തപസാ പ്രാപ്യതേ രാജ്യം ശക്രഃ സര്വേ പുരാ സുരാഃ । തപസാ പാലയന്സര്വാനഹന്യഹനി വൃത്തിദാഃ
തപസ്സിനാൽ രാജ്യം നേടാം; പുരാതനകാലത്ത് ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരും തപസ്സിനാൽ എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സംരക്ഷിച്ച്, ദിവസേന അവർക്കു ജീവനം നൽകുന്നു.
സൂര്യാചംദ്രമസൌ ദേവൌ സര്വലോകഹിതേ രതൌ । തപസൈവ പ്രകാശംതേ നക്ഷത്രാണി ഗ്രഹാസ്തഥാ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് തപസ്സിനാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; അതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും തപസ്സിനാലാണ് തിളങ്ങുന്നത്.
സര്വം ച തപസാഭ്യേതി സര്വം ച സുഖമശ്നുതേ । തപസ്തപതി യോഽരണ്യേ വനമൂലഫലാശനഃ
എല്ലാം തപസ്സിനാൽ ലഭ്യമാണ്, എല്ലാ സുഖവും അനുഭവിക്കാം; വനത്തിൽ വേരും പഴവും മാത്രം കഴിച്ച് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുന്നവൻ തിളങ്ങുന്നു.
യോഽധീതേ ശ്രുതിമേവാദൌ സമം സ്യാത്തപസാ മുനേ । ശ്രുതേരധ്യാപനാത്പുണ്യം യദാപ്നോതി ദ്വിജോത്തമഃ
ആദ്യത്തിൽ വേദം പഠിക്കുന്നവൻ, മഹർഷേ, തപസ്സുകാരനോടു തുല്യനാണ്; വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരു ദ്വിജൻ നേടുന്ന പുണ്യം—
തദധ്യായസ്യ ജപ്യാച്ച ദ്വിഗുണം ഫലമശ്നുതേ । ജഗദ്യഥാ നിരാലോകം ജായതേ ശശിഭാസ്കരൌ
ആ പുണ്യം വായനയിലും ജപത്തിലും ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിക്കുന്നു; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇല്ലാതെ ലോകം ഇരുണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ—
വിനാ തഥാ പുരാണം ഹി ധ്യേയമസ്മാന്മഹാമുനേ । തപ്യമാനസ്തപോ ജ്ഞാനം യോ ധാരയതി ശാസ്ത്രതഃ
അതുപോലെ, മഹാമുനിയേ, പുരാണം ധ്യാനിക്കേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ്; തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനം കൈവശം വയ്ക്കുന്നവൻ—
സംബോധയതി ലോകം ച തസ്മാത്പൂജ്യതമോ ഗുരുഃ । സര്വേഷാം ചൈവ പാത്രാണാം ശ്രേഷ്ഠപാത്രം പുരാണവിത്
അവൻ ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും ആദരണീയൻ; എല്ലാ പാത്രങ്ങളിൽ പുരാണം അറിയുന്നവൻ ഏറ്റവും ഉത്തമപാത്രമാണ്.
പതനാത്ത്രായതേ യസ്മാത്തസ്മാത്പാത്രമുദാഹൃതമ് । ധനം ധാന്യം ഹിരണ്യം വാ വാസാംസി വിവിധാനി ച
അവൻ വീഴ്ചയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഉത്തമപാത്രം എന്നു വിളിക്കുന്നത്; ധനം, ധാന്യം, പൊന്നു, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ—
യേ യച്ഛംതി സുപാത്രായ തേ യാംതി ച പരാം ഗതിമ് । ഗാശ്ചൈവ മഹിഷീര്വാപി ഗജാനശ്വാംശ്ച ശോഭനാന്
ഇവയെല്ലാം ഉത്തമപാത്രത്തിന് നൽകുന്നവർ പരമഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്; പശുക്കൾ, മഹിഷികൾ, ആനകൾ, നല്ല കുതിരകൾ—
യഃ പ്രയച്ഛതി മുഖ്യായ തത്പുണ്യസ്യ ഫലം ശൃണു । അക്ഷയം സര്വലോകാനാം സോഽശ്വമേധഫലം ലഭേത് 6.27.
ഇവയെല്ലാം പ്രധാനപാത്രത്തിന് നൽകുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കൂ; അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ അക്ഷയഫലം നേടുന്നു.
മഹീം ദദാതി യസ്തസ്മൈ കൃഷ്ടാം ഫലവതീം ശുഭാമ് । സ താരയതി വൈ വംശാന്ദശപൂര്വാന്ദശാപരാന്
അത്തരം ഒരാൾക്ക് വിളവുള്ള, ഉഴുതിട്ട, ശുഭമായ ഭൂമി നൽകുന്നവൻ, തന്റെ വംശത്തിലെ പത്ത് മുൻപുള്ളവരെയും പത്ത് പിന്നെയുള്ളവരെയും രക്ഷിക്കുന്നു.
വിമാനേന ച ദിവ്യേന വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി । ന യജ്ഞൈസ്തുഷ്ടിമായാംതി ദേവാഃ പ്രോക്ഷണകൈരപി
അവൻ ദിവ്യമായ വിമാനത്തിൽ വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; യാഗങ്ങളാലോ, അഭിഷേകങ്ങളാലോ ദേവന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല—
ബലിഭിഃ പുഷ്പപൂജാഭിര്യഥാ പുസ്തകവാചനൈഃ । വിഷ്ണോരായതനേ യസ്തു കാരയേദ്ധര്മപുസ്തകമ്
ബലികൾകൊണ്ടും പൂജകൊണ്ടും അല്ല, പുസ്തകവായനയാൽ ദേവന്മാർ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കുന്നു; വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരെങ്കിലും ധർമ്മപുസ്തകം സ്ഥാപിച്ചാൽ—
ദേവ്യാഃ ശംഭോര്ഗണേശസ്യ അര്കസ്യ ച തഥാ പുനഃ । രാജസൂയാശ്വമേധാഭ്യാം ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
ദുർഗ്ഗായ്ക്ക്, ശിവനു, ഗണപതിക്ക്, സൂര്യനു എന്നിവർക്കായി അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ രാജസൂയയാഗത്തിന്റെയും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെയും ഫലം നേടുന്നു.
ഇതിഹാസപുരാണാഭ്യാം പുണ്യം പുസ്തകവാചനമ് । സര്വാന്കാമാനവാപ്നോതി സൂര്യലോകം ഭിനത്തി സഃ
ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും വായിച്ചാൽ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും; അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും സൂര്യലോകം കടക്കുകയും ചെയ്യും.
സൂര്യലോകം ച ഭിത്ത്വാസൌ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി । സ്ഥിത്വാ കല്പശതാന്യത്ര രാജാ ഭവതി ഭൂതലേ
സൂര്യലോകം കടന്ന് അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു; അവിടെ നൂറുകണക്കിന് കല്പങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ രാജാവായി ജനിക്കുന്നു.
അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ യത്ഫലം സമുദാഹൃതമ് । തത്ഫലം സമവാപ്നോതി ദേവാഗ്രേ യോ ജയം പഠേത്
ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്ന ഫലം എത്രയോ അത്ര തന്നെ ഫലം ദേവന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ ജയം എന്നത് വായിക്കുന്നവന് ലഭിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കാര്യം പുസ്തകവാചനമ് । ഇതിഹാസപുരാണാഭ്യാം വിഷ്ണോരായതനേ ശുഭമ് । നാന്യത്പ്രീതികരം വിഷ്ണോസ്തഥാന്യേഷാം ദിവൌകസാമ്
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി വിശ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പോലുള്ള പുണ്യഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കണം. വിശ്ണുവിനോ മറ്റുള്ള ദേവന്മാർക്കോ ഇതുപോലെയുള്ള സന്തോഷം മറ്റൊന്നും നൽകില്ല.
മഹാദേവ ഉവാച- അത്രാപ്യുദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് । പുരാണം പരമം പുണ്യം സര്വപാപഹരം ശുഭമ്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇതിലും ഒരു പുരാതന കഥ ഉണ്ട്, അതൊരു ഉത്തമമായ പുരാണം, മഹാപുണ്യമുള്ളത്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതും ശുഭകരവുമാണ്.
കുമാരേണ ച ലോകാനാം നമസ്കൃത്യ പിതാമഹമ് । പ്രോക്തം ചേദം മമാഖ്യാനം ദേവര്ഷേ ബ്രഹ്മസൂനുനാ
ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനോടു നമസ്കരിച്ച് കുമാരൻ ഈ എന്റെ കഥ ദേവർഷിയായ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
സനത്കുമാര ഉവാച- ഗതോഽഹം ധര്മരാജാനം ദ്രഷ്ടും സംപൂജിതോ മുദാ । ശ്രുതിഭിഃ പരയാ ഭക്ത്യാ തേനോക്തോഽസ്മി സുഖാസനേ
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് ധർമ്മരാജനെ കാണാൻ പോയി. അവൻ പരമഭക്തിയോടെ വേദങ്ങൾ അനുസരിച്ച് സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് എന്നോട് സംസാരിച്ചു.
മയാ തത്രോപവിഷ്ടേന ദൃഷ്ടം കിംചിന്മഹാദ്ഭുതമ് । കാംചനേന വിമാനേന വൈഡൂര്യകൃതവേദിനാ
അവിടെ ഞാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടു: പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച, വൈഡൂര്യമണികൾകൊണ്ടുള്ള പീഠം ഉള്ള ഒരു ആകാശയാനമാണ് അത്.
മണിമുക്തവിചിത്രേണ കിംകിണീജാലശോഭിനാ । ആഗതം പുരുഷം തത്ര ആസനാദ്ദേവസത്തമ
മണികളും മുത്തുകളും അലങ്കരിച്ച, കിംകിണികൾകൊണ്ടുള്ള ശൃംഖലകൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന ആ ആകാശയാനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പുരുഷൻ അവിടെ എത്തി, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
സസംഭ്രമം സമുത്ഥായ ദൃഷ്ട്വാ ധര്മഃ സ്വയം വിഭുഃ । ഗൃഹീത്വാ ദക്ഷിണേ പാണൌ പൂജിതോഽര്ഘേണ വൈ തതഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ധർമ്മൻ സ്വയം ഉത്സാഹത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, അവന്റെ വലതുകൈ പിടിച്ച് അർഘ്യം നൽകി ആദരിച്ചു.
ശിരസ്യാഘ്രായ ദേവേശഃ പുരഃ സ്ഥാപ്യ തതഃ പരമ് । പൂജയിത്വാ തു തം ധര്മ ഇദം വാക്യമുവാച ഹ
ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ അവന്റെ തലയിൽ മണക്കുകയും, അവനെ മുന്നിൽ ഇരുത്തി, ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ച് ധർമ്മൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സുസ്വാഗതം ധര്മദര്ശിന്പ്രീതോഽസ്മി ദര്ശനാത്തവ । സമീപേ മമ തിഷ്ഠസ്വ കിംചിജ്ജ്ഞാനം വദസ്വ മേ
ധർമ്മദർശിയായവനേ, സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വാഗതം. നിന്നെ കണ്ടതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം. എന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കൂ, എനിക്ക് കുറച്ച് ജ്ഞാനം പറയൂ.
പുനര്യാസ്യസി തത്സ്ഥാനം യത്ര ബ്രഹ്മാ വ്യവസ്ഥിതഃ । ഇത്യുക്തേ ച തതശ്ചാന്യോ വിമാനവരമാസ്ഥിതഃ
ശേഷം നീ ബ്രഹ്മാവ് വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റൊരു ആകാശയാനത്തിൽ ഇരുന്നവനും അവിടെ എത്തി.
ആഗതഃ പുരുഷോ ദേവോ യത്ര തിഷ്ഠതി ധര്മരാട് । സ പൂജിതോ വിമാനസ്ഥഃ പ്രശ്രയാവനതേന ച
അവിടെ ധർമ്മരാജൻ നിലകൊണ്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു ദൈവികപുരുഷൻ എത്തി. ആകാശയാനത്തിൽ ഇരുന്ന അവനും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
സാമപൂര്വം തഥോക്ത്വാ തു യഥാപൂര്വം നരഃ സ്വയമ് । കിമനേന കൃതം കര്മ യസ്യ തുഷ്ടോ ഭവാന്ഭൃശമ്
സൗമ്യമായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞ്, മുമ്പുപോലെ തന്നെ ആ പുരുഷൻ ചോദിച്ചു: ഇദ്ദേഹം എന്ത് സത്കർമ്മം ചെയ്തു, അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സന്തോഷിച്ചു?
അത്ര മേ കൌതുകം ജാതം കൃതാ ഹി സ്വയമേവ തു । യദസ്യ ഭവതാ പൂജാ സവിസ്മയമനംതരമ്
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അതിശയകരമായ കൗതുകം തോന്നി. കാരണം, നിങ്ങൾ തന്നെ നേരിട്ട് പൂജ ചെയ്തു; ഇങ്ങനെ ആദരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണ്?