തസ്യ മൂലേ സ്ഥിതോ ബ്രഹ്മാ മധ്യേ ദേവോ ജനാര്ദനഃ । മംജര്യാം വസതേ രുദ്രഃ തുലസീ തേന പാവനീ
തുളസിയുടെ വേരിൽ ബ്രഹ്മാവും, നടുവിൽ ജനാർദ്ദനനുമായ ദൈവവും, പൂവിൽ രുദ്രനും വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തുളസി ശുദ്ധിയുള്ളതാണു.
വിനാ യസ്തുലസീം കുര്യാത്സംധ്യാകാലേ തു മാര്ജനമ് । തത്സര്വം രാക്ഷസഹൃതം നരകം ച പ്രയച്ഛതി
സന്ധ്യാകാലത്ത് തുളസി ഇല്ലാതെ ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യുന്നവന്റെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ദാനവന്മാർ എടുത്തു പോകുന്നു; അവന് നരകഫലം ലഭിക്കും.
തുലസീപത്രഗലിതം തോയം യഃ ശിരസാവഹേത് । ഗംഗാഫലമവാപ്നോതി ശതധേനുഫലം ലഭേത്
തുളസി ഇലകൾ വീണ വെള്ളം തലയിൽ വഹിക്കുന്നവന് ഗംഗാസ്നാനത്തിന്റെ ഫലവും നൂറ് പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.
ശിവാലയേ വിശേഷേണ രോപയേത്തുലസീം യദി । ബീജസംഖ്യാ വസേത്സ്വര്ഗേ പ്രത്യേകം യുഗസംഖ്യയാ
ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രത്യേകമായി തുളസി നട്ടാൽ, ഓരോ വിത്തിനും അനേകം യുഗങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കാൻ സാധിക്കും.
ഉമയാ തു പുരാ ദേവി ശംകരാര്ഥം ഹിമാലയേ । രോപിതാഃ ശതവൃക്ഷാസ്തു തുലസ്യാഃ പ്രണതോഽസ്മ്യഹമ്
ദേവി, പുരാതനകാലത്ത് ഉമാദേവി ശങ്കരന്റെ വേണ്ടി ഹിമാലയത്തിൽ നൂറ് തുളസി വൃക്ഷങ്ങൾ നട്ടു; അവളെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
പര്വണ്യവസരേ യസ്തു ശ്രാവണേ ചാഥ രോപയേത് । സംക്രാംതിദിവസേ ചൈവ തുലസീ ചാതിപുണ്യദാ
പർവ്വദിനങ്ങളിലും ശ്രാവണമാസത്തിലും സംക്രാന്തിദിനത്തിലും തുളസി നട്ടാൽ അത്യന്തം വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും.
തുലസീം പൂജയേന്നിത്യം ദരിദ്ര ഈശ്വരോ ഭവേത് । സര്വസിദ്ധികരാമൂര്തിഃ കൃഷ്ണഃ കീര്തിം ദദാതി ച
തുളസിയെ ദിവസവും ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ ദരിദ്രനായാലും ഐശ്വര്യവാനാകും; സർവ്വസിദ്ധികൾ നൽകുന്ന കൃഷ്ണൻ അവന് കീർത്തി നൽകുന്നു.
ശാലഗ്രാമശിലാ യത്ര തത്ര സംനിഹിതോ ഹരിഃ । തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച വാരാണസ്യാം ശതാധികമ്
ശാലഗ്രാമശിലയുള്ളിടത്ത് ഹരി സന്നിഹിതനാണ്. അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്താൽ വാരാണസിയിൽ ചെയ്യുന്നതിന്റെ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.
കുരുക്ഷേത്രം പ്രയാഗം ച നൈമിഷാരണ്യമേവ ച । തസ്യ കോടിഗുണം പുണ്യം ശാലഗ്രാമശിലാര്ചനാത്
കുരുക്ഷേത്രം, പ്രയാഗം, നൈമിഷാരണ്യം എന്നിവയിലും ശാലഗ്രാമശിലയെ ആരാധിച്ചാൽ അവിടുത്തെ പുണ്യത്തേക്കാൾ കോടിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.
ശാലഗ്രാമമയീ മുദ്രാ സംസ്ഥിതാ യത്ര ഹി ക്വചിത് । വാരാണസ്യാം ച യത്പുണ്യം സര്വം തത്രൈവ തദ്ഭവേത്
ശാലഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള മുദ്ര എവിടെയാണെങ്കിലും വാരാണസിയിലെ എല്ലാ പുണ്യവും അവിടെ തന്നെ ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാദികം പാപം യത്കിംചിത്കുരുതേ നരഃ । തത്സര്വം നാശയേദാശു ശാലഗ്രാമശിലാര്ചനാത്
ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള മഹാപാപം ചെയ്താലും, ശാലഗ്രാമശിലയെ ആരാധിച്ചാൽ ആ പാപങ്ങൾ എല്ലാം ഉടൻ നശിക്കും.
മഹാദേവഉവാച- പ്രയാഗതീര്ഥമാഹാത്മ്യം പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ ശ്രുതമ് । മഹാദാനപരാഃ പുണ്യകര്മാണോ യത്ര സംതി ഹി
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: മഹാദാനങ്ങൾ ചെയ്യുകയും പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവർ ഉള്ള പ്രയാഗതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം.
യത്ര ഗംഗാ ച യമുനാ യത്ര ചൈവ സരസ്വതീ । തം ദേവതീര്ഥപ്രവരം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ്
എവിടെ ഗംഗയും യമുനയും സരസ്വതിയും ഒന്നിച്ച് ചേരുന്നു, അതാണ് ദേവന്മാർക്കുപോലും അപൂർവമായ അത്യുത്തമമായ തീർത്ഥം.
ഈദൃശം ത്രിഷു ലോകേഷു ഭൂതം ന ച ഭവിഷ്യതി । ഗ്രഹാണാം ച യഥാ സൂര്യോ നക്ഷത്രാണാം യഥാ ശശീ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇങ്ങനെയൊരു സ്ഥലം ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല; ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യൻപോലെയും നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രൻപോലെയും അതാണ്.
തീര്ഥാനാമുത്തമം തീര്ഥം പ്രയാഗാഖ്യമനുത്തമമ് । പ്രാതഃകാലേ തു ഭോ വിദ്വന്പ്രയാഗേ സ്നാനമാചരേത്
തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും തുല്യൻ ഇല്ലാത്തതും പ്രയാഗം തന്നെയാണ്. ജ്ഞാനിയേ, പ്രഭാതത്തിൽ പ്രയാഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം.
മഹാപാപാദ്വിനിര്മുക്തഃ സ യാതി പരമം പദമ് । ദേയം കിംചിദ്യഥാശക്തി ദാരിദ്ര്യാഭാവമിച്ഛതാ
വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, അവൻ പരമപദം നേടുന്നു. ദാരിദ്ര്യം ഇല്ലായ്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കഴിവനുസരിച്ച് എന്തെങ്കിലും ദാനം ചെയ്യണം.
യോ നരസ്തത്ര ഗത്വാ വൈ പ്രയാഗേ സ്നാനമാചരേത് । ധനികോ ദീര്ഘജീവീ ച ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
ആയാൾ അവിടെ ചെന്നു പ്രയാഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, സംശയമില്ലാതെ ധനികനും ദീർഘായുസ്സുകാരനും ആകുന്നു.
യത്ര വടസ്യാക്ഷയസ്യ ദര്ശനം കുരുതേ നരഃ । തേന ദര്ശനമാത്രേണ ബ്രഹ്മഹത്യാ വിനശ്യതി
അക്ഷയവടം കാണുന്നവനു, അതു കണ്ടു മാത്രം ബ്രഹ്മഹത്യപാപം നശിക്കുന്നു.
സ ചാക്ഷയവടഃ ഖ്യാതഃ കല്പാംതേപി ച ദൃശ്യതേ । ശേതേ വിഷ്ണുര്യസ്യ പത്രേ അതോയമവ്യയഃ സ്മൃതഃ
ആ അക്ഷയവടം പ്രശസ്തമാണ്, യುಗാന്തത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ഇലയിലാണ് ജലമില്ലാത്ത, അക്ഷയനായ വിഷ്ണു വിശ്രമിക്കുന്നതെന്നു പറയുന്നു.
തത്ര പൂജാം പ്രകുര്വംതി മാനവാ വിഷ്ണുവല്ലഭാഃ । സൂത്രേണാച്ഛാദിതം കൃത്വാ പൂജാം ചൈവ തു കാരയേത്
അവിടെ വിഷ്ണുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭക്തർ പൂജ നടത്തുന്നു; ഒരു നൂൽകൊണ്ട് മൂടി, അവിടെ പൂജ നിർവഹിക്കണം.
മാധവാഖ്യസ്തത്ര ദേവഃ സുഖം തിഷ്ഠതി നിത്യശഃ । തസ്യ വൈ ദര്ശനം കാര്യം മഹാപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
അവിടെ മാധവനെന്ന ദേവൻ എപ്പോഴും സുഖത്തോടെ വസിക്കുന്നു; അവനെ ദർശിക്കണം, അതിലൂടെ വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
യത്ര ദേവാശ്ച ഋഷയോ മനുഷ്യാശ്ചാപി സര്വശഃ । സ്വസ്വസ്ഥാനം സമാശ്രിത്യ തത്ര തിഷ്ഠംതി നിത്യശഃ
അവിടെ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും മനുഷ്യരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നു.
ഗോഘ്നോ വാപി ച ചാംഡാലോ ദുഷ്ടോ വാ ദുഷ്ടചേതനഃ । ബാലഘാതീ തഥാഽവിദ്വാന്മ്രിയതേ തത്ര വൈ തദാ
അവിടെ പശുഹത്യാകാരൻ, ചാണ്ഡാളൻ, ദുഷ്ടനും ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവനും ബാലഹത്യാകാരനും അജ്ഞാനിയും ആ സമയത്ത് മരിച്ചാൽ,
സ വൈ ചതുര്ഭുജോ ഭൂത്വാ വൈകുംഠേ വസതേ ചിരമ് । പ്രയാഗേ തു നരോ യസ്തു മാഘസ്നാനം കരോതി ച
അവൻ നാലു കൈകളോടെ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും. പ്രയാഗത്തിൽ മാഘമാസത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ന തസ്യ ഫലസംഖ്യാസ്തി ശൃണു ദേവര്ഷിസത്തമ । ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ സര്വലോകേഷു ശുശ്രുമ
അവന്റെ ഫലത്തെ എണ്ണാനാവില്ല, ദേവർഷിശ്രേഷ്ഠനേ. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ജലം 'നാര' എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
തേന നാരായണഃ പ്രോക്തഃ സ്നാതാനാം ഭുക്തിമുക്തിദഃ । ഗ്രഹാണാം ച യഥാ സൂര്യോ നക്ഷത്രാണാം യഥാ ശശീ
അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ നാരായണൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്; സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്കു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ. ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യൻപോലെയും നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രൻപോലെയും.
മാസാനാം ഹി തഥാ മാഘഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വേഷു കര്മസു । മകരസ്ഥേ രവൌ മാഘേ പ്രാതഃകാലേ തഥാമലേ
മാസങ്ങളിൽ മാഘം എല്ലാ കർമങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; മകരത്തിൽ സൂര്യൻ നില്ക്കുമ്പോൾ, മാഘത്തിലെ ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തിൽ,
ഗോഃപദേഽപി ജലേ സ്നാനം സ്വര്ഗദം പാപിനാമപി । യോഗോഽയം ദുര്ലഭോ വിദ്വന്ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ
പശുവിന്റെ കുരുക്കളിൽ ഉള്ള വെള്ളത്തിൽ പോലും സ്നാനം ചെയ്താൽ പാപികൾക്കും സ്വർഗം ലഭിക്കും; മൂവായിരം ലോകങ്ങളിലും ചലനശീലമുള്ളവർക്കും അചലന്മാർക്കും ഈ യോഗം അപൂർവമാണ്, ജ്ഞാനിയേ.
അസ്മിന്യോ യത്നമാപന്നഃ സ്നായാദപി ദിനത്രയമ് । പംച വാ സപ്ത വാപ്യത്ര സ്നാനം കുര്വന്പ്രയാഗജമ്
ഇവിടെ പരിശ്രമത്തോടെ ആരെങ്കിലും മൂന്നു ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു, ഏഴു ദിവസങ്ങൾ പ്രയാഗസ്നാനം ചെയ്താൽ,
ചംദ്രവദ്വര്ദ്ധതേ സോഽപി കുലേ വാഡവസത്തമ । ചരാചരാശ്ച യേ ജീവാസ്തഥൈവ മനുജാദയഃ
അവനും തന്റെ വംശത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വർദ്ധിച്ചുവരും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനേ; ചലിക്കുന്നവരും അചലന്മാരും മനുഷ്യന്മാരും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.