തഥേത്യുക്ത്വാ ച സംസ്മൃത്യ ഗരുഡം ധരണീധരഃ । ആരുഹ്യ ച ജഗന്നാഥഃ ക്ഷീരാബ്ധിം പ്രിയയാ സഹ
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഭൂമിയുടെ നാഥൻ ഗരുഡനെ ഓർത്തു. അവൻ തന്റെ പ്രിയയോടൊപ്പം ഗരുഡനിൽ കയറി ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
തദാപ്രഭൃതി കൃഷ്ണസ്യ വാസഃ ശ്വശുരമംദിരേ । അബ്ധൌ വസതി ദേവേശോ ലക്ഷ്മ്യാഃ പ്രിയചികീര്ഷയാ
അത് മുതൽ കൃഷ്ണൻ തന്റെ മാമാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ താമസിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ ലക്ഷ്മിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ സമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- ദേവാന്വിക്ലാവ്യ സമരേ വിഷ്ണും സ്ഥാപ്യാത്മമംദിരേ । ജാലംധരേണാബ്ധിജേന യത്കൃതം ബ്രൂഹി നാരദ
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: 'ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ പാർപ്പിച്ച ശേഷം, സമുദ്രപുത്രനായ ജാലന്ധരൻ എന്ത് ചെയ്തു, നാരദാ, ദയവായി പറയൂ.'
നാരദ ഉവാച-। ശുംഭാദീനാം തു വീരാണാം ദത്ത്വാ ദാനം പ്രസാദജമ് । ജാലംധരോ ജഗാമാഥ സ്വര്ഗം പ്രാപ്യാവലോകയത്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'ശുംബൻമാരെയും മറ്റു വീരന്മാരെയും സന്തോഷപ്പെടുത്തി അവർക്കു സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി, ജാലന്ധരൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ എല്ലാം കണ്ടു.'
ഹിരണ്യവര്ഷേണ ജനാന്ഭൂഷയംതം ദിനേദിനേ । ഫലംതി തരവോഽജസ്രം വാജിമേധക്രതോഃ ഫലമ്
അവൻ ദിവസേന ജനങ്ങളെ പൊന്നുപെയ്യുന്ന സമ്പത്തുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു; മരങ്ങൾ എപ്പോഴും ഫലം കൊടുത്തു, വാജപേയയാഗഫലമെന്നപോലെ.
ഗജവസ്ത്രസുവര്ണാനി ധേനു കന്യാ തിലാനി ച । പുഷ്പകര്പൂരതാംബൂല കസ്തൂരീ കുംകുമാനി ച
ആനകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, പൊന്നു, പശുക്കൾ, പെൺകുട്ടികൾ, എള്ള്, പൂക്കൾ, കർപ്പൂരം, വെറ്റില, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം—
യേ യച്ഛംതി മഹാത്മാനസ്തേ പശ്യംത്യമരാവതീമ് । വര്ഷാസു ഗൃഹദാനേന ശിശിരേഽഗ്നിപ്രദാനതഃ
ഇവയെല്ലാം ദാനം ചെയ്യുന്ന മഹാത്മാക്കൾ അമരാവതിയെ കാണുന്നു; മഴക്കാലത്ത് വീടുകൾ ദാനം ചെയ്ത്, ശീതകാലത്ത് അഗ്നി ദാനം ചെയ്ത്—
വാദിത്രാണി ച സര്വാണി വാദയംതി ശിവാലയേ । പ്രപാം കുര്വംതി യേ ചൈത്രേ ദധ്യോദനസമന്വിതാമ്
ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ എല്ലാ വാദ്യങ്ങളും മുഴക്കുന്നു; ചൈത്രമാസത്തിൽ തൈരും അന്നവും നിറച്ച കിണറുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നവർ—
യത്ര ഹിംദോലപര്യംകം സ്വയമാംദോലയംതി ച । സാരികാശുകഹംസാശ്ച ഭ്രമദ്ഭ്രമരകോകിലാഃ
അവിടെ ഊഞ്ഞാലുകളും കൂദലുകളും സ്വയം ആടുന്നു; സാരിക, തത്ത, ഹംസ, തേനീച്ച, കുയിൽ എന്നിവിടം ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
കുര്വംതോ ദൂതകാര്യാണി യച്ഛംതേ പ്രിയസംഗമമ് । രംഭാ യത്ര പുരേ രാമ മേനകാ ച തിലോത്തമാ
അവിടെ ദൂതന്മാർ ദൗത്യം നിർവഹിക്കുന്നു, പ്രിയജനങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു; ആ നഗരത്തിൽ രംഭ, രാമ, മേനക, തിലോത്തമ എന്നിവരും വസിക്കുന്നു.
സുഷമാ സുംദരീ യത്ര ഘൃതാചീ പുംജികസ്ഥലീ । സുകേശീ സുമുഖീ രാമാ മംജുഘോഷാ ച മാലിനീ
അവിടെ സുഷമ, സുന്ദരി, ഘൃതാചി, പുഞ്ചികസ്ഥലി, സുകേശി, സുമുഖി, രാമ, മഞ്ജുഘോഷ, മാലിനി എന്നിവരും ഉണ്ട്.
മൃഗോദ്ഭവാ ച സുഖദാ ധനദംഷ്ട്രാ തിലപ്രഭാ । വാജിമേധഫലഗ്രാഹാ രാജസൂയഫലംതി യാഃ
അവിടെ മൃഗോദ്ഭവ, സുഖദാ, ധനദംഷ്ട്ര, തിലപ്രഭ എന്നിവരും, വാജപേയയാഗഫലം, രാജസൂയയാഗഫലം ലഭിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.
കോടിശോ യത്ര നിഃഷ്പാപാഃ ക്രീഡംത്യപ്സരസോ നൃപ । ഏവം ഭൂരിസുഖേ സ്വര്ഗേ സ്ഥാപയാമാസ സിംധുജഃ
രാജാവേ, അവിടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് പാപരഹിതരായ അപ്സരസ്മാരുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സമുദ്രപുത്രൻ സ്വർഗത്തിൽ അനവധി സുഖങ്ങൾ ഒരുക്കി.
ശുംഭം പ്രാണസമം ദൈത്യം നിശുംഭം യുവരാജകേ । സ്വയം ജാലംധരേ പീഠേ സ്വര്ഗാദാഗത്യ സിംധുരാട് । വര്ഷാര്ബുദദ്വയം രാജ്യം ചകാരാത്മബലേന ച
ശുംബൻ എന്ന ദാനവനെ തനിക്കു ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയനായവനായി, നിശുംബനെ യുവരാജാവായി, സ്വയം സമുദ്രരാജാവായവൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ജാലന്ധരനിൽ എത്തി, തന്റെ ശക്തിയാൽ രണ്ടു യುಗങ്ങൾ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച-। യുയുധേഽസുര സംഗ്രാമേ സസുരൈരപരാജിതഃ
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അജേയനായ ആ അസുരൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ പോരാടിയോ?
തതഃ കിമകരോദ്രാജാ സിംധുസൂനുഃ പ്രതാപവാന് । തന്മമാചക്ഷ്വ ദേവര്ഷേ ശ്രോതുകാമസ്യ വിസ്തരാത്
പിന്നീട് ആ മഹാശക്തനായ സമുദ്രപുത്രൻ എന്ത് ചെയ്തു, മഹർഷേ? ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി പറയൂ.
നാരദ ഉവാച-। ശൃണു രാജന്യഥാതഥ്യം കൃതസാഗരസൂനുനാ । സ ദേവാന്സമരേ ജിത്വാ രാജ്യം ചക്രേ ഹ്യകംടകമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, സമുദ്രപുത്രൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ. ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, അവൻ എതിരില്ലാതെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ഗംധര്വാശ്ചിത്രസേനാദ്യാഃ സേവംതേ ചാസുരേശ്വരമ് । യജ്ഞഭാഗാംശ്ച യോ ഭുംക്തേ സര്വേഷാമസുരേശ്വരഃ
ചിത്രരഥൻ തുടങ്ങിയ ഗാന്ധർവന്മാർ അസുരാധിപനെ സേവിക്കുന്നു. യാഗഫലങ്ങൾ എല്ലാം അസുരാധിപൻ ആസ്വദിക്കുന്നു.
ക്ഷീരസാഗരതോ ദേവൈര്ഹൃതം രത്നാദികം ച യത് । തത്സര്വം ച തഥാന്യച്ച നിര്ജിത്യ ഹൃതവാന്ബലീ
പാൽക്കടലിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ എടുത്ത എല്ലാ രത്നങ്ങളും സമ്പത്തുകളും, മറ്റെന്തെല്ലാമുണ്ടോ അതൊക്കെയും, ആ ബലവാനായവൻ ജയിച്ച് സ്വന്തമാക്കി.
സമുദ്രതനയേ രാജ്യം ഭുവോ രാജന്പ്രശാസതി । ന കശ്ചിന്മ്രിയതേ മര്ത്യോ നരകം കോഽപി ന വ്രജേത്
രാജാവേ, സമുദ്രപുത്രൻ ഭൂമിയിൽ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു മനുഷ്യനും മരിക്കാറില്ല, ആരും നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നില്ല.
ന കലിപ്രണയാദന്യോ ന ഭോഗാദപരഃ ക്ഷയഃ । ന വംധ്യാ ദുര്ഭഗാ നാരീ നാലംകാരൈര്വിവര്ജിതാ
കലിയുഗത്തിന്റെ ദോഷം കൊണ്ടോ, ഭോഗം കൊണ്ടോ മറ്റേതെങ്കിലും നാശം ഉണ്ടാവുന്നില്ല. ഒരു സ്ത്രീയും വന്ധ്യയോ ദുർഭാഗയോ അല്ല, ആരും അലങ്കാരമില്ലാതെ കാണുന്നില്ല.
കുരൂപാ ദുര്ഗതാ ദുഷ്ടാഽയശസ്യാ ന ച ദൃശ്യതേ । ന തത്ര വിധവാ നാരീ ന കശ്ചിന്നിര്ദ്ധനോ ജനഃ
അവിടെ ആരും കുരുപനായോ ദരിദ്രനായോ ദുഷ്ടനോ അപമാനിതനോ അല്ല. അവിടെ വിധവയായ സ്ത്രീയുമില്ല, ദരിദ്രനായ മനുഷ്യനും ഇല്ല.
ദാതാരഃ സംതി സര്വത്ര ന പ്രതിഗ്രാഹിണഃ ക്വചിത് । പുണ്യാ ജനാഃ പ്രയച്ഛംതി ദ്വിജേഭ്യോ ഹ്യാത്മനോ ധനമ്
എവിടെയും ദാനികൾ മാത്രം ഉണ്ട്, എവിടെയും സ്വീകരിക്കുന്നവരില്ല. എല്ലാ സദ്ജനങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്വത്ത് ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകുന്നു.
രൂപയൌവനശാലിന്യഃ സീമംതിന്യോ ഗൃഹേ ഗൃഹേ । ഗോക്ഷീരം ദധിസര്പിശ്ച യത്ര നിര്ജരസോ ജനാഃ
ഓരോ വീട്ടിലും സുന്ദരിയും യുവതിയും ഉള്ള സ്ത്രീകൾ ഉണ്ട്, പശുവിന്റെ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ് എല്ലാം സമൃദ്ധമായി ഉണ്ട്, ജനങ്ങൾ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ഉണ്ട്.
മംഗലം തത്ര സര്വേഷാം ന ക്വചിദ്വധബംധനമ് । ശരേണ ന ച ഹിംസാസ്തി ന കശ്ചിത്കേന ബാധ്യതേ
അവിടെ എല്ലാവർക്കും മംഗളമാണ്, എവിടെയും വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ കെട്ടിടം ഇല്ല. വാളിനാൽ ആർക്കും ഹാനി ഇല്ല, ആരും മറ്റാരെയും ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല.
ഋണം ന ദൃശ്യതേ രാജന്ധനിനഃ സംതി സര്വതഃ । സംതുഷ്ടാഃ സര്വസസ്യാഢ്യാഃ പ്രജാഃ സര്വത്രപാര്ഥിവ
രാജാവേ, അവിടെ കടം എവിടെയും കാണുന്നില്ല, സമ്പന്നർ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്. എല്ലാവരും സന്തുഷ്ടരും ധാന്യസമൃദ്ധരുമായി ജീവിക്കുന്നു.
കേലീക്ഷുദംഡപ്രഭവശ്ച ദുഗ്ധരസോഽതി സുസ്വാദുതരോ ഗൃഹേ നൃണാമ് । ശുശ്രാവ നാരീനരയോര്ഹിതം വചോ ന ചാപഹര്താധ്വനി ഗച്ഛതാം സദാ
മനുഷ്യരുടെ വീടുകളിൽ ഇളനീരും പാൽരസം അത്യന്തം രുചികരമാണ്. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും പരസ്പരം ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ മാത്രം കേൾക്കുന്നു. വഴിയിൽ ഒരിക്കലും കള്ളൻ കാണുന്നില്ല.
പതംത്യഖംഡാ നഭസോ യതസ്തതോ ധാരാശ്ച കര്മാരവിമിശ്രസര്പിഷഃ । സംമിശ്രിതാഃ ശര്കരയാ പരിശ്രുതാഃ സമുദ്രസൂനോഃ സ്മരണാന്മുഖേ നൃണാമ്
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് എവിടെയും പൊടിയാതെ ഒഴുകുന്ന നെയ്യും പഞ്ചസാരയും കലർന്നതായുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ, സമുദ്രപുത്രനെ ഓർത്താൽ മനുഷ്യരുടെ വായിലേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- ഇംദ്രാദിഭിസ്തദാ ദേവൈഃ കിം കൃതം ദ്വിജസത്തമ । ജാലംധരേണ വിജിതൈഃ സ്വര്ഗരാജ്യേ ഹൃതേ സതി
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: ജാലന്ധരൻ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് സ്വർഗരാജ്യം പിടിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്തു, മഹാദ്വിജൻ?
നാരദ ഉവാച-। അഥ ത്യക്ത്വാ ദിവം ദേവാഃ പ്രാപുസ്തേ ദുര്ദശാം ചിരമ് । ന പീയൂഷം നൈവ യജ്ഞാഃ യയുഃ സ്ഥാനം സ്വയംഭുവഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ദേവന്മാർ സ്വർഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദീർഘകാലം ദു:ഖത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവർക്കു അമൃതവും ഇല്ല, യാഗങ്ങളും നടക്കുന്നില്ല, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തേക്കും പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.