സുഷമാ സുംദരീ യത്ര ഘൃതാചീ പുംജികസ്ഥലീ । സുകേശീ സുമുഖീ രാമാ മംജുഘോഷാ ച മാലിനീ
അവിടെ സുഷമ, സുന്ദരി, ഘൃതാചി, പുഞ്ചികസ്ഥലി, സുകേശി, സുമുഖി, രാമ, മഞ്ജുഘോഷ, മാലിനി എന്നിവരും ഉണ്ട്.
മൃഗോദ്ഭവാ ച സുഖദാ ധനദംഷ്ട്രാ തിലപ്രഭാ । വാജിമേധഫലഗ്രാഹാ രാജസൂയഫലംതി യാഃ
അവിടെ മൃഗോദ്ഭവ, സുഖദാ, ധനദംഷ്ട്ര, തിലപ്രഭ എന്നിവരും, വാജപേയയാഗഫലം, രാജസൂയയാഗഫലം ലഭിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.
കോടിശോ യത്ര നിഃഷ്പാപാഃ ക്രീഡംത്യപ്സരസോ നൃപ । ഏവം ഭൂരിസുഖേ സ്വര്ഗേ സ്ഥാപയാമാസ സിംധുജഃ
രാജാവേ, അവിടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് പാപരഹിതരായ അപ്സരസ്മാരുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സമുദ്രപുത്രൻ സ്വർഗത്തിൽ അനവധി സുഖങ്ങൾ ഒരുക്കി.
ശുംഭം പ്രാണസമം ദൈത്യം നിശുംഭം യുവരാജകേ । സ്വയം ജാലംധരേ പീഠേ സ്വര്ഗാദാഗത്യ സിംധുരാട് । വര്ഷാര്ബുദദ്വയം രാജ്യം ചകാരാത്മബലേന ച
ശുംബൻ എന്ന ദാനവനെ തനിക്കു ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയനായവനായി, നിശുംബനെ യുവരാജാവായി, സ്വയം സമുദ്രരാജാവായവൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ജാലന്ധരനിൽ എത്തി, തന്റെ ശക്തിയാൽ രണ്ടു യುಗങ്ങൾ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച-। യുയുധേഽസുര സംഗ്രാമേ സസുരൈരപരാജിതഃ
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അജേയനായ ആ അസുരൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ പോരാടിയോ?
തതഃ കിമകരോദ്രാജാ സിംധുസൂനുഃ പ്രതാപവാന് । തന്മമാചക്ഷ്വ ദേവര്ഷേ ശ്രോതുകാമസ്യ വിസ്തരാത്
പിന്നീട് ആ മഹാശക്തനായ സമുദ്രപുത്രൻ എന്ത് ചെയ്തു, മഹർഷേ? ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി പറയൂ.
നാരദ ഉവാച-। ശൃണു രാജന്യഥാതഥ്യം കൃതസാഗരസൂനുനാ । സ ദേവാന്സമരേ ജിത്വാ രാജ്യം ചക്രേ ഹ്യകംടകമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, സമുദ്രപുത്രൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ. ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, അവൻ എതിരില്ലാതെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ഗംധര്വാശ്ചിത്രസേനാദ്യാഃ സേവംതേ ചാസുരേശ്വരമ് । യജ്ഞഭാഗാംശ്ച യോ ഭുംക്തേ സര്വേഷാമസുരേശ്വരഃ
ചിത്രരഥൻ തുടങ്ങിയ ഗാന്ധർവന്മാർ അസുരാധിപനെ സേവിക്കുന്നു. യാഗഫലങ്ങൾ എല്ലാം അസുരാധിപൻ ആസ്വദിക്കുന്നു.
ക്ഷീരസാഗരതോ ദേവൈര്ഹൃതം രത്നാദികം ച യത് । തത്സര്വം ച തഥാന്യച്ച നിര്ജിത്യ ഹൃതവാന്ബലീ
പാൽക്കടലിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ എടുത്ത എല്ലാ രത്നങ്ങളും സമ്പത്തുകളും, മറ്റെന്തെല്ലാമുണ്ടോ അതൊക്കെയും, ആ ബലവാനായവൻ ജയിച്ച് സ്വന്തമാക്കി.
സമുദ്രതനയേ രാജ്യം ഭുവോ രാജന്പ്രശാസതി । ന കശ്ചിന്മ്രിയതേ മര്ത്യോ നരകം കോഽപി ന വ്രജേത്
രാജാവേ, സമുദ്രപുത്രൻ ഭൂമിയിൽ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു മനുഷ്യനും മരിക്കാറില്ല, ആരും നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നില്ല.
ന കലിപ്രണയാദന്യോ ന ഭോഗാദപരഃ ക്ഷയഃ । ന വംധ്യാ ദുര്ഭഗാ നാരീ നാലംകാരൈര്വിവര്ജിതാ
കലിയുഗത്തിന്റെ ദോഷം കൊണ്ടോ, ഭോഗം കൊണ്ടോ മറ്റേതെങ്കിലും നാശം ഉണ്ടാവുന്നില്ല. ഒരു സ്ത്രീയും വന്ധ്യയോ ദുർഭാഗയോ അല്ല, ആരും അലങ്കാരമില്ലാതെ കാണുന്നില്ല.
കുരൂപാ ദുര്ഗതാ ദുഷ്ടാഽയശസ്യാ ന ച ദൃശ്യതേ । ന തത്ര വിധവാ നാരീ ന കശ്ചിന്നിര്ദ്ധനോ ജനഃ
അവിടെ ആരും കുരുപനായോ ദരിദ്രനായോ ദുഷ്ടനോ അപമാനിതനോ അല്ല. അവിടെ വിധവയായ സ്ത്രീയുമില്ല, ദരിദ്രനായ മനുഷ്യനും ഇല്ല.
ദാതാരഃ സംതി സര്വത്ര ന പ്രതിഗ്രാഹിണഃ ക്വചിത് । പുണ്യാ ജനാഃ പ്രയച്ഛംതി ദ്വിജേഭ്യോ ഹ്യാത്മനോ ധനമ്
എവിടെയും ദാനികൾ മാത്രം ഉണ്ട്, എവിടെയും സ്വീകരിക്കുന്നവരില്ല. എല്ലാ സദ്ജനങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്വത്ത് ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകുന്നു.
രൂപയൌവനശാലിന്യഃ സീമംതിന്യോ ഗൃഹേ ഗൃഹേ । ഗോക്ഷീരം ദധിസര്പിശ്ച യത്ര നിര്ജരസോ ജനാഃ
ഓരോ വീട്ടിലും സുന്ദരിയും യുവതിയും ഉള്ള സ്ത്രീകൾ ഉണ്ട്, പശുവിന്റെ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ് എല്ലാം സമൃദ്ധമായി ഉണ്ട്, ജനങ്ങൾ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ഉണ്ട്.
മംഗലം തത്ര സര്വേഷാം ന ക്വചിദ്വധബംധനമ് । ശരേണ ന ച ഹിംസാസ്തി ന കശ്ചിത്കേന ബാധ്യതേ
അവിടെ എല്ലാവർക്കും മംഗളമാണ്, എവിടെയും വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ കെട്ടിടം ഇല്ല. വാളിനാൽ ആർക്കും ഹാനി ഇല്ല, ആരും മറ്റാരെയും ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല.
ഋണം ന ദൃശ്യതേ രാജന്ധനിനഃ സംതി സര്വതഃ । സംതുഷ്ടാഃ സര്വസസ്യാഢ്യാഃ പ്രജാഃ സര്വത്രപാര്ഥിവ
രാജാവേ, അവിടെ കടം എവിടെയും കാണുന്നില്ല, സമ്പന്നർ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്. എല്ലാവരും സന്തുഷ്ടരും ധാന്യസമൃദ്ധരുമായി ജീവിക്കുന്നു.
കേലീക്ഷുദംഡപ്രഭവശ്ച ദുഗ്ധരസോഽതി സുസ്വാദുതരോ ഗൃഹേ നൃണാമ് । ശുശ്രാവ നാരീനരയോര്ഹിതം വചോ ന ചാപഹര്താധ്വനി ഗച്ഛതാം സദാ
മനുഷ്യരുടെ വീടുകളിൽ ഇളനീരും പാൽരസം അത്യന്തം രുചികരമാണ്. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും പരസ്പരം ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ മാത്രം കേൾക്കുന്നു. വഴിയിൽ ഒരിക്കലും കള്ളൻ കാണുന്നില്ല.
പതംത്യഖംഡാ നഭസോ യതസ്തതോ ധാരാശ്ച കര്മാരവിമിശ്രസര്പിഷഃ । സംമിശ്രിതാഃ ശര്കരയാ പരിശ്രുതാഃ സമുദ്രസൂനോഃ സ്മരണാന്മുഖേ നൃണാമ്
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് എവിടെയും പൊടിയാതെ ഒഴുകുന്ന നെയ്യും പഞ്ചസാരയും കലർന്നതായുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ, സമുദ്രപുത്രനെ ഓർത്താൽ മനുഷ്യരുടെ വായിലേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- ഇംദ്രാദിഭിസ്തദാ ദേവൈഃ കിം കൃതം ദ്വിജസത്തമ । ജാലംധരേണ വിജിതൈഃ സ്വര്ഗരാജ്യേ ഹൃതേ സതി
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: ജാലന്ധരൻ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് സ്വർഗരാജ്യം പിടിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്തു, മഹാദ്വിജൻ?
നാരദ ഉവാച-। അഥ ത്യക്ത്വാ ദിവം ദേവാഃ പ്രാപുസ്തേ ദുര്ദശാം ചിരമ് । ന പീയൂഷം നൈവ യജ്ഞാഃ യയുഃ സ്ഥാനം സ്വയംഭുവഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ദേവന്മാർ സ്വർഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദീർഘകാലം ദു:ഖത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവർക്കു അമൃതവും ഇല്ല, യാഗങ്ങളും നടക്കുന്നില്ല, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തേക്കും പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ദദൃശുര്ബ്രാഹ്മഭുവനേ ബ്രഹ്മാണം പരമേഷ്ഠിനമ് । പ്രാണായാമേന യുംജാനം മനഃ സ്വം പരമാത്മനി
ബ്രഹ്മലോകത്ത് പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ, ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തിലൂടെ മനസ്സിനെ പരമാത്മാവിൽ ലയിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് അവർ കണ്ടത്.
തേ തുഷ്ടുവുഃ സുരാഃ സര്വേ വാഗ്ഭിസ്തഥ്യാഭിരാദൃതാഃ । തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്കിംകരോമീതി ചാബ്രവീത്
അക്കാലത്ത് എല്ലാ ദേവന്മാരും സത്യസന്ധമായ ആദരപൂർവ്വകമായ വാക്കുകളാൽ അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതിച്ചു. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഭഗവാൻ ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?'
തതോ നിവേദയാംചക്രുഃ ബ്രഹ്മണേ വിബുധാഃ പുനഃ । ജാലംധരസ്യ സകലം തഥാ നിജപരാഭവമ്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ ജാലന്ധരന്റെ കാര്യവും അവന്റെ തോൽവിയും മറ്റുള്ളവരുടെ പരാജയവും എല്ലാം വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിനോട് അറിയിച്ചു.
ക്ഷണം ധ്യാത്വാ യയൌ ബ്രഹ്മാ കൈലാസം ത്രിദശൈഃ സഹ । തസ്യ ശൈലസ്യ പാര്ശ്വേ തേ വൈചിത്ര്യേണ സമാകുലാഃ । സ്ഥിതാഃ സംതുഷ്ടുവുര്ദേവാ ബ്രഹ്മശക്രപുരോഗമാഃ
ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ച ശേഷം ബ്രഹ്മാവു ദേവന്മാരോടൊപ്പം കൈലാസിലേക്ക് പോയി. ആ മലയുടെ അരികിൽ അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ബ്രഹ്മാവിനെയും ഇന്ദ്രനെയും മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാർ അവിടെ നിന്നു സ്തുതിച്ചു.
നമോ ഭവായ ശര്വായ നീലഗ്രീവായ തേ നമഃ । നമഃ സ്ഥൂലായ സൂക്ഷ്മായ ബഹുരൂപായ തേ നമഃ
ഭവായ്ക്ക് നമസ്കാരം, ശർവായ്ക്ക് നമസ്കാരം, നീലകണ്ഠനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. സ്ഥൂലനും സൂക്ഷ്മനും അനേകം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഇതി സര്വമുഖോ ഭൂത്വാ വാണീമാകര്ണ്യ ശംകരഃ । പ്രോവാച നംദിനം ദേവാ നാനയസ്വേതി സത്വരമ്
ഇങ്ങനെ, എല്ലാ ദിശകളിലും മുഖം കാണിച്ച ശംകരൻ അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഉടൻ നന്ദിയോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.'
ശ്രുത്വാ ശംഭോര്വചോ ദേവാ ആഹൂതാ നംദിനാ ദ്രുതമ് । പ്രവിശ്യാംതഃപുരേ ദേവാ ദദൃശുര്വിസ്മിതേക്ഷണാഃ
ശംഭുവിന്റെ ആജ്ഞ കേട്ട ദേവന്മാർ, നന്ദി വേഗത്തിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ, അകത്തുള്ള കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അത്ഭുതഭരിതരായി നോക്കി.
തത്രാസനേ സമാസീനം ശംകരം ലോകശംകരമ് । ഗണൈഃ കോടിസഹസ്രൈസ്തു സേവിതം ഭക്തിശാലിഭിഃ
അവിടെ ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ശംകരനെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, കോടികൾക്കണക്കിന് ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്ന അനുയായികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായാണ് അവർ കണ്ടത്.
നഗ്നൈര്വിരൂപൈഃ കുടിലൈര്ജടിലൈര്ധൂലിധൂസരൈഃ । പ്രണിപത്യാഗ്രതഃ പ്രാഹ സഹ ദേവൈഃ പിതാമഹഃ
വസ്ത്രം ധരിക്കാത്തവരും, വിചിത്രരൂപങ്ങളുമുള്ളവരും, വളഞ്ഞവരും, ജടാമുടിയുള്ളവരും, പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ടവരുമായവരുടെ മുന്നിൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവു വന്ദനം ചെയ്ത് സംസാരിച്ചു.
സുഖരോഗോ യഥാ സ്യാസീച്ഛക്രഃ സോഽയം വൃഥാഗതഃ । കൃപാം കുരു മഹാദേവ ശരണാഗതവത്സല
ആരോഗ്യമുള്ളവൻ രോഗിയാകരുതെന്നപോലെ, ഈ ഇന്ദ്രൻ വിഫലമായി ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദയവായി, ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരെ കാത്തെടുക്കുന്ന മഹാദേവാ, ദയ കാണിക്കണമേ.