വസിഷ്ഠ ഉവാച- കഥയാമി മഹാഭാഗ യഥേയമഭവത്ക്ഷിതൌ । ആമലകീ മഹാവൃക്ഷഃ സര്വപാപപ്രണാശനഃ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ഈ ആമലകി എന്ന മഹാവൃക്ഷം എങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ ഉദിച്ചുവെന്നും, അതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു പറയാം. ഇതു എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഏകാര്ണവേ പുരാ ജാതേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജംഗമേ । നഷ്ടേ ദേവാസുരഗണേ പ്രണഷ്ടോരഗരാക്ഷസേ
ഒരിക്കൽ ഒരേയൊരു സമുദ്രം മാത്രമുള്ളപ്പോൾ, എല്ലാ ചലനസ്ഥാവരങ്ങളും നശിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പാമ്പുകളും രാക്ഷസന്മാരും ഇല്ലാതായിരുന്നപ്പോൾ,
തത്ര ദേവാദിദേവേശഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ । ജഗാമ ബ്രഹ്മപരമമാത്മനഃ പദമവ്യയമ്
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ പരമാത്മാവ്, ശാശ്വതനായവൻ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു, അക്ഷരമായ പദത്തിലേക്കു എത്തി.
തതോഽസ്യ ജാഗ്രതോ ബ്രഹ്മമുഖാച്ഛശിസമപ്രഭഃ । ഷ്ഠീവനാദ്ബിംദുരുത്പന്നഃ സ ഭൂമൌ നിപപാത ഹ
അപ്പോൾ, അവൻ ജാഗരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള ഒരു തുള്ളി പുറത്തുവന്നു ഭൂമിയിൽ വീണു.
തസ്മാദ്ബിംദോഃ സമുത്പന്നഃ സ്വയം ധാത്രീ നഗോ മഹാന് । ശാഖാപ്രശാഖാബഹുലഃ ഫലഭാരേണ നാമിതഃ
ആ തുള്ളിയിൽ നിന്ന് തന്നെ ആമലകി എന്ന വലിയ വൃക്ഷം ഉദിച്ചു. അതിന് അനേകം ശാഖകളും ഉപശാഖകളും ഉണ്ടായിരുന്നു, ഫലഭാരത്തിൽ താഴേ കുനിഞ്ഞു നിന്നു.
സര്വേഷാം ചൈവ വൃക്ഷാണാമാദിരോഹഃ പ്രകീര്തിതഃ । ബ്രഹ്മണാഥ തതഃ പശ്ചാത്സംസൃഷ്ടാശ്ച ഇമാഃ പ്രജാഃ
എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും ആദ്യം മുളച്ചത് ഇതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ഈ സകല ജന്തുക്കളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ദേവദാനവഗംധര്വയക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാന് । അസൃജദ്ഭഗവാന്ദേവോ മഹര്ഷീംശ്ച തഥാമലാന്
ദൈവങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ശുദ്ധമായ മഹർഷിമാർ എന്നിവരെ ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
ആജഗ്മുസ്തത്ര ദേവാസ്തേ യത്ര ധാത്രീ ഹരിപ്രിയാ । താം ദൃഷ്ട്വാ തേ മഹാഭാഗ പരം വിസ്മയമാഗതാഃ
ഹരിയുടെ പ്രിയമായ ആമലകി വൃക്ഷം നിലകൊണ്ടിരുന്നിടത്തേക്ക് ദേവന്മാർ എത്തി. അതു കണ്ടപ്പോൾ ആ മഹാഭാഗന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി.
ന ജാനീമ ഇമം വൃക്ഷം ചിംതയംതോഽഭിസംസ്ഥിതാഃ । ഏവം ചിംതയതാം തേഷാം വാഗുവാചാശരീരിണീ
ഈ വൃക്ഷം ആരാണെന്ന് അവർ അറിയാതെ, ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു. അങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം അവരോട് പറഞ്ഞു.
ആമലകീ നഗോ ഹ്യേഷ പ്രവരോ വൈഷ്ണവോ മതഃ । അസ്യ സംസ്മരണാദേവ ലഭേദ്ഗോദാനജം ഫലമ്
ഈ ആമലകി വൃക്ഷം വൈഷ്ണവവൃക്ഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അതിനെ ഓർത്താൽ പോലും പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
സ്പര്ശനാദ്ദ്വിഗുണം പുണ്യം ത്രിഗുണം ധാരണാത്തഥാ । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സേവ്യാ ആമലകീ സദാ
അത് സ്പർശിച്ചാൽ പുണ്യം ഇരട്ടിയാകും; ധരിച്ചാൽ മൂന്നു മടങ്ങ് പുണ്യം ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി എപ്പോഴും ആമലകിയെ സേവിക്കണം.
സര്വപാപഹരാ പ്രോക്താ വൈഷ്ണവീ പാപനാശിനീ । തസ്യാ മൂലേ സ്ഥിതോ വിഷ്ണുസ്തദൂര്ധ്വേ ച പിതാമഹഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നവളായി, വൈഷ്ണവിയായ പാപനാശിനിയായ വൃക്ഷമായി ഇതിനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ വേരിൽ വിഷ്ണു നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ മുകളിൽ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവാണ്.
സ്കംധേ ച ഭഗവാന്രുദ്രഃ സംസ്ഥിതഃ പരമേശ്വരഃ । ശാഖാസു മുനയഃ സര്വേ പ്രശാഖാസു ച ദേവതാഃ
വൃക്ഷത്തിന്റെ തണ്ടിൽ പരമേശ്വരനായ രുദ്രൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ശാഖകളിൽ എല്ലാ മഹർഷിമാരും, ഉപശാഖകളിൽ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.
പര്ണേഷു ചാസതേ ദേവാഃ പുഷ്പേഷു മരുതസ്തഥാ । പ്രജാനാം പതയഃ സര്വേ ഫലേഷ്വേവ വ്യവസ്ഥിതാഃ
ഇലകളിൽ ദേവന്മാർ, പൂക്കളിൽ മരുത് ദേവന്മാർ, ഫലങ്ങളിൽ എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെ അധിപന്മാരും വസിക്കുന്നു.
സര്വദേവമയീ ഹ്യേഷാ ധാത്രീ ച കഥിതാ മയാ । തസ്മാത്പൂജ്യതമാ ഹ്യേഷാ വിഷ്ണുഭക്തിപരായണൈഃ
ഈ ആമലകി എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രൂപമായാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട് വിഷ്ണുഭക്തരായവർക്ക് ഏറ്റവും ആരാധ്യമായത് ഇതാണ്.
ഋഷയ ഊചുഃ - കോ ഭവാന്ന ഹി ജാനീമഃ കസ്മാത്കാരണതാം ഗതഃ । ദേവോ വാ യദി വാ ചാന്യഃ കഥയസ്വ യഥാതഥമ്
മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ആരാണ്? ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ദേവനോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരോ ആണോ? ദയവായി സത്യം പറഞ്ഞ് പറയൂ.
വാഗുവാച - യഃ കര്താ സര്വഭൂതാനാം ഭുവനാനാം ച സര്വശഃ । വിസ്മിതാന്വിദുഷഃ പ്രേക്ഷ്യ സോഽഹം വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ
വാകു പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജീവികളും ലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ജ്ഞാനികൾ അത്ഭുതത്തോടെ കാണുന്നവനും, ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവും ഞാനാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ ദേവദേവസ്യ ഭാഷിതം ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ । അനാദിനിധനം ദേവം സ്തോതും തത്ര പ്രചക്രമുഃ
ദേവദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ അങ്ങോട്ട് ആരംഭം ഇല്ലാത്തതും അവസാനം ഇല്ലാത്തതുമായ ദൈവത്തെ അവിടെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നമോ ഭൂതാത്മഭൂതായ ആത്മനേ പരമാത്മനേ । അച്യുതായ നമോ നിത്യമനംതായ നമോ നമഃ
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായ പരമാത്മാവിന് നമസ്കാരം. അച്യുതനായ, ശാശ്വതനും അനന്തനുമായ ദൈവത്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ദാമോദരായ കവയേ യജ്ഞേശായ നമോ നമഃ । ഏവം സ്തുതസ്തു ഋഷിഭിസ്തുതോഷ ഭഗവാന്ഹരിഃ
ദാമോദരനായ ജ്ഞാനിയ്ക്കും യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഥനുമായ ദൈവത്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ഇങ്ങനെ മഹർഷിമാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഹരി തൃപ്തനായി.
പ്രത്യുവാച മഹര്ഷീംസ്താനഭീഷ്ടം കിം ദദാമി വഃ । ഋഷയ ഊചുഃ യദി തുഷ്ടോഽസി ഭഗവന്നസ്മാകം ഹിതകാമ്യയാ
അപ്പോൾ അവൻ ആ മഹർഷിമാരോട് ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഏത് വരം നൽകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്?' മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനെ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് സംതൃപ്തനാണെങ്കിൽ—'
വ്രതം കിംചിത്സമാഖ്യാഹി സ്വര്ഗമോക്ഷഫലപ്രദമ് । ധനധാന്യപ്രദം പുണ്യമാത്മനസ്തുഷ്ടികാരകമ്
'സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതും, ധനവും ധാന്യവും നൽകുന്നതും, പുണ്യമുള്ളതും, ആത്മാവിന് സന്തോഷം നൽകുന്നതുമായ ഒരു വ്രതം ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ.'
അല്പായാസം ബഹുഫലം വ്രതാനാമുത്തമം വ്രതമ് । കൃതേന യേന ദേവേശ വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ
'ചെറിയ പരിശ്രമത്തിൽ വലിയ ഫലം ലഭിക്കുന്നതും, വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, അതിനാൽ വിഷ്ണു ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു വ്രതം ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ.'
വിഷ്ണുരുവാച- ഫാല്ഗുനേ ശുക്ലപക്ഷേ തു പുഷ്യേണ ദ്വാദശീ യദി । ഭവേത്സാ ച മഹാപുണ്യാ മഹാപാതകനാശിനീ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'ഫാൽഗുണ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, പുഷ്യ നക്ഷത്രം ദ്വാദശിയുമായി കൂടിയാൽ, ആ ദിവസം ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളതും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.'
വിശേഷസ്തത്ര കര്ത്തവ്യഃ ശൃണുധ്വം ദ്വിജസത്തമാഃ । ആമലകീം ച സംപ്രാപ്യ ജാഗരം തത്ര കാരയേത്
'അപ്പോൾ പ്രത്യേകമായി ഒരു ആചാരം ചെയ്യേണ്ടതാണ്—ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കേൾക്കൂ. ഒരു ആമലകി മരമുണ്ടാക്കി അതിന്റെ അടിയിൽ ജാഗരണം നടത്തണം.'
സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ഗോസഹസ്രഫലം ലഭേത് । ഏതദ്വഃ കഥിതം വിപ്രാ വ്രതാനാം വ്രതമുത്തമമ് । അര്ചയിത്വാച്യുതം തസ്യാം വിഷ്ണുലോകാന്ന മുച്യതേ
'എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ആയിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും. ഇതാണ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായത്. അവിടെ അച്യുതനെ ആരാധിച്ചാൽ വിഷ്ണു ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേർപെടുകയില്ല.'
ഋഷയ ഊചുഃ - വ്രതസ്യാസ്യ വിധിം ബ്രൂഹി പരിപൂര്ണം കഥം ഭവേത് । കേ മംത്രാഃ കേ നമസ്കാരാഃ ദേവതാ കാ പ്രകീര്തിതാ
മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: 'ഈ വ്രതത്തിന്റെ പൂർണ്ണവിധി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ. എന്ത് മന്ത്രങ്ങൾ, എന്ത് നമസ്കാരങ്ങൾ, ഏത് ദേവതയെ വിളിക്കണം?'
കഥം ദാനം കഥം സ്നാനം കശ്ച പൂജാവിധിഃ സ്മൃതഃ । അര്ഘാര്ചനസ്യ മംത്രം തു കഥയസ്വ യഥാതഥമ്
'ദാനം എങ്ങനെ, സ്നാനം എങ്ങനെ, പൂജാവിധി എങ്ങനെ ചെയ്യണം? അർഘ്യത്തിനും പൂജയ്ക്കും എന്ത് മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് കൃത്യമായി പറയൂ.'
വിഷ്ണുരുവാച- ശ്രൂയതാം യോ വിധിഃ സമ്യഗ്വ്രതസ്യാസ്യ ദ്വിജര്ഷഭാഃ । ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരഃ സ്ഥിത്വാ ചൈവ പരേഽഹനി
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'ഈ വ്രതത്തിന്റെ ശരിയായ വിധി നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ഏകാദശി ദിവസം ഉപവാസം പാലിക്കണം, അതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം—'
ഭോക്ഷ്യേഽഹം പുംഡരീകാക്ഷ ശരണം മേ ഭവാച്യുത । ഇതി കൃത്വാ തു നിയമം ദംതധാവനപൂര്വകമ്
'പുണ്ടരീകാക്ഷാ, ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കും; അച്യുതാ, നീ എനിക്ക് ആശ്രയമായിരിക്കുക' എന്ന് തീരുമാനിച്ച്, പല്ലു തേക്കി—'