യാത്രാസു പശ്യതി ശുഭാം തുലസീം പവിത്രാം യോ ഭക്തിഭാവസഹിതോ മനുജോ ഹി നൂനമ് । യാത്രാഫലം സകലമേവ ഹരിപ്രസാദാത്തസ്യാശു സിദ്ധ്യതി വചഃ സുദൃഢം മമൈതത്
യാത്രകളിൽ ഭക്തിയോടെ ശുഭവും വിശുദ്ധവുമായ തുളസിയെ കാണുന്നവൻ ഹരിയുടെ കൃപയാൽ എല്ലാ യാത്രാഫലങ്ങളും ഉടൻ നേടും; ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വാക്ക്.
ത്യക്ത്വാ സുഗന്ധികുസുമം ഭുവനൈകനാഥോ മംദാരകുന്ദനലിനാദികമപ്യനംതഃ । ഗൃഹ്ണാതി സദ്ഗുണമയീം തുലസീം പ്രമോദൈഃ ശുഷ്കാമപി പ്രചുരപാപവിനാശരക്ഷാമ്
ലോകങ്ങളുടെ ഏകനായകൻ സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളെ പോലും, മന്ദാര, കുന്ദ, താമര മുതലായവയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, ധാരാളം പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന—even ഉണങ്ങിയതായാലും—തുളസിയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഉത്പാട്യ ചൈവ തുലസീം ഭുവി നിക്ഷിപംതി പാപാശയാഽമൃതലതാഭ നിദാനഭൂതാമ് । അജ്ഞാനതോ നരഹരിസ്തുലസീപ്രിയോഽസൌ തേഷാം ശ്രിയം ഹരതി സംതതമേവ സത്യമ്
പാപബുദ്ധിയോടെ അമൃതലതയെപ്പോലും അമൃതം നൽകുന്ന തുളസിയെ വേരോടെ പിഴുത് നിലത്ത് എറിഞ്ഞവരുടെ ഐശ്വര്യം നരഹരി, തുളസിയെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അവർക്കറിയാതെ തന്നെ എപ്പോഴും അകറ്റുന്നു; ഇതു സത്യമാണ്.
മൂത്രം പുരീഷം തുലസീതലേഷു കുര്വംതി യേഽപി ച മലം സതതം മനുഷ്യാഃ । ദേവാശ്രയേ സംചിത പാതകാനാം തേഷാം ഹരത്യാശു ഹരിര്ധനാനി
തുളസിയുടെ നിലത്ത് മൂത്രം, മലമൂത്രം, അകത്തുമല എന്നിവ ഇടുന്നവരുടെ പാപം ദേവാലയത്തിൽ കൂറ്റൻ പോലെ കൂടുമ്പോൾ, ഹരി അവരുടെയെല്ലാം സമ്പത്ത് ഉടൻ അകറ്റി കളയും.
നാരായണസ്യപൂജാര്ഥം ചിനോമി ത്വാം നമോസ്തുതേ । കുസുമൈഃ പാരിജാതാദ്യൈര്ഗംധാദ്യൈരപി കേശവഃ
നാരായണന്റെ പൂജക്കായി ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു; നമസ്കാരം! പാരിജാതം പോലെയുള്ള പൂക്കളും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും കൊണ്ടും കേശവനെ ആരാധിക്കാം.
ത്വയാ വിനാ നൈതി തൃപ്തിം ചിനോമി ത്വാമതഃ ശുഭേ । ത്വയാ വിനാ മഹാഭാഗേ സമസ്തം കര്മ നിഷ്ഫലമ്
നിനക്ക് ഇല്ലാതെ തൃപ്തി ലഭിക്കില്ല; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു, ശുഭേ. മഹാഭാഗേ, നിനക്ക് ഇല്ലാതെ എല്ലാ കർമ്മവും ഫലഹീനമാണ്.
അതസ്തു തുലസീ ദേവി ചിനോമി വരദാ ഭവ । ചയനോദ്ഭവ ദുഃഖം തേ യദ്ദേവി ഹൃദി ജായതേ
അതിനാൽ, തുളസീദേവി, ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു; ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം. സമ്പാദനത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയെ—
തത്ക്ഷമസ്വ ജഗന്നാഥേ തുലസി ത്വാം നമാമ്യഹമ് । കൃതാഞ്ജലിരിമാന്മന്ത്രാന്പഠിത്വാ വൈഷ്ണവോ ജനഃ
അത് ക്ഷമിക്കണം, തുളസി, ലോകനാഥനായവളേ, ഞാൻ നിന്നെ വണങ്ങുന്നു. കൈകൂപ്പി ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ വൈഷ്ണവൻ—
കരതാലദ്വയം ദത്വാ ചിനോതി തുലസീദലമ് । യഥാ ന കംപതേ ശാഖാ തുലസ്യാ ദ്വിജസത്തമ
രണ്ടു കൈകളും ചേർത്ത് തുളസിദലങ്ങൾ എടുക്കുമ്പോൾ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിയുടെ ശാഖ കുലുങ്ങുന്നില്ല.
പത്രസ്യ ചയനേ ദേവീ ഭഗ്നശാഖാ യദാ ഭവേത് । തദാ ഹൃദി വ്യഥാ വിഷ്ണോര്ജ്ജായതേ തുലസീപതേഃ
ദേവിയായ തുളസിയുടെ ഇല എടുക്കുമ്പോൾ ശാഖ ഒടുങ്ങിയാൽ, അപ്പോൾ തുളസീപതിയായ വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വേദന ഉണരുന്നു.
ശാഖാഗ്രാത്പതിതം ഭൂമൌ പത്രം പത്രം പുരാതനമ് । തേനാപി പൂജ്യോ ഗോവിന്ദോ മധുകൈടഭമര്ദ്ദനഃ
തുളസിയുടെ ശാഖയുടെ അറ്റത്തിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണ പഴയ ഇല പോലും, മധുവിനെയും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ച ഗോവിന്ദനെ പൂജിക്കാൻ യോഗ്യമാണ്.
കോമലൈസ്തുലസീപത്രൈര്യോഽര്ചയേദച്യുതം പ്രഭുമ് । സര്വം സ ലഭതേ ശീഘ്രം യദ്യദിച്ഛതി ചേതസാ
ആർക്കെങ്കിലും, സുന്ദരമായ തുളസിദലങ്ങൾ കൊണ്ട് അച്യുതപ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അതിവേഗം ലഭിക്കും.
ജൈമിനിരുവാച- തുലസീവൃക്ഷസദൃശഃ കോവൃക്ഷോഽസ്തി ദ്വിജര്ഷഭ । തമഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി ബ്രൂഹി സത്യവതീസുത
ജൈമിനി ചോദിച്ചു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിവൃക്ഷത്തിന് തുല്യമായ മറ്റൊരു വൃക്ഷമുണ്ടോ? അതറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സത്യവതിയുടെ പുത്രാ, ദയവായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- യഥാ പ്രിയതമാ വിഷ്ണോസ്തുലസീ സതതം ദ്വിജ । തഥാ പ്രിയതമാ ധാത്രീ സര്വപാപപ്രണാശിനീ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എങ്ങനെ തുളസി വിഷ്ണുവിന് എപ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രിയമാണോ, അതുപോലെ തന്നെ ധാത്രി വൃക്ഷവും പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നതും വിഷ്ണുവിന് പ്രിയവുമാണ്.
തുലസീവൃക്ഷമാസാദ്യ യാ യാസ്തിഷ്ഠംതി ദേവതാഃ । ആമലക്യാസ്തലേ താസ്താ നിവസംതി ദ്വിജോത്തമ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിവൃക്ഷത്തിന് സമീപം വസിക്കുന്ന ദേവതകൾ ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ കൂടി വസിക്കുന്നു.
ഗംഗാദീനി ച തീര്ഥാനി തത്രൈവ ദ്വിജസത്തമ । വിഷ്ണുപ്രിയതമാ ധാത്രീ പവിത്രാ യത്ര തിഷ്ഠതി
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഗംഗാദി എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, വിശുദ്ധമായ വിഷ്ണുവിന് പ്രിയമായ ആമലകിവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത് തന്നെയാണ്.
അശുഭം വാശുഭം വാപി യത്കര്മാമലകീതലേ । ക്രിയതേ മാനവൈര്വിംപ്ര ഭവേത്തത്സത്യമക്ഷയമ് ൫൦ 7.24.
വിദ്വാൻ, ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, അതു ശുഭമായാലും അശുഭമായാലും, അവ സത്യവും നശിക്കാത്തതുമാണ്.
പവിത്രൈര്നൂതനേഃ പത്രൈര്ധാത്ര്യാ യഃ പൂജയേദ്ധരിമ് । സ മുക്തഃ പാപജാലേന സായുജ്യം ലഭതേ ഹരേഃ
ആമലകിയുടെ പുതുമയുള്ള വിശുദ്ധ ഇലകൾ കൊണ്ട് ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവൻ പാപജാലത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ഹരിയുമായി ഐക്യം നേടുന്നു.
ധാത്രീ ച തുലസീദേവീ ന തിഷ്ഠേദ്യത്ര ജൈമിനേ । സ്ഥാനം തദപവിത്രം സ്യാന്ന ച ക്രിയാഫലം ലഭേത്
ജൈമിനി, ആമലകിയും തുളസീദേവിയും ഇല്ലാത്തിടം ശുദ്ധിയില്ലാത്തതും, അവിടെ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾക്ക് ഫലം ലഭിക്കാത്തതുമാണ്.
ന തിഷ്ഠത്യാശ്രമേ യസ്യ ധാത്രീ ച തുലസീ ശുഭാ । തേന കര്മ കൃതം സര്വം നൂനം ഗച്ഛതി നിഷ്ഫലമ്
ആശ്രമത്തിൽ ആമലകിയും തുളസിയും ഇല്ലെങ്കിൽ, അവിടെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉറപ്പായും ഫലമില്ലാത്തതായിത്തീരുന്നു.
ധാത്ര്യാ തുലസ്യാ ഹീനം ച നിലയം യസ്യ ഭൂസുര । അലക്ഷ്മീഃ പാതകം സര്വം കലിശ്ച തേന തോഷിതഃ
ഭൂസുരാ, ആമലകിയും തുളസിയും ഇല്ലാത്ത വീടിൽ ദാരിദ്ര്യവും പാപവും നിറയുന്നു; കലിയുഗം അവിടെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
സ്ഥാനേ തസ്മിന്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ന ധാത്രീ തുലസീ ന ച । ശ്മശാനതുല്യം സ്ഥാനം തദ്വിജ്ഞേയം തത്വദര്ശിഭിഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ആമലകിയും തുളസിയും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം, ജ്ഞാനികൾ ശ്മശാനത്തോടു തുല്യമായതായി പരിഗണിക്കണം.
ധാത്രീ ച തുലസീ യത്ര തിഷ്ഠേത്തത്രാഖിലാഃ സുരാഃ । ന ധാത്രീ തുലസീ പത്രം തത്രൈവാഖിലപാതകമ്
ആമലകിയും തുളസിയും ഉള്ളിടത്ത് എല്ലാ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവയുടെ ഇലകൾ ഇല്ലാത്തിടത്ത് എല്ലാ പാപവും ഉണ്ടാകും.
ധാത്രീഫലസ്രജം യസ്തു പാപഹര്ത്രീം വഹേദ്ബുധഃ । തസ്യാശ്രിത്യ തനും വിഷ്ണുഃ സദാ തിഷ്ഠേച്ഛ്രിയാ സഹ
പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ആമലകിഫലങ്ങളുടെ മാല ധരിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക്, വിഷ്ണുവും ശ്രീദേവിയും ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
ധാത്രീകാഷ്ഠസ്യ മാലാം ച യോ വഹേന്മതിമാന്നരഃ । തസ്യ ദേഹം സമാശ്രിത്യ തിഷ്ഠംതി സര്വദേവതാഃ
ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ കട്ടിൽ നിർമ്മിച്ച മാല ധരിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാൻ, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ എല്ലാ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.
ധാത്രീഫലസ്രജം ഗൃഹ്ണന്യത്കര്മ കുരുതേ നരഃ । തത്സര്വമക്ഷയം പ്രോക്തം ശുഭം വാ യദി വാശുഭമ്
ആമലകിഫലങ്ങളുടെ മാല കൈയിൽ പിടിച്ച് ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, ശുഭമായാലും അശുഭമായാലും, അവയെല്ലാം നശിക്കാത്തതായിരിക്കും.
യസ്തു ധാത്രീഫലം ഭുംക്തേ മാനവോഽഖിലതത്വവിത് । തദ്ദേഹാഭ്യംതരസ്ഥായി സര്വം പാപം വിനശ്യതി
എല്ലാ സത്യങ്ങളും അറിയുന്ന മനുഷ്യൻ ധാത്രി ഫലം കഴിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഉള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
ധാത്രീഫലമയീം മാലാം യോ വഹേദ്ദിവജസത്തമ । ബ്രവീമി ശൃണു മാഹാത്മ്യം സര്വപാപഹരം പരമ്
ധാത്രി ഫലത്തിൽ നിന്നുള്ള മാല ധരിക്കുന്നവൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പറയുന്നു കേൾക്കൂ—അത് സർവ്വപാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണ്.
ശ്മശാനേഽപി യദാ മൃത്യുസ്തസ്യ സ്യാദ്ദൈവയോഗതഃ । ഗങ്ഗാമരണജം പുണ്യം സംപ്രാപ്നോതി ന സംശയഃ
ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ശ്മശാനത്തിൽ മരണം വന്നാലും, അവൻ ഗംഗയുടെ തീരത്ത് മരിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തം ദൃഷ്ട്വാ പാപിനഃ സര്വേ പാപജാലൈഃ സുദാരുണൈഃ । സദ്യ ഏവ പ്രമുച്യംതേ ജന്മകോടിശതൈരപി
അവനെ കണ്ടാൽ, അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഭയങ്കരമായ പാപജാലങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ എല്ലാ പാപികളും ഉടൻ മോചിതരാകും.