണം എങ്ങനെയാണ്? ദയവായി ഇതെല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച- കഥയാമി മഹാപുണ്യാം സ്വര്ഗമോക്ഷപ്രദായിനീമ് । ശയനീം നാമനാമേതി സര്വപാപഹരാം പരാമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിനക്കു ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം നൽകുന്ന, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഏകാദശിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. അതിന്റെ പേര് ശയനീ, അതാണ് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന പരമമായത്.
യസ്യാഃ ശ്രവണമാത്രേണ വാജപേയഫലം ലഭേത് । സത്യം സത്യം മയാ പ്രോക്തം നാതഃ പരതരം നൃണാമ്
ഇതിന്റെ കഥ കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും വാജപേയ യാഗഫലം ലഭിക്കും. ഞാൻ സത്യമായാണ് പറയുന്നു, മനുഷ്യർക്കു ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ഒന്നുമില്ല.
പാപിനാം പാപനാശായ സൃഷ്ടാ ധാത്രാ മഹോത്തമാ । അതഃ പരാ ന രാജേംദ്ര വര്ത്തതേ മോക്ഷദായിനീ
പാപികൾക്ക് പാപം നശിപ്പിക്കാനായി സൃഷ്ടാവൻ സൃഷ്ടിച്ച ഏറ്റവും ഉത്തമമായതാണ് ഇത്. അതിനേക്കാൾ വലിയ മോക്ഷം നൽകുന്ന ഏകാദശി ഇല്ല, രാജാവേ.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രാജന്ശ്രൂയതാം ഗതിരുത്തമാ । ഭവേന്നരാണാം ശ്രോതൄണാം കഥായാഃ ശ്രവണാദപി
ഇതിനാൽ, രാജാവേ, ഈ ഏകാദശിയുടെ കഥ കേൾക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കുന്ന ഉത്തമഗതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
തേ സദാ വൈഷ്ണവാ രാജന്മമ ഭക്തിപരായണാഃ । ആഷാഢേ വാമനശ്ചൈവ പൂജ്യതേ പരമേശ്വരഃ
അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും വൈഷ്ണവരാണ്, രാജാവേ, എനിക്ക് ഭക്തിപരായണരാണ്. അശാഢ മാസത്തിൽ വാമനനായി പരമേശ്വരൻ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.
വാമനഃ പൂജിതോ യേന കമലൈഃ കമലേക്ഷണഃ । ആഷാഢസ്യ സിതേ പക്ഷേ കാമികായാ ദിനേ തഥാ
അശാഢ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ കാമികാ ദിനത്തിൽ, കമലാക്ഷനായ വാമനനെ കമലപൂവുകൾകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ—
തേനാര്ചിതം ജഗത്സര്വം ത്രയോ ദേവാഃ സനാതനാഃ । കൃതാ ചൈകാദശീ യേന ഹരിവാസരമുത്തമമ്
അവൻ അങ്ങനെ പൂജിച്ചാൽ, സകലലോകവും മൂന്നു ശാശ്വതദേവന്മാരും പൂജിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു. ഹരിയുടെ പുണ്യദിനമായ ഏകാദശിയും ആചരിച്ചവനാകും.