തുലസീം പ്രണമേദ്യസ്തു നരോ ഭക്തിസമന്വിതഃ । ആയുര്ബലം യശോവിത്തം സംതതിസ്തസ്യ വര്ദ്ധതേ
ആർഭക്തിയോടെ തുളസിയെ വണങ്ങുന്നവന്റെ ആയുസ്സും, ബലവും, പ്രശസ്തിയും, സമ്പത്തും, സന്തതിയും എല്ലാം വർധിക്കും.
തുലസീസ്മരണേനൈവ സര്വപാപം വിനശ്യതി । തുലസീസ്പര്ശനേനൈവ നശ്യംതി വ്യാധയോ നൃണാമ്
തുളസിയെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; തുളസിയെ സ്പർശിച്ചാൽ മനുഷ്യരുടെ രോഗങ്ങൾ അകയും.
യോഽശ്നാതി തുലസീപത്രം സര്വപാപഹരം ശുഭമ് । തച്ഛരീരാംതരസ്ഥായി പാപം നശ്യതി തത്ക്ഷണാത്
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ശുഭമായ തുളസിയില പത്രം ആരെങ്കിലും കഴിച്ചാൽ, അവന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിലെ പാപം ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.
തുലസീകാഷ്ഠസംഭൂതാം മാലാം വഹതി യോ നരഃ । തദ്ദേഹേ പാതകം നാസ്തി സത്യമേതന്മയോച്യതേ
തുളസികട്ടിയിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയ മാല ധരിക്കുന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ പാപം ഉണ്ടാകില്ല; ഇതു സത്യമാണ്, ഞാൻ ഉറപ്പായി പറയുന്നു.
തുലസീപത്രഗലിതം യസ്തോയം ശിരസാ വഹേത് । ഗംഗായാഃ സ്നാനജം പുണ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
തുളസിയിലകൾ വീണ വെള്ളം തലയിൽ വഹിക്കുന്നവൻ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമൊക്കെയും നേടും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദൂര്വാഭിരക്ഷതൈഃ പുഷ്പൈര്നൈവേദ്യൈസ്തുലസീം ശുഭാമ് । സമാരാധ്യ നരോ ഭക്ത്യാ വിഷ്ണുപൂജാ ഫലം ലഭേത്
ദർവ, ഒടിയാത്ത പൂക്കൾ, ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിച്ച നൈവേദ്യം എന്നിവകൊണ്ട് ശുഭമായ തുളസിയെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, വിഷ്ണുപൂജയുടെ ഫലം അവൻ നേടും.
യേനാര്ചിതാ ഭഗവതീ തുലസീ കദാചിന്നൈവേദ്യ പുഷ്പവരധൂപഘൃതപ്രദീപൈഃ । ധര്മാര്ഥകാമപരമാമൃതദായി വിപ്രാഃ കിം തസ്യ വിഷ്ണുചരണാപചിതിപ്രയോഗൈഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആരെങ്കിലും ഒരിക്കൽ തുളസീദേവിയെ നൈവേദ്യവും പൂക്കളും ധൂപവും നെയ്യ് വിളക്കുമിട്ട് ആരാധിച്ചാൽ, അതിൽ ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ഇഷ്ടങ്ങൾ, അമൃതം എന്നിവയുടെ പരമഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; അങ്ങനെയവനു വിഷ്ണുപാദാരാധനയുടെ വേറിട്ട പ്രവർത്തികൾ ആവശ്യമില്ല.
സ്ഥാനേഷു ദോഷരഹിതേഷു സുരൌഘസേവ്യാമാരോപയംതി തുലസീം ഹരിതുഷ്ടികര്ത്രീമ് । തുഷ്ടോ ഹരിസ്ത്രിജഗതാമധിപോഽമുരാരിസ്തേഭ്യോ ദദാതി പരമം പദമാശു വിപ്ര
ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന തുളസി ദോഷമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ നട്ടു, ദേവതകൾ ആരാധിക്കുന്നിടത്ത് വളർത്തുമ്പോൾ, മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും നാഥനായ ഹരി സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു പരമപദം ഉടൻ നൽകുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ.
യജ്ഞം വ്രതം ച പിതൃപൂജനമച്യുതാര്ച്ചാം ദാനം യദന്യദപി കര്മശുഭം മനുഷ്യാഃ । കുര്വംതി ദോഷരഹിതേ തുലസീതലേ ച താന്യക്ഷയാണി സകലാനി ഭവംതി നൂനമ്
തുളസിയുടെ ശുദ്ധമായ നിലത്തുനിന്ന് യജ്ഞം, വ്രതം, പിതൃപൂജ, അച്യുതാരാധന, ദാനം, മറ്റ് ശുഭകർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്തതായിത്തീരും.
യദ്ധര്മകര്മകുരുതേ മനുജഃ പൃഥിവ്യാം നാരായണപ്രിയതമാം തുലസീം വിനാ ച । തത്സര്വമേവ വിഫലം ഭവതി ദ്വിജേന്ദ്ര പദ്മേക്ഷണോഽപി ന ഹി തുഷ്യതി ദേവദേവഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നാരായണന് ഏറ്റവും പ്രിയമായ തുളസി ഇല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ധർമ്മകർമ്മങ്ങളും ഫലഹീനമാകും; പദ്മാക്ഷനായ ദേവദേവനും സന്തോഷപ്പെടില്ല.
യാത്രാസു പശ്യതി ശുഭാം തുലസീം പവിത്രാം യോ ഭക്തിഭാവസഹിതോ മനുജോ ഹി നൂനമ് । യാത്രാഫലം സകലമേവ ഹരിപ്രസാദാത്തസ്യാശു സിദ്ധ്യതി വചഃ സുദൃഢം മമൈതത്
യാത്രകളിൽ ഭക്തിയോടെ ശുഭവും വിശുദ്ധവുമായ തുളസിയെ കാണുന്നവൻ ഹരിയുടെ കൃപയാൽ എല്ലാ യാത്രാഫലങ്ങളും ഉടൻ നേടും; ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വാക്ക്.
ത്യക്ത്വാ സുഗന്ധികുസുമം ഭുവനൈകനാഥോ മംദാരകുന്ദനലിനാദികമപ്യനംതഃ । ഗൃഹ്ണാതി സദ്ഗുണമയീം തുലസീം പ്രമോദൈഃ ശുഷ്കാമപി പ്രചുരപാപവിനാശരക്ഷാമ്
ലോകങ്ങളുടെ ഏകനായകൻ സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളെ പോലും, മന്ദാര, കുന്ദ, താമര മുതലായവയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, ധാരാളം പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന—even ഉണങ്ങിയതായാലും—തുളസിയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഉത്പാട്യ ചൈവ തുലസീം ഭുവി നിക്ഷിപംതി പാപാശയാഽമൃതലതാഭ നിദാനഭൂതാമ് । അജ്ഞാനതോ നരഹരിസ്തുലസീപ്രിയോഽസൌ തേഷാം ശ്രിയം ഹരതി സംതതമേവ സത്യമ്
പാപബുദ്ധിയോടെ അമൃതലതയെപ്പോലും അമൃതം നൽകുന്ന തുളസിയെ വേരോടെ പിഴുത് നിലത്ത് എറിഞ്ഞവരുടെ ഐശ്വര്യം നരഹരി, തുളസിയെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അവർക്കറിയാതെ തന്നെ എപ്പോഴും അകറ്റുന്നു; ഇതു സത്യമാണ്.
മൂത്രം പുരീഷം തുലസീതലേഷു കുര്വംതി യേഽപി ച മലം സതതം മനുഷ്യാഃ । ദേവാശ്രയേ സംചിത പാതകാനാം തേഷാം ഹരത്യാശു ഹരിര്ധനാനി
തുളസിയുടെ നിലത്ത് മൂത്രം, മലമൂത്രം, അകത്തുമല എന്നിവ ഇടുന്നവരുടെ പാപം ദേവാലയത്തിൽ കൂറ്റൻ പോലെ കൂടുമ്പോൾ, ഹരി അവരുടെയെല്ലാം സമ്പത്ത് ഉടൻ അകറ്റി കളയും.
നാരായണസ്യപൂജാര്ഥം ചിനോമി ത്വാം നമോസ്തുതേ । കുസുമൈഃ പാരിജാതാദ്യൈര്ഗംധാദ്യൈരപി കേശവഃ
നാരായണന്റെ പൂജക്കായി ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു; നമസ്കാരം! പാരിജാതം പോലെയുള്ള പൂക്കളും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും കൊണ്ടും കേശവനെ ആരാധിക്കാം.
ത്വയാ വിനാ നൈതി തൃപ്തിം ചിനോമി ത്വാമതഃ ശുഭേ । ത്വയാ വിനാ മഹാഭാഗേ സമസ്തം കര്മ നിഷ്ഫലമ്
നിനക്ക് ഇല്ലാതെ തൃപ്തി ലഭിക്കില്ല; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു, ശുഭേ. മഹാഭാഗേ, നിനക്ക് ഇല്ലാതെ എല്ലാ കർമ്മവും ഫലഹീനമാണ്.
അതസ്തു തുലസീ ദേവി ചിനോമി വരദാ ഭവ । ചയനോദ്ഭവ ദുഃഖം തേ യദ്ദേവി ഹൃദി ജായതേ
അതിനാൽ, തുളസീദേവി, ഞാൻ നിന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നു; ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം. സമ്പാദനത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയെ—
തത്ക്ഷമസ്വ ജഗന്നാഥേ തുലസി ത്വാം നമാമ്യഹമ് । കൃതാഞ്ജലിരിമാന്മന്ത്രാന്പഠിത്വാ വൈഷ്ണവോ ജനഃ
അത് ക്ഷമിക്കണം, തുളസി, ലോകനാഥനായവളേ, ഞാൻ നിന്നെ വണങ്ങുന്നു. കൈകൂപ്പി ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ വൈഷ്ണവൻ—
കരതാലദ്വയം ദത്വാ ചിനോതി തുലസീദലമ് । യഥാ ന കംപതേ ശാഖാ തുലസ്യാ ദ്വിജസത്തമ
രണ്ടു കൈകളും ചേർത്ത് തുളസിദലങ്ങൾ എടുക്കുമ്പോൾ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിയുടെ ശാഖ കുലുങ്ങുന്നില്ല.
പത്രസ്യ ചയനേ ദേവീ ഭഗ്നശാഖാ യദാ ഭവേത് । തദാ ഹൃദി വ്യഥാ വിഷ്ണോര്ജ്ജായതേ തുലസീപതേഃ
ദേവിയായ തുളസിയുടെ ഇല എടുക്കുമ്പോൾ ശാഖ ഒടുങ്ങിയാൽ, അപ്പോൾ തുളസീപതിയായ വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വേദന ഉണരുന്നു.
ശാഖാഗ്രാത്പതിതം ഭൂമൌ പത്രം പത്രം പുരാതനമ് । തേനാപി പൂജ്യോ ഗോവിന്ദോ മധുകൈടഭമര്ദ്ദനഃ
തുളസിയുടെ ശാഖയുടെ അറ്റത്തിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണ പഴയ ഇല പോലും, മധുവിനെയും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ച ഗോവിന്ദനെ പൂജിക്കാൻ യോഗ്യമാണ്.
കോമലൈസ്തുലസീപത്രൈര്യോഽര്ചയേദച്യുതം പ്രഭുമ് । സര്വം സ ലഭതേ ശീഘ്രം യദ്യദിച്ഛതി ചേതസാ
ആർക്കെങ്കിലും, സുന്ദരമായ തുളസിദലങ്ങൾ കൊണ്ട് അച്യുതപ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അതിവേഗം ലഭിക്കും.
ജൈമിനിരുവാച- തുലസീവൃക്ഷസദൃശഃ കോവൃക്ഷോഽസ്തി ദ്വിജര്ഷഭ । തമഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി ബ്രൂഹി സത്യവതീസുത
ജൈമിനി ചോദിച്ചു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിവൃക്ഷത്തിന് തുല്യമായ മറ്റൊരു വൃക്ഷമുണ്ടോ? അതറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സത്യവതിയുടെ പുത്രാ, ദയവായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- യഥാ പ്രിയതമാ വിഷ്ണോസ്തുലസീ സതതം ദ്വിജ । തഥാ പ്രിയതമാ ധാത്രീ സര്വപാപപ്രണാശിനീ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എങ്ങനെ തുളസി വിഷ്ണുവിന് എപ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രിയമാണോ, അതുപോലെ തന്നെ ധാത്രി വൃക്ഷവും പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നതും വിഷ്ണുവിന് പ്രിയവുമാണ്.
തുലസീവൃക്ഷമാസാദ്യ യാ യാസ്തിഷ്ഠംതി ദേവതാഃ । ആമലക്യാസ്തലേ താസ്താ നിവസംതി ദ്വിജോത്തമ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, തുളസിവൃക്ഷത്തിന് സമീപം വസിക്കുന്ന ദേവതകൾ ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ കൂടി വസിക്കുന്നു.
ഗംഗാദീനി ച തീര്ഥാനി തത്രൈവ ദ്വിജസത്തമ । വിഷ്ണുപ്രിയതമാ ധാത്രീ പവിത്രാ യത്ര തിഷ്ഠതി
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഗംഗാദി എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, വിശുദ്ധമായ വിഷ്ണുവിന് പ്രിയമായ ആമലകിവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത് തന്നെയാണ്.
അശുഭം വാശുഭം വാപി യത്കര്മാമലകീതലേ । ക്രിയതേ മാനവൈര്വിംപ്ര ഭവേത്തത്സത്യമക്ഷയമ് ൫൦ 7.24.
വിദ്വാൻ, ആമലകിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, അതു ശുഭമായാലും അശുഭമായാലും, അവ സത്യവും നശിക്കാത്തതുമാണ്.
പവിത്രൈര്നൂതനേഃ പത്രൈര്ധാത്ര്യാ യഃ പൂജയേദ്ധരിമ് । സ മുക്തഃ പാപജാലേന സായുജ്യം ലഭതേ ഹരേഃ
ആമലകിയുടെ പുതുമയുള്ള വിശുദ്ധ ഇലകൾ കൊണ്ട് ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവൻ പാപജാലത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ഹരിയുമായി ഐക്യം നേടുന്നു.
ധാത്രീ ച തുലസീദേവീ ന തിഷ്ഠേദ്യത്ര ജൈമിനേ । സ്ഥാനം തദപവിത്രം സ്യാന്ന ച ക്രിയാഫലം ലഭേത്
ജൈമിനി, ആമലകിയും തുളസീദേവിയും ഇല്ലാത്തിടം ശുദ്ധിയില്ലാത്തതും, അവിടെ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾക്ക് ഫലം ലഭിക്കാത്തതുമാണ്.
ന തിഷ്ഠത്യാശ്രമേ യസ്യ ധാത്രീ ച തുലസീ ശുഭാ । തേന കര്മ കൃതം സര്വം നൂനം ഗച്ഛതി നിഷ്ഫലമ്
ആശ്രമത്തിൽ ആമലകിയും തുളസിയും ഇല്ലെങ്കിൽ, അവിടെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉറപ്പായും ഫലമില്ലാത്തതായിത്തീരുന്നു.