ജാലംധരോഽഥ സംക്രുദ്ധോ വിധ്യന്ബാണൈഃ സഹസ്രശഃ । ധനുഃ ശരാന്രഥം ഛത്രം സാരഥിം തിലശഃ ശരൈഃ
അപ്പോൾ ജാലന്ധരൻ അതികോപത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വീരഭദ്രന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും രഥവും കുടയും സാരഥിയും തകർത്തു.
ചകാര വീരഭദ്രസ്യ സിംധുസൂനുഃ പ്രതാപവാന് । വീരഭദ്രോഽഥ വിരഥോ ഹതവാന്ഗദയാബ്ധിജമ്
ശക്തനായ സമുദ്രപുത്രൻ വീരഭദ്രന്റെ ആയുധങ്ങൾ തകർത്തു. പിന്നെ രഥം ഇല്ലാതായ വീരഭദ്രൻ ഗദയാൽ സമുദ്രപുത്രനെ അടിച്ചു.
തഥൈവ ഗദയാ സോഽപി തം ഹത്വാപാതയദ്ഭുവി । ഗദാപ്രഹാരപതിതമാലോക്യാതിവിമൂര്ച്ഛിതമ്
അവനും അതുപോലെ തന്നെ ഗദയാൽ അടിച്ചു, അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി. ഗദയുടെ പ്രഹാരത്തിൽ വീണതും അതികഠിനമായി അക്ഷമമായതും കണ്ടു.
മണിഭദ്രോഽഥ സമരേ ജാലംധരമധാവത । അതിക്രുദ്ധം തമായാംതം ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യോ മഹാരണേ
പിന്നീട് മണിഭദ്രൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ജാലന്ധരന്റെ നേരെ ഓടി. അതികോപത്തോടെ വരുന്നത് കണ്ട ദാനവൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ—
ശരൈര്വ്യസ്തോപകരണം സ ചകാര നദീസുതഃ । അഥ മൂര്ച്ഛാം പരിത്യജ്യ ഉത്തസ്ഥൌ സിംഹവന്നദന്
നദിപുത്രൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് എതിരാളിയുടെ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കി. പിന്നെ അവൻ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, സിംഹംപോലെ കത്തിയുയർന്നു.
വീരഭദ്രസ്തതഃ കോപാന്മണിഭദ്രഃ പ്രതാപവാന് । ജഘ്നതുഃ പര്വതാഭ്യാം തൌ വ്യോമസ്ഥം തടിനീസുതമ്
അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ വീരഭദ്രനും മണിഭദ്രനും ചേർന്ന് ആകാശത്തിൽ നിന്നിരുന്ന നദിപുത്രനെ മലകൾകൊണ്ട് അടിച്ചു.
തദംഗേ പതിതൌ ദൃഷ്ട്വാ പര്വതൌ വിനിനദ്യ ച । ജഘാന മുഷ്ടിപാതേന വീരഭദ്രോ നദീസുതമ്
മലകൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ വീണതും അതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും കണ്ട വീരഭദ്രൻ, മുത്തിരികൈകൊണ്ട് നദിപുത്രനെ അടിച്ചു.
മണിഭദ്രശ്ചരണയോര്ധൃത്വാ സാഗരനംദനമ് । സ്യംദനാദ്ഭ്രാമയാമാസ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
മണിഭദ്രൻ സമുദ്രപുത്രന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു, രഥത്തിൽ നിന്ന് ചുറ്റി വീശി. അതൊരു അത്ഭുതംപോലെ തോന്നി.
മണിഭദ്ര ഗൃഹീതോഽപി ദൈത്യരാട്സ മഹാബലഃ । ഹത്വാ ചരണഘാതേന മണിഭദ്രമപാതയത്
മണിഭദ്രൻ പിടിച്ചിരുന്നിട്ടും, ശക്തനായ ദാനവരാജാവ് തന്റെ കാലുകൊണ്ട് മണിഭദ്രനെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
ജാലംധരോ മഹാബാഹുര്വീരഭദ്രം ച മുഷ്ടിനാ । അഥാഗതഃ പരിവൃതോ ഗണൈര്വൈ നംദികേശ്വരഃ
ജാലന്ധരൻ, ബലവാനായ ഭുജങ്ങൾകൊണ്ട്, വീരഭദ്രനെ മുത്തിരികൈകൊണ്ട് അടിച്ചു. അപ്പോൾ ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നന്ദികേശ്വരൻ അവിടെ എത്തി.
ശുംഭസ്തമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ രുരോധ സഹ സൈനികൈഃ । ദ്വംദ്വയുദ്ധൈരഥാജഗ്മുര്ഗണാ ദൈത്യൈഃ പരസ്പരമ്
അവനെ വരുന്നത് കണ്ട ശുംബൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം തടഞ്ഞു. പിന്നെ ഗണങ്ങളും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ ഏകയുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ശുംഭഃ ശിലാദജം രാഹുര്മഹാകാലം രണേ യയൌ । കോലാഹലം നിശുംഭോഽഥ കേതുഃ കാലമധാവത
ശുംബൻ ശിലാദജനുമായി, രാഹു മഹാകാലനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. പിന്നെ നിശുംബൻ കോലാഹലനുമായി, കെതു കാലനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി.
ശൈലോദരോ ഗുഹം ജംഭോ മാല്യവംതം മഹാബലഃ । മഹാപാര്ശ്വോ യയൌ ചംഡം ചംഡീശോ രോമകംടകമ്
ശൈലോദരൻ ഗുഹയുമായി, മഹാബലൻ ജംഭൻ മാല്യവാനുമായി, മഹാപാർശ്വൻ ചണ്ഡനുമായി, ചണ്ഡീശ്വരൻ രോമകണ്ടകനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
വികടാസ്യോഽഥ വൈ ഭൃംഗിമുരുനേത്രോ വിനായകമ് । ഏവം ദൈത്യേശ്വരൈഃ സാര്ദ്ധം ഗണാനാമധിപാ യയുഃ
പിന്നീട് വികടാസ്യൻ ഭൃംഗിയുമായി, മുരുനേത്രൻ വിനായകനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി. ഇങ്ങനെ ഗണാധിപന്മാർ ദാനവരാജാക്കളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
അഥ ശുംഭായുധൈര്ബാണൈഃ പ്രഹതശ്ച ശിലാദജഃ । ചൂര്ണീചകാരാദ്രിശൃംഗൈഃ കപിതുംഡോ മഹത്തരൈഃ
ശുംബന്റെ ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും കൊണ്ടു ശിലാദജൻ പരുക്കേറ്റു. വലിയ പർവതശൃംഗങ്ങൾ കൊണ്ടു കപിതുണ്ടൻപോലെ അവനെ തകർത്തു.
ശുംഭസ്തേനാര്ദിതഃ ശക്ത്യാ ശിലാദം ച ജഘാന തമ് । മഹാകാലോ ജഘാനാഥ തം രാഹും രണമൂര്ദ്ധനി
ശുംബൻ അവനാൽ വേദനിച്ചപ്പോൾ ശിലാദനെ ശക്തിയാൽ അടിച്ചു കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ മഹാകാലൻ യുദ്ധഭാഗത്തിൽ രാഹുവിനെ സംഹരിച്ചു.
ശക്ത്യാഥ തസ്യ ഹതവാന്സ്യംദനം സ മഹാദ്രിണാ । കോലാഹലോ ഹതഃ ശക്ത്യാ നിശുംഭേന പ്രതാപവാന്
അപ്പോൾ, തന്റെ ശക്തിയാൽ, കൊലാഹളം മഹാബലശാലിയായ നിശുംബന്റെ രഥം തകർത്തു; എന്നാൽ നിശുംബന്റെ വീര്യപ്രഭാവത്തിൽ കൊലാഹളം വീണുപോയി.
ശക്തിം ഗൃഹീത്വാ ഹ്യഹനദ്രഥം സാരഥിനാ സഹ । വിരഥേനാഥ ദൈത്യേന ഭൃശം ക്രുദ്ധേന സംയുഗേ
ശക്തി എടുത്ത്, അവൻ സാരഥിയോടൊപ്പം രഥത്തെ ആക്രമിച്ചു; രഥം ഇല്ലാതെ കഠിനകോപത്തോടെ ആ ദാനവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഉഗ്രമായി പോരാടിച്ചു.
കോലാഹലോ സുരേംദ്രേണ സഹസ്രഫണിനാ ഹതഃ । തം ഹത്വാ ചാതിവേഗേന രഥം ചാന്യമുപാഗതഃ
കൊലാഹളത്തെ ദേവേന്ദ്രൻ ആയിരം തലകളുള്ള പാമ്പുപോലെയുള്ള ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു; അതിവേഗത്തിൽ അവനെ സംഹരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ മറ്റൊരു രഥത്തേക്കു നീങ്ങി.
ഫണിചക്രഹതഃ സംഖ്യേ ക്ഷണാന്മൂര്ച്ഛാം വിഹായ ച । സ്വരഥാത്ശീഘ്രമുത്തീര്യ ഗൃഹീത്വാ ഖഡ്ഗചര്മണീ
യുദ്ധത്തിൽ പാമ്പ് ചക്രം കൊണ്ട് അടിയേറ്റ്, അവൻ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ബോധം തിരിച്ചെടുത്തു; തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടിപ്പുറത്ത്, വാൾക്കും കവച്ചവും എടുത്തു.
സര്വം ചക്രേ നിശുംഭസ്യ സ രഥാദ്യസിനാ പൃഥക് । പുനഃ സ്വരഥമാരുഹ്യ ദൈത്യം ബാണൈരതാഡയത്
വാളുകൊണ്ട്, നിശുംബന്റെ രഥത്തിലെ എല്ലാം വേർതിരിച്ചു; പിന്നെ, സ്വന്തം രഥത്തിൽ കയറി, ആ ദാനവനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
നിശുംഭോഽപ്യതിരോഷാച്ച തത്പരാക്രമവിസ്മിതഃ । ശക്ത്യാ മഹാബലസ്തസ്യ രഥം സാശ്വം ന്യഷൂദയത്
നിശുംബൻ അത്യന്തം കോപവും അത്ഭുതവുംകൊണ്ട്, തന്റെ വലിയ ശക്തിയാൽ, ശത്രുവിന്റെ രഥവും കുതിരകളും ശക്തിയുള്ള ശക്തി കൊണ്ട് തകർത്തു.
കോലാഹലോ രണേ ധാവന്നിശുംഭം വിരഥോ ബലീ । ഗതഃ സ സരഥം ചക്രേ വിരഥം ഭുജബംധനാത്
രഥം ഇല്ലാതെ ശക്തിയോടെ കൊലാഹളം യുദ്ധത്തിൽ നിശുംബനെ നേരെ ഓടിച്ചു; അവൻ രഥം എത്തി, നിശുംബന്റെ കൈകൾ കെട്ടി അവനെ രഥം ഇല്ലാത്തവനാക്കി.
കേതുപുച്ഛം ഗൃഹീത്വാ ച ഭ്രാമയാമാസ ചാംബരേ । കാലശ്ചിക്ഷേപ സോഽപ്യദ്രിം സ ചിച്ഛേദ ഗിരിം ജവാത്
കേതു പതാകയുടെ വാൽ പിടിച്ച് ആകാശത്ത് ചുറ്റിച്ചു; കാലൻ ഒരു പർവ്വതം എറിഞ്ഞു, എന്നാൽ അവൻ അതിവേഗത്തിൽ ആ പർവ്വതം വെട്ടി തകർത്തു.
തം നഗം ചൂര്ണിതം ദൃഷ്ട്വാ താഡയാമാസ മുഷ്ടിനാ । കാലശ്ചൂര്ണിതസര്വാംഗഃ കേതുനാ പ്രാദ്രവദ്ഭയാത്
ആ പർവ്വതം പൊടിയായി കണ്ട്, അവൻ കാലനെ കയ്യാൽ അടിച്ചു; ശരീരം മുഴുവൻ തകർന്ന്, കാലൻ ഭയത്താൽ പതാകയോട് നിന്ന് ഓടി.
ശൈലോദരസ്തഥാ സ്കംദം ജഘാന ഗദയോരസി । ഷഡാനനോഽപി തം ശക്ത്യാ ഹത്വാ ഭൂമാവപാതയത്
ശൈലോദരൻ തന്റെ ഗദയാൽ സ്കന്ദന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു; ആറുമുഖനായവൻ ശക്തി കൊണ്ട് അവനെ കൊന്ന് നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
ശക്തിപ്രഹാരേണ മൃതം ദാനവം വീക്ഷ്യ ഷണ്മുഖഃ । ജഗര്ജ തത്ര വൈചിത്ര്യം യഥാ ക്രൌംചേ വിദാരിതേ
ശക്തിയുടെ പ്രഹാരത്തിൽ ദാനവൻ മരിച്ചതു കണ്ടു, ഷൺമുഖൻ അവിടെ അത്ഭുതത്തോടെ ഗർജിച്ചു, ക്രൗഞ്ചം തുളഞ്ഞതുപോലെ.
മാല്യവാനഥ ബാണൌഘൈര്ജംഭമഭ്യര്ദയദ്രണേ । ജംഭോഽപി സായകൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്ഭിത്ത്വാ തം മൂര്ച്ഛിതം ജഹൌ
മാല്യവാൻ അപ്പോൾ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ജംഭനെ യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചു; ജംഭനും കൂർമുരളായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ച്, അവനെ ബോധംകെട്ടുവാൻ വിട്ടു.
മഹാപാര്ശ്വോ രഥം ധൃത്വാ ബാണൌഘൈര്വാജിവര്ജിതമ് । ലീലയൈവ ച ഖേ നീത്വാ വ്യശ്വം ചംഡമപാതയത്
മഹാപാർശ്വൻ ഒരു രഥം പിടിച്ച്, അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ അതിന്റെ കുതിരകളെ അകറ്റി; പിന്നെ ലാളിത്യത്തോടെ ആ രഥം ആകാശത്ത് കൊണ്ടുപോയി, ചണ്ഡനെ അതിൽ നിന്ന് തള്ളി.
വ്യശ്വം രഥം വിലോക്യാഥ തതശ്ചംഡോഽഗ്രഹീദ്ഗജമ് । ആപതംതം മഹാപാര്ശ്വം ചംഡസ്തം ഗദയാഹനത്
കുതിരകളില്ലാത്ത രഥം കണ്ടു, ചണ്ടൻ പിന്നെ ഒരു ആന പിടിച്ചു; മഹാപാർശ്വൻ സമീപിച്ചപ്പോൾ, ചണ്ടൻ ഗദയാൽ അവനെ അടിച്ചു.