പരസ്യ ചാഽത്മനഃ ശക്തിം വിദിത്വാ ചാഽത്മനോഽധികാമ് । തദാ യുദ്ധം പ്രശസ്തം സ്യാദ്വിപരീതം വിനാശകമ്
മറ്റുള്ളവരുടെ ശക്തിയും സ്വന്തം ശക്തിയും മനസ്സിലാക്കി, സ്വന്തം ശക്തി കൂടുതലാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഉചിതമായിരിക്കും. അതിന് വിപരീതമായി ചെയ്താൽ നാശം വരും.
രാമേണ ബലിനാനൈവ യുദ്ധം തേ ദുര്ബലസ്യ ച । ഏകേഷുവാലിഹന്താഽസൌ വാലിര്ജ്ഞാതസ്ത്വയാ പുരാ
ശക്തനായ രാമൻ ഒരിക്കലും ദുർബലരോടു യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടില്ല. നീ അറിയുന്ന വാലി, ഒരേ അമ്പിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവൻ, മുമ്പ് നിനക്ക് പരിചിതനായിരുന്നു.
മാരീചമേകബാണേന ഭവാനപി പലായിതഃ । നിഹതാ രാക്ഷസാഃ ശൂരാ ഇന്ദ്ര ജിച്ച സുതോ ഹതഃ
മാരീചനെ ഒരേ അമ്പിൽ വീഴ്ത്തിയപ്പോൾ നീയുമാണ് ഓടിപ്പോയത്. ധൈര്യശാലികളായ രാക്ഷസന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഇന്ദ്രജിത്ത് എന്ന നിന്റെ മകനും അന്നു മരിച്ചു.
വരേണ്യത്രിതയം ഭഗ്നം തേന യുദ്ധം ച നൈവ തേ । ദാസഭാവമഥോ വാഽപി ദത്ത്വാ സീതാമഥാഽപ്നുഹി
അവൻ മൂന്നു വലിയ വരങ്ങൾ തകർത്തു, യുദ്ധത്തിൽ നീ ജയിച്ചില്ല. അതിനാൽ, ദാസഭാവം സ്വീകരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സീതയെ തിരികെ കൊടുത്ത് സമാധാനം നേടുകയോ ചെയ്യണം.
ഗോപുരസ്ഥം തഥാ ദാരു പഞ്ചവക്ത്രമഥേഷുണാ । ചിച്ഛേദ പഞ്ചധാ തേന രാമസ്ത്വാം മാരയിഷ്യതി
ഗോപുരത്തിൽ വെച്ചിരുന്ന അഞ്ചുമുഖമുള്ള മരക്കൊണ്ടുള്ള രൂപം രാമൻ ഒരു അമ്പിൽ അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളാക്കി മുറിച്ചു. അതുപോലെ അവൻ നിന്നെയും കൊല്ലും.
ത്വദര്ഥം ബഹവോ നഷ്ടാ നാശമേഷ്യംതി ചാപരേ । ഏകോ ന്യായഃ സുഖാര്ഥായ ന ച മൌഢ്യം സഹോദര
നിന്റെ കാരണത്താൽ പലരും നശിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇനി മറ്റുള്ളവരും നശിക്കും. സന്തോഷത്തിനായി ഒരേയൊരു നീതിപഥം മാത്രം ഉണ്ട്, ഭ്രാന്ത് ചെയ്യരുത് സഹോദരാ.
മാനുഷീം മൃത്യുസംയുക്താമനിച്ഛന്തീം പതിവ്രതാമ് । പത്നീം ബലവതശ്ചാപി പൂജയിത്വാ വിസര്ജയ
മരണഭയമുള്ള, മനസ്സില്ലാത്ത, ഭർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയായ മനുഷ്യസ്ത്രിയെ, അവൾ ശക്തനോടു ചേർന്നതാണെങ്കിലും, ആദരിച്ച് അവളെ തിരികെ അയയ്ക്കണം.
അനിച്ഛന്ത്യാഃ സമായോഗേ ഭവേദ്ദുഃഖപരംപരാ । ദുര്ഗന്ധമലസംയുക്തോ നാരീസങ്ഗോ ജുഗുപ്സിതഃ
മനസ്സില്ലാത്തവളോടു ചേർന്നാൽ നിരന്തരമായ ദു:ഖം മാത്രം ലഭിക്കും. ദുർഗന്ധവും മലിനതയും ഉള്ള സ്ത്രീകളോടുള്ള ബന്ധം ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.
വിരക്തിരഥ ചേജ്ജാതാ ദുഃഖായാകാര്യവര്തനമ് । അനുരാഗോയദി ഭവേന്മരണം നരകം തതഃ
വിരക്തി ഉണ്ടാകുമ്പോൾ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ദു:ഖം മാത്രം നൽകും. എന്നാൽ ആസ്വാദനമോ ആഗ്രഹമോ തുടരുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലം മരണമോ നരകമോ ആയിരിക്കും.
ആത്മനോ മരണം വ്യര്ഥം തസ്യാശ്ചാദ്യ സമാഗമേ । ത്യാഗോ വാ മരണം താത ധര്മപത്ന്യാസ്തഥാ ഭവേത്
ഇന്ന് നീ അവളോടു ചേർന്നാൽ നിന്റെ മരണം വെർത്ഥമായിരിക്കും. അതിനാൽ, പ്രിയനേ, ധർമ്മപത്നിയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണ്.
ഏവമാദി തഥാഽന്യച്ച കശ്മലം സംഭവിഷ്യതി । അന്യദാഖ്യാമി തേ വാക്യം സര്വേഷാം ച പ്രിയം ഹിതമ്
ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ ദുരന്തം സംഭവിക്കും. ഞാൻ ഇനി മറ്റൊരു വാക്ക് പറയുന്നു, അത് എല്ലാവർക്കും പ്രിയവും ഹിതകരവുമാണ്.
ഗത്വാ രാമാന്തികം നത്വാ സ്തുത്വാ വിജ്ഞാപ്യ രാഘവമ് । ക്ഷമ രാമ മഹാവീര ശരണാഗതവത്സല
നീ രാമന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, വണങ്ങി, സ്തുതിച്ച്, രാഘവനോട് അറിയിക്കണം: 'ക്ഷമിക്കണം രാമാ, മഹാവീരാ, ശരണാഗതരെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ' എന്ന്.
താമസാ രാക്ഷസാഃ സര്വേ വയമേതേ സുപാപിനഃ । സീതാപഹാരജം ദോഷം ത്യക്ത്വാ പുത്രാനവേഹി നഃ
'നാം എല്ലാവരും ഈ താമസികരായ, വലിയ പാപികളായ രാക്ഷസന്മാരാണ്. സീതയെ അപഹരിച്ച പാപം ക്ഷമിച്ചു, ഞങ്ങളെ പുത്രന്മാരായി അംഗീകരിക്കണം' എന്ന്.
ത്വദധീനാ വയം രാമ രക്ഷ വാ മാരയേച്ഛയാ । ഇത്യുദീര്യ പുരസ്തസ്യ രാഘവസ്യ സ്ഥിതാ വയമ്
'നാം നിന്റെ അധീനരായിരിക്കുന്നു രാമാ; സംരക്ഷിക്കണമോ കൊല്ലണമോ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യുക.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാഘവന്റെ മുമ്പിൽ നാം നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്ഥിരായുഷോ ഭവിഷ്യാമഃ സ്ഥിരരാജ്യാ ദശാനന । അഥാഽഹം രാവണോ വാക്യമഹോ നോ രാക്ഷസോ ഭവാന്
നമുക്ക് ദീർഘായുസും സ്ഥിരമായ രാജ്യവും ലഭിക്കും, ദശാനനാ. എന്നാൽ ഞാൻ, രാവണൻ, പറയുന്നു: നീ രാക്ഷസൻ അല്ല.
ന ശൂരോ രാജധര്മം ച ന ച ജാനാസി ശാശ്വതമ് । പരനാരീപരദ്ര വ്യപരരാജ്യനിഷേവയാ
നീ വീരനുമല്ല, രാജധർമ്മം എന്നതിന്റെ ശാശ്വതതയും അറിയുന്നവനും അല്ല. മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ, സമ്പത്ത്, രാജ്യം എന്നിവ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതാണ് നീ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
ശൂരാണാമുത്തമോ ധര്മോ ന ഷണ്ഢാനാം ഭവാദൃശാമ് । ശത്രുപക്ഷം സമാലിഗ്യ നിര്ഗച്ഛേച്ഛാ ഹി ചേന്നൃപ
വീരന്മാർക്കാണ് ഉത്തമധർമ്മം, നിനക്കുപോലുള്ള ദുർബലർക്കല്ല. രാജാവേ, ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ശത്രുവിന്റെ പക്ഷം ചേർത്ത് ഇവിടെ നിന്ന് പോകുക.
അഥ ബിഭീഷണോ മന്ദിരം ഗത്വാ രാമാന്തികം ഗത്വാ തം ശരണമഭജത്
അതിനുശേഷം വിഭീഷണൻ തന്റെ മന്ദിരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു രാമന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, അവനിൽ ശരണം തേടി.
അഥ രാവണഃ പുരാന്നിര്ഗത്യ രാമേണ ലക്ഷ്മണവാനരൈ രാക്ഷസാ അപി യുയുധിരേ
അപ്പോൾ രാവണൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു, രാമനും ലക്ഷ്മണനും വാനരരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
അഥ രാവണം മഹാബലം ഹന്തുമശക്തോരാമോ വിഭീഷണമുഖമവലോക്യ തദുക്തചിഹ്നപദം ബാണേന നിര്ഭിദ്യാമാരയത്
ശക്തനായ രാവണനെ കൊല്ലാൻ കഴിയാതെ രാമൻ വിഭീഷണന്റെ അടയാളം കണ്ടു, അതനുസരിച്ച് അമ്പുകൊണ്ട് രാവണനെ തുളച്ച് അവനെ കൊന്നു.
അഥ കുമ്ഭകര്ണോ മഹാഗദാമാദായ സര്വം നിഷ്പാദ്യ വാനരാനനേകശോ ഭക്ഷയിത്വാ രാമോത്തമാങ്ഗം ഗദയാഽഹന്
പിന്നീട് കുംഭകർണൻ വലിയ ഗദയെടുത്തു, എല്ലാം ചെയ്തു, അനേകം വാനരന്മാരെ തിന്നുകയും രാമന്റെ തലയിൽ ഗദയാൽ അടിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഥ രാമോ നിശിതബാണശതേന തമഹന്മമാര കുമ്ഭകര്ണഃ
അപ്പോൾ രാമൻ നൂറ് കൂർച്ച അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുംഭകർണനെ വധിച്ചു.
അഥ ഭരതാദിസമുപേതോ നാഗരൈര്വസിഷ്ഠേന മുനിഭിശ്ചാഭ്യര്ചിതഃസ്വഗൃഹമഗമത്
പിന്നീട് ഭരതനും മറ്റുള്ളവരും കൂടെ, നഗരവാസികളും വസിഷ്ഠമുനിമാരും ആദരിച്ച്, രാമൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ആത്മനാഽഗതാനിന്ദ്രാ ദിദേവാനാസനാദിനാഽഭ്യര്ച്യ വാനരാന്സംപൂജ്യ മുക്തജടോഽഭിഷിക്തോ രാജ്യേ രാവണവധഹര്ഷിതാ ദേവാ രാമമൂചുഃ
അവിടെ എത്തിയ രാമൻ ഇന്ദ്രനെയും ദേവന്മാരെയും ആസനാദികൾ നൽകി ആരാധിച്ചു, വാനരന്മാരെ ആദരിച്ചു, ജടകൾ അഴിച്ചു രാജാവായി അഭിഷിക്തനായി. രാവണവധത്തിൽ സന്തോഷിച്ച ദേവന്മാർ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയാഽത്മരാജ്യേ സ്ഥാപിതാ വയം നഃ സര്വദാ പരിപാലയ ത്വമാദിനാരായണോ ദേവോ നിഖിലദുഷ്ടനിഗ്രഹാര്ഥമവതീര്ണോ രാവണം സബാന്ധവം ഹത്വാ ലോകത്രയരക്ഷകോഽസി ശ്രിയാ സഹ സുഖീ ഭവേത്യുദീര്യ സ്വര്ഗം ഗതാഃ
നീ ഞങ്ങളെ നിന്റെ രാജ്യത്ത് സ്ഥാപിച്ചു; ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. നീ ആദിനാരായണൻ, സകല ദുഷ്ടന്മാരെയും സംഹരിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചവൻ. രാവണനും ബന്ധുക്കളും വധിച്ച് മൂന്നു ലോകവും രക്ഷിച്ചവൻ നീയാണു. ഐശ്വര്യത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
അഥായോധ്യാവാസിനോ രാമം പ്രഹര്ഷിതാ ഊചുഃ
അപ്പോൾ അയോധ്യാവാസികൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
ഹത്വാ ശത്രൂന്സമായാതോ ദൃഷ്ട്വാ പ്രാപ്തോഽസി വൈ ശിവമ് । ദിഷ്ട്യാ ത്വം രാജസേ രാമ ദിഷ്ട്യാ പാലയസേ പ്രജാഃ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ച് തിരികെ വന്നതിൽ നിന്നെ കണ്ടു ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരായി. ഭാഗ്യവശാൽ നീ രാജാവായി, ഭാഗ്യവശാൽ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ത്വയാ യജ്ഞാഃ കരിഷ്യംതേ ത്വയാ ധര്മോ വിവര്ധതേ । ഇതിപൌരവചഃശ്രുത്വാരാമോ രാജീവലോചനഃ
നിന്റെ കാലത്ത് യജ്ഞങ്ങൾ നടക്കും, നിനക്കു വഴി ധർമ്മം വർദ്ധിക്കും.这样 നഗരവാസികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കമലനയനനായ രാമൻ...
വസ്ത്രാദിഭിരഥോസര്വാന്നാഗരാന്സമപൂജയത് । മുനീനുവാചധര്മ്മാത്മാപൂജയിത്വാഖിലൈര്ജനൈഃ
ശേഷം വസ്ത്രാദികൾ നൽകി നഗരവാസികളെ ആദരിച്ചു; മുനിമാരെയും ആദരിച്ചു, എല്ലാവരുടെയും ആരാധനയോടെ ധർമ്മാത്മാവായ രാമൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
അഥ വിഭീഷണേന രാവണാദേഃ ശ്രാദ്ധാദികം കാരയിത്വാ ശിവാലയം തന്നാമ്നാ കാരയിത്വാ തമേവ ലങ്കാരാജ്യേ വിഭീഷണമഭിഷിച്യ സീതാമഗ്നിപ്രവേശശുദ്ധാമുമാമഹേശ്വരാഭ്യാം നമയിത്വാ പുരഹരേണ ദത്താഖിലാമൃതബലായുഷ്യഃ സുപുഷ്പകമാരുഹ്യ ജലധിമുത്തീര്യ പാരാവാരതടേ സേനാം സമവസ്ഥാപ്യ ശിവപ്രതിഷ്ഠാം തത്ര കൃത്വാ മുനിഭിര്ദേവൈരഭ്യര്ചിതോഽയോധ്യാമഗമത്
വിഭീഷണൻ രാവണനും മറ്റുള്ളവർക്കും ശ്രാദ്ധാദികൾ നടത്തി, അവരുടെ പേരിൽ ശിവക്ഷേത്രം പണിതു, വിഭീഷണനെ ലങ്കയുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. സീതാ ദേവി അഗ്നിപരീക്ഷയിലൂടെ ശുദ്ധയായി, ഉമയും മഹേശ്വരനും അവളെ ആദരിച്ചു. പുരഹരൻ രാമനു സമ്പൂർണ്ണ ബലവും ദീർഘായുസും അനുഗ്രഹിച്ചു. രാമൻ മനോഹരമായ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, സമുദ്രം കടന്ന് കരയിൽ സൈന്യത്തെ നിർത്തി, അവിടെ ശിവപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി, മുനിമാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും ആരാധനയോടെ അയോധ്യയിലേക്ക് യാത്രയായി.