മാധവാഖ്യസ്തത്ര ദേവഃ സുഖം തിഷ്ഠതി നിത്യശഃ । തസ്യ വൈ ദര്ശനം കാര്യം മഹാപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
അവിടെ മാധവനെന്ന ദേവൻ എപ്പോഴും സുഖത്തോടെ വസിക്കുന്നു; അവനെ ദർശിക്കണം, അതിലൂടെ വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
യത്ര ദേവാശ്ച ഋഷയോ മനുഷ്യാശ്ചാപി സര്വശഃ । സ്വസ്വസ്ഥാനം സമാശ്രിത്യ തത്ര തിഷ്ഠംതി നിത്യശഃ
അവിടെ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും മനുഷ്യരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നു.
ഗോഘ്നോ വാപി ച ചാംഡാലോ ദുഷ്ടോ വാ ദുഷ്ടചേതനഃ । ബാലഘാതീ തഥാഽവിദ്വാന്മ്രിയതേ തത്ര വൈ തദാ
അവിടെ പശുഹത്യാകാരൻ, ചാണ്ഡാളൻ, ദുഷ്ടനും ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവനും ബാലഹത്യാകാരനും അജ്ഞാനിയും ആ സമയത്ത് മരിച്ചാൽ,
സ വൈ ചതുര്ഭുജോ ഭൂത്വാ വൈകുംഠേ വസതേ ചിരമ് । പ്രയാഗേ തു നരോ യസ്തു മാഘസ്നാനം കരോതി ച
അവൻ നാലു കൈകളോടെ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും. പ്രയാഗത്തിൽ മാഘമാസത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ന തസ്യ ഫലസംഖ്യാസ്തി ശൃണു ദേവര്ഷിസത്തമ । ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ സര്വലോകേഷു ശുശ്രുമ
അവന്റെ ഫലത്തെ എണ്ണാനാവില്ല, ദേവർഷിശ്രേഷ്ഠനേ. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ജലം 'നാര' എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
തേന നാരായണഃ പ്രോക്തഃ സ്നാതാനാം ഭുക്തിമുക്തിദഃ । ഗ്രഹാണാം ച യഥാ സൂര്യോ നക്ഷത്രാണാം യഥാ ശശീ
അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ നാരായണൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്; സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്കു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ. ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യൻപോലെയും നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രൻപോലെയും.
മാസാനാം ഹി തഥാ മാഘഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വേഷു കര്മസു । മകരസ്ഥേ രവൌ മാഘേ പ്രാതഃകാലേ തഥാമലേ
മാസങ്ങളിൽ മാഘം എല്ലാ കർമങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; മകരത്തിൽ സൂര്യൻ നില്ക്കുമ്പോൾ, മാഘത്തിലെ ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തിൽ,
ഗോഃപദേഽപി ജലേ സ്നാനം സ്വര്ഗദം പാപിനാമപി । യോഗോഽയം ദുര്ലഭോ വിദ്വന്ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ
പശുവിന്റെ കുരുക്കളിൽ ഉള്ള വെള്ളത്തിൽ പോലും സ്നാനം ചെയ്താൽ പാപികൾക്കും സ്വർഗം ലഭിക്കും; മൂവായിരം ലോകങ്ങളിലും ചലനശീലമുള്ളവർക്കും അചലന്മാർക്കും ഈ യോഗം അപൂർവമാണ്, ജ്ഞാനിയേ.
അസ്മിന്യോ യത്നമാപന്നഃ സ്നായാദപി ദിനത്രയമ് । പംച വാ സപ്ത വാപ്യത്ര സ്നാനം കുര്വന്പ്രയാഗജമ്
ഇവിടെ പരിശ്രമത്തോടെ ആരെങ്കിലും മൂന്നു ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു, ഏഴു ദിവസങ്ങൾ പ്രയാഗസ്നാനം ചെയ്താൽ,
ചംദ്രവദ്വര്ദ്ധതേ സോഽപി കുലേ വാഡവസത്തമ । ചരാചരാശ്ച യേ ജീവാസ്തഥൈവ മനുജാദയഃ
അവനും തന്റെ വംശത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വർദ്ധിച്ചുവരും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനേ; ചലിക്കുന്നവരും അചലന്മാരും മനുഷ്യന്മാരും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
പ്രയാഗം തീര്ഥമാശ്രിത്യ വൈകുംഠം യാംതി തേഽചിരാത് । യേ വസിഷ്ഠാദയസ്തത്ര ഋഷയഃ സനകാദയഃ
പ്രയാഗം എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ ആശ്രയം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക്, അതിവേഗത്തിൽ വൈകുന്ഠം ലഭിക്കുന്നു. അവിടെ വസിഷ്ഠനും സനകാദി മഹർഷിമാരും വസിക്കുന്നു.
തേഽപി പ്രയാഗജം തീര്ഥം സേവംതേ ച പുനഃപുനഃ । യത്ര വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച യത്രേംദ്രശ്ച തഥാ പുനഃ
അവ മഹർഷിമാരും വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രയാഗത്തിൽ ജനിച്ച ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ സേവനം ചെയ്യുന്നു. അവിടെ വിഷ്ണുവും രുദ്രനും ഇന്ദ്രനും വീണ്ടും വീണ്ടും സന്നിഹിതരാകുന്നു.
തേഽപി സര്വേ വസംതീഹ പ്രയാഗേ തീര്ഥസത്തമേ । ദാനം തത്ര പ്രശംസംതി നിയമാംശ്ച തഥൈവ ച
അവരൊക്കെയും ഈ പ്രയാഗം എന്ന ഉത്തമമായ തീർത്ഥത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവിടെ ദാനം ചെയ്യുന്നതും വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതും അവർ പ്രശംസിക്കുന്നു.
തത്ര സ്നാത്വാ ച പീത്വാ ച പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സഹസ്രസംഹിതായാം ഉത്തരഖണ്ഡേ ഉമാപതിനാരദസംവാദേ പ്രയാഗമാഹാത്മ്യേ ചതുര്വിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ ഉമാപതി-നാരദരുടെ സംവാദത്തിൽ പ്രയാഗത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരദഉവാച- ഏവം തുലസ്യാ മാഹാത്മ്യം ത്വത്പ്രസാദാച്ഛ്രുതം മയാ । സാംപ്രതം തു സമാചക്ഷ്വ ത്രിരാത്രം തുലസീവ്രതമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ദൈവമേ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ തുളസിയുടെ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടു. ഇപ്പോൾ, ദയവായി തുളസി വ്രതം മൂന്ന് രാത്രികൾ എങ്ങനെ ആചരിക്കണം എന്ന് വിശദമായി പറയൂ.
സദാശിവ ഉവാച- ശൃണു വിപ്ര മഹാബുദ്ധേ വ്രതമേതത്പുരാതനമ് । യച്ഛ്രുത്വാ സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
ശിവൻ പറഞ്ഞു: മഹാബുദ്ധിയുള്ള ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ പുരാതന വ്രതത്തിന്റെ കഥ കേൾക്കൂ. ഇത് കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പുരാ രൈഭ്യംതരേ കല്പേ രാജാ ഹ്യാസീത്പ്രജാപതിഃ । തസ്യ ഭാര്യാ ച വിഖ്യാതാ ചംദ്രരൂപാ മഹാസതീ
പണ്ടൊരു കാലത്ത്, മറ്റൊരു കല്പത്തിൽ, ഒരു രാജാവും പ്രജാപതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ, വലിയ സതീയും, ചന്ദ്രൻപോലെയുള്ള സൗന്ദര്യവും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
സാ വൈ വ്രതമിദം ചക്രേ സര്വകാമഫലപ്രദമ് । ത്രിരാത്രം തു വ്രതം തസ്യാ ധര്മകാമാര്ഥ മോക്ഷദമ്
അവൾ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന ഈ വ്രതം ആചരിച്ചു. അവളുടെ മൂന്ന് രാത്രികളുടെ വ്രതം ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നതായിരുന്നു.
സഫലം ജീവിതം തേഷാം യൈഃ ശ്രുതം തുലസീവ്രതമ് । കാര്തികേ ശുക്ലപക്ഷേ തു നവമ്യാം ചൈവ നാരദ
തുളസി വ്രതം കേൾക്കുന്നവരുടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാണ്, നാരദാ, പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ നവമി തിയതിയിൽ.
നിയമസ്ഥോ വ്രതീ തിഷ്ഠേദ്ഭൂമിശായീ ജിതേംദ്രിയഃ । വ്രതം ത്രിരാത്രമുദ്ദിശ്യ ശുചിഃ സംയതമാനസഃ
വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ നിയന്ത്രണത്തോടെ, ഭൂമിയിൽ കിടന്ന്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി, മൂന്ന് രാത്രികൾ ശുദ്ധിയോടെ വ്രതം പാലിക്കണം.
സ്വപേന്നിയമപൂര്വം തു തുലസീവനസംനിധൌ । തതോ മധ്യാഹ്നസമയേ നദ്യാദൌ വിമലേ ജലേ
വ്യക്തി നിർദ്ദേശിച്ച നിയമപ്രകാരം തുളസി തോട്ടത്തിനടുത്ത് ഉറങ്ങണം. അതിനുശേഷം, മധ്യാഹ്ന സമയത്ത്, നദിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും ശുദ്ധജലത്തിൽ—
സ്നാനം കൃത്വാ പിതൄന്ദേവാംസ്തര്പയേദ്വിധിപൂര്വകമ് । സുവര്ണം കാരയേദ്ദേവം ലക്ഷ്മ്യാ സഹ ജനാര്ദനമ്
സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം, പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും വിധിപ്രകാരം തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. സ്വർണ്ണത്തിൽ ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം ജനാർദ്ദനന്റെ രൂപം നിർമ്മിക്കണം.
വിത്തശാഠ്യം ന കര്തവ്യമാത്മനഃ ശ്രേയമിച്ഛതാ । വസ്ത്രയുഗ്മം തതഃ കാര്യം പീതേ ശുക്ലേഽപി വാസസീ । നവഗ്രഹാണാമാരംഭം ശാംതികം വിധിപൂര്വകമ്
സ്വന്തം ഉത്തമത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനത്തിൽ വഞ്ചന കാണിക്കരുത്. തുടർന്ന്, മഞ്ഞയോ വെളുപ്പോ ആയ വസ്ത്രജോഡികൾ ഒരുക്കണം. നവഗ്രഹങ്ങൾക്കുള്ള ശാന്തി ക്രമമായി ആരംഭിക്കണം.
ശ്രപയിത്വാ ചരും തത്ര വൈഷ്ണവം ഹോമമാചരേത് । ദ്വാദശ്യാം ദേവദേവേശം പൂജയിത്വാ പ്രയത്നതഃ
അവിടെ വിശ്ണുവിന് അനുയോജ്യമായ ഹോമം നടത്താൻ വേണ്ടിയുള്ള പാകം തയ്യാറാക്കി ഹോമം നടത്തണം. ദ്വാദശി ദിവസം, ദേവദേവനേ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം.
അവ്രണം ശുദ്ധകലശം സ്ഥാപയേദ്വിധിപൂര്വകമ് । പംചരത്നസമോപേതം പല്ലവൈശ്ചോഷധീയുതമ്
വ്യക്തി നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, പഞ്ചരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, തഴച്ചിലുകളും ഔഷധികളും നിറച്ച, ദോഷമില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ കലശം സ്ഥാപിക്കണം.
തസ്യോപരിന്യസേത്പാത്രേ ലക്ഷ്മ്യാ സഹ ജനാര്ദനമ് । സ്ഥാപയേത്തുലസീമൂലേ മംത്രൈര്വേദപുരാണകൈഃ
ആ കലശത്തിന്റെ മുകളിൽ ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം ജനാർദ്ദനനെ സ്ഥാപിക്കണം. വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് തുളസി ചെടിയുടെ അടിയിൽ അതു സ്ഥാപിക്കണം.
പയസാ കേവലേനൈവ സിംചയേത്തുലസീവനമ് । പംചാമൃതേന സംസ്നാപ്യ ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ്
ശുദ്ധമായ പാലുകൊണ്ട് തുളസി തോട്ടം ചൊരിയണം. ദേവദേവനായ ലോകഗുരുവിനെ പഞ്ചാമൃതം കൊണ്ട് സ്നാനമിടണം.
യോഽനംതരൂപോഽഖിലവിശ്വരൂപോ ഗര്ഭോദകേ ലോകവിധിം ബിഭര്ത്തി । പ്രസീദതാമേഷ സദേവ ദേവോ യോ മായയാ വിശ്വകൃദേഷ ദേവീ
ആന്തരിക രൂപമില്ലാത്തവനും, മുഴുവൻ ലോകത്തിന്റെയും രൂപമായവനും, സകല ലോകങ്ങളുടെ നിയമം ഗർഭജലത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നവനും ആയ ഈ ശാശ്വത ദൈവം, തന്റെ മായയാൽ സർവ്വം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദേവിയും ദൈവവും, ദയചെയ്യട്ടെ.
പ്രാര്ഥനാമംത്രഃ । ആഗച്ഛാച്യുത ദേവേശ തേജോരാശേ ജഗത്പതേ । സദൈവ തിമിരധ്വംസീ പാഹി മാം ഭവസാഗരാത്
പ്രാർത്ഥനാമന്ത്രം: അച്യുതാ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു, പ്രകാശത്തിന്റെ ആകാരം, ലോകത്തിന്റെ നാഥാ, എപ്പോഴും ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നവാ, ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.