തൃപ്താ യാംത്യന്നദാതാരഃ ക്ഷുധിതാ യാംത്യനന്നദാഃ । കാംക്ഷംതി പിതരഃ സര്വേ നരകാദ്ഭയഭീരവഃ
അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ തൃപ്തരായി പോകുന്നു; അന്നം ദാനം ചെയ്യാത്തവർ വിശപ്പോടെ പോകുന്നു. നരകഭയത്തിൽ പിതാക്കന്മാർ എല്ലാവരും ഈ ബലികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഗയാം യാസ്യതി യഃ പുത്രഃ സ നസ്ത്രാതാ ഭവിഷ്യതി । ഏഷ്ടവ്യാ ബഹവഃ പുത്രാ യദ്യേകോഽപി ഗയാം വ്രജേത്
ഗയയിലേക്ക് പോകുന്ന മകൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷകനാകും. ഒരുവൻ പോലും ഗയയിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, അനേകം മക്കൾ ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കണം.
യജേത വാശ്വമേധേന നീലം വാ വൃഷമുത്സൃജേത് । ലോഹിതോ യസ്തു വര്ണേന പുച്ഛാഗ്രേ യസ്തു പാംഡുരഃ
അശ്വമേധ യാഗം നടത്താമോ, അല്ലെങ്കിൽ നീല നിറമുള്ള കാളയെ വിട്ടയക്കാമോ. ചുവപ്പുനിറമുള്ളതോ, വാൽക്കൊടിയിൽ വെള്ളയുള്ളതോ ആയ കാളയും അനുവദനീയമാണ്.
ശ്വേതഃ ഖുരവിഷാണാഭ്യാം സ നീലോ വൃഷ ഉച്യതേ । നീലഃ പാംഡുരലാംഗൂലസ്തോയമുദ്ധരതേ തു യഃ
കാളയുടെ കുരുകളും കൊമ്പുകളും വെളുപ്പാണെങ്കിൽ അതിനെ നീലകാളയെന്ന് പറയുന്നു. നീല നിറമുള്ളതും വാൽ വെളുപ്പുള്ളതും വെള്ളം വലിക്കുന്നതും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഷഷ്ടിം വര്ഷസഹസ്രാണി പിതരസ്തേന തര്പിതാഃ । യച്ച ശൃംഗഗതം പംകം കുലം തിഷ്ഠതി ചോദ്ധൃതമ്
അത് കൊണ്ട് പിതാക്കന്മാർ അറുപതിനായിരം വർഷം തൃപ്തരാകുന്നു. കാളയുടെ കൊമ്പിൽ ചേർന്ന മണ്ണ് എടുത്താൽ കുടുംബവും ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു.
പിതരസ്തസ്യ ചാശ്നംതി സോമലോകം മഹാദ്യുതിമ് । ആസീദ്രാജ്ഞോ ദിലീപസ്യ നൃഗസ്യ നഹുഷസ്യ ച
അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള സോമലോകത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നു. രാജാവ് ദിലീപനും നൃഗനും നഹുഷനും അങ്ങനെ അനുഭവിച്ചു.
അന്യേഷാം തു നരേംദ്രാണാം പുനരന്യോ ന ഗച്ഛതി । ബഹുഭിര്വസുധാ ദത്താ രാജഭിഃ സഗരാദിഭിഃ
മറ്റ് രാജാക്കന്മാർക്ക് ഇതിലേക്കെത്താൻ കഴിയില്ല. സഗരനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ഭൂമി അനേകം തവണ ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
യസ്യ യസ്യ യദാ ഭൂമിസ്തസ്യതസ്യ തദാ ഫലമ് । ബ്രഹ്മഘ്നോ വാഥ സ്ത്രീഹംതാ ബാലഘ്നഃ പതിതോഽഥവാ
ഭൂമി ആരുടേതായിരിക്കുമ്പോഴും ആ സമയത്ത് ഫലം അവർക്കാണ്. ബ്രാഹ്മണഹന്താവായാലും, സ്ത്രീഹത്യ ചെയ്താലും, ശിശുഹത്യ ചെയ്താലും, പാപിയായാലും അതേ ഫലമാണ്.
ഗവാം ശതസഹസ്രാണി ഹംതാ തത്തസ്യദുഃഷ്കൃതമ് । സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേത്തു വസുംധരാമ്
ഒരു ലക്ഷം കാളകളെ കൊല്ലുന്നവന്റെ പാപം, സ്വയം ദാനം ചെയ്താലോ മറ്റൊരാളുടെ ഭൂമി പിടിച്ചാലോ അതുപോലെ തന്നെ ഭീകരമാണ്.
സ ച വിഷ്ഠാകൃമിര്ഭൂത്വാ പിതൃഭിഃ സഹ പച്യതേ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി സ്വര്ഗേ തിഷ്ഠതി ഭൂമിദഃ
അവൻ മലയിൽ ജീവിക്കുന്ന കീടമായി മാറി പിതാക്കളോടൊപ്പം കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
പ്രഹര്താ ചാനുമംതാ ച താവദ്വൈ നരകം വ്രജേത് । ഭൂമിദാദ്ഭൂമിഹര്തുശ്ച നാപരഃ പുണ്യപാപവാന്
അടിക്കുന്നവനും സമ്മതിക്കുന്നവനും ആ കാലം മുഴുവൻ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും ഭൂമി പിടിക്കുന്നവനും ഒഴികെ മറ്റാരും പുണ്യവാനോ പാപിയോ അല്ല.
ഉര്ദ്ധ്വാധസ്തൌ ച തിഷ്ഠേതേ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവർ സൃഷ്ടിയുടെ സംഹാരമുണ്ടാകുന്നതുവരെ മുകളിൽക്കും താഴെക്കും നിലകൊള്ളുന്നു.
അഗ്നേരപത്യം പ്രഥമം സുവര്ണം ഭൂര്വൈഷ്ണവീ സൂര്യസുതാസ്തു ഗാവഃ । തേഷാംമനംതം ഫലമശ്നുവീത യഃ കാംചനം ഗാം ച മഹീം ച ദദ്യാത്
സ്വർണ്ണം അഗ്നിയുടെ ആദ്യ സന്തതിയാണ്, ഭൂമി വിഷ്ണുവിന്റേതാണ്, പശുക്കൾ സൂര്യന്റെ പുത്രിമാരാണ്. സ്വർണ്ണവും പശുവും ഭൂമിയും ദാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് അനന്തഫലം ലഭിക്കും.
ഭൂമിം യഃ പ്രതിഗൃഹ്ണാതി യശ്ച ഭൂമിം പ്രയച്ഛതി । ഉഭൌ തൌ പുണ്യകര്മാണൌ നിയതൌ സ്വര്ഗഗാമിനൌ
ഭൂമി സ്വീകരിക്കുന്നവനും ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും ഇരുവരും പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരാണ്, ഇരുവരും സ്വർഗത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
അന്യായേന ഹൃതാ ഭൂമിര്യൈര്നരൈരപഹാരിതാ । ഹരംതോ ഹാരയംതശ്ച ഹന്യുസ്തേ സപ്തമം കുലമ്
അന്യായമായി ഭൂമി പിടിക്കുന്നവരും പിടിപ്പിക്കുന്നവരും ഇരുവരുടെയും ഏഴാം തലമുറ നശിക്കുന്നു.
ഹരേദ്ധാരയതേ യസ്തു മംദബുദ്ധിസ്തമോവൃതഃ । സ ബദ്ധോ വാരുണൈഃ പാശൈസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ജായതേ
അവിവേകിയുമായും അജ്ഞാനത്തിൽ മുങ്ങിയവനായും ഭൂമി പിടിക്കുന്നവൻ വരുണന്റെ കയറ്റങ്ങളിൽ കെട്ടി മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
അശ്രുഭിഃ പതിതൈസ്തേഷാം ദാനാനാമവകീര്ത്തനമ് । ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹൃതേ ക്ഷേത്രേ ഹതം ത്രിപുരുഷം കുലമ്
ദാനം സ്വീകരിച്ചവരുടെ കണ്ണുനീർ വീണാൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, ആ കുടുംബത്തിന്റെ മൂന്നു തലമുറയും നശിക്കുന്നു.
വാപീകൂപസഹസ്രേണ അശ്വമേധശതേന ച । ഗവാംകോടിപ്രദാനേന ഭൂമിഹര്താ ന ശുദ്ധ്യതി
ആയിരം കിണറുകളും കുളങ്ങളും, നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങളും, കോടിക്കണക്കിന് പശുക്കളും ദാനം ചെയ്താലും ഭൂമി കവർന്നവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധിയാകില്ല.
കൃതം ദത്തം തപോഽധീതം യത്കിംചിദ്ധര്മസംസ്ഥിതമ് । അര്ദ്ധാംഗുലസ്യ സീമായാ ഹരണേന പ്രണശ്യതി
യാഗം, ദാനം, തപസ്, പഠനം, ധർമ്മം എന്നിവയെല്ലാം അർദ്ധ അംഗുലം പോലും ഭൂമി കവർന്നാൽ നശിച്ചുപോകും.
ഗോതീര്ഥം ഗ്രാമരഥ്യാം ച ശ്മശാനഗ്രാമമേവ ച । സംപീഡ്യ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
പശുവിന്റെ വഴിയോ ഗ്രാമപാതയോ ശ്മശാനഭൂമിയോ പിടിച്ചെടുക്കുന്നവൻ സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ നരകത്തിൽ പോകും.
പംചകന്യാനൃതേ ഹംതി ദശ ഹംതി ഗവാനൃതേ । ശതമശ്വാനൃതേ ഹംതി സഹസ്രം പുരുഷാനൃതേ
അഞ്ചു കന്യകളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയുമ്പോൾ പത്ത് പേരെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യം; പശുക്കളെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ നൂറ് പേരെയും, കുതിരയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ ആയിരം പേരെയും കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
ഹംതി ജാതാനജാതാംശ്ച ഹിരണ്യാര്ഥേഽനൃതം വദന് । സര്വം ഭൂമ്യനൃതേ ഹംതി മാസ്മ ഭൂമ്യനൃതം വദ
സ്വർണ്ണത്തിനായി കള്ളം പറയുന്നത് ജനിച്ചവരെയും ജനിക്കാത്തവരെയും നശിപ്പിക്കും; ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം നശിക്കും. ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും കള്ളം പറയരുത്.
ബ്രഹ്മസ്വേ നോ രതിം കുര്യാത്പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി । അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി ബ്രഹ്മദഗ്ധോ ന രോഹതി
ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തിനെ, ജീവൻ കണ്പത്തിലും ആഗ്രഹിക്കരുത്; അഗ്നിയിൽ കത്തിയതൊക്കെ വീണ്ടും വളരും, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ കത്തിയതൊന്നും വളരുകയില്ല.
അഗ്നിദഗ്ധാഃ പ്രരോഹംതി സൂര്യദഗ്ധാസ്തഥൈവ ച । രാജദംഡഹതാശ്ചൈവ ബ്രഹ്മശാപഹതാ ഹതാഃ
അഗ്നിയിലും സൂര്യനിലും കത്തിയതും വീണ്ടും വളരും; രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും തിരിച്ചു വരും. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചവൻ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല.
ബ്രഹ്മസ്വേന ച പുഷ്ടാനി അംഗാനി ച മുഹുര്മഹുഃ । കാര്യകാലേവിശീര്യംതേ സികതാഭി തപോ യഥാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തുകൊണ്ട് വളർന്ന ശരീരഭാഗങ്ങൾ സമയമായാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിതറിപ്പോകും, അതുപോലെ തന്നെ മണൽ തപസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
ബ്രഹ്മസ്വഹരണം കുര്വന്നരോ യാതീഹ രൌരവമ് । ന വിഷം വിഷമിത്യാഹുര്ബ്രഹ്മസ്വം വിഷമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് കവർന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് റൗരവനരകത്തിൽ പോകും; വിഷം വിഷമല്ല, ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്താണ് യഥാർത്ഥ വിഷം.
വിഷമേകാകിനം ഹംതി ബ്രഹ്മസ്വം പുത്രപൌത്രികമ് । ലോഹചൂര്ണം ചാശ്മചൂര്ണം വിഷം സംജരയേന്നരഃ
വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലും; ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് അവനും മകനും മകനുമക്കളും നശിപ്പിക്കും. ഇരുമ്പ് അല്ലെങ്കിൽ കല്ല് വിഷം മനുഷ്യൻ മാറ്റാം, പക്ഷേ ഇതിനെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മസ്വം ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാന്ജരയിഷ്യതി । ബ്രഹ്മസ്വേന തു യത്സൌഖ്യം ദേവസ്വേന തു യാ രതിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തിനെ മാറ്റാൻ ആരും കഴിയില്ല. ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്തോഷവും ദൈവസ്വത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദവും—
തദ്ധനം കുലനാശായ ഭവത്യാത്മവിനാശനമ് । ബ്രഹ്മസ്വം ബ്രഹ്മഹത്യാ ച ദരിദ്രസ്യ തു യദ്ധനമ്
അത്തരം ധനം കുടുംബനാശത്തിനും ആത്മനാശത്തിനും കാരണമാകും; ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തും ബ്രാഹ്മണഹത്യയും, ദരിദ്രന്റെ ധനവും—
ഗുരുമിത്രഹിരണ്യം ച സ്വര്ഗസ്ഥമപി പീഡയേത് । ശ്രോത്രിയായ കുലീനായ ദരിദ്രായ ച വാസവ
ഗുരുവിന്റെ സ്വത്തോ, സുഹൃത്തിന്റെ സ്വത്തോ, പൊന്നോ, സ്വർഗ്ഗത്തിലുണ്ടായാലും ബാധിക്കും; വിദ്യാസമ്പന്നനും ഉന്നതകുലജനവും ദരിദ്രനും ആയ ബ്രാഹ്മണനോട്—